บทที่ 51 รับรองเลยว่า... คืนนี้ท่านประธานจะฟินแน่นอน!

บทที่ 51 รับรองเลยว่า... คืนนี้ท่านประธานจะฟินแน่นอน!

กล้วยหอมสีเหลืองสดใสที่ตกอยู่แทบเท้าซูเหว่ย มันคือสัญลักษณ์แห่งความเกลียดชัง

การเหยียดเชื้อชาติ... เป้าหมายคือชาลแมนเพื่อนรักของเขา

ซูเหว่ยเตรียมจะเดือดแทนเพื่อน แต่ผิดคาด...

ชาลแมนก้มลงเก็บกล้วยลูกนั้นขึ้นมา ปอกเปลือก แล้วกัดกินหน้าตาเฉย!

เคี้ยวตุ้ย ๆ อย่างเอร็ดอร่อย

“หวานใช้ได้เลยครับลูกพี่!”

ซูเหว่ยหลุดขำ

ภาพดานี่ อัลเวส ตอนอยู่บาร์ซ่าลอยมาทับซ้อน อัลเวสก็เคยโดนปารกล้วยใส่ตอนจะเตะมุม แล้วพี่แกก็หยิบขึ้นมากินโชว์เหมือนกัน

การตอบโต้ที่ดีที่สุดคือการไม่ให้ค่าพวกมัน!

“กินให้อิ่มนะเว้ยชาลแมน! ปาโบลพูดถูก ถ้าใช้หมัดแก้ปัญหาไม่ได้ ก็ใช้ตีนเรานี่แหละเตะอัดหน้าพวกมันในสนาม!”

ชาลแมนยักคิ้ว

“ไม่ต้องห่วงครับลูกพี่! วันนี้ผมกะยิงเบิ้ล! ลูกพี่แค่ป้อนงาม ๆ ให้ผมก็พอ!”

“จัดไป! เรื่องปั้นน่ะงานถนัดพี่อยู่แล้ว!”

...

ในขณะที่นักเตะเตรียมลงสนาม

บนอัฒจันทร์ VIP ตรงกึ่งกลางสนาม ออสตินนั่งคู่กับชายวัยกลางคนท่าทางภูมิฐาน

การ์ลอส มูริญโญ่ ประธานสโมสรและเจ้าของทีมเซลต้า บีโก้!

วันนี้ออสตินถอดแว่นกันแดดออก เผยดวงตาสีฟ้าเป็นประกายจ้องเขม็งไปที่แดนของเดปอร์ติโบ

มูริญโญ่เองก็มองตาม

“ไอ้หนูเบอร์ 22 นั่นน่ะเหรอ?”

ออสตินพยักหน้า

“ใช่ครับท่าน”

“อายุ 18? คนจีน?”

“ครับผม”

“มันเก่งขนาดที่แกโม้ไว้จริงเหรอวะ?”

“ที่ผมพูดไปน่ะ... ยังน้อยกว่าของจริงด้วยซ้ำครับ”

มูริญโญ่ทำหน้าไม่เชื่อถือ เขาอยู่ในวงการฟุตบอลมาหลายสิบปี เห็นนักเตะมาเป็นพันเป็นหมื่น แต่ไม่เคยเห็นนักเตะจีนคนไหนเก่งจริงสักคน

ถ้าออสตินไม่ตื๊อให้มาดูตั้งแต่เมื่อวาน เขาคงไม่ยอมยกเลิกนัดดินเนอร์ธุรกิจสำคัญเพื่อมานั่งดูเด็กจีนคนนี้หรอก

“เออ... ไหน ๆ ก็มาแล้ว ขอดูหน่อยซิว่ามีดีแค่ไหน”

...

ปี๊ดดด...!

เสียงนกหวีดดังขึ้น

เดปอร์ติโบเป็นฝ่ายเขี่ยบอลเริ่มเล่น

ชัยชนะสามนัดรวดทำให้ฆิเมเนซมั่นใจสุดขีด แม้จะเป็นทีมเยือนแต่ก็จัดทัพ 4–4–2 หวัง 3 แต้ม

ดูเย่กับชาลแมนยืนหน้าคู่ พร้อมชนทุกทีม

ฝั่งเซลต้า ภายใต้การคุมทีมของ เอดูอาร์โด เบริซโซ่ กุนซือชาวอาร์เจนไตน์ ก็ไม่ยอมน้อยหน้า

จัดทัพ 4–3–3 เน้นรุกเต็มสูบ!

แฟนบอลจีนที่ดูถ่ายทอดสดถึงกับอึ้ง

“4–3–3?! เซลต้าแม่งไม่เห็นหัวเดปอร์ฯ เลยนี่หว่า!”

“ขนาดมาดริด บาร์ซ่าใช้ 4–3–3 กูก็พอเข้าใจนะ เพราะเขามี BBC กับ MSN แต่เซลต้ามึงเอาความมั่นใจมาจากไหนวะ?! อันดับคะแนนมึงยังต่ำกว่าเดปอร์ฯ อีก!”

“เบริซโซ่แกสไตล์นี้อยู่แล้วเว้ย! แกเคยสัมภาษณ์ว่า ‘การเคาะบอลในแดนตัวเองคือความเสี่ยง การครองบอลบุกใส่คู่แข่งคือทางรอด!’”

“ใช่ ๆ แกบอกต่อให้เจอมาดริดหรือบาร์ซ่า ก็จะบุกแลก!”

“อุดมการณ์แน่วแน่จริง ๆ แต่นักเตะเซลต้าจะเล่นไหวเหรอวะ? ฝีเท้าก็งั้น ๆ”

“เดี๋ยวก็รู้หมู่หรือจ่า!”

...

ในสนาม... 4–4–2 ปะทะ 4–3–3

ไม่มีใครยอมใคร ใส่กันยับตั้งแต่นาทีแรก!

เซลต้าไม่ได้ใช้ 4–3–3 แค่ขู่

แดนกลางสามคนประกอบด้วย เนมันย่า ราโดยา (เซอร์เบีย), ออกุสโต้ เฟอร์นันเดซ (อาร์เจนตินา) และ เปโดร เอร์นานเดซ (ชิลี)

แม้จะไม่ใช่นักเตะสเปน แต่เบสิกแน่นปึ้ก ทีมเวิร์กเนียนตา

แค่อึดใจเดียว เซลต้าก็ครองเกมเหนือกว่าเดปอร์ติโบอย่างเห็นได้ชัด

ต่อบอลกันเท้าสู่เท้าแม่นยำ ยังกะก็อปปี้บาร์ซ่ามา!

แฟนบอลจีนคอมเมนต์รัว ๆ

“เช้ดดด! เซลต้าของจริงว่ะ! ครองบอลเนียนกริบ!”

“เบอร์ 6 ราโดยานั่นเก่งชิบหาย ฟารินญาแย่งไม่จนเลย!”

“สองเอร์นานเดซนั่นก็พลิ้วจัด!”

“เซลต้าไปฝึกวิชามาจากไหนวะเนี่ย?”

“อ้าว... ไม่รู้เหรอ? ปีที่แล้ว หลุยส์ เอ็นริเก้ (กุนซือบาร์ซ่าคนปัจจุบัน) คุมเซลต้านะเว้ย!”

“มิน่าล่ะ! รากฐานแน่นปึ้ก!”

“ถึงว่าทำไมจ้างเบริซโซ่มาคุมต่อ สานต่องานเอ็นริเก้นี่เอง!”

...

ผ่านไปสิบนาที บอลแทบไม่พ้นแดนเดปอร์ติโบ

เดปอร์ติโบต้องถอยลงไปตั้งรับทั้งทีม

เซลต้าเน้นเจาะตรงกลาง สลับออกปีกซ้าย (ฝั่งขวาของเดปอร์ติโบ)

แต่ซูเหว่ยแทบไม่ได้โชว์ของ เพราะบอลมาไม่ถึง หรือถ้ามาถึง เพื่อนก็สกัดได้ก่อน

บนอัฒจันทร์ VIP มูริญโญ่เริ่มบ่น

“ไม่เห็นจะมีอะไรพิเศษเลยนี่หว่า นักเตะระดับนี้ในลาลีกามีเกลื่อน เซกุนด้าก็หาได้ถมเถ จะให้ชั้นควักเงินล้านซื้อเพราะแค่เป็นคนจีนเนี่ยนะ? ไร้สาระ!”

ออสตินยิ้มบาง ๆ

“ท่านประธานใจเย็น ๆ ครับ... เกมเพิ่งเริ่ม ของจริงยังไม่ออกโรงครับ เดี๋ยวท่านจะรู้ว่าคุ้มค่าตั๋วที่เสียเวลามาดูแน่นอน”

ขาดคำ... สถานการณ์ในสนามพลิกผัน!

นักเตะเซลต้าเริ่มติดประมาท เคาะบอลเพลินจนลืมตัว นึกว่าตัวเองเป็นชาบีกับอิเนียสต้า

จังหวะจ่ายขวางสนามพลาด!

โอตากิ ดักทางได้สวย จิ้มบอลแย่งมาได้!

สวนกลับ!

เดปอร์ติโบเปลี่ยนจากรับเป็นรุกในพริบตา!

ซูเหว่ยที่รอจังหวะอยู่ทางกราบขวา... ระเบิดพลังเทอร์โบ!

ฟิ้ววว!

ถ้ามีใครจับเวลา 100 เมตรตอนนี้ ซูเหว่ยน่าจะสูสีกับ ยูเซน โบลต์!

ไม่กี่วินาที เขาแซงหน้าคาวาเลยโร่ที่ยืนอยู่สูงกว่าไปแบบไม่เห็นฝุ่น!

จากแบ็กขวา กลายร่างเป็นปีกขวาทะลวงฟัน!

ยิ่งวิ่งยิ่งเร็ว!

คาวาเลยโร่อ้าปากค้าง มองตามหลังซูเหว่ยตาปริบ ๆ ในใจก่นด่า

‘ไอ้บ้าเอ๊ย! จะวิ่งไปชิงเหรียญทองโอลิมปิกรึไงวะ?! แย่งซีนกูหมด!’

แต่โอตากิยิ้มกว้าง

ดูเย่กับชาลแมนวิ่งทำทางตรงกลาง แต่ทางขวาซูเหว่ยว่างโล่งโจ้ง แถมเร็วกว่าเยอะ

โอตากิวางบอลยาวท้าดวลทันที!

ตูม!

บอลลอยโด่งข้ามหัวแผงหลังเซลต้า มุ่งหน้าสู่พื้นที่ว่างเบื้องหน้าซูเหว่ย!

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═