บทที่ 371 อาโทเบะถูกต้อนจนมุม
บทที่ 371 อาโทเบะถูกต้อนจนมุม
บทที่ 371 อาโทเบะถูกต้อนจนมุม
เงียบกริบ!
สนามเทนนิสอันกว้างใหญ่ตกอยู่ในความเงียบงันทันที
ทั้งเด็กมัธยมต้นและนักเรียนมัธยมปลายต่างมองดูเด็กหนุ่มรูปงามที่ยืนแข็งทื่ออยู่ตรงเส้นท้ายคอร์ตด้วยความตกตะลึง
“ไม่มีมุมอับสายตา?!”
อาโทเบะหรี่ตาลง จ้องเขม็งไปที่คู่ต่อสู้ ในชั่วพริบตานั้น เขาแทบมองไม่ทันเลยว่าอีกฝ่ายตีลูกกลับมาได้ยังไง
“นั่นสินะ”
แววตาของเขาเฉียบคมขึ้น มือที่จับไม้แร็กเกตกระชับแน่นโดยไม่รู้ตัว “หมอนี่ซ่อนเขี้ยวเล็บมาตลอดเลยสินะ”
ถ้ามองในมุมนี้...
ความตื่นตระหนกและความตกใจของคู่ต่อสู้ก่อนหน้านี้ ก็เป็นเพียงละครตบตาเขาเท่านั้น
“อาโทเบะโดนปั่นหัวซะแล้ว!”
ชิชิโดขมวดคิ้วเล็กน้อย “การแกล้งทำเป็นอ่อนแอของรุ่นพี่อิริเอะได้ผลชะงัด อาโทเบะหลงกลเข้าเต็มเปาเลย”
“อื้ม”
ฮิโยชิและมุคาฮิพยักหน้า
บนหน้าผาหลังภูเขา พวกเขาใช้ชีวิตและฝึกซ้อมร่วมกับอิริเอะเกือบหนึ่งเดือน พวกเขารู้ซึ้งถึงความแข็งแกร่งและนิสัยของเขาดี
ในระดับหนึ่ง เมื่อเทียบกับโอนิที่เข้มงวดดุดันแล้ว อิริเอะที่มักจะมีรอยยิ้มและดูอ่อนโยนกลับอันตรายยิ่งกว่า
โอชิตะริและอาคุตางาวะก็หรี่ตาลงเช่นกัน
พวกเขารู้ดีว่าแมตช์ก่อนหน้านี้ที่อาโทเบะทำคะแนนได้อย่างถล่มทลายและไร้ผู้ต่อต้าน ส่วนใหญ่เป็นเพราะ ‘โลกน้ำแข็ง’ ของเขาที่มองเห็นจุดอ่อนของคู่ต่อสู้ได้ทะลุปรุโปร่ง
แต่ตอนนี้...
โลกน้ำแข็งถูกแก้ทางได้แล้ว
ถ้าอาโทเบะอยากจะทำแต้ม เขาต้องยกระดับสายตาของตัวเองขึ้นไปอีกขั้น ไม่อย่างนั้น การแข่งหลังจากนี้คงไม่ง่ายแน่
เพราะถึงแม้อาโทเบะจะเก่งกาจและยังมีท่าไม้ตายก้นหีบที่ยังไม่ได้ใช้ แต่โอชิตะริสังหรณ์ใจว่า อิริเอะคนนี้ก็น่าจะซ่อนไพ่ตายที่ร้ายกาจไม่แพ้กันเอาไว้
“อาโทเบะคุง”
ในสนาม
อิริเอะมองคู่ต่อสู้พร้อมรอยยิ้ม “ดูเหมือนเธอจะไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไหร่ที่ปิดเกมรวดเดียวไม่ได้ ให้ฉันเดานะ เธอคงกำลังวางแผนจะงัดฝีมือออกมาใช้ให้มากกว่านี้ใช่ไหมล่ะ?”
อาโทเบะไม่ตอบ
แต่ในใจเขารู้สึกหงุดหงิดกับอิริเอะอย่างบอกไม่ถูก เขาอยากจะใช้เทนนิสอุดปากอีกฝ่ายให้รู้แล้วรู้รอด
“เข้ามาสิ”
อิริเอะหยิบลูกเทนนิสออกมาแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม “ไม่ต้องยั้งมือหรอก บุกเข้ามาเลย!”
ปัง!
ทันทีที่พูดจบ
เขาก็เสิร์ฟลูกออกไป
ลูกเสิร์ฟนี้เร็วมาก แต่ปฏิกิริยาของอาโทเบะก็ไม่ช้าเช่นกัน วินาทีที่ลูกเทนนิสตกลงพื้น เขาก็เคลื่อนตัวไปดักหน้าทางบอล และเหวี่ยงไม้แร็กเกตออกไปอย่างรวดเร็ว
ปัง!
เสียงปะทะคมชัดดังขึ้น
ลำแสงพุ่งวาบออกไปราวกับสายลม เล็งเป้าไปที่มุมแบ็กแฮนด์ของอิริเอะอย่างรวดเร็ว
“โอ๊ะ โอ๋”
อิริเอะดูจะประหลาดใจที่ปฏิกิริยาของอาโทเบะรวดเร็วและรุนแรงขนาดนี้
เมื่อเห็นวิถีของลูกเทนนิส เขาทำท่าตกใจและรีบวิ่งไปที่จุดตกของลูกอย่างลนลาน
ป้าบ!
หลังจากไล่ตามไปทันอย่างทุลักทุเล เขาก็ตีลูกกลับมาด้วยท่าทางที่ดูสะเปะสะปะ
“หึ!”
เมื่อเห็นดังนั้น อาโทเบะก็แค่นเสียงเย็น
เขารู้ดีว่าท่าทางตื่นตระหนกของอิริเอะตอนนี้ ก็แค่การแสดงตบตาเขาเท่านั้น
“หมอนี่เห็นฉันเป็นคนโง่จริง ๆ งั้นเหรอ?”
ความคิดแล่นผ่าน
อาโทเบะรีบไล่ตามลูกเทนนิสไป สายตาเย็นชาขณะเปิดฉากโจมตีที่ดุดันยิ่งกว่าเดิม
“แย่แล้ว!”
ฝั่งตรงข้าม อิริเอะที่เพิ่งจะตีโต้กลับมาได้แบบฉิวเฉียด ก็แสดงสีหน้าตื่นตระหนกอีกครั้ง
จากนั้น
เขาก็รีบตอบสนอง วิ่งหน้าตั้งไปรับลูก ต้องใช้ความพยายามอย่างมากในการตีลูกกลับมา
“นี่มัน...”
ทุกคนต่างอึ้งไปตาม ๆ กัน
โดยเฉพาะเด็กมัธยมต้นบางคน เช่น คิริฮาระ คามิโอะ และคนอื่น ๆ ที่อยู่ที่ฐานทัพ ต่างมองอิริเอะด้วยความเหลือเชื่อ
ไม่อยากจะเชื่อเลย
นี่คือปฏิกิริยาของยอดฝีมือที่สวนกลับอาโทเบะในไม้เดียวและทำให้ทั้งสนามเงียบกริบไปเมื่อกี้นี้จริง ๆ เหรอ
“เขาแกล้งทำเหรอ?”
มุมปากของคิกุมารุกระตุก “มันจะดูปลอมเกินไปแล้วมั้ง อย่าว่าแต่รุ่นพี่อาโทเบะเลย แม้แต่โฮริโอะยังดูออกเลยมั้งเนี่ย?”
“เอ่อ”
เมื่อได้ยินดังนั้น
สีหน้าของสมาชิกเซย์งาคุก็อดแปลกประหลาดไม่ได้
อย่างไรก็ตาม สีหน้าของเทซึกะและฟูจิยังคงเคร่งขรึมมาก แม้การแสดงของอิริเอะจะดูเงอะงะจริง ๆ แต่คนแบบนี้ไม่น่าจะใช่คนที่สวนกลับอาโทเบะในไม้เดียวได้แน่ ๆ
เพราะท่วงท่าและการกระทำอาจจะเลียนแบบกันได้ แต่ออร่าที่สมบูรณ์แบบและเหนือชั้นในวินาทีที่เขาสวนกลับอาโทเบะเมื่อครู่นี้ เป็นสิ่งที่ปลอมแปลงไม่ได้
ปัง!
ปัง!
ปัง!
ทว่า
เมื่อการแข่งขันดำเนินต่อไป
อิริเอะภายใต้การโจมตีของอาโทเบะ ตกอยู่ในสถานะตั้งรับตลอดเวลาและดูทุลักทุเลอย่างยิ่ง เหงื่อเริ่มผุดพรายเต็มหน้าผาก และการเคลื่อนไหวที่สูญเปล่าก็เพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
เขาดูตื่นตระหนกและไร้ระเบียบไปหมด ราวกับสติแตกไปแล้ว
“รุ่นพี่อิริเอะ...”
ยะนางิหรี่ตาลง แม้ความแข็งแกร่งของอาโทเบะจะน่ากลัว แต่เขาไม่เชื่อว่าอิริเอะจะเป็นคนที่ถูกกดดันได้ง่ายขนาดนี้
“มีความเป็นไปได้ไหมว่า...”
ตอนนั้นเอง อินุอิก็พูดขึ้น “ตอนแรกเขาแกล้งทำ แต่เพราะอินกับบทบาทมากเกินไป เลยถอนตัวไม่ขึ้น พอคิดจะเปลี่ยนแผน... ก็สายไปแล้ว”
“นี่มัน...”
เมื่อได้ยินดังนั้น
คนอื่น ๆ ก็อึ้งไป
ข้อสันนิษฐานของอินุอิฟังดูไร้สาระในตอนแรก แต่เมื่อพิจารณาสภาพปัจจุบันของอิริเอะที่ไม่มีเค้าโครงของการเสแสร้งเหลืออยู่เลย มันก็ดูจะยืนยันข้อสันนิษฐานของอินุอิได้
อย่างไรก็ตาม
เทซึกะ ฟูจิ และคนอื่น ๆ ยังคงเคลือบแคลงใจ สำหรับพวกเขา ตราบใดที่ยังไม่เห็นผลลัพธ์จากการโจมตีเพียงครั้งเดียว ทุกอย่างก็ยังเป็นไปได้
ป้าบ!
แต่ในตอนนั้นเอง
อาโทเบะที่กำลังบุกอยู่ ก็งัดท่าไม้ตายออกมา จู่โจมจนไม้แร็กเกตหลุดจากมือของอิริเอะ
“นี่มัน...”
หนังตาของทุกคนกระตุก และสมาชิกทีมเฮียวเทย์ก็ตะโกนออกมาอย่างตื่นเต้น “ท่าไม้ตายของอาโทเบะ ‘รอนโดสู่ความพินาศ’!”
ฟึ่บ!
กลางอากาศ
อาโทเบะที่กระโดดลอยตัวขึ้นราวกับพญาอินทรี ถือไม้แร็กเกตด้วยมือข้างเดียวและตั้งท่าจะตบลูก
“ดูซิว่าคราวนี้แกจะยังแกล้งทำได้อีกไหม!”
ความคิดแล่นผ่าน
ประกายแสงแหลมคมวาบผ่านดวงตา เล็งเป้าไปที่แท่งน้ำแข็งข้างตัวอิริเอะ ซึ่งเป็นตัวแทนจุดอ่อนของเขา แล้วหวดลูกเทนนิสออกไป
ปัง!
เสียงตบลูกดังสนั่น
แต่ในเวลาเดียวกัน แท่งน้ำแข็งในสายตาของอาโทเบะ ที่เป็นตัวแทนจุดบอดของอิริเอะ ก็แตกกระจายไปพร้อม ๆ กัน
“อะไรนะ?!”
รูม่านตาของอาโทเบะหดเกร็ง
ทันใดนั้น
เขาก็เห็นอิริเอะยื่นมือออกไปพร้อมรอยยิ้ม หยิบไม้แร็กเกตขึ้นมาจากพื้น และตีลูกที่พุ่งเข้ามากลับไป
ปัง!
แสงสีเหลืองจาง ๆ ระเบิดออกใต้เท้าของอาโทเบะที่ยังไม่ทันได้ลงสู่พื้น
“30–0!”
กรรมการขานคะแนน และทั้งสนามก็กลับสู่ความเงียบงันอีกครั้ง
“อึก”
ฮิโยชิ โชทาโร่ และคนอื่น ๆ กลืนน้ำลายโดยไม่รู้ตัว
นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาเห็นคนใช้วิธีแบบนี้ทำลายท่าไม้ตายของอาโทเบะ
“งั้นก็...”
โอชิตะริมองอิริเอะด้วยสีหน้าเคร่งเครียด “เขาแกล้งทำมาตลอดเลยสินะ รวมไปถึงตอนที่ไม้หลุดมือเพราะลูกของอาโทเบะด้วย เขาจงใจแสดงละครให้เราดู”
“อื้ม”
เมื่อได้ยินดังนั้น
สีหน้าของชิชิโด อาคุตางาวะ มุคาฮิ และคนอื่น ๆ ก็หม่นลง
เป็นครั้งแรกที่พวกเขาเห็นผู้เล่นที่มีรสนิยมบิดเบี้ยวขนาดนี้ มองการแข่งเป็นเวทีแสดง และสนุกกับการยั่วยุคู่ต่อสู้ผ่านการแสดงละคร
“อาโทเบะ...”
ทันใดนั้น
สายตาของทุกคนก็หันไปที่อาโทเบะ
ครั้งแรกอาจเรียกว่าพลาด แต่การโดนคู่ต่อสู้หลอกซ้ำสองครั้งติด มันน่าอับอายเกินไป
โดยเฉพาะนี่คือกัปตันเฮียวเทย์ อาโทเบะ เคโงะ ผู้หยิ่งทะนงและมีความมั่นใจในตัวเองสูงส่ง
สมาชิกทีมเฮียวเทย์เป็นกังวลที่สุด
เพราะพวกเขาไม่รู้ว่าอาโทเบะที่โดนหยามเกียรติซ้ำแล้วซ้ำเล่า จะสติหลุดเพราะเรื่องนี้หรือเปล่า
ทว่า
ที่น่าประหลาดใจคือ อาโทเบะไม่แสดงอารมณ์ใด ๆ ออกมา เขาเพียงแค่หันหลังและเดินกลับไปประจำที่
“โห?”
เมื่อเห็นดังนั้น อิริเอะก็เลิกคิ้วด้วยความประหลาดใจ “สมกับเป็นกัปตันเฮียวเทย์ การควบคุมอารมณ์ของเธอนี่ใช้ได้เลยนะ”
ปัง!
จากนั้น
เขาเสิร์ฟลูก รอคอยการโจมตีครั้งต่อไปของอาโทเบะ
ทว่า คู่ต่อสู้กลับไม่บุกตะลุยอย่างบ้าคลั่งเหมือนเมื่อกี้ แต่กลับใช้การสไลซ์ซ้ายขวาเพื่อเปิดเกมโต้ลูกที่เส้นท้ายคอร์ตแทน
“ใจเย็นลงแล้วเหรอ?”
อิริเอะเลิกคิ้วเล็กน้อย “ไม่บุกเข้ามาตรง ๆ แล้ว แต่เลือกที่จะหยั่งเชิงคู่ต่อสู้แทน ต้องบอกเลยว่าสไตล์การเล่นของเธอรอบคอบดีนะ แต่... มันน่าเบื่อเกินไป!”
ปัง!
ทันใดนั้น
อิริเอะลงมือ
จู่ ๆ เขาก็เร่งความเร็วในการตีลูก ส่งลูกเทนนิสไปยังมุมแบ็กแฮนด์ของอาโทเบะ หลังจากอีกฝ่ายตีกลับมา เขาก็ตีไปในทิศทางตรงกันข้ามอีกครั้ง
ปัง!
ปัง!
ปัง!
เพียงแค่ไม่กี่ไม้ อาโทเบะก็ถูกไล่ต้อนจนมุมอย่างสมบูรณ์
ปัง!
ในที่สุด
อิริเอะก็ได้แต้มด้วยลูกไดรฟ์ครอสคอร์ต
“40–0!”
“มีดีแค่นี้เองเหรอ?”
อิริเอะเลิกคิ้วเล็กน้อย มองอาโทเบะด้วยความไม่พอใจอย่างมาก “ฉันนึกว่าเธอจะต่างจากพวกดาดๆ ทั่วไปซะอีก ดูเหมือนฉันจะคิดผิด สุดท้ายเธอก็หนีไม่พ้นเทนนิสระดับต่ำพวกนั้นอยู่ดี”
ปัง!
พูดจบ
เขาก็เสิร์ฟลูกออกไปอีกครั้ง
จากนั้น พลังของอิริเอะก็ระเบิดออกมา ด้วยจังหวะเกมรุกที่รวดเร็วอย่างยิ่ง เขากดดันอาโทเบะจนโงหัวไม่ขึ้น
ปัง!
ได้อีกแต้ม ชนะเกมนี้ไป
“เกม!”
“อิริเอะ นำ 1–3!”
เมื่ออิริเอะเอาจริง สถานการณ์ก็เปลี่ยนไป
และหลังจากนั้น สไตล์การเล่นของเขาก็ยิ่งดุดันขึ้น โจมตีจุดอ่อนของอาโทเบะตรง ๆ ราวกับจงใจจะประจานให้อับอายต่อหน้าธารกำนัล
“เทนนิสของหมอนี่...”
นอกสนาม ตัวแทนจากโรงเรียนต่าง ๆ ขมวดคิ้ว
ใช่ เทนนิสของอิริเอะร้ายกาจมาก ด้วยสไตล์ที่ดุดันและจังหวะที่รวดเร็ว แม้แต่อาโทเบะก็ยังรับมือยากลำบากในช่วงเวลาหนึ่ง
อย่างไรก็ตาม
สไตล์การเล่นแบบนี้มีเจตนาจะทำให้อาโทเบะขายหน้าชัดเจน หรือว่าจุดประสงค์ในการเล่นเทนนิสของเขา คือการสนองรสนิยมอันต่ำตมและบิดเบี้ยวของตัวเองเท่านั้น?
ปัง!
“เกม!”
“อิริเอะ ไล่มา 2–3!”
อย่างไรก็ตาม
กระแสของเกมได้เทไปทางฝั่งอิริเอะโดยสมบูรณ์ สิ่งนี้ทำให้เขายิ่งได้ใจ เยาะเย้ยถากถางอาโทเบะไม่หยุด ใบหน้าเต็มไปด้วยความถือดีและหยิ่งยโส
“อืม เขาเป็นประเภทที่ใช้ปฏิกิริยาทางอารมณ์ของคู่ต่อสู้มาเติมเต็มความต้องการของตัวเองสินะ?”
ตอนนั้นเอง มิสึกิก็พูดขึ้นอย่างครุ่นคิด “คนแบบนี้ไม่สนเรื่องคะแนนหรอก พวกเขาแค่อยากเห็นคู่ต่อสู้ขายหน้าเพื่อความสะใจของตัวเอง”
เมื่อได้ยินดังนั้น
สีหน้าของคนอื่น ๆ ก็เริ่มแปลกไป ในขณะที่สมาชิกทีมเฮียวเทย์มองหน้ากัน
เพราะถ้าจำไม่ผิด อาโทเบะก็เคยชอบเหยียดหยามและดูถูกคู่ต่อสู้ในสนามเหมือนกัน
จนกระทั่งอิชิคาวะปรากฏตัว กวาดล้างเฮียวเทย์ราวกับดาวหางและเอาชนะอาโทเบะได้ บุคลิกและสไตล์การเล่นของเขาถึงได้เปลี่ยนไป
คาดไม่ถึงเลยว่า
ในสนามเทนนิสแห่งนี้ พวกเขาจะได้เห็นอาโทเบะเวอร์ชันดั้งเดิมและดิบเถื่อนที่สุดอีกครั้ง
ปัง!
อีกแต้มตัดสิน
กรรมการบนเก้าอี้สูงประกาศด้วยสีหน้าเคร่งขรึม “เกม! อิริเอะ เสมอ 3–3!”
ในพริบตาเดียว อิริเอะเก็บชัยชนะได้ 3 เกมรวด ตีเสมอคะแนนที่เขาจงใจยอมแพ้ให้อาโทเบะก่อนหน้านี้ด้วยการแกล้งแพ้
นอกสนาม
พวกนักเรียนมัธยมปลายยังพอทำใจได้ แต่สีหน้าของพวกเด็กมัธยมต้นค่อนข้างเคร่งเครียด แม้นิสัยของอิริเอะจะยอดแย่ แต่ความแข็งแกร่งของเขาเป็นของจริงอย่างปฏิเสธไม่ได้
ยากจะจินตนาการเลยว่าพวกเขาจะเจ็บใจแค่ไหนถ้าต้องถูกคนแบบนี้กดหัว!
แต่ก็นั่นแหละ อาโทเบะเป็นประเภทที่มีจิตวิญญาณการแข่งขันสูงมาก ด้วยนิสัยหยิ่งทะนงที่สั่งสมมาตั้งแต่เด็ก บวกกับทรัพยากร พรสวรรค์ และความแข็งแกร่ง ศักดิ์ศรีของเขาอาจจะสูงกว่าใคร ๆ ทั้งหมด
การต้องมาเจอสถานการณ์แบบนี้ คงทรมานยิ่งกว่าโดนฆ่าให้ตายเสียอีก
“เป็นอะไรไป อาโทเบะคุง?”
ในสนาม เมื่อเห็นอาโทเบะก้มหน้าเงียบ อิริเอะก็พูดด้วยรอยยิ้ม “กัปตันเฮียวเทย์ไม่น่าจะอ่อนแอขนาดนี้ไม่ใช่เหรอ? ทำไมไม่แสดงฝีมือที่แท้จริงออกมาให้ฉันดูหน่อยล่ะ?”
เขายังคงยั่วยุอาโทเบะต่อไป
และขณะที่พูด ท่าทางอวดดีและหยิ่งยโสของเขาทำให้คนรอบข้าง โดยเฉพาะสมาชิกทีมเฮียวเทย์ กัดฟันด้วยความโกรธ
ถ้าเป็นพวกเขา คงระเบิดอารมณ์ไปนานแล้ว พร้อมจะแลกชีวิตเพื่อให้ฝ่ายตรงข้ามชดใช้
แต่อาโทเบะยังคงนิ่งเงียบ
ท่าทางก้มหน้าของเขาดูเหมือนว่าความมุ่งมั่นจะถูกคู่ต่อสู้กัดกร่อนจนหมดสิ้น ความเชื่อมั่นพังทลายไม่มีชิ้นดี
“อาโทเบะ...”
โอชิตะริมองด้วยความเป็นห่วง
แม้เขาจะรู้ดีว่าถ้าอาโทเบะโกรธจนสติแตกเพราะคำพูดของอิริเอะและบุกสวนกลับไป เขาก็คงตกหลุมพรางของคู่ต่อสู้แน่ ๆ
ทว่า
สภาพของอาโทเบะตอนนี้มันแย่เกินไป
เขากังวลมากว่าคู่ต่อสู้จะทำลายอาโทเบะได้จริง ๆ จนไม่แม้แต่จะมีความคิดที่จะโต้กลับหรือขัดขืน
หรือบางที...
อาโทเบะอาจจะกลัวว่าจะโดนคู่ต่อสู้ปั่นหัวอีก
เขากลัวว่าถ้าเอาจริง คู่ต่อสู้จะจับจุดอ่อนเขาได้ ดังนั้นเขาจึงลังเลและไม่กล้าตัดสินใจ
ไม่ว่าจะเป็นแบบไหนก็ไม่ใช่ข่าวดีสำหรับอาโทเบะเลย โอชิตะริถึงขั้นเดาว่า นักเรียนมัธยมปลายที่ชื่ออิริเอะคนนี้ ต้องการเห็นปฏิกิริยาของอาโทเบะในตอนนี้แหละ
“อึก!”
คิดได้ดังนั้น
หัวใจของโอชิตะริก็บีบแน่น
เพราะเขาค้นพบว่าไม่ว่าปฏิกิริยาของอาโทเบะจะเป็นอย่างไร ดูเหมือนจะอยู่ในแผนการของอิริเอะไปซะหมด ในระดับหนึ่ง อาโทเบะได้ตกลงไปใน ‘โลกน้ำแข็ง’ ของอิริเอะแล้ว ที่ซึ่งเต็มไปด้วยจุดอ่อนให้เล่นงาน
“หึ”
ทว่า
ในตอนนั้นเอง อาโทเบะก็ยิ้มออกมา
ภายใต้สายตางุนงงของคนอื่น ๆ เขาค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น มองอิริเอะฝั่งตรงข้ามอย่างใจเย็น “เปล่าหรอก ฉันแค่คิดว่าการแข่งขันมันเพิ่งจะเริ่มต่างหาก”
หือ?
เมื่อได้ยินดังนั้น
คิ้วของทุกคนขมวดเข้าหากันแน่นยิ่งขึ้น มองอาโทเบะด้วยความไม่เข้าใจมากกว่าเดิม
“น่าสนใจ”
และเมื่อได้ยินคำพูดของอาโทเบะ อิริเอะกลับเริ่มหัวเราะ “ฉันคิดถูกจริง ๆ เธอต่างจากพวกดาดๆ พวกนั้น”
ในขณะนี้
เขาไม่มีท่าทีอวดดีและลำพองใจเหมือนคนใจแคบอีกแล้ว แต่กลับถูกแทนที่ด้วยความชื่นชมในตัวอาโทเบะ
“นี่มัน...”
เมื่อเห็นดังนั้น
คนอื่น ๆ ยังคงสับสน
“อย่างนี้นี่เอง”
แต่โอชิตะริกลับรู้สึกตัว เขาพูดอย่างครุ่นคิด “อาโทเบะ เขาไม่เคยปล่อยให้จิตใจถูกคำพูดของคู่ต่อสู้กัดกร่อนเลย สิ่งที่เขาต้องการตั้งแต่แรก ก็แค่กลับไปที่จุดเริ่มต้นของคะแนนเท่านั้น”
คะแนน?
ควับ!
ทุกคนเงยหน้ามองสกอร์บอร์ดที่แสดง “3–3” และเข้าใจได้ในทันที
โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน