บทที่ 7 “ติ๊ง!

บทที่ 7 “ติ๊ง!

ทริกเกอร์คริติคอลฮิต! เงินคืนการบริโภค 88 หยวนจากจั๋วซินอี๋ ดัชนีความจริงใจ 15.63 คริติคอลฮิตย้อนกลับ 1563 เท่า!”

“คุณได้รับ 137,544 หยวน โปรดตรวจสอบบัญชีของคุณ!”

สมกับเป็นนังตัวแสบจริงๆ ดัชนีความจริงใจแค่ 15.63 หลินปินเบ้ปากและมองเธอเป็นแค่เครื่องมือในใจ

ต่อไปนี้เขาจะแค่หลอกฟันกำไรจากเธอ ไม่จำเป็นต้องมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งอะไร

จากนั้นเขาก็กดรับอั่งเปาต่อไป

“ติ๊ง! ทริกเกอร์คริติคอลฮิต! เงินคืนการบริโภค 188 หยวนจากไป๋เล่อเล่อ ดัชนีความจริงใจ 66.66 คริติคอลฮิตย้อนกลับ 6666 เท่า!”

“คุณได้รับ 1,253,208 หยวน โปรดตรวจสอบบัญชีของคุณ!”

คุณพระช่วย! นัดเดียวจอด!

อั่งเปาซองเดียวทริกเกอร์คริติคอลฮิตได้เงินกว่า 1.2 ล้านหยวน สมกับที่เป็น 666 จริงๆ!

หลินปินฝืนข่มความตื่นเต้นในใจและเปิดอั่งเปาซองต่อไป

“ติ๊ง! ทริกเกอร์คริติคอลฮิต! เงินคืนการบริโภค 188.8 หยวนจากลู่เสี่ยวอวี้ ดัชนีความจริงใจ 91.23 คริติคอลฮิตย้อนกลับ 9123 เท่า!”

“คุณได้รับ 1,715,124 หยวน โปรดตรวจสอบบัญชีของคุณ!”

ได้มาอีก 1.7 ล้านหยวน!

แถมดัชนีความจริงใจยังพุ่งสูงถึง 91.23% ซึ่งเป็นตัวเลขที่สูงที่สุดเท่าที่หลินปินเคยเจอมา

“ดูเหมือนว่าหัวหน้าห้องลู่จะเป็นเทพธิดาของฉันจริงๆ!”

หลินปินดีใจจนเนื้อเต้น แต่เขาก็รีบสงบสติอารมณ์ลงอย่างรวดเร็ว

อั่งเปาอีกสองสามซองที่เหลือก็ได้คริติคอลฮิตประปราย รวมเป็นเงินกว่า 400,000 หยวน

เขาเช็คยอดเงินในบัญชี เพียงชั่วข้ามคืน ยอดเงินก็พุ่งทะยานเกือบ 5 ล้านหยวน

“คริติคอลฮิตสูงสุดมาจากเสี่ยวอวี้ ต่ำสุดมาจากนังตัวแสบ ส่วนเล่อเล่อกับเค่อเอ๋อร์ก็โอเค สามารถสานสัมพันธ์ระยะยาวได้…”

หลินปินดูบันทึกการเกิดคริติคอลฮิตและวิเคราะห์อย่างรอบคอบ

จากนี้ไปเขาจะปฏิบัติกับแต่ละคนด้วยวิธีที่ต่างกัน

สำหรับเครื่องมืออย่างนังตัวแสบ เขาจะแค่ส่งของขวัญให้เธอประปราย เก็บหอมรอมริบไปเรื่อยๆ

แต่สำหรับลู่เสี่ยวอวี้ เขาจะเอาเงินฟาดหัวเธอไม่ได้

ถ้าเขาให้เงินก้อนโตเธอไปในคราวเดียว นอกจากเธออาจจะไม่รับแล้ว ดัชนีความจริงใจของเธออาจจะลดลงด้วย

เขาสามารถชวนเล่อเล่อเล่นเกมได้บ่อยๆ ถือเป็นการผ่อนคลายและหลอกฟันกำไรจากเธอไปในตัวระยะยาว

ส่วนเฉิงเค่อเอ๋อร์ หลินปินตัดสินใจแล้วว่าจะให้โอกาสเธอในภายหลัง ถือเป็นการตอบแทนบุญคุณ

ยังไงเสีย เธอก็เป็นผู้หญิงคนแรกที่ทำให้เกิดคริติคอลฮิตย้อนกลับหลังจากที่ระบบเปิดใช้งาน

หยางม่านหนีตามผู้ชายไปเพราะรถ Audi Q7 ไม่ใช่เหรอ? งั้นวันนี้เขาจะไปซื้อสักคัน เอาคันที่แพงกว่าด้วย

ยังไงซะ ตอนนี้เขาก็ไม่ได้ขัดสนเรื่องเงินอยู่แล้ว

พอคิดได้แบบนี้ หลินปินก็รีบแต่งตัว เรียกรถผ่านแอปตอนลงมาข้างล่าง แล้วมุ่งตรงไปยังโชว์รูม Audi ของ Jinhua

ครึ่งชั่วโมงต่อมา รถก็มาถึงจุดหมาย

“ทุกคนที่เคยดูถูกฉัน ฉันจะทำให้พวกแกต้องเสียใจ!”

หลินปินยืนอยู่หน้าประตูทางเข้า มองสถานที่ที่คุ้นเคยแห่งนี้ และแอบสาบานในใจ

บังเอิญตอนที่เขาเดินเข้าไป ก็เจอหยางม่านที่หน้าโชว์รูมพอดี

ผู้หญิงที่เพิ่งจะสั่งสอนเขาอย่างเจ็บแสบไปเมื่อวาน!

“หลินปิน นายมาที่นี่อีกทำไม?” หยางม่านขมวดคิ้ว ใบหน้าเต็มไปด้วยความรังเกียจ “เลิกตามตื๊อฉันสักทีเถอะ!”

“ยัยบ้า! ฉันมาซื้อรถ เกี่ยวอะไรกับเธอด้วย?!”

ในเมื่อรู้ธาตุแท้ของเธอแล้ว หลินปินก็ไม่เกรงใจและด่ากลับไปตรงๆ

หยางม่านโกรธจัดและตะโกนเรียก รปภ. ทันที “รปภ.! รปภ. อยู่ไหน?!”

เสียงตะโกนลั่นของเธอเรียกความสนใจจากคนรอบข้างทันที

รปภ. สองคนรีบวิ่งมา จ้องมองหลินปินอย่างเอาเรื่อง “เกิดอะไรขึ้นครับ?”

“ไอ้กุ๊ยนี่มันลาออกไปแล้ว แต่ยังตามมารังควานฉันไม่เลิก รีบไล่มันออกไปเลย!”

หยางม่านออกท่าออกทาง ทำตัวราวกับอยู่เหนือกว่า

รปภ. สองคนนี้ก็เป็นพนักงานเก่าและจำหลินปินได้ทันที

พวกเขาเคยได้ยินเรื่องที่เขาถูก ‘สวมเขา’ มาบ้าง และพอเห็นสถานการณ์ตอนนี้ พวกเขาก็พอจะเดาออกว่าอะไรเป็นอะไร

“พี่ชาย ผมแนะนำให้คุณปล่อยวางเถอะ คุณมาก่อกวนที่นี่ไม่ได้หรอกนะ” รปภ. คนหนึ่งพูดเตือน

พวกเขาไม่ได้ลงมือและพูดจาอย่างสุภาพมาก

หลินปินไม่ได้ทำให้ รปภ. ทั้งสองคนลำบากใจ เขาอธิบายว่า “อย่าไปฟังยัยบ้านี่พูดพล่อยๆ ฉันมาซื้อรถ อีกอย่าง สารรูปอย่างเธอหัดชะโงกดูเงาตัวเองในกระจกบ้างเถอะ ฉันเนี่ยนะจะไปรังควานเธอ?”

รปภ. สองคนสับสนเล็กน้อย พวกเขามองรูปร่างที่มีส่วนเว้าส่วนโค้งของหยางม่านแล้วก็ถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ

เอาจริงๆ ผู้หญิงคนนี้ก็มีดีอยู่บ้าง ไม่งั้นเศรษฐีแซ่หวังคนนั้นคงไม่ยอมจ่ายเงินเลี้ยงดูเธอหรอก

หยางม่านได้ยินคำพูดหยาบคายของหลินปินก็เดือดดาลขึ้นมาทันที

“นายด่าใครเป็นยัยบ้า?!”

“ยังไม่ชัดเจนอีกเหรอ?” หลินปินผายมือ ไม่แม้แต่จะมองเธอ และหันไปคุยกับ รปภ. สองคนต่อ “พวกคุณว่าสิ ผมมาที่นี่เพื่อซื้อรถ แต่ผู้หญิงคนนี้มาเกาะแกะผม นี่มันทัศนคติการบริการแบบไหนกัน?”

“พวกนายสองคนโง่หรือไง? ไอ้กระจอกนี่เนี่ยนะจะมาซื้อรถ? ทำไมไม่ไล่มันออกไปซะที?!”

หยางม่านสติแตก ด่าทั้งหลินปินและ รปภ. สองคน

รปภ. สองคนนี้ก็ซวยไปด้วย แต่เพื่อเห็นแก่หน้าที่การงาน พวกเขาจึงไม่กล้าเถียงและเริ่มเกลี้ยกล่อมหลินปินอีกครั้ง “พี่ชาย คุณรีบไปเถอะ ถ้าเรื่องบานปลาย มันจะไม่ดีกับใครทั้งนั้น”

ถึงจะเป็นแค่ รปภ. แต่พวกเขาก็รู้ว่ารถที่นี่ราคาไม่ถูก และแน่นอนว่าพวกเขาไม่เชื่อว่าหลินปินจะมีปัญญาซื้อ

“ผมมาซื้อรถจริงๆ นะ ถ้าพวกคุณฟังผู้หญิงคนนี้แล้วไล่ลูกค้าออกไป พวกคุณรับผิดชอบผลที่ตามมาไหวเหรอ?”

หลินปินไม่สะทกสะท้านเลยสักนิด

ยุคนี้ลูกค้าคือพระเจ้า ตราบใดที่เขามีเงิน ก็ไม่มีใครกล้าไล่เขาออกไปหรอก

เป็นไปตามคาด พอ รปภ. สองคนได้ยินแบบนี้ก็ไม่กล้าผลีผลาม

เมื่อเห็นว่า รปภ. พึ่งพาไม่ได้ หยางม่านก็เริ่มขู่อีกครั้ง “หลินปิน ฉันเตือนนายนะ ถ้านายยังตามตื๊อฉันไม่เลิก ฉันจะแจ้งตำรวจ!”

“งั้นก็รีบแจ้งเลยสิ ถ้าจำเบอร์ไม่ได้ ฉันบอกให้เอามั้ย”

ยิ่งเธอโกรธ หลินปินก็ยิ่งสะใจ

หยางม่านโกรธจนพูดไม่ออก เธอรู้ตัวว่าตัวเองเป็นฝ่ายผิด และถ้าเรื่องบานปลายขึ้นมาจริงๆ เธอก็คงจบไม่สวยเหมือนกัน

“เอาล่ะ ถ้าไม่มีอะไรแล้วก็หลีกทางไป อย่ามาทำให้ฉันเสียเวลาซื้อรถ”

หลินปินขี้เกียจต่อปากต่อคำกับผู้หญิงคนนี้แล้ว เดี๋ยวตอนไปรับรถ ค่อยตบหน้าเธอกลับให้เจ็บแสบกว่านี้จะดีกว่า

พอคิดได้แบบนี้ เขาก็ก้าวเท้าเดินเข้าไปในโชว์รูม

“ดี! วันนี้ฉันอยากจะเห็นนัก ว่านายจะมีปัญญาซื้อรถแบบไหน!”

หยางม่านแค่นเสียงเย็นชาและเดินตามเขาไป

บทที่ 8 เลิกเสแสร้งได้แล้ว ฉันขอหงายการ์ดเลยแล้วกัน

“ดูนั่นสิ นั่นหลินปินไม่ใช่เหรอ? เขามาทำไมที่นี่ล่ะ?”

“เขาเพิ่งลาออกไปเมื่อวานไม่ใช่เหรอ? นึกเสียใจเร็วขนาดนั้นเลย?”

“แถมมากับหยางม่านด้วย คราวนี้มีละครฉากใหญ่ให้ดูแล้วสิ”

ยังเช้าอยู่และร้านก็เพิ่งเปิด นอกจากพนักงานขายแล้วก็แทบจะไม่มีลูกค้าคนอื่นในโชว์รูมเลย

คนพวกนี้มองหลินปินและหยางม่านเดินตามกันเข้ามาด้วยความอยากรู้อยากเห็น รอชมเรื่องสนุก

หลินปินยกยิ้มมุมปาก เขากวาดสายตามองทุกคน เก็บเอาปฏิกิริยาของพวกเขาไว้ในใจ

หลังจากทำงานด้วยกันมาตั้งนาน เขาเพิ่งจะได้เห็นธาตุแท้ของพวกเขาเมื่อวานนี้เอง

นอกจากเฉิงเค่อเอ๋อร์แล้ว ไม่มีใครที่นี่คู่ควรกับความจริงใจของเขาเลยสักคน

ไม่นานเขาก็เห็นเฉิงเค่อเอ๋อร์ยืนอยู่คนเดียวตรงมุมหนึ่งของโชว์รูม

หลินปินเดินก้าวยาวๆ เข้าไปหาเธอ และแกล้งทำเป็นไม่รู้จัก “สวัสดีครับคนสวย ผมอยากจะมาดูรถหน่อยครับ”

เฉิงเค่อเอ๋อร์ชะงักไป ดวงตาคู่สวยเต็มไปด้วยความสับสน

ตอนที่เธอเห็นหลินปินเมื่อครู่ เธอก็คิดว่าเขาเปลี่ยนใจอยากกลับมาทำงานเหมือนกัน เธอไม่คาดคิดเลยว่าจู่ๆ เขาจะโพล่งประโยคแบบนี้ออกมา

ไม่ใช่แค่เฉิงเค่อเอ๋อร์ที่ตกตะลึง แต่ทุกคนที่ได้ยินคำพูดของหลินปินก็ถึงกับอึ้งไปตามๆ กัน

“หึ! ยังจะเสแสร้งอีก มาดูกันซิว่าจะทนไปได้สักกี่น้ำ!”

หยางม่านแค่นเสียงเย็นชา ไม่คิดจะลดเสียงลงเลยสักนิด ราวกับจงใจให้ทุกคนได้ยิน

ทุกคนมองหน้ากัน แอบเดาว่าหลินปินคงถูกยั่วโมโหจนต้องไปกู้หนี้ยืมสินมาเพื่อทำตัวรวย

ต้องรู้ก่อนนะว่ารถที่ถูกที่สุดในร้านนี้ราคาเกิน 200,000 หยวน ซึ่งไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาจะเอื้อมถึงจริงๆ

เฉิงเค่อเอ๋อร์ขมวดคิ้วมองหลินปินแล้วถามว่า “คุณอยากดูรถรุ่นไหนคะ?”

“คนสวย ผมได้ยินมาว่า Audi Q7 ดีนะ ช่วยแนะนำให้หน่อยได้ไหมครับ?” หลินปินแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง

พอได้ยินคำว่า “Q7” ทุกคนก็เข้าใจทันทีว่าเขากำลังพยายามจะอวดรวย

เป็นไปตามคาด ใบหน้าของหยางม่านซีดเผือดด้วยความโกรธ

“หึ! คนกระจอกๆ อย่างนาย ชาตินี้ก็ไม่มีปัญญาซื้อหรอก!”

เธอไม่ได้พูดกับตัวเอง เสียงของเธอจึงดังเป็นพิเศษ

หลินปินไม่หวั่นไหว เขามองเฉิงเค่อเอ๋อร์แล้วพูดด้วยรอยยิ้มว่า “คนสวย ทำไมไม่รีบแนะนำรถให้ผมฟังหน่อยล่ะครับ?”

เฉิงเค่อเอ๋อร์ขมวดคิ้ว ไม่ค่อยอยากจะเข้าไปยุ่งกับเรื่องวุ่นวายนี้เท่าไหร่นัก

เธอเองก็ไม่คิดว่าหลินปินจะมีปัญญาซื้อ Audi Q7 และเขาก็ทำงานที่นี่มาตั้งสองปีกว่า คุ้นเคยกับรถทุกรุ่นเป็นอย่างดี จึงไม่จำเป็นต้องให้เธอแนะนำเลยสักนิด

แต่ในฐานะพนักงานขายที่ดี เฉิงเค่อเอ๋อร์ก็ทำได้แค่พาเขาไปดูรถ Audi Q7 ในโชว์รูมและเริ่มแนะนำ

“Audi Q7 คันนี้ราคา 690,000 หยวนค่ะ…”