บทที่ 43 รหัสลับแห่งความตาย

บทที่ 43 รหัสลับแห่งความตาย

คนทั้งสองไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องนำไฟฉายสำรองออกมาจากกระเป๋าสัมภาระ แล้วเริ่มออกตามหาห้องควบคุมไฟ

อวี๋อันฉีช่วยถือไฟฉายสองกระบอกในขณะที่จางฟงเริ่มภารกิจอันยากลำบากในการงัดกุญแจ เขาเป็นช่างกล ดังนั้นการสะเดาะกุญแจจึงไม่ใช่ความถนัดของเขานัก

อวี๋อันฉีมองไปยังความมืดมิดรอบตัวแล้วเอ่ยถามอย่างไม่สบายใจ "ในอาคารโรงพยาบาลน่าจะมีผู้ป่วยจิตเวชพักอยู่ตั้งเยอะไม่ใช่หรือ ทำไมชั้นหนึ่งถึงไม่มีคนเข้าเวรเลยล่ะ แล้วทำไมแม้แต่ไฟส่องสว่างพื้นฐานก็ไม่เปิดเอาไว้"

จางฟงนั่งยองๆ อยู่ตรงนั้น พยายามงัดอย่างสุดความสามารถพลางปาดเหงื่อที่หน้าผาก "ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน บางทีอาจจะอยากประหยัดเงินมั้ง ยังไงที่นี่ก็เป็นโรงพยาบาลเอกชน อะไรที่ประหยัดได้เขาก็คงประหยัด อีกอย่างมันก็มีกล้องวงจรปิดอยู่ไม่ใช่หรือไง"

อวี๋อันฉีผ่านเหตุการณ์เหนือธรรมชาติมามากมาย และขอบเขตทางจิตของเธอก็ขึ้นมาถึงระดับดีแล้ว ดังนั้นสัมผัสที่หกของเธอจึงเฉียบคมกว่าคนปกติ

เธอมองไปยังความมืดมิดที่ดูราวกับไร้ก้นบึ้งรอบๆ ตัว และยังคงรู้สึกไม่สบายใจอย่างยิ่ง

ทันใดนั้น มือของจางฟงที่กำลังขยับอยู่ก็หยุดลง

สีหน้าของเขาแข็งค้างไปในทันที

อวี๋อันฉีสังเกตเห็นจึงถามด้วยเสียงแผ่วเบา "มีอะไรผิดปกติหรือเปล่า"

จางฟงยกมือขึ้นแตะที่ริมฝีปาก "ชู่ว อย่าพูดนะ เครื่องช่วยฟังของผมเหมือนจะได้ยินเสียงอะไรบางอย่าง"

เครื่องช่วยฟังสีทองหม่นที่ซ่อนอยู่ในหูของเขาเริ่มดักจับเสียงที่แปลกปลอมขึ้นมา

ชื่อ เครื่องช่วยฟังอเนกประสงค์ของเอฟบีแอล

ประเภท เครื่องกล

คุณภาพ ธรรมดา

คุณสมบัติ 1. ขยายเสียงที่น่าสงสัยในบริเวณโดยรอบ 2. ตรวจจับการโกหก 3. แปลภาษา 4. ถอดรหัสลับ

เงื่อนไขการใช้งาน ระดับผู้เล่นถึงเลเวล 4 ขอบเขตทางเครื่องกลถึงระดับดี และต้องมีใบหูที่สมบูรณ์อย่างน้อยหนึ่งข้าง

หมายเหตุ เครื่องช่วยฟังอเนกประสงค์รุ่นนี้ถูกสร้างขึ้นครั้งแรกในปี 2024 เริ่มแรกผลิตให้หน่วยงานเอฟบีแอล และต่อมาหลังจากแพร่หลายในเชิงพาณิชย์ ในที่สุดการสอบเข้ามหาวิทยาลัยของอาณาจักรเซี่ยก็ยกเลิกวิชาภาษาอังกฤษเสียที

ในเกมสยองขวัญ อุปกรณ์เครื่องกลชิ้นนี้ย่อมไม่ได้มีไว้เพื่อสื่อสารกับเพื่อนต่างชาติแน่นอน

จางฟงสวมเครื่องช่วยฟังอเนกประสงค์นี้ไว้ตลอดเวลา ซึ่งมันเคยช่วยให้เขาตรวจพบอันตรายถึงชีวิตล่วงหน้ามาแล้วถึงสองครั้งในโลกจำลองอื่น

และครั้งนี้ก็ไม่ยกเว้น

เครื่องช่วยฟังของเขาตรวจพบเสียงหัวใจเต้นที่แปลกประหลาด

มันเต้นเร็วมาก เร็วกว่าคนปกติทั่วไปหลายเท่า

ตึก ตึก ตึก ตึก

จางฟงหยุดมือ เขาตัวสั่นเทาพลางชี้นิ้วไปที่หูของตัวเอง แล้วลดเสียงลงจนกลายเป็นเสียงกระซิบที่แผ่วเบาที่สุด "เครื่องช่วยฟังของผมได้ยินเสียงหัวใจของคนที่สาม มันอยู่ อยู่รอบๆ ตัวเรานี่เอง"

สีหน้าของอวี๋อันฉีเปลี่ยนไปในทันที

"จะเป็นเสียงหัวใจของเราเองหรือเปล่า"

"เครื่องช่วยฟังนี่ระบุเฉพาะสิ่งที่เป็นอันตราย มันไม่เปิดเสียงหัวใจของเราขึ้นมาหลอกผมหรอก และเสียงหัวใจของ 'คน' คนนี้ก็เต้นเร็วผิดปกติ ไม่เหมือนคนทั่วไปเลยสักนิด"

จางฟงส่ายหัวด้วยสีหน้าเคร่งเครียด "พวกเราถูกหมายหัวเข้าให้แล้ว"

เขาค่อยๆ วางอุปกรณ์งัดแงะลง แล้วหยิบปืนพกออกมาจากช่องเก็บของพร้อมกับปลดเซฟตี้

ในขณะเดียวกัน อวี๋อันฉีก็หลับตาลง ริมฝีปากขยับเขยื้อนคล้ายกำลังร่ายมนตร์อย่างเงียบเชียบ

ชื่อ ทักษะพยากรณ์ด้วยการทำสมาธิ

ประเภท ทักษะ (ศาสตร์ทางจิต)

ผลลัพธ์ หลับตาลงเพื่อตัดประสาทสัมผัสทั้งห้า ให้จิตสำนึกเชื่อมต่อกับโลกแห่งวิญญาณชั่วครู่ เพื่อรับคำพยากรณ์และมองเห็นต้นตอของอันตราย

วิธีการใช้งาน เชี่ยวชาญถาวร

เงื่อนไขการเรียนรู้ ระดับผู้เล่นถึงเลเวล 3 ปลดล็อกขอบเขตความลี้ลับ ขอบเขตทางจิตถึงระดับดี

การสิ้นเปลือง พลังจิต 10 เปอร์เซ็นต์ ค่าสติ 10 เปอร์เซ็นต์ สามารถใช้ได้เพียงครั้งเดียวต่อหนึ่งโลกจำลอง

หมายเหตุ ลืมตาจะเห็นภาพลวงตา หลับตาจะเห็นความจริง

อวี๋อันฉีร่ายมนตร์สำเร็จ ท่ามกลางความมืดมิดเบื้องหน้าภายใต้เปลือกตาที่ปิดสนิทเกิดระลอกคลื่นสั่นไหว

ดวงตาสีเหลืองคู่หนึ่งราวกับดวงตาของปีศาจปรากฏขึ้นจากความมืด

ดวงตาสีเหลืองอำพันคู่นั้นสว่างจ้ามาก มันแทบจะเรืองแสงได้ในความมืด รูม่านตาที่เรียวรีแนวนอนดูเย็นชาและมุ่งร้ายอย่างยิ่ง

อวี๋อันฉีลืมตาขึ้นทันที ร่างกายของเธออ่อนแรงและสั่นเทา เสียงของเธอสั่นเครือ "ฉันใช้ทักษะพยากรณ์แล้ว ฉันเห็น ดวงตาเหมือนแมวคู่หนึ่ง ไม่ใช่คน ไม่ใช่คนแน่ๆ"

จางฟงที่เดิมทีนั่งยองๆ เตรียมพร้อมจะวิ่งก็ค่อยๆ ลุกขึ้นยืน

ไม่รู้เพราะอะไร เขาก็มีความรู้สึกเหมือนกำลังถูกสัตว์ป่าจ้องเล่นงานอยู่เหมือนกัน

มันเหมือนกับว่าหากเขาขยับตัวเพียงนิดเดียว อันตรายที่ซ่อนอยู่ในความมืดจะพุ่งออกมาล่าเหยื่อทันที

ความรู้สึกอึดอัดกดดันที่เกิดจากสิ่งนั้นในความมืดมันรุนแรงเกินไป

ในเครื่องช่วยฟัง ตอนนี้ไม่ได้มีเพียงแค่เสียงหัวใจอีกต่อไปแล้ว

แต่มันมีเสียงขู่ฟ่อดังขึ้นด้วย

เหมือนกับเสียงกระซิบของปีศาจ

เป็นเสียงกระซิบที่มีจังหวะจะโคน คล้ายกับจะเป็นรหัสลับบางอย่าง

จางฟงยังไม่ทันจะทำความเข้าใจ เครื่องช่วยฟังก็ระบุรหัสออกมาให้เอง

ตรวจพบรหัสห้วงหาว กำลังดำเนินการถอดรหัส

ถอดรหัสสำเร็จ

จากนั้นจางฟงก็ได้ยินเสียงที่แห้งผาก แหบพร่า และน่ารังเกียจดังขึ้นว่า "ผู้บุกรุก... สองคน..."

"ผู้หญิง อร่อยมาก ยังเด็กอยู่เลย... ผู้ชาย... อ้วน... แก่..."

"ไม่ใช่ตำรวจ ไม่มีกลิ่นของตำรวจ..."

"พวกเขารู้ตัวแล้วเหรอ"

"ดูพิเศษนิดหน่อยนะ"

"ไม่รู้สิ..."

"เอาละ ขอฉันคิดหน่อย"

"อืม..."

"ตัดสินใจได้แล้ว"

"ฉันจะข่มขืนผู้ชายแล้วกินผู้หญิง"

จางฟงได้ยินดังนั้นถึงกับเบิกตากว้าง

เขารู้สึกเย็นวูบไปทั่วแผ่นหลัง ความกลัวระเบิดขึ้นในอกจนขนหัวลุกชันไปทั้งตัว

และในวินาทีนั้นเอง

เสียงสัญญาณเตือนภัยรายชั่วโมงที่คอของพวกเขาก็ดังขึ้นอีกครั้ง

ท่ามกลางความมืดมิดอันเงียบสงัดบนชั้นหนึ่งของโรงพยาบาล เสียงนี้ดังราวกับมีการจุดประทัดขึ้นในห้องนอน

จางฟงได้ยินเสียงหัวใจในเครื่องช่วยฟัง มันเต้นรัวแรงขึ้นมาทันที

ฟึ่บ! มีกระแสลมรุนแรงพุ่งมาจากด้านหลัง

"วิ่ง!!!!" จางฟงคำรามลั่น

เมื่อสัมผัสได้ถึงอันตรายถึงชีวิต ทั้งสองคนจึงหันหลังกลับแล้วออกวิ่งสุดกำลัง

โครม!

นั่นคือเสียงของเงามืดสีดำที่พุ่งตัวออกมาอย่างรวดเร็วและกระแทกเข้ากับประตูเหล็กของห้องควบคุมไฟอย่างจัง

แรงกระแทกนั้นรุนแรงมากเสียจนทำให้แม่กุญแจที่จางฟงพยายามงัดอยู่นานถึงกับบิดเบี้ยว

เงามืดนั้นดูเหมือนจะไม่ได้รับบาดเจ็บใดๆ จากแรงสะท้อนกลับเลย มันกระโดดลงจากประตูเหล็กที่พังทลายอย่างคล่องแคล่ว หมอบลงกับพื้นด้วยรยางค์ทั้งสี่แล้วเร่งความเร็วไล่ตามคนทั้งสองที่กำลังหนีไป

จางฟงไม่กล้าแม้แต่จะหันกลับไปมอง เขาสะบัดมือออกไปตามสัญชาตญาณ สิ่งประดิษฐ์ทางเครื่องกลชิ้นเล็กๆ ที่ประณีตหลายชิ้นพุ่งออกมาจากช่องใส่อุปกรณ์ของเขาโดยตรง เพื่อเข้าขัดขวางทางเบื้องหน้าของเงามืดสีดำ

นี่คือไม้ตายสุดท้ายของเขา

ชื่อ โดรนจิ๋วฮัมมิงเบิร์ด

ประเภท อาวุธ

คุณภาพ ธรรมดา

พลังทำลายล้าง ต่ำ

คุณสมบัติ บินในระดับต่ำ ยิงเข็มยาสลบ

เงื่อนไขการใช้งาน ขอบเขตทางเครื่องกลถึงระดับดี

หมายเหตุ สิ่งที่อ่อนแอที่สุดในโลกของโดรน นี่น่ะหรือที่เรียกว่าอาวุธ? ฝ่ามือพิฆาตของแม่ยังมีพลังทำให้สลบและความแม่นยำมากกว่าเจ้าสิ่งนี้เสียอีก

โดรนจิ๋วรูปทรงฮัมมิงเบิร์ดขนาดเท่าฝ่ามือจำนวน 6 ลำบินพุ่งออกไป ก่อนที่พวกมันจะทันได้ระบุตัวตนของเงามืดเสียด้วยซ้ำ พวกมันก็เปิดฉากยิงทันที

เข็มยาสลบเรียวยาวนับสิบเล่มพุ่งเข้าใส่เงามืดราวกับห่าฝน

เงามืดนั้นมีความเร็วที่น่าเหลือเชื่อ มันกระโดดขึ้นไปบนกำแพงอย่างแคล่วคล่องเพื่อหลบหลีกการโจมตีระลอกแรก ทำให้เข็มยาสลบทั้งหมดพลาดเป้า จากนั้นมันก็วิ่งไปตามกำแพงในช่วงระยะสั้นๆ ด้วยความเร็วสูงก่อนจะกระโจนลงมาที่พื้นอีกครั้ง

ในวินาทีนั้น โดรนจิ๋วฮัมมิงเบิร์ดทั้ง 6 ลำที่หยุดนิ่งอยู่ก็ลอยอยู่เหนือศีรษะของมันพอดี

เงาร่างสีดำที่ดูคล้ายมนุษย์ตนนี้พลันระเบิดกระแสไฟฟ้าออกมามากมาย!