บทที่ 615: การละทิ้งร่างกาย (ฟรี)

ในอีกด้านหนึ่ง วันรุ่งขึ้นหลังจากงานเลี้ยง เอ็ดเวิร์ด ดัมเบิลดอร์ และโคเฮนก็รวมตัวกันที่บ้านเลขที่ 5 ซอยพรีเว็ต

หลังจากจบงาน โคเฮนกับเพื่อน ๆ ได้แจ้งข่าวเรื่องเฮลโบให้เอ็ดเวิร์ดกับดัมเบิลดอร์รู้ และเช้าวันนี้ ข่าวก็ได้รับการยืนยันจากเอ็ดเวิร์ดเรียบร้อย

“ที่โคเฮนคาดไว้น่ะถูกเลย ตอนนี้มีข่าวมาจากกรีซแล้ว” เอ็ดเวิร์ดพูดด้วยสีหน้าหนักใจ “รัฐมนตรีที่นั่นบอกว่ามีชายแก่คลั่งคนหนึ่งฆ่ามือปราบมารไปสามคนที่”

“ซากเขาวงกตของมิโนทอร์” โคเฮนพูดขึ้น

“รู้ได้ยังไง?” เอ็ดเวิร์ดขมวดคิ้ว

“เพราะบ้านเก่าของเขาอยู่ใต้ซากเขาวงกตนั่น” โคเฮนพูด “สิ่งแรกที่เขาจะทำหลังกลับมาก็คือกลับไปที่นั่น”

“ฉันอาจจะลองไปเผชิญหน้ากับเขา” ดัมเบิลดอร์พูด “แต่ฉันไม่แน่ใจว่าจะเอาชนะเขาได้หรือเปล่า ตามหลักแล้ว จอมเวทศาสตร์มืดโบราณไม่น่าจะน่ากลัวขนาดนั้น…”

“เขาฆ่าคนโดยไม่ใช้ไม้กายสิทธิ์ด้วยซ้ำ” เอ็ดเวิร์ดพูด “รัฐมนตรีกรีซกำลังพิจารณาว่าจะลองประนีประนอมกับเขาก่อน แต่ฉันว่าไม่น่าเวิร์กเท่าไหร่ ได้ยินว่าเฮลโบหมกมุ่นกับการใช้มนุษย์เป็นตัวทดลอง เพื่อสร้างศาสตร์มืดที่โหดร้ายยิ่งกว่าเดิม…”

“ฉันจะออกเดินทางไปหาฮอร์ครักซ์ของเขาเร็ว ๆ นี้” โคเฮนพูด “ตอนนี้ฉันพอจะรู้คร่าว ๆ แล้วว่ามันอยู่แถวไหน”

“เราจะไปกับโคเฮนด้วย” แฮร์รี่พูด “หลังจากเจอฮอร์ครักซ์แล้ว โคเฮนจะสามารถจัดการเฮลโบได้เหมือนที่จัดการโวลเดอมอร์มั้ย?”

“ถ้าทุกอย่างเป็นไปตามแผนล่ะก็นะ…” โคเฮนตอบ แต่ฟังดูไม่ค่อยมั่นใจนัก

เศษวิญญาณของเฮลโบเคยบอกไว้ว่า ร่างกายของโคเฮนสร้างจากวัสดุที่เกิดจากสิ่งมีชีวิตของเฮลโบเองทั้งหมด เขาสามารถฉีกโคเฮนเป็นชิ้น ๆ ได้ทุกเมื่อ

มองในแง่ดี มันอาจเป็นแค่คำขู่ก่อนตายของเศษวิญญาณ

แต่มองในแง่ร้าย… การที่เขาควบคุมบาซิลิสก์ได้อย่างสมบูรณ์แบบก็เป็นหลักฐานที่น่ากลัวพออยู่แล้ว

“ทำในสิ่งที่เธอคิดว่าควรทำเถอะ โคเฮน” ดัมเบิลดอร์ตัดสินใจรวดเร็ว “เราไม่อาจทิ้งความหวังเพียงเพราะมันเสี่ยงเกินไป ฉันจะพยายามถ่วงเวลาเขาให้นานที่สุดเท่าที่ทำได้”

“ฉันก็จะด้วย” เอ็ดเวิร์ดพยักหน้า กำลังจะพูดต่อ แต่ในวินาทีนั้นเอง เขาก็หยุดกะทันหัน

เพราะมีคนแปลกหน้าปรากฏตัวหน้าบ้าน

โคเฮนรู้ทันทีว่าเขาเป็นใคร

“ความแข็งแกร่งของวิญญาณ: 99”

“ในที่สุดฉันก็เจอเธอ… โคเฮน นอร์ตัน”

เฮลโบมองตรงไปที่โคเฮน ซึ่งยืนอยู่กลางกลุ่มด้วยแววตาแปลกใจและสนใจ

“เพื่อนของเธอ เซนอน ซื่อตรงดีนี่นะ ความคิดในหัวเขาบอกฉันว่าเธอกำลังตามหาฮอร์ครักซ์ของฉันอยู่ ใช่มั้ย?”

“แล้วไง?” โคเฮนจ้องกลับด้วยสายตาแข็งกร้าว

ตอนนี้พลังวิญญาณของเขาแตะถึง 99 แล้ว หลังจากกลืนค่าบาปจากการ “ฆ่าดัมเบิลดอร์” และกลืนโวลเดอมอร์เข้าไป ถ้าไม่ใช่เพราะเฮลโบยังมีฮอร์ครักซ์ปกป้อง เขาก็คงฆ่าหมอนี่ไปแล้ว

“การละเมิดขอบเขต ย่อมต้องถูกลงโทษเล็กน้อย” เฮลโบพูดอย่างสบายใจ “ใช้วัสดุของฉันสร้างร่างกาย เธอก็ควรคาดไว้แล้วล่ะใช่มั้ย?”

“ซี๊ด”

โคเฮนร้องด้วยความเจ็บปวด เหมือนมีบางอย่างถูกดึงออกจากตัว

จากนั้นหัวใจเขาก็เย็นวูบ เพราะมันไม่ใช่แค่บางอย่างถูกดึงออก แต่มันคือ “ทั้งร่างกาย” กำลังแยกออกจากกัน เหมือนตุ๊กตาที่โดนดึงด้ายออกจนหลุดหมด

ตามใบหน้า แขน คอ และส่วนต่าง ๆ ของร่างกาย เริ่มมี คำสาปของเหลวดำ ไหลซึมออกมา

“โคเฮน!”

เอ็ดเวิร์ดพุ่งมาคว้าโคเฮน หวังจะพาเขาหนีไป แต่กลับโดนศอกของโคเฮนกระแทกถอยหลัง

ท่ามกลางสายตาสงสัยของเอ็ดเวิร์ด โคเฮนซึ่งร่างกายเต็มไปด้วยของเหลวสีดำ ก็พุ่งเข้าใส่เฮลโบ

“π α ω.”

เฮลโบเพียงแค่ยกมือขึ้น แล้วร่างของโคเฮนก็หยุดค้างกลางอากาศในท่าทางแปลกประหลาด

“ปล่อยลูกฉันเดี๋ยวนี้!” เอ็ดเวิร์ดคำราม ก่อนจะปล่อยคาถาหลายบทใส่เฮลโบ แต่เขาก็สะบัดมือเพียงนิดเดียว ทุกคาถาก็ถูกสะท้อนหมด

จากนั้น เฮลโบก็โยนร่างของโคเฮนทิ้งเหมือนขยะถุงหนึ่ง แล้วใช้มือว่างร่าย คำสาปพิฆาต ใส่เอ็ดเวิร์ด

ดัมเบิลดอร์ไวพอจะเสกแจกันในห้องนั่งเล่นให้กลายเป็นนกที่บินมาขวางหน้าเอ็ดเวิร์ดทัน

นกนั่นสลายทันทีที่โดนคาถา กลายเป็นฝุ่นฟุ้งกลางอากาศ

“รีบไป!” ดัมเบิลดอร์ตะโกนบอกแฮร์รี่กับพวก ก่อนจะสะบัดไม้กายสิทธิ์อีกครั้ง เสกเปลวไฟรูปแส้พุ่งใส่เฮลโบ

เฮลโบแตะปลายนิ้วขวาเบา ๆ แส้ไฟนั่นก็กลายเป็น งูไฟ ที่หันกลับมากัดใส่ดัมเบิลดอร์

“แฮร์รี่!” เฮอร์ไมโอนี่คว้ามือแฮร์รี่กับรอนไว้ พยายามพาพวกเขาหายตัวหนีออกไป

“ไม่! โคเฮน!” แฮร์รี่ขัดขืน อยากจะลากร่างของโคเฮนที่นอนแน่นิ่งไปด้วย แต่เฮอร์ไมโอนี่จับเขาไว้แน่นมาก

แต่เธอแอปพาเรตไม่สำเร็จ เพราะเฮลโบร่ายคาถาสกัดการแอปพาเรตทันทีที่เขาปรากฏตัว

ในเวลาเดียวกัน ดัมเบิลดอร์ก็สะบัดไม้กายสิทธิ์ ขจัดงูเพลิงที่พุ่งเข้ามา แล้วดึงเอ็ดเวิร์ดที่กำลังจะวิ่งไปหาโคเฮนกลับมา

กลุ่มเพลิงก่อตัวขึ้นเหนือหัวของพวกเขา แล้ว ฟอกส์ ก็ปรากฏตัวขึ้นพร้อมแสงสว่างวาบ

คาถาสีม่วงจากเฮลโบตามมาติด ๆ พร้อมกลิ่นอายอันตราย แต่วินาทีนั้นเงาดำบางอย่างก็บินมาขวางไว้ให้

เอ็ดเวิร์ดถึงกับผงะ

มันคือ ผู้คุมวิญญาณ ที่ปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่า

เอ็ดเวิร์ดหันไปมองร่างของ “โคเฮน” ที่นอนนิ่ง แล้วหันกลับมามองผู้คุมวิญญาณตรงหน้าอย่างไม่อยากเชื่อ

แม้แต่เฮลโบเองก็ดูจะไม่คาดคิดแบบนี้ เขาเคยเห็นสิ่งมีชีวิตแบบนี้ในความทรงจำของพวกกรีก และรู้ว่าเด็กคนนี้ “โคเฮน นอร์ตัน” คือผู้คุมวิญญาณ

แต่เขาชัด ๆ เพิ่งฆ่ามันไป และศพก็ยังนอนอยู่ตรงนั้นแท้ ๆ

“ฟอกส์” ดัมเบิลดอร์กระซิบ จากนั้นก็คว้าเฮอร์ไมโอนี่ไว้มือหนึ่ง เอ็ดเวิร์ดไว้อีกมือหนึ่ง

โดยไม่ต้องรอคำสั่ง เอ็ดเวิร์ดก็รีบคว้าชุดคลุมของผู้คุมวิญญาณไว้

ฟอกส์เข้าใจทันที แล้วหลังจากแสงไฟลุกวาบ

ในบ้านก็เหลือเพียงเฮลโบคนเดียว

“หึ” เฮลโบหรี่ตาลงอย่างไม่พอใจ

“นายคือโคเฮนจริง ๆ ใช่มั้ย?” แฮร์รี่ถาม

“ถามเป็นรอบที่ห้าแล้วนะ” โคเฮน ในร่างผู้คุมวิญญาณ ลอยตัวอยู่ในถ้ำ พูดอย่างปลง ๆ

ดัมเบิลดอร์พาทุกคนมาที่ถ้ำเงียบสงบแห่งหนึ่ง เฮอร์ไมโอนี่เสกเปลวไฟน้ำเงินเพราะในนี้อึดอัดพอสมควร

หลังรู้ว่าโคเฮนยังมีชีวิตอยู่แม้จะไม่มีร่าง เอ็ดเวิร์ดก็เริ่มผ่อนคลาย แต่แฮร์รี่ยังงงไม่หายว่าทำไมโคเฮนถึง “มีสองคน”

“เสียดายแฮะ ฉันชอบร่างนั้นอยู่นะ” โคเฮนพูด “แต่ก็ไม่เป็นไร หมอนั่นจัดการได้แค่ร่างกายนั้นของฉันเท่านั้น ผู้คุมวิญญาณมันอยู่นอกขอบเขตการวิจัยของเขา”

“ฉันนึกว่าผู้คุมวิญญาณก็เป็นสิ่งที่เขาสร้างขึ้นอีก…” รอนเบิกตาโต

“ไม่ใช่หรอก” เฮอร์ไมโอนี่ตอบแทน “ผู้คุมวิญญาณถูกค้นพบพร้อมกับป้อมปราการลับของพ่อมดศาสตร์มืดชื่อเอคริสดิส แล้วที่นั่นก็กลายเป็น”

“อัซคาบัน” โคเฮนพูดเสริม

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากติดตามเพจด้วยนะคะ]

……….