บทที่ 3: ผู้เชี่ยวชาญการแหกคุกที่ซ่อนตัวอยู่ เรือนจำตงไห่

ทั่วทั้งบริเวณงานเกิดความโกลาหลขึ้นในทันที!

เมื่อกี้พิธีกรพูดว่าอะไรนะ? ในบรรดาผู้เข้าแข่งขันทั้งหนึ่งร้อยคน มีผู้เชี่ยวชาญด้านการหลบหนีระดับนานาชาติเข้าร่วมด้วยอย่างนั้นหรือ???

ภายในไลฟ์สตรีมของรายการโกลบอลวอนเต็ดก็บ้าคลั่งไปแล้ว!

ในฐานะรายการบันเทิงที่ได้รับความนิยมและเรตติ้งสูงสุดในปัจจุบัน ทีมงานโกลบอลวอนเต็ดคืออันดับหนึ่งอย่างไร้ข้อกังขาอย่างแท้จริง!

ในวินาทีนี้ หลังจากที่เพิ่งเริ่มรายการได้ไม่นาน ผู้คนนับสิบล้านคนก็หลั่งไหลเข้ามาในไลฟ์สตรีมกันแล้ว!

"พระเจ้าช่วย! เรื่องจริงงั้นเหรอ? มีแม้กระทั่งผู้เชี่ยวชาญด้านการหลบหนีมาเข้าร่วมด้วยเนี่ยนะ?!"

"ผู้เชี่ยวชาญด้านการหลบหนี? มันมีอาชีพนี้อยู่จริงๆ เหรอเนี่ย???"

"เหลวไหลน่า มีสิ! ปกติแล้วคนพวกนี้จะรับผิดชอบเรื่องความปลอดภัยของเรือนจำและสถานที่ต่างๆ เพราะฉะนั้นพวกเขาถึงเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการหลบหนีไงล่ะ?"

"สวรรค์! คืนนี้คงจะเร้าใจน่าดู! ฉันก็นึกว่าจะต้องเจอคืนที่น่าเบื่ออีกแล้วซะอีก!"

"ฮ่าฮ่าฮ่า ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน ในสองซีซันก่อน ฉันได้แต่มองดู 'ผู้หลบหนี' พวกนี้ถูกปล่อยตัวออกมาตลอดเลย"

"ตั้งตารอคืนนี้เลย!"

ภายในไลฟ์สตรีมเต็มไปด้วยการพูดคุยถกเถียงกันอย่างดุเดือด

ในขณะเดียวกัน ณ สถานที่จริง ซูอวี่กำลังยืนอึ้ง

พูดตามตรง เขาไม่เคยคาดคิดเลยว่าทีมงานรายการจะโหดเหี้ยมได้ถึงเพียงนี้

เพื่อดึงดูดเรตติ้งผู้ชม พวกเขาถึงกับไปสรรหาผู้เชี่ยวชาญด้านการหลบหนีมาได้จริงๆ งั้นหรือ?

สันนิษฐานได้ว่าพวกเขากำลังพยายามสร้างกระแสด้วยเช่นกัน

และไม่ใช่แค่ซูอวี่เท่านั้นที่รู้สึกเช่นนี้

ในตอนนี้ บนเวที ผู้บัญชาการไล่ล่าทั้งห้าคนต่างก็มีสีหน้าประหลาดใจ

"มีผู้เชี่ยวชาญการหลบหนีแฝงตัวอยู่ด้วย คืนนี้คงจะน่าสนใจไม่เลว" เสียงทุ้มลึกดังขึ้น มาจากหวังเทา อดีตทหารหน่วยรบพิเศษ

อีกสี่คนสบตากัน

"จริงด้วย คืนนี้ถือเป็นความท้าทายเลยทีเดียว" จางหมิงซานพยักหน้าอย่างจริงจัง

ในฐานะผู้บัญชาการไล่ล่าที่เข้าร่วมรายการมาสามซีซันติดต่อกัน ย่อมมีประสบการณ์อย่างโชกโชนโดยธรรมชาติ

คำพูดของเขาในเวลานี้ได้รับการเห็นพ้องจากผู้บัญชาการไล่ล่าคนอื่นๆ

แม้แต่ปิงปิงผู้เป็นพิธีกรก็ยังพยักหน้ารับ

"ใช่แล้วค่ะคุณผู้ชมที่รัก ดูเหมือนว่าค่ำคืนแห่งการแหกคุกในคืนนี้จะตื่นเต้นเร้าใจมากๆ เลยทีเดียว"

"ขั้นตอนต่อไปก็คือการคุมตัวผู้หลบหนีทั้งหมดไปยังเรือนจำตงไห่ค่ะ" ปิงปิงเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม

ถึงตอนนี้ เธอได้รับช่วงต่อในตำแหน่งพิธีกรอย่างเป็นทางการแล้ว

และเมื่อสิ้นเสียงของเธอ ผู้หลบหนีนับร้อยชีวิต ซึ่งรวมถึงซูอวี่ด้วย ก็ถูกคุมตัวเข้าไปใน 'รถตู้เรือนจำ' ทีละคน

ซูอวี่เดินเข้าไปในรถตู้สีดำคันหนึ่งอย่างเป็นธรรมชาติ

ผู้ที่ร่วมเดินทางไปกับเขาคือ 'ผู้หลบหนี' อีกห้าคน

หลังจากกวาดสายตามองพวกเขาเพียงครู่เดียว ซูอวี่ก็ไม่พบความผิดปกติใดๆ

ดูเหมือนว่าปรมาจารย์ด้านการหลบหนีจะไม่ได้อยู่กับเขา

แต่ไม่เป็นไรหรอก คืนนี้ มาดูกันว่าใครจะหนีรอดได้ก่อนกัน ดีไหมล่ะ?

รอยยิ้มเปี่ยมความมั่นใจปรากฏขึ้นบนใบหน้าของซูอวี่

รถตู้เริ่มเคลื่อนตัว มุ่งหน้าสู่เรือนจำตงไห่

บรรยากาศภายในรถค่อนข้างอึดอัดหนักอึ้ง

อีกห้าคนที่เหลือล้วนมีสีหน้าตึงเครียด ในขณะที่มีเพียงซูอวี่เท่านั้นที่มีสีหน้าสงบนิ่ง แถมยังมีรอยยิ้มประดับอยู่ที่มุมปากอีกด้วย

และในรถไม่ได้มีเพียงแค่หกคนนี้เท่านั้น ยังมีกล้องบันทึกภาพติดตั้งอยู่อีกด้วย

แน่นอนว่ากล้องตัวนี้เชื่อมต่อกับไลฟ์สตรีมออนไลน์

ในขณะนี้ ผู้คนจำนวนมากได้แห่กันเข้าไปในห้องไลฟ์สตรีมของแต่ละบุคคลแล้ว

ซึ่งในห้องไลฟ์สตรีมของซูอวี่ ผู้คนมากมายกำลังวิพากษ์วิจารณ์กันอย่างออกรส

"ฮ่าฮ่าฮ่า ดูเหมือนว่า 'ผู้หลบหนี' พวกนี้จะกังวลกันมากเลยนะ เหงื่อแตกพลั่กเลย"

"จริงด้วยสิ? ฉันแวะไปดูรถคันอื่นมา พวกเขาก็เป็นแบบนี้เหมือนกัน เงียบกริบเลย"

"ใช่เลย แต่น้องชายเสื้อขาวที่นั่งอยู่ตรงมุมนั้นหล่อจังเลย!"

"นี่พี่สาว พูดตามตรงนะ น้องชายคนนี้หล่อมากจริงๆ ดูสะอาดสะอ้านสุดๆ!"

"ถูกต้อง ที่สำคัญที่สุดก็คือน้องชายคนนี้ดูไม่ตื่นเต้นเลยสักนิด สีหน้าเขาดูผ่อนคลายมาก... เดี๋ยวนะ... เขากำลังยิ้มอยู่!"

ภายในไลฟ์สตรีม คนที่กำลังยิ้มอยู่ก็คือซูอวี่อย่างแน่นอน

ทำไมเขาถึงจะไม่ยิ้มล่ะ?

เมื่อมีระบบ เขากำลังจะเริ่มต้นเส้นทางไร้พ่ายของเขาแล้ว!

ทว่าผู้ชมมากมายในไลฟ์สตรีมกลับไม่ได้คิดเช่นนั้น

"โอ้พระเจ้า! คนอื่นคิ้วขมวดหน้าดำคร่ำเครียดกันหมด แต่น้องชายคนนี้กลับยิ้มออกมาได้ หรือว่าเขาจะเป็นปรมาจารย์ด้านการหลบหนีคนนั้น?"

"ฉันก็รู้สึกแบบนั้นเหมือนกัน แต่เขาไม่เด็กเกินไปหน่อยเหรอ?"

"ฉันไม่ได้จะว่าอะไรหรอกนะ... แต่พวกเธอที่อยู่คอมเมนต์บนๆ ที่คลั่งไคล้คนหน้าตาดีน่ะ เคยเห็นปรมาจารย์อายุน้อยขนาดนี้ด้วยเหรอ? บางทีเขาอาจจะแค่ดีใจที่ได้เงินห้าแสนมาฟรีๆ ก็ได้"

"เอ่อ... นั่นก็มีเหตุผลนะ ถ้าไม่เหลือความหวังที่จะหนีรอด อย่างน้อยก็ได้เงินห้าแสนมาฟรีๆ"

"จริงด้วย พวกเราคิดมากไปเอง"

ภายในไลฟ์สตรีมค่อยๆ กลับมาเงียบสงบอีกครั้ง

ไม่นานนัก รถก็จอดลง

ประตูรถถูกเปิดออก

"เอาล่ะ ทุกคนลงมาได้ ถึงเรือนจำตงไห่แล้ว"

ทันทีที่สิ้นเสียง ซูอวี่ก็ก้าวลงจากรถ

สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาของเขาคืออาคารสีดำทะมึนขนาดมหึมาที่สร้างอิงแอบแนบชิดกับภูเขา!

ภายนอกเรือนจำถูกทาด้วยสีดำสนิท และภายใต้แสงอาทิตย์อัสดง มันดูราวกับสัตว์ร้ายที่กำลังหลับไหลอยู่บนผืนปฐพี!

ช่างน่าเกรงขามเสียเหลือเกิน!

หลังจากเข้าแถวเรียบร้อยแล้ว ผู้หลบหนีทุกคนก็ถูกคุมตัวเข้าไปในเรือนจำ

"เอาล่ะค่ะ อย่างที่เราเห็น ผู้หลบหนีทุกคนถูกคุมตัวเข้าไปในเรือนจำตงไห่แล้ว"

"ขอแนะนำให้ทุกคนรู้จักกันสักนิดนะคะ"

"เรือนจำตงไห่คือเรือนจำที่มีระบบรักษาความปลอดภัยขั้นสูงสุดที่ตั้งอยู่ในเมืองตงไห่ สร้างเสร็จเมื่อช่วงปลายศตวรรษที่แล้ว โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อกักขังอาชญากรประเภทต่างๆ โดยเฉพาะ"

"ตัวอาคารใช้การออกแบบที่สมมาตรกัน ประกอบด้วยกำแพงสองชั้นและสี่แดน ได้แก่ แดนเอ บี ซี และดี"

"และในครั้งนี้ ผู้หลบหนีถูกคุมขังอยู่ในแดนซีค่ะ"

ปิงปิงยืนอยู่หน้ากล้อง เผยให้เห็นรอยยิ้มน่ารักที่คุ้นเคย

และข้างกายของเธอก็คือเหล่าผู้หลบหนีที่กำลังต่อแถวเดินเข้าไปในเรือนจำ

ซูอวี่บังเอิญเดินผ่านปิงปิงพอดี

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เขาก็เลิกคิ้วขึ้น

กำแพงสองชั้นงั้นเหรอ?

ดูเหมือนความยากจะไม่ใช่น้อยๆ เลยแฮะ

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ซูอวี่ก็รีบขยับไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว

เขาได้รับชุดนักโทษหนึ่งชุดจากผู้บัญชาการไล่ล่าที่รับบทเป็นผู้คุม

จากนั้น เขาก็ก้าวผ่านประตูใหญ่เข้าไป

ขณะที่ก้าวผ่านประตูใหญ่ หางตาของซูอวี่ก็เหลือบไปเห็นประตูบานนั้น

เหล็กกล้า หนาประมาณห้าเซนติเมตร ใช้ระบบล็อคด้วยลายนิ้วมือ ล็อคดิจิทัล และล็อคกุญแจแบบดั้งเดิมในโหมดปลดล็อคแบบผสมผสาน คุ้มกันโดยคนสองคน

ข้อมูลชุดหนึ่งผุดขึ้นในหัวของเขาในทันที

จากนั้น เขาก็เดินต่อไปข้างหน้า ระหว่างนั้น เขาเงยหน้าขึ้นมองกำแพงโดยรอบ และเดินผ่านประตูเหล็กสามบานเพื่อเข้าไปยังด้านในของเรือนจำ

"เอาล่ะ นี่คือแดนซี ต่อไปฉันจะเรียกชื่อ และผู้หลบหนีที่ถูกเรียกชื่อให้ก้าวออกมาข้างหน้าและเดินตามผู้คุมไป"

"หวังถงหมิง"

"อยู่นี่"

"เหรินเฉิง"

"ฉันเอง"

"หวงเหวิน"

"มาครับ"

"..."

"ซูอวี่"

ผ่านไปครู่หนึ่ง ในที่สุดชื่อของซูอวี่ก็ถูกเรียก เขาก้าวออกมาข้างหน้าและเดินไปหยุดอยู่หน้าผู้คุม

ผู้คุมมองดูเขา จากนั้นก็นำไปเทียบกับรูปถ่าย พยักหน้า และติดป้ายชื่อลงบนตัวของซูอวี่

"ตามฉันมา"

"ตกลง"

ซูอวี่เดินตามหลังผู้คุมไป และหลังจากนั้นครู่หนึ่ง พวกเขาก็หยุดอยู่ที่หน้าห้องขังที่อยู่ลึกสุดของแดนซี

"เข้าไป"

"อืม"

ซูอวี่เดินเข้าไปในห้องขัง

ด้วยเสียงกริ๊ก ผู้คุมที่รับบทโดยผู้บัญชาการไล่ล่าก็ล็อคประตูห้องขัง

"คืนพรุ่งนี้ ขอให้สนุกกับความตื่นเต้นของการถูกไล่ล่าล่ะ" ผู้คุมยิ้ม เผยให้เห็นฟันขาวสะอาด

ซูอวี่เองก็ยิ้มเช่นกัน

"แล้วถ้าฉันหนีออกไปได้ในคืนนี้ล่ะ?"

"ฮ่าฮ่าฮ่า ไอ้หนู สมัยที่ฉันเป็นทหาร ฉันเฝ้าอยู่ชายแดน แกคิดว่าแกมีโอกาสงั้นเหรอ?" ผู้คุมชะโงกหน้าเข้าไปใกล้ซูอวี่ มองเขาด้วยสายตาเหยียดหยาม

ซูอวี่โน้มตัวเข้าไปอย่างท้าทายไม่แพ้กัน ประสานสายตากับอีกฝ่าย

"นั่นก็ขึ้นอยู่กับความสามารถของพวกเราแล้วล่ะ"

"เหอะ พูดน่ะมันง่าย"

ผู้คุมแค่นเสียงเยาะและผิวปากขณะเดินจากไป

หลังจากที่ผู้คุมทั้งหมดจากไปแล้ว ทั่วทั้งแดนซีก็ตกอยู่ในความเงียบสงัด

ซูอวี่นั่งลงบนเตียง และในฝ่ามือของเขา กุญแจสีดำสองดอกก็ปรากฏขึ้น