ตอนที่ 26: เครื่องกรองน้ำเลเวลสูงสุด ของขวัญตอบแทนจากหลินโม่โม่

ตอนที่ 26: เครื่องกรองน้ำเลเวลสูงสุด ของขวัญตอบแทนจากหลินโม่โม่

ไป๋เย่เลิกกังวลเกี่ยวกับสถานการณ์ทางฝั่งของหลินโม่โม่แล้ว

ตอนนี้ความสนใจทั้งหมดของเขาถูกทุ่มไปที่เครื่องกรองน้ำ

ในโลกเอาชีวิตรอดบนแพแห่งนี้ ทรัพยากรน้ำหาได้ยากกว่าอาหารเสียอีก

เพราะเหตุนี้ ไป๋เย่จึงเตรียมใช้โอกาสเสริมพลังของวันนี้กับเครื่องกรองน้ำ

ไม่เพียงเท่านั้น เขายังตั้งใจใช้ทรัพยากรที่เหลือทั้งหมด อัปเกรดเครื่องกรองน้ำขึ้นสู่เลเวลสูงสุดในครั้งเดียว!

เครื่องกรองน้ำที่ทั้งเสริมพลังและเลเวลตันแล้ว

นั่นไม่เพียงหมายความว่าไป๋เย่จะมีทรัพยากรน้ำที่ผู้เล่นคนอื่นไม่มี รับประกันการใช้น้ำของตัวเองได้อย่างมั่นคง

ที่สำคัญกว่านั้น น้ำเหล่านี้ยังสามารถนำไปแลกเปลี่ยนกับผู้เล่นคนอื่น เพื่อแลกเป็นเสบียงจำนวนมากที่เขาต้องการได้อีกด้วย

เท่ากับว่าไป๋เย่มีเครื่องแปลงทรัพยากรแบบยั่งยืน ซึ่งสามารถเพิ่มความเร็วในการพัฒนาตัวเองได้อย่างมหาศาล

เมื่อเผชิญหน้ากับผลประโยชน์มหาศาลที่เห็นได้ชัดขนาดนี้

ประกอบกับพลังการต่อสู้ของตัวเองก็มีหลักประกันอยู่แล้ว

ไป๋เย่จะมีเหตุผลอะไร ที่ไม่เลือกเสริมพลังเครื่องกรองน้ำก่อนล่ะ?

“เสริมพลังเครื่องกรองน้ำ!”

“อัปเกรดเครื่องกรองน้ำ!”

ทันทีที่ไป๋เย่ออกคำสั่ง

วินาทีต่อมา แสงสีขาวก็ส่องออกมา ห่อหุ้มเครื่องกรองน้ำทั้งเครื่องไว้

ระหว่างกระบวนการอัปเกรดและเสริมพลังพร้อมกัน

วัสดุต่าง ๆ ในพื้นที่เก็บของของไป๋เย่ก็ลดลงอย่างรวดเร็วด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

【แจ้งเตือน: คุณได้รับ: เครื่องกรองน้ำซูเปอร์!】

หลังเสียงแจ้งเตือนจบลง

วินาทีถัดมา เครื่องกรองน้ำสูงเท่าคนก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าไป๋เย่ ฐานของมันทำจากเหล็กและหิน ส่วนบริเวณกรองน้ำเป็นกระจกทั้งหมด ดูคล้ายภาชนะทดลองขนาดใหญ่ในห้องแล็บ

นี่มันเกมเอาชีวิตรอดบนแพจริงเหรอ ทำไมจู่ ๆ ถึงมีเครื่องกรองน้ำล้ำยุคเหมือนเทคโนโลยีสมัยใหม่โผล่มาได้เนี่ย?

เขารู้อยู่แล้วว่า หลังจากอัปเกรดเครื่องกรองน้ำจนเต็มและเสริมพลัง มันจะต้องไม่ทำให้ผิดหวังแน่

แต่ไป๋เย่ก็ไม่คิดว่า ก่อนและหลังอัปเกรดจะต่างกันราวฟ้ากับเหว จนทำให้เขาประหลาดใจขนาดนี้

“ภายนอกดูไฮเทคดี แต่ไม่รู้ว่าประสิทธิภาพจะใช้ได้จริงแค่ไหน”

ไป๋เย่ตรวจสอบข้อมูลของเครื่องกรองน้ำ

【เครื่องกรองน้ำซูเปอร์】

【ระดับ】: 5 (สูงสุด)

【ผลผลิตต่อวัน】: 50 ลิตร

【คำอธิบาย】: เครื่องกรองน้ำที่มีบัฟพิเศษ น้ำที่ผลิตได้ไม่เพียงมีรสชาติดีกว่าเครื่องกรองทั่วไป แต่ยังช่วยบรรเทาความเหนื่อยล้า และหากดื่มต่อเนื่องเป็นเวลานาน จะช่วยเสริมสร้างสมรรถภาพร่างกายอีกด้วย

ปริมาณน้ำวันละห้าสิบลิตร เพียงพอต่อการใช้งานประจำวันอย่างเหลือเฟือ

แถมยังมีเหลืออีกมาก

ส่วนที่เหลือนี้ อย่างแรกสามารถเอาไปรดต้นไม้ผลไม้ ช่วยเร่งการเติบโตได้ และอย่างที่สองก็นำไปแลกเปลี่ยนกับผู้เล่นคนอื่นได้

“มีเครื่องกรองน้ำซูเปอร์นี้ ชีวิตความเป็นอยู่ของฉันพุ่งขึ้นไปอีกระดับจริง ๆ”

ขณะถอนหายใจ ไป๋เย่มองชื่อของเครื่องกรองน้ำใหม่ แล้วมุมปากก็กระตุกเล็กน้อย

“แค่เติมคำว่า ‘ซูเปอร์’ เข้าไปเนี่ยนะ ทีมงานเกมเอาชีวิตรอดบนแพนี่ขอไปทีเกินไปรึเปล่า?”

ทันทีที่พูดจบ

เมื่อเห็นว่าเครื่องกรองน้ำเริ่มผลิตน้ำแล้ว

ไป๋เย่ก็หยิบแก้วไม้ขึ้นมาตักน้ำมาชิม

น้ำจากเครื่องกรองทั่วไปจะมีกลิ่นคาวโลหะ คล้าย ๆ น้ำประปา แถมยังแย่กว่าน้ำประปาเสียอีก

แต่น้ำจากเครื่องกรองน้ำซูเปอร์กลับไม่มีรสแปลกปลอมเลย ดื่มแล้วหวานเหมือนน้ำพุภูเขา อร่อยสุด ๆ!

กินปลาทูน่า ดื่มน้ำพุธรรมชาติ และมีสาวสวยผู้ใหญ่มีเสน่ห์อยู่ข้างกาย

นี่แหละเรียกว่าการใช้ชีวิต!

เมื่อคิดว่าผู้เล่นคนอื่นยังดิ้นรนเอาชีวิตรอดอยู่ แต่ตัวเขาเริ่มก้าวเข้าสู่ขั้น “ใช้ชีวิต” แล้ว

ตอนนี้ไป๋เย่ก็อดรู้สึกสะใจขึ้นมาไม่ได้

แต่ถึงจะกำลังมีความสุข

ไป๋เย่ก็ไม่ลืมว่า ตอนนี้เขายังคงเผชิญหน้ากับภัยคุกคามมากมายจากท้องทะเล

“หมอกประหลาดและปรากฏการณ์ลึกลับในทะเล รวมถึงสัตว์ทะเลลึกต่าง ๆ ที่คล้ายฉลามขาวกลายพันธุ์”

“ของพวกนี้จัดการได้ยากมากสำหรับฉัน”

“ความสุขก็ส่วนความสุข แต่ถ้าหลงระเริงจนลืมระวังตัว ก็เท่ากับเอาเกวียนไปไว้หน้าม้า”

ต้องมั่นคงมากขึ้น ต้องได้รับมากขึ้น

มีเพียงแบบนี้ ไป๋เย่ถึงจะมีชีวิตรอดในโลกแห่งนี้ได้

ไม่ใช่แค่รอด แต่เขายังอยากมีชีวิตที่ดีกว่านี้!

เพราะตอนนี้ ไป๋เย่ไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวอีกแล้ว

ข้างกายเขามีหลิวมู่หรานอยู่ และหลินโม่โม่ก็ยังอยู่ที่ไหนสักแห่ง

“ฉันต้องหา รุ่นพี่หลิน ให้เจอ แล้วพาพวกเธอกับมู่หรานไปด้วย ไม่ใช่แค่รอด แต่ต้องอยู่ให้ดีกว่านี้!”

ขณะที่ไป๋เย่กำลังเต็มไปด้วยแรงฮึด

เสียงแจ้งเตือนจากช่องแชตส่วนตัวก็ดังขึ้น

เมื่อเปิดดู เขาก็เห็นข้อความจากหลินโม่โม่

“รุ่นน้อง เนื้อทูน่าที่นายให้มาอร่อยมากเลย…”

“เอ่อ ขอโทษเรื่องเมื่อกี้นะ พอดีทางฉันมีธุระเลยไม่ได้เห็นข้อความนาย”

ไป๋เย่จึงตอบกลับไปว่า

“ไม่เป็นไรครับ ถ้าอร่อย รุ่นพี่ก็กินเยอะ ๆ เลย!”

ไม่ไกลจากแพ

เมื่อเห็นข้อความที่ไป๋เย่ส่งมา

หลินโม่โม่ก็อดแสดงสีหน้าแปลก ๆ ไม่ได้

เมื่อนึกถึงเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้น หูของเธอก็แดงขึ้นมาทันที

ใบหน้าที่แดงระเรื่อของหญิงสาวอธิบายทุกอย่างได้เป็นอย่างดี

“เจ้ารุ่นน้องบ้า นายคงไม่ได้รู้ว่าเนื้อทูน่ามันมีผลพิเศษ แล้วจงใจแกล้งฉันใช่ไหม?”

ขณะบ่นในใจ

หลินโม่โม่จะไปบอกไป๋เย่ได้ยังไง ว่าเพราะเธอเผลอตะกละ เลยกินเนื้อทูน่าหมดเกลี้ยง?

เธอจึงเพียงตอบกลับไปว่า “อืม”

ระหว่างที่คุยกัน พอเห็นไป๋เย่พูดถึงกระถางต้นไม้และต้นแอปเปิล

หลินโม่โม่ก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้

มันเป็นของที่เธอได้มาสักพักแล้ว

สำหรับเธอ มันไม่มีประโยชน์เลย

แต่สำหรับไป๋เย่ มันต่างออกไปโดยสิ้นเชิง

“อ้อใช่ รุ่นน้อง ฉันมีอะไรจะให้นาย เป็นของดีนะ น่าจะช่วยนายได้แน่”

ไป๋เย่ถามอย่างสงสัย

“ของที่รุ่นพี่จะให้ คงไม่ใช่แบบแปลนหายากหรือไอเทมหายากหรอกนะ?”

หลินโม่โม่ส่ายหน้า

“ไม่ใช่ทั้งคู่ เป็นต้นกล้วยต่างหาก นายไม่มีกระถางกับดินอยู่แล้วเหรอ? ถ้าปลูกสำเร็จ นายก็ได้กินกล้วยแล้วไง”

ไป๋เย่ดีใจมาก

“ต้นกล้วยเหรอ? เยี่ยมเลย! พอต้นกล้วยโตแล้ว ผมจะเชิญรุ่นพี่มากินกล้วยเอง!”

มุมปากของหลินโม่โม่กระตุกเล็กน้อย

เธอสงสัยว่าไป๋เย่กำลังพูดสองแง่สองง่ามกับเธอ แต่ปัญหาคือเธอไม่มีหลักฐาน

“ทำไมรู้สึกว่ารุ่นน้องนี่ซื่อบื้อแปลก ๆ นะ?”

ขณะบ่นในใจเงียบ ๆ หลินโม่โม่ก็ตอบกลับไปว่า

“ฮ่า ๆ งั้นฉันจะรอกินกล้วยของนายแล้วกัน รุ่นน้อง~”

【เสนอขาย: ต้นกล้วย】

【แลกเปลี่ยน: ไม่มี】

ทันทีที่ต้นกล้วยในพื้นที่เก็บของของหลินโม่โม่หายไป

มันก็ปรากฏขึ้นในพื้นที่เก็บของของไป๋เย่แทน