บทที่ 27 เลื่อนขั้นสู่ธาตุไม้ขั้นสุดยอด

บทที่ 27 เลื่อนขั้นสู่ธาตุไม้ขั้นสุดยอด

"ขอดูหน่อยสิว่ามีของดรอปบ้างไหม"

เขาเดินเข้าไปหาซากแมงมุมปีศาจหน้าคน ควบคุมกิ่งหลิวให้แหวกกระดองที่ปะปนกับเศษเนื้อออก

ไม่นานนัก ประกายแสงสีม่วงก็ปรากฏขึ้น

"มีของจริงๆ ด้วยแฮะ"

มุมปากของหลิวหยวนโค้งขึ้น

กิ่งหลิวม้วนตัวอย่างแผ่วเบา เผยให้เห็นกระดูกสีดำอมม่วงที่มีขาแมงมุมแปดข้างรูปทรงคล้ายซี่โครงปรากฏอยู่เบื้องหน้า นี่มันคือ กระดูกวิญญาณส่วนนอก อย่างคาดไม่ถึง!

อย่างไรก็ตาม มันแฝงไปด้วยพิษร้ายแรงถึงตาย

"น่าเสียดายจริงๆ"

เมื่อเห็นเช่นนี้ หลิวหยวนก็ส่ายหน้า หากคุณสมบัติที่อัดแน่นอยู่ในแมงมุมปีศาจหน้าคนไม่ได้ขัดแย้งกับตัวเขาเองล่ะก็ เขาคงอยากจะดูดซับกระดูกวิญญาณส่วนนอกชิ้นนี้จริงๆ

เมื่อเป็นเช่นนี้ เขาจึงทำได้เพียงเก็บมันไว้ก่อน

ถึงอย่างไรมันก็เป็นของดี ทิ้งไปก็เสียดายแย่

ดังนั้น เขาจึงหยิบกล่องผนึกวิญญาณออกมาและเก็บมันเข้าไปข้างใน จากนั้นเพียงแค่ใช้ความคิด 【กลับ!】

ลำแสงหลากสีทอดตัวลงมา

และร่างของหลิวหยวนก็หายวับไปอย่างสมบูรณ์

ในขณะเดียวกัน

ถังชานที่กำลังไล่ตามมหาวานรไททัน จู่ๆ ก็รู้สึกโหวงในร่างกาย และหัวใจของนางก็กระตุกวูบ

หญ้าเงินครามที่นางเพิ่งจะควบคุมได้อย่างใจนึกราวกับเป็นแขนขาของตัวเองเมื่อครู่นี้...

กลับกลายเป็นหญ้าธรรมดาในชั่วพริบตา

"ภารกิจเสร็จสิ้นแล้วงั้นหรือ"

ถังชานเม้มริมฝีปากเบาๆ

ถ้านานกว่านี้อีกสักหน่อยก็คงจะดี

ทว่าในตอนนั้นเอง

"เสี่ยวชาน? ทำไมเจ้าถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะ"

เสียงที่คุ้นเคยดังกังวานขึ้น

ถังชานหันขวับกลับไปมองด้วยความประหลาดใจทันที "คุณชายอู่!"

【ติง!】

【ภารกิจเสร็จสิ้น รางวัล: สายเลือดจักรพรรดิหญ้าเงินครามแต่กำเนิด】

ท่ามกลางแสงหลากสีที่กะพริบไหว

แพลตฟอร์มได้นำตัวหลิวหยวนกลับมายังโลกเดิม

ฮั่วอวี่ฮ่าวไม่ได้สังเกตเห็นการหายตัวไปชั่วครู่ของเขา เพราะยังคงจดจ่ออยู่กับการบ่มเพาะพลังอย่างตั้งใจโดยไม่วอกแวก

หลิวหยวนกดรับรางวัลในใจอย่างเงียบๆ กลุ่มแสงสีฟ้าลอยออกมาจากหน้าต่างภารกิจ ลอยวนอยู่เบื้องหน้าเขาพร้อมกับแผ่กลิ่นอายแห่งชีวิตอันหนาแน่นออกมา

"ต่อไปก็มาถึงขั้นตอนที่สำคัญที่สุดแล้ว..."

เมื่อทำมาหลายครั้งแล้ว

หลิวหยวนจึงคุ้นเคยกับกระบวนการนี้เป็นอย่างดี

เขายื่นมือออกไปและสัมผัสมันเบาๆ

แสงสีฟ้าหลอมรวมเข้าสู่ร่างกายของหลิวหยวน ในขณะเดียวกัน เงาของหลิวต้นกำเนิดก็ห่อหุ้มเขาไว้ทั้งหมด

แม้ว่ากลิ่นอายที่แผ่ออกมาจะไม่ใหญ่มหาศาล แต่มันก็ทำให้ฮั่วอวี่ฮ่าวสะดุ้งตื่นจากการบ่มเพาะในทันที

เมื่อลืมตาขึ้น เขาก็สังเกตเห็นความผิดปกติของหลิวหยวน

ไม่เพียงแต่ทั่วทั้งร่างของเขาจะเปล่งประกายด้วยแสงสีฟ้าทองและสีเขียวมรกตประกายทองเท่านั้น แต่เมื่อดูจากสถานการณ์เฉพาะหน้า แสงทั้งสองสีนี้ดูเหมือนกำลังต่อสู้แย่งชิงความเป็นใหญ่ บดขยี้เข้าหากันอย่างดุเดือด

ความผิดปกตินี้ทำให้หัวใจของฮั่วอวี่ฮ่าวบีบรัดแน่น

อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้ผลีผลามทำอะไรลงไป

และรีบส่งเสียงเรียกหนอนน้ำแข็งฝันสวรรค์ในทะเลปราณแห่งการรับรู้ของเขาทันที

"พี่เทียนเมิ่ง! พี่เทียนเมิ่ง! ตื่นเร็ว!"

ร่างจิตสำนึกของเขาพยายามผลักและเขย่าหนอนสีขาวตัวอ้วนที่กำลังหลับสนิท

เมื่อเห็นว่าทำอย่างไรก็ไม่มีการตอบสนอง ฮั่วอวี่ฮ่าวที่กำลังจนตรอกจึงตัดสินใจใช้มาตรการฉุกเฉิน เขาอ้าปากและ... กัด!

"โอ๊ย—"

ความเจ็บปวดทำให้หนอนน้ำแข็งฝันสวรรค์สะดุ้งตื่นทันที!

ขณะที่มันรีบดิ้นกระแด่วๆ มันก็เห็นว่าเป็นฮั่วอวี่ฮ่าว จึงมองด้วยความขุ่นเคือง "ข้าเพิ่งจะกลายเป็นวงแหวนวิญญาณแห่งสติปัญญาของเจ้า และสูญเสียพลังไปตั้งมากมายกับการทำผนึก ข้ากำลังจะฟื้นฟูพลังอยู่เชียว! อวี่ฮ่าว เจ้ามากัดข้าทำไมเนี่ย"

"พี่เทียนเมิ่ง เกิดเรื่องใหญ่แล้ว!"

ฮั่วอวี่ฮ่าวไม่มีเวลามาฟังคำบ่นของหนอนน้ำแข็งฝันสวรรค์ เขารีบบอกความผิดปกติของหลิวหยวนให้มันฟังทันที

เมื่อรู้ว่าเป็นเรื่องเร่งด่วน หนอนน้ำแข็งฝันสวรรค์จึงรีบใช้มุมมองของฮั่วอวี่ฮ่าวสังเกตอาการของหลิวหยวน ระหว่างที่รอคอยอย่างร้อนรน หนอนน้ำแข็งฝันสวรรค์ก็เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงกำกวม

"อวี่ฮ่าว 'พี่ชาย' ของเจ้าคนนี้ ไปกินอะไรมากันแน่เนี่ย"

คำถามนี้ทำให้หัวใจของฮั่วอวี่ฮ่าวหล่นวูบ

"พี่เทียนเมิ่ง เกิดเรื่องร้ายแรงขึ้นงั้นหรือขอรับ!?"

"เกิดเรื่องใหญ่จริงๆ นั่นแหละ"

ในชั่วพริบตา

หัวใจของฮั่วอวี่ฮ่าวก็กระดอนขึ้นมาจุกอยู่ที่คอหอย

โชคดีที่วินาทีต่อมา...

"แต่มันเป็นเรื่องที่ดีมากๆ เลยนะ"

ฟู่—

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ฮั่วอวี่ฮ่าวก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก แต่สายตาและน้ำเสียงของเขากลับแฝงความขุ่นเคืองเอาไว้เล็กน้อย

"พี่เทียนเมิ่ง เวลาพูดอย่าเว้นจังหวะชวนใจหายแบบนี้สิขอรับ"

"คราวหน้าแน่นอน คราวหน้าข้าจะไม่ทำแบบนี้แล้ว..."

ในเมื่อมันเป็นเรื่องดี ความอยากรู้อยากเห็นก็ผุดขึ้นในใจฮั่วอวี่ฮ่าว "พี่เทียนเมิ่ง สรุปแล้วมันเป็นเรื่องดีแบบไหนกันขอรับ"

"ข้าพอจะรู้เรื่องนี้อยู่ แต่ข้าอยากรู้มากกว่าว่า..."

เมื่อมองดูสภาพปัจจุบันของหลิวหยวน น้ำตาแห่งความอิจฉาก็ไหลรินออกจากมุมปากของหนอนน้ำแข็งฝันสวรรค์ "พี่ชายของเจ้าไปกินของแบบไหนมากันเนี่ย? มันถึงขั้นทำให้คุณสมบัติวิญญาณยุทธ์ของเขาแปรสภาพไปสู่คุณสมบัติขั้นสุดยอดได้เลยนะ!"

"คุณสมบัติขั้นสุดยอด!?"

ฮั่วอวี่ฮ่าวร้องอุทานด้วยความประหลาดใจทันที!

แต่จากนั้น รอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา

"ยอดเยี่ยมไปเลย!"

"เจ้าเด็กโง่เอ๊ย..." เมื่อเห็นสีหน้าที่จริงใจของเขา หนอนน้ำแข็งฝันสวรรค์ก็พึมพำเบาๆ ในใจ

เดิมทีมันตั้งใจจะบอกเขาเรื่องที่จะพาไปหาวิญญาณยุทธ์น้ำแข็งขั้นสุดยอดในช่วงปิดเทอม ตอนที่เขาเกิดความอิจฉา

ใครจะไปคิดว่าเจ้าเด็กนี่จะไม่รู้สึกอิจฉาเลยสักนิด

ช่างเถอะ!

เนื้อแท้ที่เป็นคนจิตใจดีแบบนี้ แสดงว่าข้าไม่ได้เลือกคนผิดจริงๆ

"อวี่ฮ่าว การแปรสภาพของพี่ชายเจ้ากำลังอยู่ในช่วงสำคัญและห้ามถูกรบกวนเด็ดขาด" หนอนน้ำแข็งฝันสวรรค์เตือนเขากะทันหัน

ในชั่วพริบตา สีหน้าของฮั่วอวี่ฮ่าวก็จริงจังขึ้นมา

"พี่เทียนเมิ่ง ข้าขอฝากท่านด้วยนะขอรับ!"

"ไว้ใจข้าได้เลย!"

วินาทีต่อมา

คลื่นพลังจิตก็แผ่ปกคลุมไปทั่วทั้งห้องพัก

ไม่ว่าข้างนอกจะเสียงดังแค่ไหน หรือแม้แต่มีคนมาทุบประตู พลังจิตนี้ก็จะแยกทุกสิ่งทุกอย่างออกไป หากมีใครพยายามจะบุกรุกเข้ามา พวกเขาก็จะต้องเผชิญกับการสะท้อนกลับของพลังจิตอันทรงพลัง

ในเวลานี้

หลิวหยวนกำลังโคจรเคล็ดวิชาเสวียนเทียนอย่างต่อเนื่อง

ไม่เหมือนครั้งก่อนๆ ที่เขาผสานเข้ากับสายเลือดของสัตว์วิญญาณสายพืชตัวอื่น หรือสายเลือดแห่งแสงของหลัวซานเป้า... บางทีอาจเป็นเพราะคุณภาพของจักรพรรดิหญ้าเงินครามและหลิวต้นกำเนิดนั้นแทบจะทัดเทียมกัน การหลอมรวมจึงไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

โชคดีที่เมื่อเวลาผ่านไป การปะทะกันในตอนแรกระหว่างแสงสีฟ้าทองและแสงสีเขียวมรกตประกายทองก็เริ่มเปลี่ยนทิศทาง แสงสีเขียวมรกตค่อยๆ กลืนกินแสงสีฟ้าทองไปจนเกือบหมด

เมื่อหลอมรวมเสร็จสมบูรณ์ สายเลือดจักรพรรดิหญ้าเงินครามก็จะถูกเปลี่ยนเป็นสารอาหารให้กับหลิวต้นกำเนิดอย่างสมบูรณ์แบบ

อย่างไรก็ตาม ในระหว่างกระบวนการนี้

หลิวหยวนที่กำลังทำสมาธิอยู่ดูเหมือนจะได้ยินเสียงเรียกขาน

มันดูเหมือนจะมาจากหญ้าเงินคราม

และจากพืชพรรณทั้งมวล

ราวกับข้าราชบริพารกำลังร้องเรียกขานองค์จักรพรรดิของพวกเขา

ความรู้สึกนี้เหมือนกับ... หรือว่าจะเป็น เขตแดน!?

ในความคิดของหลิวหยวน

ความคิดนี้ผุดขึ้นมาอย่างกะทันหัน

เขาอยากจะไขว่คว้าความรู้สึกนี้เอาไว้

เพราะนี่มีความเป็นไปได้สูงมากที่จะเป็น 'เขตแดนหญ้าเงินคราม' ที่ติดมากับสายเลือดจักรพรรดิหญ้าเงินคราม หากเป็นไปได้ บางทีเขาอาจจะทำให้มันวิวัฒนาการกลายเป็นเขตแดนเฉพาะสำหรับวิญญาณยุทธ์หลิวต้นกำเนิดได้

ทว่าความรู้สึกนี้กลับผ่านมาแล้วก็ผ่านไปอย่างรวดเร็ว

และสัญชาตญาณของหลิวหยวนก็บอกเขาว่า ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาที่เหมาะสมที่จะไขว่คว้าความรู้สึกนี้และปลุกเขตแดนขึ้นมา

ดังนั้น หลิวหยวนจึงไม่ได้ฝืนทำต่อไป

เมื่อช่วงเวลาคั่นจังหวะเล็กๆ นี้ผ่านพ้นไป

สายเลือดจักรพรรดิหญ้าเงินครามก็ถูกหลอมรวมอย่างสมบูรณ์ในเวลาไม่นาน

ในพริบตานั้น แสงสีเขียวมรกตประกายทองก็สว่างวาบเจิดจ้า!

ขณะที่กลิ่นอายแห่งชีวิตอันหนาแน่นพวยพุ่งออกมา กลิ่นอายแห่งพฤกษาอันทรงพลังอย่างเหลือเชื่อก็ติดตามมาติดๆ

อย่างไรก็ตาม

มันถูกพลังจิตของหนอนน้ำแข็งฝันสวรรค์สกัดกั้นเอาไว้ทั้งหมด

"วิ้ง—"

เงาของหลิวต้นกำเนิดสั่นสะท้าน!

ในเวลาเดียวกัน หลิวหยวนก็ลืมตาขึ้นอย่างฉับพลัน ประกายแสงสีเขียวมรกตประกายทองวาบผ่านรูม่านตาสีดำขลับที่ส่องสว่างของเขา

ธาตุไม้ขั้นสุดยอด บรรลุผลแล้ว!

"ฟู่—"

เขาหยุดการโคจรเคล็ดวิชา หลิวหยวนพ่นลมหายใจขุ่นมัวออกมา และยังสังเกตเห็นพลังจิตที่ห่อหุ้มห้องพักเอาไว้

เขาจึงส่งยิ้มให้ฮั่วอวี่ฮ่าว

"อวี่ฮ่าว ฝากบอกขอบคุณแทนข้าด้วยนะ"