บทที่ 5 หลินปินหัวใจพองโตด้วยความดีใจ

บทที่ 5 หลินปินหัวใจพองโตด้วยความดีใจ

หลังจากได้เงินเกือบหนึ่งแสนสองหมื่นหยวนจากน้ำผลไม้เพียงแก้วเดียว

นี่มันสุดยอดไปเลย!

เป้าหมายในการถอยรถ Audi Q7 เริ่มใกล้เข้ามาทุกที...

บทที่ 5 : เธอเล่นเกมเอาชีวิตรอดเก่งมาก

"นายเล่นเกมเก่งเหมือนกันนะ"

"ก็งั้นๆ แหละ ส่วนใหญ่เป็นเพราะได้เพื่อนร่วมทีมเก่งน่ะ"

ไป๋เล่อเล่อมองดูโทรศัพท์ที่กำลังชาร์จแบต "อยากเล่นด้วยกันสักตาก่อนไหม?"

"เอาสิ แอดวีแชทกันก่อน แล้วฉันจะโอนเงินให้"

หลินปินพยักหน้าตกลง หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดเครื่อง

"ไม่ต้องหรอก เมื่อกี้บอกแล้วไงว่าจะเลี้ยง"

ไป๋เล่อเล่อไม่ได้สังเกตเลยว่าแบตเตอรี่ในโทรศัพท์ของหลินปินเต็มเปี่ยม

หลังจากที่คำขอเป็นเพื่อนได้รับการตอบรับ หลินปินก็ไม่รอช้า ส่งอั่งเปาไปให้ 200 หยวนทันที

"ค่าน้ำผลไม้น่ะเธอเลี้ยงได้ แต่ค่าเช่าแบตสำรองฉันต้องเป็นคนจ่าย"

เมื่อเห็นความตั้งใจของเขา ไป๋เล่อเล่อก็ไม่ได้คิดอะไรมาก จึงกดรับอั่งเปา

"พระเจ้าช่วย! สองร้อยหยวน! คุณลุง นี่ไม่ได้พยายามจะจีบฉันอยู่ใช่ไหม?"

หลินปินที่เพิ่งจิบน้ำผลไม้เข้าไปถึงกับสำลักเกือบพุ่งออกมา

ถึงแม้แวบหนึ่งในหัวจะเคยมีความคิดแบบนั้น แต่เขาไม่ได้แสดงออกเลยสักนิด

"แค่กๆ สองร้อยหยวนเอามาจีบสาวเนี่ยนะ? มันไม่ถูกไปหน่อยเหรอ? อีกอย่าง ฉันก็ไม่ได้แก่ขนาดนั้นสักหน่อย"

เมื่อเห็นท่าทีหวาดระแวงของอีกฝ่าย หลินปินก็สบถในใจและรีบเปลี่ยนเรื่อง

เดิมทีเขาเพียงแค่อยากทำความรู้จักผ่านการเล่นเกม เผื่อว่าวันหน้าเธอจะช่วยซื้อสกินอะไรให้สักอย่าง แล้วเขาจะได้เงินแสนหยวนมานอนกอด

ไม่คิดเลยว่าเธอจะระแวดระวังตัวขนาดนี้

ดูเหมือนว่าต่อไปเวลาเจอคนแปลกหน้า เขาไม่ควรใจป้ำเกินไป ไม่อย่างนั้นอาจจะทำให้คนอื่นตกใจหนีไปได้

ไป๋เล่อเล่อมองหลินปินอย่างเคลือบแคลง "แล้วทำไมถึงให้ตั้งสองร้อยล่ะ?"

เมื่อเห็นเธอคาดคั้น หลินปินก็ได้แต่ยิ้มเจื่อนๆ ในใจ อธิบายไปว่า "ทีแรกตั้งใจจะโอนให้แค่ยี่สิบหยวนนั่นแหละ แต่มือลื่นไปโดนเลขศูนย์เพิ่มมาอีกตัว"

ยี่สิบหยวน ฟังดูสมเหตุสมผลกว่ามาก

เพราะค่าน้ำผลไม้ก็แค่สิบแปดหยวน

"งั้นฉันโอนคืนให้นะ" ไป๋เล่อเล่อพูดพลางเตรียมโอนอั่งเปากลับ

หลินปินรีบห้ามไว้ "ช่างเถอะ แค่สองร้อยหยวนเอง ฉันก็ชอบเล่นเกม King's Glory เหมือนกัน เอาไว้เล่นเกมด้วยกันบ่อยๆ แล้วเธอค่อยซื้อสกินให้ฉันก็แล้วกัน"

เมื่อได้ยินดังนั้น ไป๋เล่อเล่อก็กลับมาระแวงอีกครั้ง "คุณลุง ฉันยังเด็กอยู่นะ ห้ามคิดอะไรมิดีมิร้ายเด็ดขาด"

หลินปินแอบชำเลืองมองกระต่ายน้อยคู่นั้นที่ดูไม่เหมือนเด็กเลยสักนิด

เขาพูดไม่ออก เด็กสาวคนนี้ระวังตัวแจเลยแฮะ

"ฉันชื่อหลินปิน เลิกเรียกฉันว่า 'คุณลุง' แล้วเรียก 'พี่ปิน' ได้ไหม! ตกลงจะเล่นเกมกันหรือเปล่า?"

"เล่นสิ! ทำไมจะไม่เล่นล่ะ?"

พอพูดถึงเรื่องเกม ไป๋เล่อเล่อก็เลิกสนใจเรื่องเงินทันที

หลินปินรีบเข้าสู่ระบบเกม โชคดีที่เพิ่งเล่นไปเมื่อสองวันก่อน เลยไม่ต้องรออัปเดต

ทันทีที่เข้าระบบ เขาก็ได้รับคำเชิญจาก 'Little White Rabbit'

เมื่อกดยืนยันและเริ่มเกม เขาก็พบว่าอีกฝ่ายเป็นมือใหม่ระดับ Diamond III จริงๆ

หลินปินเหลือบมองระดับของตัวเองที่อยู่ในระดับ Diamond I ซึ่งถือเป็นระดับผู้เชี่ยวชาญ

ไป๋เล่อเล่อเห็นชื่อในเกม 'Lace YYDS' ของเขา ใบหน้ายังคงเรียบเฉย ทว่าในใจกลับคิดว่า 'กะแล้วเชียว ว่าต้องเป็นพวกโรคจิต!'

โดนจับได้แบบคาหนังคาเขา!

"เธอถนัดเล่นตำแหน่งไหน ให้ฉันเลือกให้ก่อนไหม?"

หลินปินอยู่คิวที่หนึ่ง ส่วนไป๋เล่อเล่ออยู่คิวที่ห้า เมื่อเข้าสู่ช่วงแบน/เลือกฮีโร่ เขาจึงเป็นฝ่ายเริ่มก่อน

"ฮึ่ม! ฉันถนัดเล่นเมจที่สุด ช่วยเลือกแองเจล่าให้ที ฉันจะแบกเกมนี้เอง"

"ได้เลย งั้นฉันเตรียมตัวให้เธอแบกก็แล้วกัน"

หลินปินไม่ได้คิดอะไร เขาเล่นได้ทุกตำแหน่ง และตัดสินใจเลือก 'แองเจล่า' ให้อีกฝ่ายในทันที

สำหรับระดับ Diamond พอมาถึงคิวที่ห้าก็คงไม่พ้นตำแหน่งซัพพอร์ตแน่ๆ

เขาจึงรีบล็อกตัว Lanling King ทันที

......

สิบกว่านาทีต่อมา

"คุณลุง นายมันจอมซุ่ม!"

ไป๋เล่อเล่อทำหน้าบึ้งตึง

ถึงแม้ตานี้จะชนะ แต่พอดูสถิติของตัวเองที่ทำได้แค่ 0-3 ส่วนหลินปินทำได้ถึง 16-0 เธอจึงไม่รู้สึกภูมิใจเอาเสียเลย

หลินปินเพิ่งกระจ่าง เด็กสาวคนนี้ไม่ได้แค่เล่นเกมไม่เก่งเท่านั้น แต่ยังเสพติดชัยชนะและอยากจะเป็นคนแบกทีมทุกตา

"ตกลง จะเล่นต่อไหม?"

"เล่น!"

เกมรอบใหม่เริ่มขึ้น ไป๋เล่อเล่อเลือกฮีโร่สายแคร์รีอย่างหลู่ป่าน หมายเลข 7 ด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม ในขณะที่หลินปินเลือกฮีโร่สายซัพพอร์ตอย่างจางเฟย

หาเงินได้น้อยที่สุด แต่ต้องรับดาเมจมากที่สุด!

และห้ามขโมยคิลเด็ดขาด

หลังจากจบเกมหนึ่ง ในที่สุดไป๋เล่อเล่อก็สามารถทำสถิติ 'Godlike' ได้สำเร็จ ในขณะที่หลินปินจบด้วยสถิติ 0-5 อันน่าสมเพช แม้ว่าเขาจะมีส่วนช่วยสังหารศัตรูมากกว่ายี่สิบครั้งก็ตาม

"ฮึ่ม! คุณลุง ตานี้จางเฟยของนายเล่นไม่ค่อยดีเลยนะ ถ้าไม่ได้ดาเมจระดับไร้เทียมทานของฉันคอยช่วยไว้ พวกเราคงโดนพลิกเกมไปแล้ว"

เมื่อคว้าตำแหน่ง MVP มาได้สำเร็จ ไป๋เล่อเล่อก็ดูภูมิใจไม่น้อย

"โธ่ ตานี้เป็นเพราะฉันไม่มีสกินใส่ต่างหาก ไม่งั้นคงไม่ตายเยอะขนาดนี้หรอก"

หลินปินแกล้งทำหน้า 'ปวดใจ' แล้วลอบสังเกตท่าทีของอีกฝ่าย

เป็นไปตามคาด ไป๋เล่อเล่อโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ "มาเลย เดี๋ยวฉันซื้อสกินให้!"

เด็กสาวคนนี้เติมคูปองเตรียมไว้ในบัญชีเรียบร้อยแล้ว เธอเปย์ 488 คูปองเพื่อมอบสกิน 'Five Blessings United' ให้เขาทันที

"ติ๊ง! ทริกเกอร์ระบบคริติคอล! ได้รับเงินคืนจากการใช้จ่ายของไป๋เล่อเล่อ 48.8 หยวน ดัชนีความจริงใจ 60.96 รับโบนัสคริติคอลย้อนกลับ 6096 เท่า!"

"จำนวนเงินที่ได้รับ: 296,176.8 หยวน โปรดตรวจสอบบัญชีของท่าน!"

ให้ตายเถอะ! เล่นเกมไปแค่สองตา ได้โบนัสคริติคอลมาเกือบสามแสนหยวน!

นี่มันทำเงินได้เร็วกว่าไปรีดไถคนบนรถไฟใต้ดินตั้งเยอะ

หลังจากเล่นติดต่อกันสองตา หลินปินก็เริ่มรู้สึกเบื่อหน่าย เศรษฐีอย่างเขาเอาแต่เล่นเกมทั้งวันมันจะไปมีสาระอะไร

แต่เมื่อเห็นความกระตือรือร้นของไป๋เล่อเล่อที่ยังไม่มีท่าทีจะลดลง เขาก็ทำได้แค่เล่นเป็นเพื่อนเธอต่อไป

อย่างไรเสีย วันหน้าเขาก็ยังต้องหวังพึ่งเศรษฐีนีตัวน้อยคนนี้ในการ 'สูบเลือดสูบเนื้อ' อยู่ดี

"Little White Rabbit เธอเอาแต่เล่นเกมทั้งวัน ไม่ต้องทำงานทำการเหรอ?"

หลินปินชวนคุยระหว่างเล่นเกม

"ใครบอกว่าฉันไม่ต้องทำงานล่ะ งานของฉันก็เกี่ยวกับเกมนี่แหละ"

"เธอไม่ได้เป็นสตรีมเมอร์เกมใช่ไหม?"

"ไม่ใช่ ฉันเป็นคอสเพลเยอร์ ฉันรับแต่งคอสเพลย์เป็นตัวละครฮีโร่ในเกม King's Glory การเล่นเกมทุกวันก็เพื่อจะได้เข้าถึงบทบาทของตัวละครน่ะ"

ที่แท้เธอก็เป็นสาวสวยสาย 2D หลินปินถึงบางอ้อในทันที

ชั่วพริบตานั้น เขาก็นึกขึ้นได้ว่าในเกม King's Glory มีตัวละครหญิงอยู่มากมาย ถ้าเด็กสาวคนนี้แต่งคอสเพลย์เป็นเสี่ยวเฉียว คงจะเพอร์เฟกต์สุดๆ

"ถ้ามีโอกาส คงต้องให้เธอแต่งคอสเพลย์ให้ดูสักหน่อยแล้ว"

"คุณลุง ทำอะไรของนายน่ะ? เอาชีวิตไปทิ้งให้ศัตรูฟรีๆ เลยเนี่ยนะ"

หลินปินกำลังคิดอะไรเพลินๆ จนเผลอใจลอย ทำให้จางเฟยที่เขาบังคับอยู่วิ่งเข้าไปบวกกับป้อมศัตรูจนตายคาที่ ไป๋เล่อเล่อถึงกับมองบนทันที

"ไม่มีอะไร แค่แจกคิลปลอบใจพวกมันเฉยๆ น่ะ..."

สิบแปดนาทีต่อมา เกมรอบใหม่ก็จบลง

ขณะที่หลินปินกำลังจะกดออกจากเกม เขาก็สัมผัสได้ถึงเงาร่างหนึ่งที่ปรากฏขึ้นข้างกาย

เมื่อเงยหน้าขึ้นมอง เขาก็พบหญิงสาวสวยคนหนึ่ง แต่สีหน้าของเธอไม่ค่อยสู้ดีนัก

"ไป๋เล่อเล่อ นี่เธอเล่นเกมอีกแล้วเหรอ?"

ไป๋เล่อเล่อได้ยินเสียงก็เงยหน้าขึ้นมองทันที แล้วร้องด้วยความดีใจ "พี่ซินอี๋ มาพอดีเลย! มาเล่นโหมดจัดอันดับแบบสามคนกันเถอะ!"

จั๋วซินอี๋มองพิจารณาชายหนุ่มหน้าตาดีตรงหน้า เขาใส่เสื้อเชิ้ตสีขาวในวันที่อากาศร้อนอบอ้าวขนาดนี้ ดูทรงแล้วน่าจะเป็นพวกพนักงานขาย เธอจึงขมวดคิ้วด้วยความไม่พอใจ

หลินปินสังเกตเห็นสายตาดูแคลนของเธอ แต่ก็ไม่ได้เก็บมาใส่ใจ เขาเอ่ยขึ้นว่า "Little White Rabbit เพื่อนเธอมาแล้ว เอาเป็นว่าวันนี้เราพอแค่นี้ก่อนก็แล้วกัน"

"อย่าเพิ่งสิคุณลุง! ฉันจะบอกอะไรให้นะ พี่ซินอี๋เป็นสตรีมเมอร์เกม และเธอเล่นเกมเอาชีวิตรอดเก่งมากเลยนะ พี่ซินอี๋ คุณลุงคนนี้ก็เล่นเกมเก่งเหมือนกัน"

ไป๋เล่อเล่อแนะนำทั้งสองคนให้รู้จักกัน

เล่นเกมเอาชีวิตรอดเก่งงั้นเหรอ?

สีหน้าของหลินปินเริ่มฉายแววสนใจ เขาคิดในใจ 'ถ้ามีโอกาสคงต้องขอดูฝีมือหน่อยแล้ว'

จั๋วซินอี๋มีส่วนสูงอย่างน้อย 1.7 เมตร สวมกระโปรงลายดอกไม้รัดรูป เผยให้เห็นเรียวขายาวสวยชวนมอง

ในมือของเธอถือถุงขนมหลายใบ เมื่อเห็นหลินปินยังคงยืนอ้อยอิ่งไม่ยอมไปไหน สีหน้ารังเกียจก็ยิ่งปรากฏชัดเจนขึ้น

"ไป๋เล่อเล่อ ฉันซื้อบาร์บีคิวเสียบไม้มาฝาก จะกินไหม?"

"กินสิ! ตอนนี้กำลังหิวอยู่พอดีเลย"

ไป๋เล่อเล่อคว้าถุงกระดาษมาจากมือเธออย่างไม่เกรงใจ แถมยังหันไปชวนหลินปินด้วย "คุณลุง มาสิ มาช่วยกันกิน"