ตอนที่ 5 เสียวอู่ที่เกิดใหม่ ฟู่ฉิน: ขาของเธอนี่ขาวจริงๆ!

ตอนที่ 5 เสียวอู่ที่เกิดใหม่ ฟู่ฉิน: ขาของเธอนี่ขาวจริงๆ!

ถึงแม้อวี้เสี่ยวกังจะดูอ่อนแอ แต่เขาก็ยังเป็นนายน้อยของตระกูลราชามังกรสายฟ้า และถังซานจำเป็นต้องพึ่งพาเขาเพื่อเชื่อมต่อกับโรงเรียนสื่อไหลเค่อ

ส่วนเรื่องที่อวี้เสี่ยวกังอ้างว่าฟู่ฉินอาจจะมีวิญญาณยุทธ์คู่นั้น ถังซานไม่เชื่อเลยแม้แต่นิดเดียว เพราะถ้าหากอีกฝ่ายมีวิญญาณยุทธ์คู่จริงๆ มันคงถูกเปิดเผยไปตั้งแต่ตอนปลุกวิญญาณยุทธ์แล้ว

นอกจากนี้ ในตอนนี้เขาเป็นผู้ควบคุมสถานการณ์ทั้งหมด ต่อให้ฟู่ฉินมีวิญญาณยุทธ์คู่จริงๆ ก็คงสร้างปัญหาอะไรไม่ได้มากนัก

เมื่อคิดหาเหตุผลประกอบได้ดังนั้น ถังซานจึงรีบแสดงสีหน้าเคารพออกมาทันที

“ศิษย์ถังซาน คารวะท่านอาจารย์!”

“ดี! ดีมาก!”

อวี้เสี่ยวกังดีใจอย่างยิ่ง เขารีบประคองถังซานให้ลุกขึ้น

“ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เจ้าคือศิษย์ของข้า ข้าจะถ่ายทอดทุกสิ่งทุกอย่างที่ข้าเรียนรู้มาทั้งชีวิตให้แก่เจ้า!”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ฟู่ฉินก็รู้ว่าถึงเวลาที่เขาควรจะปลีกตัวออกมาแล้ว

เขาหันหลังเดินไปยังโซนหอพัก และค้นหาหอพักที่เจ็ดตามคำแนะนำของอาจารย์

หอพักที่เจ็ดคือหอพักสำหรับนักเรียนทุนทำงานแลกเรียน ซึ่งภายในมีเด็กอยู่สองสามคนแล้ว

ทันทีที่ฟู่ฉินก้าวเท้าเข้าไปในห้อง เขาก็เห็นเด็กสาวในชุดสีชมพูรวบผมหางม้ากำลังนั่งอยู่บนเตียง ดวงตากลมโตที่มีชีวิตชีวากำลังจ้องมองเขาด้วยความอยากรู้อยากเห็น

[ชื่อ: เสียวอู่ (ราชันย์เทพเกิดใหม่)

อายุจริง: 100,006 ปี

อายุปัจจุบัน: 6 ขวบ

พลังวิญญาณ: ระดับ 10 (พลังวิญญาณสมบูรณ์แต่กำเนิด)

วิญญาณยุทธ์: กระต่ายอรชร

กายหยาบ: สายเลือดราชวงศ์กระต่ายอรชร (ตื่นรู้)

ตัวตน: สัตว์วิญญาณแสนปีในร่างมนุษย์, ภรรยาของถังซานในชาติก่อน, ผู้เกิดใหม่

ความรู้สึกดี: 10 (ดึงดูดด้วยรูปลักษณ์)]

ฟู่ฉินตกตะลึง เสียวอู่เองก็เป็นราชันย์เทพเกิดใหม่อย่างนั้นหรือ?

มิน่าล่ะ อายุจริงบนหน้าต่างสถานะถึงได้มากกว่าถังซานที่เกิดใหม่ตั้งหนึ่งแสนปี

“แต่ขาคู่นั้นขาวจริงๆ ถ้าได้ลองสัมผัสดูเนื้อสัมผัสสักหน่อยก็คงจะดีไม่น้อย”

เขาคิดในใจ

อย่างไรก็ตาม เขารีบสงบสติอารมณ์ลง ด้วยบัฟที่เขามี ต่อให้เสียวอู่จะเป็นผู้เกิดใหม่ เธอก็คงไม่มีผลกระทบต่อเขามากนัก

“เจ้าเป็นใคร? เจ้าเป็นนักเรียนทุนของหอเจ็ดด้วยเหมือนกันหรือ?”

เสียงของเสียวอู่นั้นใสและน่าฟัง แฝงไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นเล็กน้อย

ฟู่ฉินยิ้มออกมาอย่างน่ารักพร้อมกับพยักหน้า

“ใช่แล้ว ข้าชื่อฟู่ฉิน วิญญาณยุทธ์ของข้าคือถุงมือเงิน ข้าเป็นวิญญาจารย์สายสนับสนุน และข้าก็มีพลังวิญญาณสมบูรณ์แต่กำเนิดด้วยเหมือนกัน”

[รัศมีลดสติปัญญาทำงาน ความเชื่อของเสียวอู่ที่ว่า ‘ฟู่ฉินเป็นเพียงวิญญาจารย์สายสนับสนุนที่ใสซื่อ’ เพิ่มขึ้นเป็น 80%]

[บัฟพรหมลิขิตวาสนาทำงาน (ความรู้สึกดีจากเพศตรงข้ามเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า) ความรู้สึกดีของเสียวอู่ +20]

ดวงตาของเสียวอู่เป็นประกาย เธอพูดออกมาด้วยความประหลาดใจว่า

“เจ้าก็มีพลังวิญญาณสมบูรณ์แต่กำเนิดด้วยหรือ? แถมยังเป็นสายสนับสนุนอีก? สุดยอดไปเลย!”

เมื่อมองดูรูปลักษณ์ที่น่ารักและหล่อเหลาของฟู่ฉิน เสียวอู่ก็รู้สึกพึงพอใจในตัวเขาอย่างประหลาด ด้วยการหนุนนำจากบัฟ ความรู้สึกดีของเธอก็เอ่อล้นออกมา

“แต่วิญญาจารย์สายสนับสนุนมักจะถูกรังแกได้ง่ายในโรงเรียน เอาแบบนี้ไหม เจ้ามาเป็นน้องชายของข้าสิ?”

เสียวอู่ตบหน้าอกตัวเองแล้วพูดด้วยท่าทางภาคภูมิใจ

“ข้าจะปกป้องเจ้าเอง ต่อไปนี้จะไม่มีใครกล้ารังแกเจ้าเด็ดขาด!”

ฟู่ฉินแอบตกใจอยู่ลึกๆ เมื่อได้ยินเช่นนั้น

เขาไม่คาดคิดเลยว่าเสียวอู่ที่เกิดใหม่พร้อมความทรงจำในชาติก่อนจะยื่นข้อเสนอเช่นนี้ให้กับเขาที่เป็นเพศตรงข้าม

เห็นได้ชัดว่าดูเหมือนเธอจะไม่มีความจงรักภักดีและเชื่อฟังต่อถังซานอย่างหลับหูหลับตาเหมือนเดิมเสียทีเดียว

เขาแสร้งทำเป็นปลาบปลื้มใจอย่างยิ่งแล้วโค้งคำนวณ

“คารวะพี่ใหญ่! ต่อจากนี้ไปไม่ว่าพี่ใหญ่จะชี้ไปทางไหน ข้าก็จะไปทางนั้น น้องชายคนนี้จะไม่มีวันบ่นแม้แต่คำเดียว!”

[ความรู้สึกดีของเสียวอู่ +10]

[ความคิดภายในใจ: น้องชายคนนี้น่ารักจริงๆ ไม่เพียงแต่เป็นวิญญาจารย์สายสนับสนุนที่มีพลังวิญญาณสมบูรณ์แต่กำเนิด แต่ยังว่าง่ายถึงเพียงนี้ ช่างน่าเอ็นดูเสียจริง!]

“ฮ่าฮ่า น้องชายที่ดี!”

เสียวอู่หัวเราะอย่างมีความสุข เผยให้เห็นเขี้ยวเล็กๆ สองข้าง ดูน่ารักเป็นอย่างยิ่ง

เธอมองเห็นว่ามือของฟู่ฉินว่างเปล่า ก่อนจะหันไปมองเครื่องนอนธรรมดาๆ บนเตียงของตัวเองแล้วขมวดคิ้ว

“ทำไมเจ้าถึงไม่เอาเครื่องนอนมาด้วยล่ะ? เครื่องนอนของโรงเรียนทั้งบางและแข็ง นอนไม่สบายหรอกนะ”

ฟู่ฉินคิดเรื่องนี้ไว้อยู่แล้ว เขาหยิบเหรียญทองออกมาจากกระเป๋าสองสามเหรียญแล้วเขย่ามัน

“พี่ใหญ่ ข้ามีเงิน! ข้าจะไปซื้อเครื่องนอนชุดใหม่ให้ท่านชุดหนึ่ง และให้ตัวเองอีกชุดหนึ่ง ต่อไปพวกเราจะได้นอนกันอย่างสบาย!”

แม้ว่าเงินอุดหนุนที่ปู่แจ็คมอบให้จะไม่มากนัก แต่ตลอดสองปีที่ผ่านมาฟู่ฉินได้อาศัยโชคระดับเทพเก็บสิ่งของล้ำค่าในหมู่บ้านได้มากมาย เขาจึงเปลี่ยนพวกมันเป็นเหรียญทองไว้พอสมควร ซึ่งเพียงพอสำหรับค่าใช้จ่ายในโรงเรียน

“จริงหรือ?”

ดวงตาของเสียวอู่เป็นประกาย แม้ว่าเธอจะเป็นผู้เกิดใหม่ แต่ร่างกายในตอนนี้ยังคงเป็นเด็ก เธอไม่มีทางปฏิเสธเครื่องนอนที่แสนสบายได้อย่างแน่นอน

และแน่นอนว่า ในชาตินี้ เธอจะไม่ยอมให้พี่สามของเธอตามจีบได้ง่ายๆ อีกต่อไป

“เยี่ยมเลย! พวกเราไปซื้อกันตอนนี้เลยเถอะ!”

“ได้เลยครับพี่ใหญ่!”

ฟู่ฉินตอบรับด้วยรอยยิ้มและเดินตามเสียวอู่ออกจากหอเจ็ดไป

อย่างไรก็ตาม หลังจากที่พวกเขาออกไปได้ไม่นาน ถังซานก็มาถึงหอเจ็ด

หวังเซิ่งที่เพิ่งถูกเสียวอู่สั่งสอนจนเข็ดหลาบ เมื่อเห็นถังซานมาถึงก็รีบลุกขึ้นยืนและพูดอย่างยโสว่า

“มาใหม่รึ? เจ้ารู้กฎของหอเจ็ดหรือเปล่า? ถ้าอยากอยู่ที่นี่ เจ้าต้องเอาชนะข้าให้ได้ก่อน!”

สายตาของถังซานราบเรียบ เขาผ่านกฎของหอเจ็ดมานานแล้วและรู้ถึงความแข็งแกร่งของหวังเซิ่งดี สำหรับวิญญาจารย์ฝึกหัดที่ยังไม่มีแม้แต่วงแหวนวิญญาณ เขาไม่ได้ใส่ใจเลยแม้แต่น้อย

“ลงมือเถอะ”

เสียงของถังซานไม่มีความผันผวนของอารมณ์ใดๆ

เมื่อเห็นเขาอวดดีเช่นนั้น หวังเซิ่งก็โกรธจัดทันที เขาปลดปล่อยวิญญาณยุทธ์ มือกลายเป็นกรงเล็บพยัคฆ์ที่แข็งแกร่งแล้วพุ่งเข้าใส่ถังซาน

“รับมือ!”

ร่างของถังซานวูบไหว หลบหลีกการโจมตีของหวังเซิ่งได้อย่างง่ายดาย

เขาไม่ได้ใช้วิญญาณยุทธ์ เพียงแต่อาศัยเคลื่อนไหวดั่งเงาพลายและทักษะสำนักถังในการหลบหลีกไปรอบตัวหวังเซิ่ง

แม้ว่าการโจมตีของหวังเซิ่งจะดุดันเพียงใด แต่เขาก็ไม่สามารถแม้แต่จะแตะชายเสื้อของถังซานได้

“เป็นไปได้อย่างไร?”

หวังเซิ่งมองดูอย่างไม่เชื่อสายตา การโจมตีของเขาแม่นยำอย่างชัดเจน แต่มันกลับพลาดไปเพียงนิดเดียวเสมอ

ถังซานอาศัยจังหวะที่หวังเซิ่งเปิดช่องโหว่ ชกหมัดเข้าที่หน้าอกของเขาอย่างจัง

หวังเซิ่งร้องอุทานอย่างเจ็บปวดและร่างปลิวไปกระแทกกับพื้นอย่างแรงจนลุกไม่ขึ้นอยู่นาน

“ยอมแพ้หรือไม่?”

ถังซานก้มมองเขา

“ยอมแล้ว... ยอมแล้วครับ...”

หวังเซิ่งพยักหน้าซ้ำๆ เขารู้ดีว่าตนเองไม่ใช่คู่ต่อสู้เลยแม้แต่น้อย

...

สิบห้านาทีต่อมา

เสียงของเสียวอู่และฟู่ฉินดังมาจากหน้าประตู

“พี่เสียวอู่ ดูเครื่องนอนนี่สิ เป็นอย่างไรบ้าง? ทั้งนุ่มและสบายน่าดูเลย!”

“ไม่เลวๆ พวกเราซื้อชุดนี้แหละ!”

ถังซานและหวังเซิ่งมองไปทางประตู และเห็นเสียวอู่กับฟู่ฉินเดินเข้ามาพร้อมกับหอบเครื่องนอนชุดใหม่เอี่ยมมาคนละชุด

วินาทีที่ถังซานและเสียวอู่สบตากัน ทั้งคู่ต่างก็ตกตะลึง

ถังซานเห็นความดีใจและความประหลาดใจในดวงตาของเธอ และเขาก็เข้าใจได้ทันทีว่าเสียวอู่เองก็เกิดใหม่ด้วยเหมือนกัน!

เสียวอู่ก็เห็นอารมณ์แบบเดียวกันในดวงตาของถังซาน หัวใจของเธอเต้นระรัวเมื่อความทรงจำจากชาติก่อนหลั่งไหลเข้ามาในหัว

เธอไม่คาดคิดเลยว่าถังซานจะเกิดใหม่ด้วยเช่นกัน!

[ความคิดในใจของถังซาน: เสียวอู่ก็เกิดใหม่ด้วยหรือ? ยอดเยี่ยมมาก! ในชาตินี้ข้าจะไม่มีวันยอมให้เธอต้องทนทุกข์อีกต่อไป! แต่ว่า... ฟู่ฉิน... ทำไมเขาถึงอยู่กับเสียวอู่ แถมยังกลายเป็นน้องชายของเธอไปแล้ว?]

[ความคิดในใจของเสียวอู่: พี่สามก็เกิดใหม่ด้วย! ดีจริงๆ! แต่ทำไมพี่สามถึงดูไม่มีความสุขนักล่ะ? เป็นเพราะฟู่ฉินหรือเปล่านะ?]

สายตาของถังซานเหลือบไปมองฟู่ฉิน ประกายความอิจฉาพาดผ่านดวงตาของเขาอย่างเงียบเชียบ

เขาไม่คิดว่าเพียงแค่คลาดสายตาไปครู่เดียว ฟู่ฉินจะเข้ากับเสียวอู่ได้ดีถึงเพียงนี้ แถมยังกลายเป็นน้องชายของเธอไปเสียแล้ว

แม้ว่าเขาจะรู้ว่าฟู่ฉินเป็นวิญญาจารย์สายสนับสนุนและไม่มีภัยคุกคามใดๆ ต่อเขา แต่การที่เห็นเสียวอู่ปฏิบัติกับฟู่ฉินดีขนาดนี้ก็ยังทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจอยู่ดี

[ความรู้สึกดีของถังซานต่อฟู่ฉิน -5 (76)]

[ความคิดภายในใจ: ต่อไปข้าต้องจับตาดูฟู่ฉินให้มากขึ้น ข้าจะยอมให้เขามาแย่งความสนใจจากเสียวอู่ไปไม่ได้เด็ดขาด]

จบตอน