บทที่ 18 ร่ายมนตร์

ภายในตู้บรรทุกสินค้า เจียงอวี้จ้องมองทั่งตีเหล็กบนแท่นตรวจสอบคุณภาพตาไม่กะพริบ เจ้าสิ่งนี้แหละที่เพิ่งส่งคำร้องผ่านหน้าจอโปร่งแสงเพื่อขอสนทนากับเขา

บนหน้าจอ ข้อความใหม่เด้งขึ้นมา:

“ความสงสัยจากทั่งตีเหล็กผู้ยิ่งใหญ่:”

“น้องชาย นี่คุณบำรุงรักษาอุปกรณ์ของตัวเองแบบนี้เหรอ? สาบานต่อพระเจ้าเลย นี่มันเป็นอุปกรณ์ที่น่าเบื่อและว่างเปล่าที่สุดเท่าที่ผมเคยเห็นมาเลยนะ...”

เจียงอวี้จ้องหน้าจออยู่สองวินาที ก่อนจะชี้นิ้วเข้าหาตัวเองอย่างไม่มั่นใจนัก:

อ่า ผมเหรอ?

"น้องชาย" ที่ว่านี่หมายถึงเขาใช่ไหม? แล้วอุปกรณ์ที่ต้องบำรุงรักษา... นี่หมายถึงพาหนะงั้นเหรอ?

เจียงอวี้เหลือบมองรถยกที่ดูมอมแมมเต็มไปด้วยฝุ่นผงจากการเร่งเดินทางมาเกือบสามวัน—

เนื่องจากหน้าต่างในตู้บรรทุกถูกเปิดทิ้งไว้ ฝุ่นทรายจึงปลิวเข้ามาข้างในเป็นจำนวนมาก แถมเขายังวางของระเกะระกะจนตู้บรรทุกดูเหมือนร้านขายของชำไม่มีผิด

จะบอกว่าเป็นร้านขายของชำก็ยังดูเป็นการอวยกันเกินไป ถ้ามองจากไกล ๆ ก็แทบไม่ต่างจากกองขยะเลยสักนิด

เจียงอวี้เกาหัวพลางตอบกลับอย่างไม่มั่นใจ:

“งั้น... ขอโทษด้วยแล้วกันครับ?”

——เจียงอวี้รู้สึกว่ามันค่อนข้างไร้สาระ เขาไม่รู้ว่าทำไมตัวเองต้องมากล่าวขอโทษทั่งตีเหล็กก้อนหนึ่งด้วย

“ไม่เป็นไรหรอกน้องชาย ให้ผมช่วยคุณเถอะ! ผมอดใจไม่ไหวแล้วที่จะทำให้ที่ที่น่าเบื่อแห่งนี้ดูน่าสนใจขึ้นมา!”

พูดจบ บนหน้าจอก็มีสติกเกอร์รูปแขนที่กล้ามแขนล่ำบึ้กเด้งขึ้นมา

ยากจะจินตนาการจริงๆ ว่าทั่งตีเหล็กจะมีแขนแบบนั้นได้ยังไง...

[[ทั่งตีเหล็กผู้ยิ่งใหญ่]]:

ไฮ น้องชาย เราอย่ามาเสียเวลากับเรื่องน่าเบื่ออย่างการซ่อมแซมหรือตั้งชื่อใหม่เลย มาลอง 【ร่ายมนตร์】 กันเลยดีกว่า! น้องชาย ผมรับรองเลยว่าคุณจะต้องหลงรักความรู้สึกนี้แน่ ๆ!

ทันใดนั้น ตัวเลือกก็เด้งขึ้นมา!

[ยืนยันการเลือก [ร่ายมนตร์] หรือไม่?]

พร้อมกับคำอธิบายเพิ่มเติม: [โปรดทราบ: หลังจากพาหนะถูก [ร่ายมนตร์] ผลของมันจะไม่สามารถถอดถอนได้ กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ คุณสมบัติของพาหนะจะเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง! โปรดตัดสินใจอย่างรอบคอบ!]

……

……

เมื่อเห็นคำเตือนบนหน้าจอ เจียงอวี้ก็ตกอยู่ในความลังเลอีกครั้ง!

จากการสัมผัสเบื้องต้น เจียงอวี้มั่นใจเกือบเต็มร้อยว่าไอเทมทั่งตีเหล็กชิ้นนี้ต้องเป็นระดับเทพแน่นอน ดูได้จากปฏิกิริยาของระบบส่วนหนึ่ง และความมีตัวตนของวิญญาณในทั่งตีเหล็กอีกส่วนหนึ่ง!

ไอเทมที่มีจิตสำนึกเป็นของตัวเอง มิน่าล่ะระบบถึงยอมเสนอราคารับซื้อตั้ง 300 คาร์คอยน์!

เผลอ ๆ เจียงอวี้ยังแอบสงสัยว่าในราคา 300 คาร์คอยน์นั่น ระบบต้องแอบหวังฟันกำไรมหาศาลแน่นอน ไม่อย่างนั้นมันคงไม่กระตือรือร้นขนาดนี้!

ทว่า พอถึงเวลาต้องใช้จริง เจียงอวี้กลับเริ่มลังเล

ข้อมูลเบื้องต้นมันน้อยเกินไป!

เขาไม่รู้เลยว่าการร่ายมนตร์ในเกมนี้หมายถึงอะไรกันแน่?

แถมตามคำอธิบาย เขายังมีโอกาสใช้การ 【ร่ายมนตร์】 ได้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น ใช้แล้วคือหมดเลย!

……

ในตอนนั้น ระบบที่เพิ่งฟื้นตัวจากความหดหู่และโกรธเกรี้ยวก็แอบกลับมาเฝ้ามองเจียงอวี้ด้วยความอยากรู้อยากเห็นว่าเขาจะตัดสินใจอย่างไรต่อไป

ระบบอดคิดไม่ได้ว่า เหอะ มนุษย์ผู้น่าสงสาร คราวนี้ก็ลังเลอีกล่ะสิ?

สิ่งที่มองไม่เห็นคือบ่อเกิดแห่งความกลัวที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของมนุษย์!

และการต้องตัดสินใจภายใต้สถานการณ์ที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลย เป็นสิ่งที่คนส่วนใหญ่ทำไม่ได้หรอก!

เหอะ ถ้าเจียงอวี้มาถามมันตอนนี้ว่าการร่ายมนตร์คืออะไรล่ะก็ มันจะนับถอยหลังสิบวิ แล้วบอกเจียงอวี้ในวินาทีสุดท้ายเหมือนที่เจียงอวี้ทำกับมันว่า:

[นี่คือความลับของเกม คุณไม่มีสิทธิ์เข้าถึงข้อมูลนี้!]

หึ มันต้องทำให้มนุษย์คนนี้ลิ้มรสความรู้สึกของความหวังที่พังทลายดูบ้าง!

……

มันน่ะคิดไปเองเสียไกล แต่ความจริงคือ เจียงอวี้เป็นคนประเภทที่ไม่กลัวการตัดสินใจในสภาวะที่ไม่รู้เรื่องที่สุด

พวกนักพนันน่ะนะ ก่อนจะตัดสินใจอาจจะยังมีสติอยู่บ้าง แต่สุดท้ายมักจะเลือก All in เสมอ

ดังนั้น หลังจากลังเลอยู่ไม่กี่วินาที ระบบก็ต้องเบิกตากว้างมองดูเจียงอวี้เลือก [ตกลง] ด้วยใบหน้าที่แสนจะนิ่งสงบ

ระบบ: “……*$$@#****”

นิ่งสงบกับผีน่ะสิ!

รู้เรื่องอะไรกับเขาบ้างไหมนั่น? ดันไปกดเลือกเฉยเลย

【วื้ด——】

เสียงกระแสไฟฟ้าที่บาดหูดังขึ้นในหัวของเจียงอวี้ เขาเอามือลูบหูพลางเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วงว่า “ระบบ คุณระเบิดตัวเองไปแล้วเหรอ?”

ระบบ: “……”

บ้าเอ๊ย

วันหลังถ้ามันไปเดาใจมนุษย์คนนี้อีก มันยอมเป็นหมาเลย!

……

หลังจากเจียงอวี้เลือก [ตกลง] ทั่งตีเหล็กก้อนนี้ก็ดูจะตื่นเต้นสุดขีด!

“ว้าว น้องชาย ผมชอบคุณจริง ๆ เลย!”

“ไม่คุยด้วยหรอก ขอบคุณครับ” เจียงอวี้ตอบกลับด้วยสีหน้าเรียบเฉยและจริงจัง

——เขาน่ะชอบเก็บคำพูดคนอื่นมาคิดจริง ๆ นะ

นี่คือบทเรียนอันแสนเจ็บปวดที่กลุ่มแฟนคลับกลุ่มนั้นเคยสอนเขาไว้

[[ทั่งตีเหล็กผู้ยิ่งใหญ่]]: ฮ่า ๆ ๆ ๆ น้องชาย คุณนี่มันน่าสนใจจริง ๆ!

หน้าจอโปร่งแสงกะพริบถี่ราวกับวิญญาณของทั่งตีเหล็กกำลังหัวเราะร่า “เอาล่ะ ไม่เสียเวลาแล้ว มาเริ่มงานกันเลย! เห็นแก่พระเจ้าเถอะ มาคอยดูความเปลี่ยนแปลงกันดีกว่าว่าอุปกรณ์เก่า ๆ ชิ้นนี้หลังจากถูก [ร่ายมนตร์] แล้วจะมีเสน่ห์ขนาดไหน!”

ภายในทั่งตีเหล็ก เหนือแสงสีขาวนวลเริ่มมีประกายไฟพุ่งออกมา ราวกับมีวิญญาณที่มองไม่เห็นกำลังตีเหล็ก ให้ความร้อน และเตรียมการเบื้องต้นสำหรับการแปรรูป!

แสงสีขาวนวลเริ่มพุ่งไปยังตำแหน่งของแท่นตรวจสอบคุณภาพก่อนเป็นอันดับแรก แท่นตรวจสอบยาวขึ้นและกว้างขึ้น แถมยังมีการขยายส่วนที่พับงอออกมาด้วย โดยตำแหน่งที่ทั่งตีเหล็กติดตั้งอยู่นั้นเชื่อมต่อเข้ากับส่วนที่พับงอใหม่พอดี!

เดิมทีเจียงอวี้กังวลว่าหลังจากติดตั้งทั่งตีเหล็กแล้ว เขาจะไม่มีที่นอน แต่พอเป็นแบบนี้ เขาก็ไม่ต้องห่วงเรื่อง "เตียง" อีกต่อไป!

หลังจากการเปลี่ยนแปลงของแท่นตรวจสอบคุณภาพ ต่อไปก็คือตู้บรรทุกสินค้า!

ที่เพดานตู้บรรทุกถูกเจาะเป็นช่องสี่เหลี่ยมขนาดหนึ่งเมตรคูณหนึ่งเมตร วินาทีต่อมา บนหน้าจอก็ปรากฏข้อความใหม่:

[[ทั่งตีเหล็กผู้ยิ่งใหญ่]]: น้องชาย คุณไม่มีแม้แต่แผ่นไม้สักแผ่นเลยเหรอ?

เมื่อเห็นเครื่องหมายคำถามที่เต็มไปด้วยความสงสัยบนหน้าจอ เจียงอวี้ก็รู้สึกเก้อเขินเป็นครั้งแรก

แต่อย่างว่าแหละ เขามันไม่มีจริง ๆ

โชคดีที่พี่ทั่งตีเหล็กคนนี้ดูจะเป็นคนใจกว้าง ไม่ได้ใส่ใจเรื่องนี้นัก

“ช่างเถอะน้องชาย ทุกอย่างจะเริ่มต้นได้สวยเอง คุณเป็นคนที่น่าสนใจนะ!”

“อ้อ จริงสิ—”

“น้องชาย คุณกระโดดสูงได้ถึงสองเมตรไหม?”

เจียงอวี้: “?”

เจียงอวี้สงสัยว่าเขาตาฝาดไปหรือเปล่า

“ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ ล้อเล่นน่า แต่น้องชาย คุณดูผอมแห้งไปหน่อยนะ ต้องหมั่นออกกำลังกายล่ะ! ไอ้หมอนั่นที่ผมเคยเจอมาก่อนนะ เหอะ ตัวโตบึกบึนยังกับยักษ์ นั่นแหละถึงจะเป็นรูปร่างของลูกผู้ชายตัวจริง!”

ระบบคิดว่าเจียงอวี้เป็นคนบ้า แต่ตอนนี้เจียงอวี้กลับรู้สึกว่าเขาได้เจอกับคนบ้าตัวจริงเข้าให้แล้ว

ไม่อย่างนั้นทำไมไอ้เจ้านี่ถึงพูดจาจาไร้สาระที่เขาฟังไม่รู้เรื่องแบบนี้

หลังจากทั่งตีเหล็กหัวเราะร่าเสร็จ ทันใดนั้นเจียงอวี้ก็เห็นขนาดของทั่งตีเหล็กเล็กลงไปหนึ่งรอบ! ในขณะเดียวกัน:

【คุณได้รับของกำนัลจาก [[ทั่งตีเหล็กผู้ยิ่งใหญ่]]: แผ่นเหล็ก * 10, ก้อนเหล็ก * 5, สกรู * 12】

เสียงแจ้งเตือนดังขึ้น ของเหล่านั้นยังไม่ทันตกถึงมือเจียงอวี้ ก็ถูกแสงสีขาวนวลห่อหุ้มแล้วพุ่งขึ้นไปข้างบน!

จากนั้น เจียงอวี้ก็ได้ยินเสียงทุบตีดังสนั่นมาจากภายนอกตู้บรรทุก!

หัวใจเต้นรัว เจียงอวี้รีบกระโดดลงจากรถแล้วเงยหน้ามองขึ้นไปบนหลังคาตู้บรรทุกท่ามกลางแสงแดด—

ที่นั่นมีตู้บรรทุกชั้นสองงอกเพิ่มออกมา!

แถมยังมีวัสดุบางส่วนถูกนำไปเสริมความแข็งแรงให้กับตู้บรรทุกชั้นแรกด้วย!

หลังจากซ่อมตู้บรรทุกเสร็จ ก้อนเหล็กเหล่านั้นก็เคลื่อนที่ไปยังที่นั่งคนขับด้านหน้า เจียงอวี้รีบวิ่งตามไปทันที

เมื่อแสงสีขาวนวลเห็นส้อมเหล็กเกลียวแบบประณีตที่วางอยู่บนที่นั่งคนขับ ข้อความใหม่ก็เด้งขึ้นมาบนหน้าจอด้วยความตื่นเต้น:

“น้องชาย ไอ้นี่มันของดีเลยนี่นา!”

“!” เจียงอวี้ตกใจรีบบอกว่า “ไอ้นี่ไม่ได้นะ!”

——นี่คืออาวุธเพียงไม่กี่ชิ้นของเขา จะเอาไปใช้ซ่อมของไม่ได้!

“วางใจเถอะ ไม่ได้ใช้ทั้งหมดหรอก!”

“เชื่อผมสิ น้องชาย!”

“……”

เจียงอวี้เต็มไปด้วยคำถามในหัว แต่ในเมื่อกด [ร่ายมนตร์] ไปแล้วก็ไม่มีทางถอยหลังกลับได้ เขาจึงได้แต่ยื่นส้อมเหล็กส่งไปให้อย่างกล้า ๆ กลัว ๆ

หลังเสียงดังทึบหนึ่งครั้ง ส้อมเหล็กเกลียวแบบประณีตกลับหักสะบั้น!

เจียงอวี้สงสัยว่าเขาตาฝาดไปหรือเปล่า นั่นมันเหล็กข้ออ้อยนะเฮ้ย!

การ [ร่ายมนตร์] นี่มันไม่สนกฎฟิสิกส์เลยหรือไงกัน?! ผลของมันช่างป่าเถื่อนขนาดนี้เลยเหรอ?!

ส้อมเหล็กเกลียวหักไปแล้ว แต่หักไปเพียงส่วนน้อยเท่านั้น เดิมทีส้อมเหล็กอันนี้มันยาวมากและน้ำหนักก็ไม่ใช่น้อย ๆ ทำให้ใช้งานไม่ถนัดมือนัก

ทว่าตอนนี้ ความยาวถูกหักออกไปจนเหลือเพียงประมาณเมตรยี่สิบหรือเมตรสามสิบ ซึ่งใกล้เคียงกับดาบยาวหรือมีดดาบ

เจียงอวี้รับส้อมเหล็กที่ถูกดัดแปลงจากแสงสีขาวนวลมาถือไว้ แล้วลองกวัดแกว่งดู ต้องยอมรับเลยว่าความรู้สึกตอนถือนั้นสบายมือขึ้นกว่าเดิมมาก!

ส่วนวัสดุที่เหลือถูกทั่งตีเหล็กนำไปใช้กับส้อมยกด้านหน้ารถยก ความยาวของส้อมยกขยายออกไปอีกยี่สิบถึงสามสิบเซนติเมตร! ในขณะเดียวกัน มันก็ดูหนาแน่นและแข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิมมาก!

“เป็นวัสดุที่ยอดเยี่ยมจริง ๆ!”

ทั่งตีเหล็กดูจะจมดิ่งอยู่กับงาน “คราวนี้เหลือเพียงขั้นตอนที่สำคัญที่สุดเพียงขั้นตอนเดียว!”

แสงสีขาวนวลพุ่งกลับเข้าไปในตู้บรรทุกตรวจสอบคุณภาพอีกครั้ง!

เมื่อข้อความนี้ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ หัวใจของเจียงอวี้ก็กระตุกวูบ เขาจึงรีบวิ่งตามเข้าไปข้างในทันที!

……

(จบตอน)