ตอนที่ 105: การปรากฏตัว

ตอนที่ 105: การปรากฏตัว

บนเฮลิคอปเตอร์

จู่ๆ นักข่าวหวังเสี่ยวลี่ ก็สั่นสะท้าน ราวกับว่าวิญญาณของเธอถูกบีบรัดด้วย การข่มขู่ อันน่าสะพรึงกลัว ทำให้เธอสูญเสียการควบคุมร่างกายไปชั่วขณะ

เธอเกือบจะพลัดตกจากเฮลิคอปเตอร์

ไม่กี่วินาทีต่อมา ใบหน้าที่ขาวเนียนและบอบบางของเธอก็ซีดเผือดลงอย่างสมบูรณ์

โดยไม่ทันได้คิด สัญชาตญาณของเธอสั่งให้หนีไปจากพื้นที่นี้ทันที

"เร็วเข้า! เพิ่มระดับความสูงของเฮลิคอปเตอร์เดี๋ยวนี้!"

นักบินเฮลิคอปเตอร์พูดด้วยความลังเลเล็กน้อย "แต่กระทรวงกลาโหมแห่งอาณาจักรต้าเซี่ยสั่งให้เราจับตาดูที่นี่ไว้นะครับ..."

"เร็วเข้า! ไม่งั้นจะไม่ทันการเอานะ!"

เมื่อได้ยินเสียงตะโกนของนักข่าวหวังเสี่ยวลี่ ตากล้องหนุ่มก็นึกถึงข่าวลือที่ว่าเธอสามารถสัมผัสถึงอันตรายได้ขึ้นมาทันที และรีบตะโกนสมทบด้วย!

"นักบิน! อย่ามัวชักช้า รีบออกไปจากที่นี่เร็วเข้า!"

"ตกลงครับ!"

เฮลิคอปเตอร์ไต่ระดับขึ้นอย่างรวดเร็ว ไม่นานก็ถึงระดับความสูงกว่าสองพันเมตร ซึ่งทำให้นักข่าวหวังเสี่ยวลี่รู้สึกปลอดภัยขึ้นมาบ้าง

ตากล้องหนุ่มอ้าปากจะถามเหตุผลที่เธอทำแบบนี้ แต่ก็ต้องตกตะลึงกับภาพตรงหน้าเสียก่อน!

ร่างกายของเขาหันกล้องไปตามสัญชาตญาณ

"ตากล้อง นายตายแล้วหรือไง? ฉันยังดูขนาดตัวของหมีสีน้ำตาลใหญ่ไม่จุใจเลยนะ! หันกล้องกลับไปเดี๋ยวนี้!"

"เชี่ย! แสบตาชะมัด! นั่นมันบ้าอะไรวะน่ะ?"

"นั่นมันสายฟ้าสีทอง!"

ลำแสงสีทองพุ่งแหวกออกมาจากเมฆดำบนท้องฟ้าอันไกลโพ้น!

"พระเจ้าช่วย! สายฟ้าสีทอง! นั่นมันตัวบ้าอะไรเนี่ย?"

"นั่นใช่ธอร์หรือเปล่า?"

"นายโง่หรือเปล่า?! ธอร์จะมาโผล่ในต้าเซี่ยได้ยังไง? น่าจะเป็นเทพเจ้าสายฟ้ามากกว่า!"

"สายฟ้าสีทองดูเหมือนจะพุ่งตรงไปหาหมีสีน้ำตาลใหญ่ล่ะ!"

"ฮ่าฮ่าฮ่า... ฉันรู้อยู่แล้วว่าทูตแห่งธรรมชาติไม่ตายง่ายๆ หรอก สายฟ้าสีทองนี่แหละคือเครื่องพิสูจน์ถึงความพิโรธของธรรมชาติ!"

"เอ่อ... ฉันแนะนำให้นายไปพบจิตแพทย์หน่อยนะ..."

แสงสีทองนั้นรวดเร็วมาก ราวกับแสงออโรร่าสีทอง และเพียงไม่กี่อึดใจ มันก็พุ่งจากชั้นเมฆอันไกลโพ้นมาถึงบริเวณใกล้เคียง!

มันลอยนิ่งเงียบอยู่บนท้องฟ้าเบื้องบน แสงสีทองที่แผ่ออกมาจากร่างของมันเจิดจ้าจนทำให้พวกเขาไม่สามารถลืมตาขึ้นได้!

เมฆดำม้วนตัว แผ่นดินมืดมัว ราวกับว่าแสงสว่างทั้งหมดในโลกนี้ได้มารวมกันอยู่ที่สายฟ้าสีทองเส้นนี้

ในขณะเดียวกัน บนพื้นป่า

สัตว์ร้ายนับไม่ถ้วนที่กำลังไล่ล่าและกลืนกินมนุษย์ต่างก็หยุดชะงัก

"เกิดอะไรขึ้น? ทำไมสัตว์พวกนี้ถึงหยุดไล่ล่าล่ะ?"

"อย่าเพิ่งไปสนใจเลย รีบหาที่ปลอดภัยพักก่อนเถอะ!"

สัตว์ร้ายที่ทรงพลังนับไม่ถ้วนในป่ายืนตะลึงอยู่กับที่ และไม่ขยับเขยื้อนแม้ว่าเหยื่อที่เป็นมนุษย์จะหายลับไปจากสายตาแล้วก็ตาม

พวกมันทั้งหมดแหงนมองขึ้นไปบนท้องฟ้า มองไปยังร่างที่เปล่งประกายแสงสีทองอันเจิดจ้า

"โฮก..."

พวกมันทั้งหมดหมอบราบลงกับพื้น ส่งเสียงครางต่ำด้วยความหวาดกลัวและตัวสั่นเทา

ชั่วขณะหนึ่ง ทั่วทั้งป่าก็ตกอยู่ในความเงียบสงัด

"ก๊าซซซซ!!!"

เสียงร้องดังกังวานและกึกก้องดังออกมาจากสายฟ้าสีทอง สะท้อนก้องไปทั่วฟ้าและดิน ในขณะเดียวกัน กลิ่นอายอันทรงพลังก็แผ่ซ่านไปในอากาศโดยรอบ

สิ่งมีชีวิตทุกตัวที่สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายนี้อดไม่ได้ที่จะรู้สึกถึงความหวาดกลัวอย่างท่วมท้น ราวกับกำลังเผชิญหน้ากับนักล่าตามธรรมชาติ

มนุษย์ที่กำลังวิ่งหนีอยู่บนไหล่เขาก็ไม่มีข้อยกเว้น

"บ้าอะไรเนี่ย... กลิ่นอายนี้มัน..."

"ทำไมฉันขยับตัวไม่ได้!"

ณ มุมหนึ่งของป่า ทหารหลายคนที่กำลังหลบหนี จู่ๆ ก็รู้สึกถึงความหวาดกลัวอย่างรุนแรงในใจ ก่อนที่พวกเขาจะทันได้ตั้งตัว ร่างกายของพวกเขาก็รู้สึกราวกับจมอยู่ในปลักโคลน ไม่สามารถขยับเขยื้อนได้เลย!

ในป่าอันไกลออกไป

ราชาวานรหงอคง และ แพนด้ายักษ์ ที่อยู่ข้างๆ ได้รับผลกระทบจากกลิ่นอาย ร่างกายของพวกมันสั่นเทาอย่างไม่อาจควบคุมได้ และดวงตาของพวกมันก็สว่างวาบขึ้นพร้อมกัน

กลิ่นอายนี้คุ้นเคยมาก มันคือกลิ่นอายของบอส!

พวกมันแหงนมองสายฟ้าสีทองบนท้องฟ้า...

ในไลฟ์สดของเฮลิคอปเตอร์

ในขณะนี้ ผู้ชมนับสิบล้านคนต่างก็ตกตะลึง เพราะแรงกดดันที่มาจากสายฟ้าสีทองนั้นมันยิ่งใหญ่เกินไป!

แม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้สัมผัสถึงกลิ่นอายอันทรงพลังที่อธิบายไม่ได้ในสถานที่จริง แต่พวกเขาก็ยังรู้สึกอึดอัดใจเป็นอย่างมาก และการหายใจก็ยากลำบากเล็กน้อย

"พระเจ้า! สายฟ้าสีทองนี่มันคืออะไรกันแน่?! ทำไมฉันรู้สึกว่าสายฟ้าสีทองนี่มันน่ากลัวกว่าระเบิดขีปนาวุธเมื่อกี้ซะอีก!"

"ฉันก็รู้สึกแบบนั้นเหมือนกัน! ตอนนี้หัวใจฉันเต้นแรงมาก โชคดีนะที่ฉันไม่ได้อยู่ในที่เกิดเหตุ!"

"สายฟ้าสีทองนี้พุ่งออกมาจากชั้นเมฆดำที่อยู่ไกลออกไป... แปลกจัง ทำไมฝนถึงหยุดตกล่ะ? เมฆดำก็เหมือนจะเริ่มกระจายตัวแล้ว..."

ชาวต้าเซี่ยบางคนที่มีจินตนาการล้ำเลิศ จู่ๆ ก็เบิกตากว้าง!

"หรือว่าจะเป็นเซียนกำลังผ่านด่านเคราะห์สายฟ้า!"

"เป็นไปได้สูงมาก... ฉันคิดว่าฉันเห็นเงาคนอยู่ในสายฟ้าสีทองด้วยล่ะ..."

แสงจากสายฟ้าสีทองค่อยๆ จางหายไป และภาพภายในนั้นก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศ

ที่แท้มันก็คือนกยักษ์สีทอง!

ร่างกายของมันถูกปกคลุมด้วยขนสีทองอันเจิดจรัส มันเป็นสีทองและโปร่งแสงไปทั้งตัว ราวกับว่าร่างกายถูกหล่อหลอมขึ้นมาจากทองคำ หงอนบนหัวของมันปลิวไสวไปตามสายลม และรูม่านตาสีทองคู่นั้นก็เย็นชา แหลมคม และเต็มไปด้วยสติปัญญา

สิ่งที่น่าตกใจที่สุดคือ นกยักษ์สีทองตัวนี้ถูกล้อมรอบด้วยแสงสีทองที่ส่องประกายระยิบระยับ ทำให้มันดูพิเศษมาก!

มองเพียงแวบเดียว ในใจก็รู้ได้ทันทีว่าสิ่งมีชีวิตตรงหน้านั้นทรงพลังอย่างยิ่ง!

หากเพิกเฉยต่อสถานการณ์สายฟ้าสีทองที่ผิดปกติเมื่อครู่นี้ เพียงแค่ดูจากรูปลักษณ์ปัจจุบันของมัน ทุกคนคงคิดว่านี่คือสิ่งมีชีวิตจากในภาพยนตร์!

แต่... ทำไมนกยักษ์สีทองตัวนี้ถึงแผ่แสงสายฟ้าสีทองแบบนั้นออกมาเมื่อครู่นี้ได้ล่ะ?

ทันใดนั้น ก็มีคนหลุดจากความงุนงงและร้องอุทานออกมา!

"นี่คือ อินทรียักษ์ขนขาวดึกดำบรรพ์!"

"พระเจ้า! อินทรียักษ์ขนขาวดึกดำบรรพ์กลายเป็นแบบนี้ไปได้ยังไง!"

"หรือว่าอินทรียักษ์ขนขาวดึกดำบรรพ์จะวิวัฒนาการอีกแล้ว? แต่ตอนนี้นี่มันคือนกอะไรล่ะเนี่ย?"

"ดูจากขนาดของมันแล้ว มันดูใหญ่กว่าเมื่อก่อนไม่น้อยเลยนะ..."

ผู้คนบางคนในไลฟ์สดที่ไม่รู้จักอินทรียักษ์ขนขาวดึกดำบรรพ์ก็ตกใจเช่นกัน

"อินทรียักษ์ขนขาวดึกดำบรรพ์มีอยู่จริงเหรอ?!"

"พระเจ้า! นกยักษ์สีทองตัวนี้สวยงามมากจริงๆ!"

"เปล่งประกายด้วยแสงสีทอง ฉันรู้สึกว่ามันเหมาะที่จะเป็นสัตว์เลี้ยงของราชวงศ์ ประเทศนกฮูก  ของเรามากเลย!"

"ไม่นะ! นี่คือสัตว์เลี้ยงของพระเจ้า!"

ในขณะนี้ มีผู้ชมนับสิบล้านคนในไลฟ์สด และทุกคนต่างก็ตะลึงกับการปรากฏตัวของเย่หยางเมื่อครู่นี้

นกที่บินออกมาจากสายฟ้าสีทอง—มันช่างน่ามหัศจรรย์ขนาดไหนล่ะ?!

ในขณะเดียวกัน พวกเขาก็เริ่มรู้สึกคาดหวังเช่นกัน

กระทรวงกลาโหมแห่งอาณาจักรต้าเซี่ยได้มาที่เขตภูเขาแห่งนี้โดยเฉพาะเพื่อจัดการกับอินทรียักษ์ขนขาวดึกดำบรรพ์

ตอนนี้ เห็นได้ชัดว่าอินทรียักษ์ขนขาวดึกดำบรรพ์ไม่ใช่สิ่งมีชีวิตธรรมดา มันอาจจะทรงพลังยิ่งกว่าหมีสีน้ำตาลใหญ่เสียอีก

สิ่งนี้ทำให้ผู้ชมนับสิบล้านคนในไลฟ์สดรู้สึกตื่นเต้น!

มีเรื่องสนุกให้ดูแล้ว!

ภายในกองบัญชาการกระทรวงกลาโหมแห่งอาณาจักรต้าเซี่ยที่ชานเมืองเจียงไห่

นายพลจ้าว ตั้งสติกลับมาได้จากอาการตกตะลึงเมื่อครู่ และเมื่อมองไปที่ร่างสีทองบนหน้าจอ ร่องรอยของความกระตือรือร้นก็ปรากฏขึ้นแทน!

"ในที่สุดแกก็ปรากฏตัวออกมาสักที... อินทรียักษ์ขนขาวดึกดำบรรพ์!"

"ต่อให้แกจะกลายพันธุ์และแข็งแกร่งขึ้น... แต่แกก็ยังไม่หลุดพ้นจากขอบเขตของสิ่งมีชีวิตหรอก!"

"วันนี้ ฉันผู้เป็นนายพล จะต้องกำจัดแก และใช้เลือดของแกเพื่อไว้อาลัยให้กับทหารนับร้อยนายที่ถูกทำร้าย!"

เขาตะโกนใส่เครื่องมือสื่อสาร

"เครื่องบินรบชาโดว์ รับคำสั่ง เป้าหมาย อินทรียักษ์ขนขาวดึกดำบรรพ์ปรากฏตัวแล้ว อีกสักครู่ ภายใต้การโจมตีด้วยขีปนาวุธ รอให้เป้าหมายเผยจุดอ่อนออกมา แล้วค่อยระดมกำลังโจมตีเป้าหมายอย่างเต็มที่พร้อมกัน!"

"รับทราบ!"

หลังจากนั้น เครื่องยิงขีปนาวุธก็เริ่มปรับเทียบเป้าหมาย โดยเล็งไปที่ร่างอันใหญ่โตของเย่หยาง

เย่หยางซึ่งลอยอยู่กลางอากาศ เกร็งตัวขึ้นทันที แต่ก็ผ่อนคลายลงในวินาทีต่อมา

เขารู้สึกสงสัยเล็กน้อยในใจ

"เกิดอะไรขึ้น... วิกฤตหายไปแล้วเหรอ..."

ไม่กี่วินาทีต่อมา รูม่านตาสีทองของเขาก็หดเล็กลง

ขีปนาวุธเรียวยาวปรากฏขึ้นในระยะสายตาของเขา และสิ่งที่ทำให้เขาตกตะลึงก็คือ...

ทิศทางการโจมตีของขีปนาวุธ ไม่ใช่เขา!