บทที่ 1144 ปิดผนึกคลายลง อสูรกายกำลังจะปรากฏ

รถยนต์หุ้มเกราะหลายคันจอดอยู่ใกล้ที่พักชั่วคราวของคณะผู้แทนจากต้าซุ่น นอกจากเจ้าหน้าที่ประสานงานแล้ว คนในรถก็ไม่ได้ลงมา เพียงแค่จับจ้องไปยังทิศทางของที่พักอย่างใกล้ชิด

หลังจากรออยู่ครู่หนึ่ง พวกเขาก็เห็นประตูใหญ่ของที่พักเปิดออก เบื้องแรกคือทีมเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่ลงจากบันไดแล้วแยกย้ายไปสองข้าง เพื่อควบคุมทางเข้าถนนอย่างรวดเร็ว

จากนั้นก็เห็นหัวหน้าคณะเซี่ยของคณะผู้แทน พร้อมด้วยหลัวเวยน่า ผู้ช่วยสองสามคน และทีมงานเดินออกมาจากข้างใน

เฉินชวนเดินตามหลังมาเล็กน้อย เขามองไปทางรถยนต์หุ้มเกราะแวบหนึ่ง เมื่อดวงตาอันลุ่มลึกนั้นกวาดมองมา ทุกคนในรถต่างก็อดไม่ได้ที่จะเกร็งตัวขึ้น ชั่วขณะหนึ่ง ในรถจึงเต็มไปด้วยเสียงหัวใจเต้นระรัวและเสียงหอบหายใจ

ทางด้านนี้ หัวหน้าคณะเซี่ยและหลัวเวยน่าได้พูดคุยกันเสร็จแล้ว คนหลังจึงหันกลับมา ถือไม้เท้าโค้งคำนับให้เฉินชวนเล็กน้อย แล้วกล่าวว่า

"คุณเฉิน ตามหลักแล้วเมื่อสำนักศิลปะการต่อสู้ได้โอนย้ายไปแล้ว หญิงชราเช่นฉันก็ไม่สมควรจะพูดอะไรอีก แต่หญิงชราคนนี้ทุ่มเทแรงกายแรงใจให้กับสำนักฯ มานานหลายสิบปี จึงรู้สึกไม่วางใจอยู่บ้างจริงๆ ดังนั้นจึงอยากจะขอร้องท่านอย่างไร้ยางอาย หวังว่าท่านจะช่วยดูแลสำนักศิลปะการต่อสู้ให้มากขึ้น หญิงชราคนนี้ขอขอบคุณจากใจจริง"

เฉินชวนพยักหน้าตอบกลับ "คุณหลัว ผมรับปาก จะทำตามนั้นแน่นอน วางใจได้เลยครับ" เขามองไปยังตำแหน่งที่อาลูล่าเคยยืนอยู่แวบหนึ่ง "ได้ยินว่าคุณหลัวจะกลับบ้านเกิดในครั้งนี้ ก็ขอให้พวกคุณเดินทางโดยสวัสดิภาพนะครับ"

หลัวเวยน่าโค้งคำนับอีกครั้ง แล้วก็พาทีมของตนจากไป หลังจากเดินไปถึงฝั่งตรงข้าม ก็เข้าไปนั่งในรถยนต์หุ้มเกราะส่วนตัวคันหนึ่งโดยลำพัง คนที่เหลือก็ทยอยขึ้นรถ หลังจากนั้นขบวนรถก็ค่อยๆ เคลื่อนตัวออกไปท่ามกลางสายตาของเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของที่พัก

เฉินชวนเมื่อเห็นพวกเขาจากไป ก็กลับเข้าไปในสถานทูตพร้อมกับหัวหน้าคณะเซี่ย หลังจากเดินเข้าไปในห้องแล้ว หงฝูก็ปรากฏตัวขึ้นข้างๆ พร้อมกล่าวกับเขาว่า "เมื่อครู่นี้นางส่งข้อมูลส่วนหนึ่งมาให้ฉันค่ะ" แล้วกล่าวเสริมว่า "เป็นข้อมูลเกี่ยวกับการต่อสู้บางอย่าง"

เฉินชวนเอ่ย "อาลูล่า?"

หงฝูพยักหน้า "ข้อมูลเหล่านี้สามารถโหลดเข้าไปในสนามข้อมูลของฉันได้ เพียงแต่ต้องใช้เวลาสักหน่อย"

เฉินชวนครางรับในลำคอ ดูเหมือนว่าอาลูล่าก็รู้ตัวว่าเขาจับสังเกตตนเองได้แล้ว ดังนั้นจึงได้แสดงความเป็นมิตรล่วงหน้า

ความเร็วในการวิเคราะห์ข้อมูลของหงฝูนั้นรวดเร็วมาก แต่ขนาดนางยังต้องใช้เวลาในการประมวลผล จะเห็นได้ว่าปริมาณข้อมูลนั้นมหาศาลเพียงใด น่าจะเป็นข้อมูลที่เมืองแห่งการต่อสู้สะสมมานานหลายปี

เมื่อดูดซับและย่อยข้อมูลเหล่านี้ได้อย่างสมบูรณ์แล้ว คาดว่าพลังต่อสู้ของนางจะได้รับการยกระดับขึ้นอย่างเห็นได้ชัดจากพื้นฐานเดิม

รถยนต์หุ้มเกราะส่วนตัวฝ่าแสงนีออนและความอึกทึกจอแจ มุ่งหน้าออกนอกเมือง บนเบาะหลัง หลัวเวยน่ากล่าวว่า "อาลูล่า การคำนวณของเจ้าไม่ผิดเลย พวกเขาปล่อยเราไปจริงๆ"

นางถอนหายใจพลางกล่าวว่า "แผนของเจ้าไม่เคยผิดพลาด เรื่องราวทั้งหมดเป็นไปตามที่เจ้าคาดการณ์ไว้ ตอนเด็กๆ ข้าเคยคิดอยู่เสมอว่า โลกใบนี้กำลังดำเนินไปตามบทละครที่ท่านเขียนไว้ใช่หรือไม่"

เสียงที่ว่างเปล่าของอาลูล่าดังขึ้นในรถ "ไม่ใช่เช่นนั้น การเปลี่ยนแปลงของโลกไม่ใช่สิ่งที่ข้าจะคำนวณได้ ไม่เคยมีแผนการที่กำหนดไว้ล่วงหน้าแล้วจะสำเร็จได้ ข้าต้องอาศัยแผนสำรองจำนวนมากเพื่อปรับเปลี่ยนและเสริมเข้าไป"

แม้ว่าจนถึงวันนี้ ทุกสิ่งทุกอย่างจะเป็นไปตามทิศทางที่นางกำหนดไว้ แต่นี่ไม่ได้หมายความว่าการจัดเตรียมของนางจะไร้ที่ติ ขั้นตอนต่างๆ ในการปฏิบัติจริงเต็มไปด้วยปัจจัยที่ควบคุมไม่ได้ นี่คือสิ่งที่นางต้องคอยปรับเปลี่ยนและแก้ไขช่องโหว่อยู่เสมอ

เช่นหัวกะโหลกสีแดงนั่น เป็นนางที่วิเคราะห์ฐานข้อมูลแล้วระบุตำแหน่งโดยประมาณ จากนั้นจึงส่งให้รัฐบาลฝั่งตะวันตกไปค้นหามา

แต่ตอนที่ปรึกษาหารือกันว่าของสิ่งนี้จะเก็บไว้ในหอผนึกหรือไม่ ก็มีการถกเถียงกันอยู่บ้าง สุดท้ายเกือบจะตัดสินใจเก็บไว้ที่อื่นแล้ว หากขั้นตอนนี้ล้มเหลว เรื่องราวหลังจากนั้นก็ไม่ต้องพูดถึง

และนางยังได้เตรียมการบางอย่างล่วงหน้า โดยปล่อยข่าวให้หลัวเซียวรู้ว่าในพิพิธภัณฑ์โบราณวัตถุมีของล้ำค่าที่สามารถแก้ไขการกลายพันธุ์ได้ ในแผนการหนึ่งของนางคือการให้หลัวเซียวฉวยโอกาสที่พิธีกรรมเกิดความเปลี่ยนแปลงเข้ามาแย่งชิงของสิ่งนี้ เพื่อทำให้เมืองศูนย์กลางวุ่นวายมากขึ้น

แต่หลัวเซียวกลับถูกฆ่าตายเสียก่อน ทำให้แผนการล้มเหลว นางจึงต้องวางแผนการใหม่ทั้งหมด และการเพิ่มแผนขึ้นมาหนึ่งแผน ก็หมายถึงการเพิ่มตัวแปรขึ้นมาอีกหนึ่งตัว

อีกทั้งยังต้องอาศัยความร่วมมือจากองค์กรต่อต้านในการปฏิบัติการต่างๆ นานา นางทำได้เพียงวางกรอบใหญ่ๆ เท่านั้น ส่วนรายละเอียดการปฏิบัติการนางก็ควบคุมไม่ได้ อาจกล่าวได้ว่าการมาถึงจุดนี้ได้นั้น พวกนางก็อาศัยโชคอยู่บ้าง

ในตอนนี้ขบวนรถก็พลันชะลอความเร็วลง ข้างหน้ามีแสงสว่างวาบจ้า คนขับรถกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมว่า "เป็นด่านตรวจชั่วคราวครับ คุณหลัว น่าจะเป็นเพราะอุปกรณ์รบกวนสนามพลังบนรถของเราดึงดูดความสนใจของพวกเขา เราจะอ้อมไปไหมครับ?"

หลัวเวยน่ากล่าวว่า "ไม่มีประโยชน์หรอก พวกคุณทำตัวตามปกติก็พอ ข้ามีวิธีเตรียมไว้แล้ว"

พูดจบนางก็หยิบยาเม็ดหนึ่งออกมากลืนลงไป ผ่านไปครู่หนึ่ง ร่างกายของนางก็มีเสียงกระดูกลั่นดังขึ้นเป็นชุด ร่างกายค่อยๆ สูงขึ้น และในขณะเดียวกันผิวหนังที่เหี่ยวย่นก็กำลังหลุดลอกออก เผยให้เห็นผิวที่เรียบเนียนและอ่อนเยาว์ ฟันของเธอแข็งแรงขึ้น ผมก็ดกหนาและยาวขึ้นอย่างรวดเร็ว เพียงครู่เดียวก็ยาวถึงเอว

เพียงชั่วอึดใจ จากหญิงชราวัยห้าหกสิบปี เธอก็กลายมาเป็นหญิงสาววัยสิบแปดสิบเก้าปี ผิวตึงกระชับ ฟันขาวเรียงตัวสวยงาม คิ้วตาสวยคม ผมเปล่งประกายดุจแพรไหม

นี่คือวิชาลับที่อาลูล่าปรับให้เหมาะกับเธอโดยเฉพาะ เธอได้ฝึกฝนมาตั้งแต่เด็ก สิ่งที่แก่ชราเป็นเพียงรูปลักษณ์ภายนอก ที่จริงแล้วการทำงานภายในร่างกายของเธอยังคงอยู่ในสภาพที่ใกล้เคียงกับการจำศีล

และเมื่อเธอผลักดันเคล็ดวิชานี้อย่างเต็มที่ ก็สามารถกลับสู่สภาพสูงสุดในวัยสาวได้ในทันที และไม่ใช่เพียงแค่รูปลักษณ์ภายนอก พลังจิตของเธอก็ยกระดับขึ้นพร้อมกับการฟื้นฟูสมรรถภาพร่างกายอย่างเต็มที่

อย่างน้อยในไม่กี่นาทีสั้นๆ นี้ แม้จะไม่มีอุปกรณ์รบกวนสนามพลัง อาลูล่าที่สิงสถิตอยู่บนร่างของเธอก็จะไม่ถึงกับถูกสนามพลังขนาดใหญ่ตรวจพบ

และเพราะเธอได้เตรียมตัวสำหรับวันนี้มาตั้งแต่เด็ก ดังนั้นข้อมูลชีวภาพและบันทึกสนามพลังของเธอล้วนถูกปลอมแปลงไว้โดยเจตนา ตอนนี้ที่ปรากฏออกมา คือตัวตนใหม่ที่สมบูรณ์แบบ

เธอรีบเปลี่ยนเสื้อผ้าบนเบาะหลัง ในตอนนี้เจ้าหน้าที่ตรวจสอบได้ปิดอุปกรณ์รบกวนสนามพลังในขบวนรถแล้ว และถือเครื่องตรวจสนามพลังมาตรวจสอบทีละคัน

เมื่อมาถึงรถของหลัวเวยน่า แสงสว่างก็ส่องลงมา แต่ข้อมูลของหญิงสาวคนนี้กลับไม่ตรงกับที่บันทึกไว้เลยแม้แต่ข้อเดียว ข้อมูลคงเกิดความคลาดเคลื่อน นี่เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่คนที่พวกเขาต้องการจะหา

สำหรับเรื่องนี้พวกเขาไม่แปลกใจ กล่าวกันว่าคืนนี้สนามพลังขนาดใหญ่มีปัญหา เคยเกิดเรื่องคล้ายๆ กันมาหลายครั้งแล้ว

หลังจากรออยู่ครู่หนึ่ง เมื่อเห็นว่าสนามพลังขนาดใหญ่ที่นั่นไม่มีปฏิกิริยาใดๆ ก็เป็นการพิสูจน์ว่าคนกลุ่มนี้ไม่มีปัญหา ดังนั้นจึงโบกมือปล่อยผ่านโดยตรง

ขบวนรถหลังจากผ่านด่านหลายด่าน ในที่สุดก็ขับออกจากเมืองศูนย์กลาง มาถึงตอนนี้ สมาชิกในองค์กรต่อต้านบนรถถึงได้ถอนหายใจโล่งอก แม้ว่าตอนนี้จะยังไม่ได้พ้นจากอันตรายโดยสิ้นเชิง แต่การออกจากเมืองได้ก็ถือเป็นความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแล้ว

พวกเขาเดิมทีคิดว่าเมืองศูนย์กลางจะปิดล้อมเมืองทั้งเมือง ซึ่งถ้าเป็นเช่นนั้น พวกเขาก็ต้องฝ่าออกไปอย่างดุเดือด

อันที่จริงคณะผู้บริหารก็มีเจตนาที่จะใช้มาตรการนี้ แต่เนื่องจากความวุ่นวายที่เกิดขึ้นบ่อยครั้งในเมืองและชุมชนผู้อพยพหลายแห่งที่ไม่มั่นคง การปิดล้อมอย่างสมบูรณ์จะยิ่งทำให้สถานการณ์เลวร้ายลง ดังนั้นจึงล้มเลิกความคิดนี้ไป

และข่าวการออกจากเมืองของขบวนรถก็ถูกส่งไปยังทางตอนเหนือของเมืองทันที เมื่อได้รับโทรเลข หัวหน้าคณะเฉวียนที่รอคอยอยู่ก็รู้สึกผ่อนคลายลง

แต่เพียงชั่วครู่เดียว เขาก็กลับมามีสีหน้าตึงเครียดอีกครั้ง โบกมือให้เจ้าหน้าที่ส่งโทรเลขจากไป จากนั้นก็ลงมือจัดการด้วยตนเอง เพื่อส่งโทรเลขไปยังสถานที่แห่งหนึ่ง

หากมีเจ้าหน้าที่ข่าวกรองของต้าซุ่นอยู่ที่นี่ ก็จะจำได้ว่านี่คือสัญญาณลับภายในของหน่วยงาน

ณ ส่วนลึกใต้ดินของหอผนึก ภายในห้องขังที่สร้างจากวัสดุเจลพิเศษ จักรพรรดิคาลิโอปาเทสแห่งราชวงศ์โยโน่โบราณถูกคุมขังอยู่ ณ ที่แห่งนี้

หน้าผากของเขาค่อนข้างกว้าง แต่ตอนนี้ถูกผมสีดำที่ปล่อยยาวลงมาบดบัง ดวงตาทั้งสองข้างมีแววตาที่ราวกับจะมองทะลุจิตใจคนได้ ริมฝีปากบางหากดูเพียงอย่างเดียวจะดูเย็นชาไร้ความปรานี แต่เมื่ออยู่บนใบหน้าที่งดงามของเขา กลับมีความเสน่ห์ที่ยากจะบรรยาย

ในตอนนี้ร่างกายท่อนบนของเขาเปลือยเปล่า ทั่วทั้งร่างถูกโซ่พิธีกรรมสีทองพันธนาการไว้ แต่เมื่อแรงกดดันของพิธีกรรมที่มีต่อเขาค่อยๆ ลดลง มุมปากของเขาก็ยกสูงขึ้นทีละน้อย

และโซ่ทองคำเหล่านั้นกลับขาดสะบั้นออกทีละเส้น ร่างกายของเขาสะบัดเล็กน้อย ก็หลุดออกจากผนังเจล จะเห็นได้ว่าในกระบวนการนี้ เนื้อหนังที่แผ่นหลังของเขาถูกฉีกออกไปเป็นแผ่นใหญ่ ถึงกับเผยให้เห็นกระดูกข้างใต้ แต่เขาดูเหมือนจะไม่สนใจเลยแม้แต่น้อย เนื้อเยื่อที่แผ่นหลังของเขาซึ่งกำลังเคลื่อนไหวบิดตัวก็สมานบาดแผลอย่างรวดเร็ว

เขาลอยตัวขึ้นอย่างช้าๆ กลางห้องขัง เงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า ที่นั่นมีลำแสงส่องทะลุห้องขังลงมา

เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ ร่างกายค่อยๆ ลอยสูงขึ้น เมื่อถึงจุดสูงสุดแล้ว ก็ยื่นมือขึ้นไปแตะเบื้องบน ผนังเจลอันหนาเตอะเหล่านั้นก็ถูกเปลวเพลิงแห่งจิตวิญญาณที่วาบผ่านเพียงชั่วพริบตาหลอมละลายจนสิ้น โดยไม่มีการแพร่กระจายไปยังที่อื่นเลยแม้แต่น้อย

ร่างของเขาไหววูบ ก็มาถึงข้างนอก และเจลด้านล่างก็หลอมรวมปิดตัวเองอย่างรวดเร็ว ในขณะเดียวกัน เนื้อเยื่อที่ถูกฉีกทิ้งไว้เบื้องล่างก็เคลื่อนไหวบิดตัวและเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว จนกลายเป็นรูปร่างของเขา ดูเหมือนว่าเขาไม่ได้จากไปไหนเลย

เขาเดินขึ้นไปตามอุโมงค์ที่ทอดยาว ระหว่างทางมีผนึกพิธีกรรมนับไม่ถ้วนที่เกิดปฏิกิริยาจากการที่เขาผ่านไป แต่ทว่าเมื่อสูญเสียการเสริมพลังจากภายนอก ต่อให้พิธีกรรมจะได้รับการเสริมพลังด้วยตัวเอง ก็ไม่สามารถขัดขวางการเดินไปข้างหน้าของเขาได้

หลังจากผ่านประตูนิรภัยอีกหลายบาน เขาก็มาถึงชั้นบนสุด ในตอนนี้เขามองดูผนังหินอ่อนที่เรียบลื่นด้านข้าง ซึ่งในนั้นสะท้อนร่างของเขาในปัจจุบัน

เขายิ้มเล็กน้อย สายใยเนื้อเยื่อกลายพันธุ์พุ่งออกจากร่างกายของเขา ถักทอเป็นเสื้อผ้าขึ้นมาด้วยตัวเอง นี่คือชุดสูททางการที่สวยงามทั้งชุด และเขายังปรับปรุงรายละเอียดเล็กน้อยตามรสนิยมความงามของตนเองอีกด้วย

เพียงแต่การมาถึงที่นี่ไม่ได้หมายความว่าเขาจะสามารถฝ่าออกไปได้ เพราะข้างนอกยังมีพิธีกรรมนิรภัยที่เป็นอิสระอีกชั้นหนึ่ง และรอบนอกยังมีอุปสรรคที่ใหญ่กว่านั้นอีก แต่เขาดูเหมือนจะไม่สนใจเลยแม้แต่น้อย ยิ้มพลางเดินไปยังโถงด้านหน้าด้วยท่วงท่าที่สง่างามตามแบบฉบับของราชสำนัก

...

...

(จบตอน)