บทที่ 2 โดนล้างสมอง?

บทที่ 2 โดนล้างสมอง?

สถานีตำรวจเป่ยไห่

"สวัสดีครับ สถานีตำรวจเป่ยไห่... คนในครอบครัวคุณหลงเข้าไปในแหล่งแชร์ลูกโซ่เหรอครับ ไม่ต้องห่วงนะครับ เราจะรีบเข้าไปช่วยเหลือโดยเร็วที่สุด"

"สถานีตำรวจเป่ยไห่ครับ... คนในครอบครัวคุณก็โดนล้างสมองด้วยหรือเปล่าครับ"

"คุณบอกว่าพ่อไปทำธุรกิจหลายวันแล้วยังไม่กลับมาเลยเหรอครับ"

"ปวดหัวโว้ย ปวดหัว!"

ทั่วทั้งสถานีตำรวจเป่ยไห่วุ่นวายสับสน งานล้นมือจนแทบรับไม่ไหว แค่เช้านี้ก็มีโทรศัพท์หลายสายแจ้งเข้ามาว่าคนในครอบครัวเข้าไปพัวพันกับแชร์ลูกโซ่

ทางสถานีตำรวจก็อยากจับตัวคนร้ายใจจะขาด แต่พวกมันเจ้าเล่ห์แสนกลเหลือเกิน

ในพื้นที่ห่างไกลของมณฑลไห่ตง มีเครือข่ายแชร์ลูกโซ่ซุกซ่อนอยู่นับไม่ถ้วน แต่ส่วนใหญ่กบดานอยู่ลึกเข้าไปในป่าเขา ทำให้การจับกุมเป็นไปได้ยากมาก

แล้วพวกมันก็ไม่รู้ว่าเอาข้อมูลมาจากไหน พอตำรวจเตรียมจะลงมือ พวกมันก็เปลี่ยนฐานที่มั่นทันที ปล่อยให้ตำรวจคว้าน้ำเหลว

ช่างน่าหงุดหงิดอะไรอย่างนี้!

เรื่องนี้น่าปวดหัวเสียจนผมบนหัวของผู้กำกับเจียงแทบจะไม่เหลือแล้ว

เจียงเฟิงเกาหัวด้วยสีหน้ากลัดกลุ้ม พอเห็นสภาพในที่เกิดเหตุ เขาก็เดือดดาลขึ้นมาทันที!

สถานีตำรวจเป่ยไห่อันทรงเกียรติของเรา จะหาแหล่งแชร์ลูกโซ่เล็กๆ แค่นี้ไม่เจอเลยหรือไง

แล้วพวกคนทางฝั่งหนานไห่จะมองเรายังไงล่ะทีนี้

เจียงเฟิงตบโต๊ะดังปัง กวาดสายตามองเจ้าหน้าที่ตำรวจทุกคนที่กำลังยุ่งหัวปั่นอยู่ในสถานี "พวกนายทำบ้าอะไรกันอยู่ฮะ! ผ่านมาตั้งนานยังหาเบาะแสไม่ได้สักอย่าง! ถ้าเราทลายขบวนการแชร์ลูกโซ่นี้ไม่ได้ ก็เตรียมตัวตกงานกันได้เลย!"

วันนี้เบื้องบนกดดันมาหนักมาก เรื่องนี้จะมัวชักช้าไม่ได้อีกแล้ว!

ทุกคนหยุดมือจากงานที่ทำ สีหน้าเต็มไปด้วยความจนใจ

ตอนนั้นเอง ผู้กองคนหนึ่งก็รวบรวมความกล้าพูดกับผู้กำกับเจียง "ผู้กำกับครับ เราคนไม่พอจริงๆ! เรามีคนไม่พอจะไปตามหาแหล่งแชร์ลูกโซ่ด้วยซ้ำ แล้วไหนว่าวันนี้จะมีเด็กใหม่เข้ามาไงครับ ยังไม่เห็นโผล่มาสักคนเลย!"

คนไม่พอ? เจียงเฟิงขมวดคิ้วมุ่น ทั่วทั้งพื้นที่เป่ยไห่ไม่ได้มีแค่คดีแชร์ลูกโซ่ ยังมีอาชญากรรมอื่นๆ ทั้งเล็กและใหญ่อีกมากมายรอให้พวกเขาสะสาง แต่ทั้งพื้นที่กลับมีแค่สถานีตำรวจของพวกเขาแห่งเดียวที่มีเจ้าหน้าที่แค่สามสิบสี่สิบคน ซึ่งมันไม่พอจริงๆ!

เจียงเฟิงก็รู้เรื่องนี้ดี เขาเลยมักจะขอคนเก่งๆ จากเบื้องบน แต่คนเก่งๆ ส่วนใหญ่ก็ไปอยู่ที่เมืองตงโจว ศูนย์กลางของมณฑลไห่ตงกันหมด ใครจะอยากมาอยู่ในที่ห่างไกลอย่างเมืองว่านไห่ล่ะ

จริงสิ! จู่ๆ เจียงเฟิงก็นึกขึ้นได้ ไม่ใช่ว่าลูกชายของเหล่าเฉินต้องเริ่มงานวันนี้เหรอ ทำไมป่านนี้ยังไม่มาอีกล่ะ

เขาหันไปถามตำรวจข้างๆ "ไอ้หนุ่มที่ชื่อเฉินหมิงวันนี้ยังไม่มาอีกเหรอ"

ตำรวจพยักหน้า "ครับ วันนี้ยังไม่เห็นหน้าคนใหม่เลย"

ไอ้เด็กนี่มันยังไงของมันนะ

เจียงเฟิงขมวดคิ้วแน่น ไม่น่าจะใช่นะ ในฐานะลูกชายของเหล่าเฉิน เด็กคนนี้ต้องรู้จักความเหมาะสมสิ ไม่น่าจะมาสายในช่วงเวลาหน้าสิ่วหน้าขวานแบบนี้ ต่อให้มาไม่ได้ก็ควรจะบอกล่วงหน้าสิ

หรือว่าจะเกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้น

ก็เป็นไปได้นะ เพราะเหล่าเฉินเองก็งานยุ่งจนตัวเป็นเกลียวทั้งวัน จะเอาเวลาที่ไหนมาใส่ใจลูกบุญธรรมล่ะ

ตอนที่เจียงเฟิงกำลังจะโทรหาเฉินหมิง โทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้น

พอหยิบขึ้นมาดูก็เห็นว่าเป็นผู้กำกับสถานีตำรวจหนานไห่ ไอ้เด็กเจียงเสวี่ยหลงนั่นเอง!

สีหน้าของเจียงเฟิงมืดครึ้มลงทันที แค่คิดก็รู้แล้วว่าตาแก่นั่นจะพูดอะไร

เขารับสาย แล้วก็เป็นอย่างที่คิดไว้จริงๆ

"ไง ผู้กำกับเจียง ช่วงนี้งานทางฝั่งเป่ยไห่เป็นไงบ้าง สหายได้พักผ่อนกันเต็มอิ่มไหม"

เจียงเฟิงฝืนยิ้มตอบ "จะได้พักที่ไหนล่ะ ช่วงสองสามวันนี้ยุ่งจนหัวหมุน ทุกคนแทบจะไม่ได้หลับไม่ได้นอน ข้าวปลาก็กินไม่เป็นเวลา"

"โอ้ ยุ่งขนาดนั้นเลยเหรอ! แต่ยุ่งก็ดีแล้ว ทำเพื่อประชาชนทั้งนั้นนี่นา" จากนั้น เจียงเสวี่ยหลงที่ปลายสายก็เปลี่ยนเรื่อง พูดด้วยน้ำเสียงกังวลว่า

"เฮ้อ! ทางหนานไห่เราก็ยุ่งจนหัวปั่นเหมือนกัน แทบไม่มีเวลาพักเลย แต่ว่านะ เราเพิ่งจะทลายรังโจรที่สร้างความเดือดร้อนให้เรามาหลายปีได้สำเร็จ ก็เลยพอมีเวลาพักหายใจหายคออยู่บ้างนิดหน่อย"

เจียงเฟิงเป็นคนเจนโลก เขาเข้าใจสิ่งที่เจียงเสวี่ยหลงต้องการจะสื่อทันที

เอาล่ะ! นี่กะจะมาอวดพวกเราสินะ

ตาเฒ่าเจ้าเล่ห์! ทลายรังโจรได้แค่นี้ทำเป็นดีใจไปได้!

รังโจรมันจะใหญ่สักแค่ไหนกันเชียว ถ้าสถานีตำรวจเป่ยไห่ของเราทลายแหล่งแชร์ลูกโซ่พวกนั้นได้ล่ะก็ ผลงานของเราต้องยิ่งใหญ่กว่าพวกนายแน่!

เจียงเฟิงยังคงยิ้มและพูดว่า "อ้าว ยินดีด้วยนะผู้กำกับเจียง หนานไห่ของคุณสร้างผลงานอีกแล้ว มิน่าล่ะ เขาถึงบอกกันว่าหนานไห่มีแต่คนเก่งๆ"

เมื่อได้ยินคำตอบที่ต้องการ รอยยิ้มของเจียงเสวี่ยหลงก็ยิ่งกว้างขึ้น "คุณก็พูดไป พูดถึงเรื่องคนเก่ง หนานไห่ของเราจะไปสู้เป่ยไห่ของคุณได้ยังไง ไม่ใช่ว่าช่วงนี้คุณเพิ่งได้คนเก่งคนใหม่มาหรอกเหรอ ตอนนี้เขาคุ้นเคยกับงานหรือยังล่ะ"

เจียงเฟิงชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วก็ตระหนักได้ทันทีว่าเจียงเสวี่ยหลงกำลังถามถึงเฉินหมิง

เพราะครอบครัวของเฉินหมิงอาศัยอยู่ในพื้นที่หนานไห่ และเดิมทีเขาก็อยากจะไปอยู่สถานีตำรวจหนานไห่ แต่เจียงเสวี่ยหลงปฏิเสธการจัดสรรจากผู้นำระดับสูงของเมือง และไม่ยอมรับเฉินหมิงเข้าทำงาน

เจียงเสวี่ยหลงรู้สึกว่าตำรวจที่โดนยัดเยียดมาแบบนี้คงใช้งานยาก และเขาไม่อยากเลี้ยงดูคุณชายไว้ในสถานีตำรวจหนานไห่

เพราะเจ้าหน้าที่ตำรวจในสถานีตำรวจหนานไห่ล้วนเป็นพวกปฏิบัติงานจริง ส่วนใหญ่ไต่เต้าขึ้นมาด้วยความสามารถของตัวเองทีละก้าว รวมถึงตัวเจียงเสวี่ยหลงเองด้วย

"อ้อ เขาเหรอ..." เจียงเฟิงคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็ตัดสินใจบอกความจริง "วันนี้เขายังไม่มารายงานตัวเลย อาจจะมีเรื่องไม่คาดฝันเกิดขึ้น เดี๋ยวฉันค่อยโทรไปถามเขาดู"

เจียงเฟิงรู้สึกว่าไม่มีความจำเป็นต้องโกหกเจียงเสวี่ยหลง เพราะอีกฝ่ายก็เป็นถึงผู้กำกับสถานีตำรวจหนานไห่ การจะสืบเรื่องแค่นี้มันง่ายนิดเดียว

เมื่อได้ยินข่าวนี้ เจียงเสวี่ยหลงก็ยิ้มออกมาเล็กน้อย เป็นอย่างที่คิดไว้จริงๆ การไม่รับเฉินหมิงเข้ามาทำงานถือเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องแล้ว

"อ้าว งั้นเหรอ สงสัยเมื่อวานเด็กหนุ่มคนนี้คงจะเที่ยวเพลินจนดึก วันนี้เลยตื่นไม่ไหวล่ะมั้ง" ถ้าปล่อยให้คนแบบนี้เข้ามาในสถานีตำรวจหนานไห่ มันคงไม่ยุติธรรมกับเจ้าหน้าที่ตำรวจคนอื่นๆ ที่พยายามแทบตายกว่าจะได้เข้ามาทำงาน

เจียงเฟิงฟังแล้วก็ขมวดคิ้ว จากนั้นก็พูดตัดบทไปสองสามคำแล้ววางสายเจียงเสวี่ยหลง

เป็นอย่างที่คิด ไอ้เจ้านี่มันตั้งใจมาอวดชัดๆ!

นอกจากจะมาอวดผลงานของหนานไห่แล้ว ยังจะมาอวดความมีวิสัยทัศน์ของตัวเองอีก

ไอ้เฒ่าเจ้าเล่ห์เจียงเสวี่ยหลง!

เจียงเฟิงจุดบุหรี่สูบด้วยความโมโห ผลักประตูห้องทำงานออกไปอย่างแรง แล้วตะโกนสั่งเจ้าหน้าที่ตำรวจข้างนอก

"รีบไปทลายแหล่งแชร์ลูกโซ่พวกนี้ให้สิ้นซากเลยนะ! อย่าปล่อยให้รอดไปได้แม้แต่คนเดียว! เราต้องให้ทุกคนรู้ว่าสถานีตำรวจเป่ยไห่ของเราเจ๋งแค่ไหน!"

บ้าเอ๊ย เขาจะต้องตบหน้าสถานีตำรวจหนานไห่ให้ฉาดใหญ่เลยคอยดู แล้วเขาจะโทรไป 'ปลอบใจ' พวกนั้นบ้าง

เจ้าหน้าที่ตำรวจมองหน้ากันเลิ่กลั่ก ไม่รู้เรื่องอะไรด้วยเลย!

ตอนนั้นเอง เจ้าหน้าที่ตำรวจคนหนึ่งก็วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาจากนอกประตู พูดกับผู้กำกับเจียงด้วยความตื่นเต้น "ผู้กำกับครับ ข่าวดีครับ!"

ในที่สุดก็มีข่าวดีสักทีเหรอ เจียงเฟิงพูดด้วยความตื่นเต้น "รีบเล่ามาสิ!"

"มีตำรวจที่เพิ่งเข้ามาใหม่เมื่อหกเดือนก่อน แฝงตัวเข้าไปในแหล่งแชร์ลูกโซ่แห่งหนึ่งได้สำเร็จ แล้วก็ส่งพิกัดมาให้เราแล้วครับ"

"ดี! เยี่ยมมาก!" เจียงเฟิงกำหมัดแน่น ผ่านมาตั้งนาน ในที่สุดก็ได้ยินข่าวดีเสียที

"แต่ว่า..." เจ้าหน้าที่ตำรวจชะงักไป "ดูเหมือนว่าหัวหน้าขบวนการของแหล่งแชร์ลูกโซ่แห่งนี้จะร้ายกาจมาก..."