บทที่ 330 - ดันเจี้ยนเขตหวงห้าม เปิดใช้งาน

บทที่ 330 - ดันเจี้ยนเขตหวงห้าม เปิดใช้งาน

เสวียนเฉินหน้าแดงก่ำ แต่ก็รีบฉีกยิ้มกว้าง "ท่านจักรพรรดิสวรรค์ล้อเล่นแล้ว นี่คือคำพูดจากใจจริงของข้า ข้าเคารพเทิดทูนท่านจักรพรรดิสวรรค์มาโดยตลอด ฟ้าดินเป็นพยานได้ ไม่มีคำเท็จแม้แต่ครึ่งคำ"

เจียงเฮ่า : ...

ผู้ยิ่งใหญ่เขตหวงห้ามกลายเป็นแบบนี้ไปตั้งแต่เมื่อไหร่? ความหยิ่งทะนงในอดีตของพวกเจ้าหายไปไหนหมด?

ใครไม่รู้คงคิดว่าเจียงเฮ่าไปทำอะไรพวกเขาแน่ๆ แต่ความจริงแล้วเจียงเฮ่ายังไม่ได้ทำอะไรเลยด้วยซ้ำ

นี่แสดงให้เห็นชัดเจนเลยว่า ผู้ยิ่งใหญ่เขตหวงห้ามตื่นตระหนกกันแค่ไหนเมื่อเห็นพลังรบของพิภพต้นกำเนิดพุ่งทะยานอย่างรวดเร็วหลังจากที่ต้าหลัวเทียนปรากฏขึ้น

ในขณะเดียวกัน เจียงเฮ่าก็แอบประหลาดใจเล็กน้อย เขาตั้งใจรวบรวมโอสถอมตะอยู่จริงๆ และก็มีคนรู้เรื่องนี้ไม่น้อย

แต่ไม่นึกเลยว่าผู้ยิ่งใหญ่เขตหวงห้ามพวกนี้จะใส่ใจถึงขั้นอุตส่าห์ไปหามาให้เขาตั้งสามต้น

มังกรแท้ กิเลน เต่าดำ โอสถอมตะทั้งสามต้นนี้ แต่ละต้นล้วนประเมินค่าไม่ได้

การที่พวกเขาสามารถหามาได้ ย่อมต้องทุ่มเทแรงกายแรงใจไปไม่น้อย ถือว่ามีทัศนคติที่ดีเยี่ยม

เจียงเฮ่ายกมือขึ้นโบกเบาๆ รับโอสถอมตะทั้งสามต้นนั้นมา

ส่วนของชิ้นอื่นๆ อย่างเหล็กเทพจิ่วโยว, ปราณมารดาสวรรค์เหลือง, ไขกระดูกหินโกลาหล และของป่าหายากต่างๆ เขาไม่แม้แต่จะปรายตามอง

ของพวกนี้ล้ำค่ามากก็จริง แต่สำหรับเจียงเฮ่าแล้ว มันไม่มีค่าอะไรเลย ไม่ต่างอะไรกับของธรรมดาทั่วไป

"ของพวกนี้ เอากลับไปเถอะ" เจียงเฮ่าโบกมือปัด

เสวียนเฉินชะงักไป น้ำเสียงเต็มไปด้วยความกังวล "ท่านจักรพรรดิสวรรค์..."

เขาคิดว่าเจียงเฮ่าปฏิเสธเขา ในใจจึงรู้สึกตื่นตระหนกเป็นอย่างมาก

"ข้าบอกแล้วไงว่า ข้าไม่ใช่คนที่ชอบสร้างความลำบากให้ใคร" เจียงเฮ่าประคองถ้วยชาขึ้นมา เอ่ยอย่างเนิบนาบ

"โอสถอมตะสามต้นนี้ข้ารับไว้ ถือซะว่าเป็นน้ำใจจากพวกเจ้า ส่วนของอื่นๆ พวกเจ้าเก็บไว้เองเถอะ"

เสวียนเฉินอ้าปากค้าง ไม่รู้จะสรรหาคำพูดใดมาเอ่ย

เจียงเฮ่าไม่รอให้เขาตั้งสติ ยกมือขึ้นชี้ไปในอากาศ

แสงสายหนึ่งพุ่งเข้าสู่ร่างของเสวียนเฉิน

"เอาล่ะ ข้าให้สิทธิ์เจ้าแล้ว กลับไปบอกพวกเขาก็แล้วกัน"

เสวียนเฉินสะดุ้งเฮือก ก่อนจะเปลี่ยนเป็นความปิติยินดีอย่างล้นพ้น รีบโค้งคำนับปลกๆ "ขอบพระคุณท่านจักรพรรดิสวรรค์ ขอบพระคุณท่านจักรพรรดิสวรรค์!"

จากนั้นเขาก็เหลือบมองกองสิ่งของที่ยังไม่ได้มอบให้อีกครั้ง

เจียงเฮ่าโบกมือไล่ "เอาไปๆ เก็บไปให้หมด"

เสวียนเฉินยิ้มขื่นๆ จำใจต้องเก็บของทั้งหมดกลับไป

หลังจากนั้น เจียงเฮ่าก็แจ้งข้อเรียกร้องของตนให้ทราบ ว่าผู้ยิ่งใหญ่เขตหวงห้ามต้องทำสิ่งใด สิ่งใดทำได้ สิ่งใดห้ามทำ

เสวียนเฉินย่อมไม่อาจปฏิเสธได้ แม้ข้อเรียกร้องบางอย่างจะทำให้พวกเขารับได้ยาก แต่เขาก็ทำได้เพียงยิ้มรับเท่านั้น

เมื่อตกลงกันเรียบร้อย เสวียนเฉินก็เดินโซซัดโซเซจากไป

หลังจากที่เสวียนเฉินจากไปแล้ว เทวะอารักษ์หลิงเป่าก็มองดูโอสถอมตะทั้งสามต้นนั้นพลางเดาะลิ้นชื่นชม

"โอสถอมตะสามต้น เจ้าพวกนี้ใจป้ำไม่เบาเลยนะเนี่ย ถือว่ามีความจริงใจเต็มเปี่ยม"

หลังจากที่ว่านชิงและไข่เซียนถือกำเนิดขึ้นมา ทุกคนก็ยิ่งตั้งตารอคอยโอสถอมตะมากยิ่งขึ้น

เทวะอารักษ์หยวนสื่อก็พยักหน้าเห็นด้วย "ดูท่าพวกมันคงจะตื่นตระหนกของจริง"

เฟิ่งซีชะโงกหน้าเข้ามา "ท่านลุงเจียงเฮ่า แล้วโอสถอมตะทั้งสามต้นนั้นล่ะ? ให้ข้าดูหน่อยสิ!"

เจียงเฮ่ายกมือขึ้นโบกเบาๆ โอสถอมตะทั้งสามต้นก็ลอยขึ้นมากลางอากาศ

มังกรแท้คดเคี้ยว กิเลนสยายปีก เต่าดำหมอบนิ่ง

กลิ่นอายแห่งชีวิตทั้งสามสายสอดประสานกัน ทั่วทั้งตำหนักอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมชื่นใจ

เฟิ่งอู่เองก็มองดูโอสถอมตะทั้งสามต้นนั้นด้วยแววตาชื่นชม

เด็กน้อยทั้งสามคนจ้องมองภาพนั้นตาไม่กระพริบ

ตี้เฉินพึมพำกับตัวเอง "นี่หรือคือบารมีของท่านอาจารย์ ขนาดผู้ยิ่งใหญ่เขตหวงห้ามยังต้องบากหน้ามามอบของขวัญชิ้นใหญ่ให้!"

ฉินหมิงน้อยกะพริบตาปริบๆ เอ่ยเสียงเบา "ท่านปู่จักรพรรดิสวรรค์เก่งจังเลย... พวกคนพวกนั้นเอาของมาให้ ยังต้องกลัวว่าท่านปู่จักรพรรดิสวรรค์จะไม่รับอีก"

เฟิ่งซีที่อยู่ด้านข้างยื่นหน้าเข้ามา เอ่ยอย่างภาคภูมิใจ "แน่นอนสิ เจ้าคิดว่าท่านปู่เจียงของพวกเจ้าเป็นใครกัน? ผู้ยิ่งใหญ่เขตหวงห้ามอยากจะมอบของขวัญให้ ก็ต้องเลือกของที่ดีที่สุดมาให้ แถมยังต้องคอยดูสีหน้าของเขาอีก เพราะฉะนั้นพวกเจ้าต้องพยายามให้มากๆ นะ เอาท่านจักรพรรดิสวรรค์เป็นแบบอย่างให้ได้"

เด็กน้อยทั้งสามคนมองหน้ากัน ภายในดวงตาฉายแววตื่นตะลึง

นี่หรือคือท่านอาจารย์ (ท่านปู่จักรพรรดิสวรรค์) ของพวกเรา?

ผู้ยิ่งใหญ่เขตหวงห้ามมาอ้อนวอนขอส่งของขวัญให้ เขายังเลือกรับแต่ของดีๆ ของห่วยๆ เขาไม่เอาด้วยซ้ำ

ร้ายกาจเกินไปแล้ว!

เจ้าตัวเล็กทั้งสามคนแอบให้กำลังใจตัวเองในใจ วันข้างหน้า ข้าก็ต้องทำให้ได้อย่างนี้บ้าง!

เขตหวงห้าม

หลังจากที่เทวะอารักษ์เสวียนเฉินกลับมาและเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟัง เหล่าผู้ยิ่งใหญ่ก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

พวกเขาหลงนึกกลัวไปเองว่าเจียงเฮ่าจะไม่ตกลง หากเขาไม่ตกลง พวกเขาก็คงจะหมดสิ้นหนทางจริงๆ

จะลุกขึ้นสู้ก็ทำไม่ได้ จะโกรธก็ทำได้แค่โกรธแค้นอยู่ลึกๆ ในใจ

ตอนนี้ดีแล้ว มีความหวังขึ้นมาแล้ว!

"โกลาหลตกลงแล้ว!"

"เยี่ยมไปเลย!"

ผู้คนพากันโห่ร้องยินดีอยู่พักหนึ่ง แต่แล้วก็กลับมาเงียบงันอีกครั้ง

โดยไม่รู้ตัว พวกเขากลายเป็นแบบนี้ไปเสียแล้ว ไร้ซึ่งความสง่างามและความองอาจดั่งเช่นกาลก่อนโดยสิ้นเชิง

"ช่างเถอะๆ อย่าไปคิดให้มากความเลย" ผู้ยิ่งใหญ่คนหนึ่งโบกมือปัด

"ขอแค่ได้เข้าไปในต้าหลัวเทียนก็พอแล้ว"

"ใช่ๆๆ พอมีต้าหลัวเทียนแล้ว ยังต้องกลัวว่าจะไม่มีโอกาสอีกหรือ?"

ทุกคนรวบรวมสติ ต่างพากันนั่งขัดสมาธิลง

เพียงครู่เดียว ร่างเงาหลายสายก็ปรากฏขึ้นที่ทางเข้าต้าหลัวเทียน

ผ่านการยืนยันตัวตนเรียบร้อย

ในที่สุดก็ได้เข้ามาเสียที!

...

หลายวันต่อมา

เมืองหมื่นพิภพแห่งต้าหลัวเทียน

จู่ๆ ก็มีคนร้องตะโกนขึ้นมา "พวกเจ้าดูสิ มีของใหม่เพิ่มเข้ามาด้วย!"

ทุกคนพากันแหงนหน้ามอง

บนม่านแสง มีหมวดหมู่ใหม่เพิ่มเข้ามา

ดันเจี้ยนเขตหวงห้าม

พอกดเข้าไปดูก็พบว่ามีตัวเลือกอยู่หลายตัวเลือก ซึ่งก็คือตัวเลือกของเขตหวงห้ามแต่ละแห่ง

แถมยังมีให้เลือกระดับความยากด้วย : ระดับง่าย, ระดับทั่วไป, ระดับยาก, ระดับตำนาน, ระดับนรก

คำอธิบายเขียนไว้ว่า : อยากท้าทายตัวเองไหม? อยากได้ของวิเศษต่างๆ หรือเปล่า? ไปสิ ไปท้าทายมัน ข้าได้วางทุกอย่างไว้ที่นั่นหมดแล้ว

ทุกคนต่างอึ้งไปชั่วขณะ ก่อนจะฮือฮากันยกใหญ่

"โอ้โห ดันเจี้ยนเขตหวงห้าม มีดันเจี้ยนเขตหวงห้ามเพิ่มเข้ามาจริงๆ ด้วย!"

"สามารถท้าทายผู้ยิ่งใหญ่เขตหวงห้ามได้งั้นหรือ?"

"จริงหรือหลอกเนี่ย?"

"คำอธิบายเขียนไว้ชัดเจนขนาดนี้ ไม่น่าจะหลอกกันหรอก!"

"แล้วผู้ยิ่งใหญ่เขตหวงห้ามเข้ามาได้ยังไงล่ะ? พวกเขาไม่น่าจะเข้ามาได้นี่นา หรือว่าเขตหวงห้ามยอมศิโรราบให้กับท่านจักรพรรดิสวรรค์กันหมดแล้ว?"

"ดูจากสถานการณ์แล้วก็น่าจะเป็นแบบนั้น ไม่งั้นก็ไม่มีทางเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้ พวกเขาก็ฝืนเข้ามาไม่ได้ด้วย"

"ผู้ยิ่งใหญ่เขตหวงห้ามต้องยอมจ่ายค่าตอบแทนอะไรไปบ้างเนี่ย? ต้องไม่ใช่น้อยๆ แน่เลย!"

"แน่นอนสิ พวกโลหะเซียนอะไรทำนองนี้ต้องมีอยู่แล้ว!"

"ปาฏิหาริย์ ปาฏิหาริย์ที่หาดูได้ยากยิ่งในหมื่นบรรพกาลจริงๆ เอาเขตหวงห้ามมาทำเป็นดันเจี้ยน เอาผู้ยิ่งใหญ่เขตหวงห้ามมาทำเป็นตัวละครในดันเจี้ยน ท่านจักรพรรดิสวรรค์สร้างปาฏิหาริย์ขึ้นมาอีกแล้ว"

ผู้คนต่างพากันอุทานด้วยความทึ่ง

นี่คือข้อเรียกร้องที่เจียงเฮ่าเสนอต่อเขตหวงห้าม นั่นคือให้ผู้ยิ่งใหญ่เขตหวงห้ามมาทำหน้าที่เป็น NPC ในดันเจี้ยน แล้วก็ดรอปของรางวัลให้

ส่วนของรางวัลจะเอามาจากไหนล่ะ? แน่นอนว่าผู้ยิ่งใหญ่เขตหวงห้ามก็ต้องเป็นคนรับผิดชอบเองสิ จะให้จักรพรรดิสวรรค์เป็นคนรับผิดชอบให้หรือไง?

พวกเจ้าเขตหวงห้ามยังอยากจะเอาชีวิตรอดอยู่ไหม?

และความยากแต่ละระดับ ผู้ที่ต้องต่อสู้ด้วยก็จะแตกต่างกันออกไป ระดับง่ายและระดับทั่วไปก็จะต่อสู้กับลูกน้องของผู้ยิ่งใหญ่เขตหวงห้าม

ระดับยากจะเริ่มต่อสู้กับผู้ยิ่งใหญ่เขตหวงห้าม ระดับตำนานจะต่อสู้กับผู้ยิ่งใหญ่ห้าคนขึ้นไป ระดับนรกจะต่อสู้กับเขตหวงห้ามอย่างน้อยหนึ่งแห่ง ซึ่งเขตหวงห้ามหนึ่งแห่งก็มีผู้ยิ่งใหญ่อย่างน้อยสิบกว่าคนแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น ผู้ยิ่งใหญ่เขตหวงห้ามในดันเจี้ยนนี้ไม่เหมือนกับพวกภาพเงา พวกเขามีความนึกคิดเป็นของตัวเอง เท่ากับว่าเป็นการต่อสู้กับร่างจริงเลยทีเดียว!

พอดันเจี้ยนเขตหวงห้ามเปิดตัว ผู้คนนับไม่ถ้วนก็เกิดความอยากรู้อยากเห็น และในไม่ช้าก็มีคนอยากจะลองของ

มหาบุญคนหนึ่งพุ่งตรงเข้าไปในระดับนรกทันที เขาบอกว่าอยากจะลองดูว่าดันเจี้ยนเขตหวงห้ามจะแข็งแกร่งแค่ไหน

เขตหวงห้าม ถ้ำโบราณโกลาหล ระดับนรก เปิดใช้งาน!

เพียงชั่วอึดใจ เขาก็ถูกตบกระเด็นออกมา

เห็นเขานอนหายใจหอบแฮ่กๆ ทั่วร่างอาบไปด้วยเลือด

"ข้างในนั้น... มีผู้ยิ่งใหญ่อยู่จริงๆ แถมยังมีเป็นฝูง ทุกอย่างเหมือนกับเขตหวงห้ามข้างนอกเป๊ะเลย!"

เขาพยุงตัวลุกขึ้นยืนอย่างยากลำบาก ทว่าในดวงตากลับมีประกายแสงสว่างวาบ "แต่ว่า มันน่าสนุกมาก สะใจโว้ย!"

ผู้คนต่างมองหน้ากันเลิ่กลั่ก

จากนั้น ผู้คนก็หลั่งไหลเข้าไปมากขึ้นเรื่อยๆ

"ข้าเอาด้วย ข้าขอเล่นด้วย!"

คนที่ถูกตบกระเด็นออกมามีมากขึ้นเรื่อยๆ แต่คนที่เข้าไปก็มีมากขึ้นเรื่อยๆ เช่นกัน

บางคนถูกอัดจนหน้าตาบูดเบี้ยว แต่ก็ยังหัวเราะลั่น "เอาใหม่!"

บางคนถูกอัดหมอบกระแตในดันเจี้ยนระดับง่ายมาสิบครั้ง ในที่สุดก็ยืนหยัดได้สิบอึดใจ ดีใจจนเนื้อเต้น

นอกจากนี้ยังมีคนค้นพบอีกว่า หากทำตามเงื่อนไขที่กำหนดได้ ก็จะมีของดรอปออกมาจริงๆ

มีทั้งยาลูกกลอน มีทั้งวัตถุดิบต่างๆ แถมยังมีบางคนที่ดวงดีสุดๆ ดรอปได้แม้กระทั่งคัมภีร์จักรพรรดิโบราณที่ฉีกขาด

คราวนี้ล่ะก็ ยิ่งทำให้บรรยากาศครึกครื้นขึ้นไปอีกในพริบตา!

(จบแล้ว)