ตอนที่ 28 สามเดนมนุษย์ผู้เกิดใหม่ เรื่องสนุกกำลังจะเริ่มขึ้น

ตอนที่ 28 สามเดนมนุษย์ผู้เกิดใหม่ เรื่องสนุกกำลังจะเริ่มขึ้น

เอ้าซือข่าและไต้มู่ไป๋ก็ร่วมวงเย้ยหยันด้วย โดยไม่ได้เห็นหัวเย่จือชิวเลยแม้แต่น้อย

มือที่กำลังคีบอาหารของฟู่ฉินชะงักไป ประกายความดูแคลนพาดผ่านดวงตาของเขา

เจ้าสามคนนี้มันลืมความเจ็บปวดหลังจากแผลหายจริงๆ

โดยเฉพาะถังซาน เส้นทางชีวิตของเขาในตอนนี้แตกต่างจากเนื้อเรื่องเดิมอย่างสิ้นเชิง

ภายใต้การแทรกแซงของเขาเอง

วงแหวนวิญญาณร้อยปีขยะสองวงที่ถังซานดูดซับไป ไม่เพียงแต่จะไม่ช่วยให้เขามีร่างกายที่แข็งแกร่งขึ้น แต่ยังลดทอนคุณภาพของวิญญาณยุทธ์จักรพรรดิหญ้าเงินครามของเขาลงด้วย

ยิ่งไปกว่านั้น ถังซานในตอนนี้ยังหลงระเริงไปกับความสุขในหอนางโลม ทะนงตัวว่าครั้งหนึ่งเคยเป็นถึงราชันย์เทพผู้เชี่ยวชาญ แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นคนหยิ่งยโสอย่างถึงที่สุด

นอกจากนี้ เขายังเพิ่งจะปลดปล่อยตัวเองอย่างเต็มที่ในหอนางโลมเมื่อคืน พลังภายในร่างกายจึงยังไม่เสถียร

การที่เขากล้ายั่วยุผู้เชี่ยวชาญระดับราชันย์วิญญาณในตอนนี้ ในสายตาของฟู่ฉิน มันก็แค่การรนหาที่ตายชัดๆ

อย่างไรก็ตาม เขาไม่คิดจะเข้าไปแทรกแซงหรอก ด้วยบัฟระดับเทพทั้งสามที่คอยปกป้องเขาอยู่ อย่าว่าแต่ราชันย์วิญญาณเลย ต่อให้เขาเป็นคนขุดหลุมศพเมียถังเฮ่าขึ้นมาเอง เขาก็ยังไม่กลัว

ในชาติก่อน เสียวอู่ถูกชักนำไปในทางที่ผิดด้วยทฤษฎีบ้าๆ บอๆ ของฟู่หลันเต๋อ ตอนนั้นเธอไม่ได้รู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติ แต่เมื่อเห็นฉากที่คล้ายคลึงกันในตอนนี้ เธอก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว

"พวกที่ไม่กล้าก่อเรื่องก็แค่คนธรรมดาสามัญ..." ฉากนี้มันช่างคุ้นเคยกับในชาติก่อนเสียเหลือเกิน แต่ทำไมเธอถึงรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้องอยู่เสมอ?

หัวใจของเสียวอู่เต้นรัว บางทีอาจเป็นเพราะเธอเคยผ่านการหักหลังของถังซานในแดนเทพมาแล้ว ตอนนี้เธอจึงคิดอะไรได้มากกว่าเดิม

แต่เพื่อรักษา "ภาพลักษณ์อันเปล่งประกาย" ในใจฟู่ฉิน เธอจึงต้องฝืนพูดออกไป

"พวกเขาก็ทำเกินไปหน่อยนะ..."

เมื่อเห็นดังนั้น ประกายแห่งความจนใจก็ปรากฏขึ้นในดวงตาของฟู่ฉิน เขาลูบหัวเธออย่างปลอบโยน: "พี่เสียวอู่ พวกเรากินข้าวกันเถอะครับ พี่สามและคนอื่นๆ แข็งแกร่งจะตาย ไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับพวกเขาหรอก"

เสียวอู่ได้ยินเช่นนั้นก็พยักหน้าเห็นด้วย อย่างไรเสียในชาติก่อน ถังซานก็สามารถกดข่มเย่จือชิวตาเฒ่าเต่าคนนั้นได้ด้วยตัวคนเดียว

เมื่อได้เกิดใหม่เป็นครั้งที่สอง พละกำลังของเขาย่อมต้องเพิ่มมากขึ้นอย่างแน่นอน

ทว่า

ทันทีที่พูดจบ เสียง "ปัง" ก็ดังสนั่นขึ้น

เย่จือชิวหมดความอดทนและปล่อยหมัดใส่ถังซาน พลังป้องกันของวิญญาณยุทธ์เต่าดำนั้นน่าทึ่งมาก และพลังโจมตีของมันก็ไม่อาจดูเบาได้

ถังซานที่อ่อนแอจากการหมกมุ่นกามารมณ์อย่างหนัก ไม่อาจตอบสนองได้ทันท่วงที เขารับหมัดเข้าที่หน้าอกอย่างจังและกระอักเลือดออกมาคำโตทันที ดวงตาของเขาเหลือกขึ้นบนและหมดสติไปในพริบตา

"เสี่ยวซาน!" ไต้มู่ไป๋ร้องเสียงหลงและพยายามจะพุ่งเข้าไปช่วย แต่กลับถูกเย่จือชิวเตะกระเด็นไปกระแทกกำแพงอย่างแรงจนพ่นฟองเลือดออกมา

ช่องว่างระหว่างราชันย์วิญญาณและอัคราจารย์วิญญาณถูกขยายให้เห็นอย่างชัดเจนในเวลานี้

ต้องรู้ก่อนว่าในเนื้อเรื่องต้นฉบับ ต้องใช้พลังร่วมกันของทั้งเจ็ดคนถึงจะหยุดยั้งตาเฒ่าเต่าระดับราชันย์วิญญาณอย่างเย่จือชิวได้

ตอนนี้ ถังซานที่มีกำลังเพียงสี่คน ไม่อาจต้านทานหมัดของเย่จือชิวได้เลยแม้แต่น้อย

หม่าหงจวิ้นและเอ้าซือข่าก็ไม่รอดเช่นกัน

หลังจากที่สองนักสู้ที่แข็งแกร่งที่สุดร่วงลงไปทีละคน เย่จือชิวก็เปรียบเสมือนพยัคฆ์ร้ายในฝูงแกะ มือของเขาฟาดฟันไปมา และในเวลาเพียงไม่กี่นาที ทั้งสองคนก็ถูกซ้อมจนสะบักสะบอม นอนสลบเหมือดแทบไม่หายใจ

ลูกค้ารายอื่นๆ ในจุดแวะพักต่างวิ่งหนีเอาชีวิตรอดอย่างแตกตื่น แต่กลุ่มสี่คนของฟู่ฉินยังคงนั่งนิ่งดุจขุนเขา

นิ่งหรงหรงขยับเข้าใกล้ฟู่ฉินด้วยความหวาดกลัว มือเล็กๆ ของเธอกำแขนเสื้อของเขาไว้แน่น น้ำเสียงของเธอสั่นเครือเล็กน้อย

"พี่ฟู่ฉิน ตาเฒ่าเต่านั่นจะไม่มาทำร้ายพวกเราใช่ไหม?"

ฟู่ฉินตบหลังมือเธอและปลอบโยน: "อย่ากลัวไปเลย พี่สามและคนอื่นๆ แข็งแกร่งมากนะ ดูสิ นิ้วของพี่สามยังกระตุกอยู่เลย ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด เขาคงเตรียมพร้อมที่จะลอบโจมตีตาเฒ่าเต่านั่นแล้วล่ะ"

น้ำเสียงของเขาสงบนิ่งและทรงพลัง ทำให้นิ่งหรงหรงรู้สึกปลอดภัยขึ้นมาทันที

เมื่อเห็นดังนั้น เสียวอู่ก็ขยับเข้าใกล้ฟู่ฉินเช่นกัน

เมื่อสัมผัสได้ถึงการเคลื่อนไหวของเสียวอู่ หางตาของฟู่ฉินก็กระตุกเล็กน้อย

เขาคิดในใจว่าถ้าถังซานยังตื่นอยู่ คงจะได้กระอักเลือดออกมาตรงนี้แน่ๆ ที่เห็นภาพบาดตาบาดใจแบบนี้

แน่นอนว่า...

เป็นเพราะถังซานหมดสติไปแล้วต่างหาก เสียวอู่ถึงได้กล้ามาคลอเคลียเขาต่อหน้าผู้คนแบบนี้

ในตอนนั้นเอง จ้าวอู๋จี๋ก็มาถึงอย่างล่าช้า

เมื่อเห็นทั้งสี่คนรวมถึงถังซานนอนหมดสติอยู่บนพื้น เขาก็โกรธเกรี้ยวขึ้นมาทันที วิญญาณยุทธ์อวตารอสังหาของเขาตื่นขึ้นในพริบตา พลังที่คู่ควรกับระดับมหาปราชญ์วิญญาณระเบิดออกมาขณะที่เขาคำรามใส่เย่จือชิว

"บังอาจนักที่กล้าทำร้ายนักเรียนสื่อไหลเค่อของข้า รนหาที่ตายนัก!"

สีหน้าของเย่จือชิวเปลี่ยนไป เขาไม่คิดเลยว่าโรงเรียนสื่อไหลเค่อจะมีอาจารย์ที่แข็งแกร่งขนาดนี้ แต่เขาก็ไม่ยอมถอย เปิดใช้งานวิญญาณยุทธ์เต่าดำอย่างเต็มกำลังเพื่อต่อสู้กับจ้าวอู๋จี๋

"ปัง!" หมัดของจ้าวอู๋จี๋กระแทกเข้าที่หน้าอกของเย่จือชิว ส่งผลให้เขาซวนเซถอยหลังไปพร้อมกับกระอักเลือดออกมาคำโต

"ไสหัวไป! ถ้าเจ้ากล้าโผล่หน้ามาให้ข้าเห็นอีก ข้าจะพิการเจ้าซะ!" จ้าวอู๋จี๋คำราม หิ้วคอเสื้อเย่จือชิวขึ้นมาราวกับลูกเจี๊ยบแล้วเหวี่ยงออกไปนอกจุดแวะพัก

หลังจากจัดการกับเย่จือชิวแล้ว จ้าวอู๋จี๋ก็รีบเดินมาที่กลุ่มของฟู่ฉินด้วยใบหน้าเคร่งเครียด

"เกิดอะไรขึ้นกันแน่?"

เมื่อเห็นดังนั้น ฟู่ฉินก็รู้ดีว่าการที่จ้าวอู๋จี๋โกรธเป็นฟืนเป็นไฟขนาดนี้ เขาคงต้องไปพบถังเฮ่ามาแล้วแน่ๆ

ฟู่ฉินอธิบายลำดับเหตุการณ์อย่างรวบรัดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ราวกับกำลังพูดถึงเรื่องเล็กน้อย

หลังจากได้ยินเช่นนั้น ใบหน้าของจ้าวอู๋จี๋ก็เปลี่ยนเป็นสีเทาซีดด้วยความโกรธจัด

"บ้าเอ๊ย เป็นตัวถ่วงมากกว่าจะช่วยอะไรได้!" จากนั้นเขาก็ให้คนหามทั้งสี่คนกลับไปรักษาตัว

สายตาของฟู่ฉินตกลงไปที่ไต้มู่ไป๋ หม่าหงจวิ้น และเอ้าซือข่า จู่ๆ เขาก็นึกสนุกและแอบเปิดดูหน้าต่างข้อมูลส่วนตัวของพวกเขาโดยสัญชาตญาณ

วินาทีต่อมา รูม่านตาของเขาก็หดตัวลง และความประหลาดใจอย่างหาได้ยากก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา

บนหน้าต่างข้อมูลส่วนตัว อายุของพวกเขาที่เดิมทีควรจะเป็นวัยรุ่น กลับพุ่งพรวดไปมากกว่าห้าหมื่นปี!

และท้ายชื่อของพวกเขา มีคำต่อท้าย (ผู้กลับชาติมาเกิด) ที่ดูสะดุดตาติดอยู่ เหมือนกับของถังซานและเสียวอู่ไม่มีผิด!

"ให้ตายเถอะ! หมัดเตะไม่กี่ครั้งของเย่จือชิว ถึงกับทำให้เทพที่กลับชาติมาเกิดเผยตัวออกมาได้หลายคนเชียวหรือ!" หัวใจของฟู่ฉินปั่นป่วนราวกับมีพายุคลั่ง

เดิมทีเขาคิดว่ามีแค่ถังซานและเสียวอู่ที่เกิดใหม่ แต่เขาไม่คิดเลยว่าไต้มู่ไป๋และคนอื่นๆ ก็จะกลับชาติมาเกิดด้วยเช่นกัน

เมื่อนำมารวมกับความผิดปกติในข้อมูลส่วนตัวของนิ่งหรงหรงและจูจู๋ชิง เขาก็เข้าใจกระจ่างในทันที ต้องเกิดความโกลาหลครั้งใหญ่ในแดนเทพแน่ๆ ทำให้เหล่าผู้เชี่ยวชาญแดนเทพในอดีตพากันกลับมาเกิดใหม่ในวัยเยาว์อีกครั้ง

แล้วความโกลาหลที่ว่านี้คืออะไรกันแน่?

เป็นสงครามในแดนเทพ หรือวิกฤตที่ไม่อาจคาดเดาได้?

ปฏิกิริยาลูกโซ่แบบไหนที่จะเกิดขึ้นเมื่อเหล่าผู้เกิดใหม่มารวมตัวกันที่สื่อไหลเค่อ?

สายตาของฟู่ฉินดูลึกล้ำขึ้น เขารู้ดีว่าวันเวลาต่อจากนี้คงจะไม่สงบสุขแน่ๆ

เสียวอู่ที่อยู่ข้างๆ สังเกตเห็นความผิดปกติของเขา เธอจึงถามเสียงเบา "ฟู่ฉิน เป็นอะไรหรือเปล่า?"

ฟู่ฉินดึงสติกลับมา ส่ายหัว และรอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้า: "ไม่มีอะไรหรอก ข้าแค่รู้สึกประหลาดใจนิดหน่อยน่ะ"

นิ่งหรงหรงเอนกายพิงเขา สัมผัสถึงกลิ่นอายจากตัวเขา หัวใจของเธอเต็มไปด้วยความรู้สึกปลอดภัย

ในสายตาของเธอ ฟู่ฉินคือตัวเลือกที่สมบูรณ์แบบสำหรับแฟนหนุ่ม—แข็งแกร่ง หล่อเหลา และที่สำคัญคือเข้าใจจิตใจผู้หญิงเป็นอย่างดี

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ทำให้เธอรู้สึกแปลกใจก็คือ ทั้งๆ ที่เสียวอู่มีถังซานเป็นแฟนอยู่แล้ว ทำไมความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับฟู่ฉินถึงได้สนิทสนมกันขนาดนี้?

หรือว่าพวกเขาจะเป็นพี่น้องแท้ๆ กัน?

แต่ก็ดูไม่น่าจะใช่เหมือนกัน!

จบตอน