บทที่ 74 การปรับแต่งแม่แบบย่อย

"แม่แบบย่อยที่สี่: [โลกที่โปร่งใส - สึอิกุคุนิ โยริอิจิ];"

"ข้าอยากจะเป็นซามูไรที่แข็งแกร่งเป็นอันดับสองของประเทศนี้..."

"ทุกคนมีสิทธิ์ที่จะไม่เป็นคนเสียสละหรือยิ่งใหญ่ขนาดนั้น"

......

"แม่แบบย่อยที่ห้า: [สัมภเวสีคืนชีพ - อุจิวะ มาดารา];"

"โลกนี้มันเล็กเกินไปจนแทบไม่มีที่ว่างให้ข้าขยายดินแดน"

"ข้าจะตัดโซ่ตรวนแห่งโชคชะตา และแบกรับบาปทั้งหมดไว้เอง! ข้าไม่ใช่ใครทั้งนั้น และไม่อยากเป็นใคร ข้าคือ..."

"พวกเจ้า... อยากจะเต้นรำด้วยไหม?"

......

แม่แบบตัวละครนับร้อยปรากฏขึ้นในใจของซูเจ๋อ และทั้งหมดอยู่ในระดับ [ปลุกพลัง] ซึ่งเป็นขั้นสูงสุดที่ข้ามขั้นตอนการทำภารกิจท้าทายเพื่อเลื่อนระดับไปได้เลย

“เนื่องจากโฮสต์ทำภารกิจท้าทายเกินขีดจำกัดของตนเอง…”

“โฮสต์สามารถเลือกแผงตัวละครได้ 2 ตัวจาก 108 แม่แบบ [ปลุกพลัง]”

“สิทธิ์การเลือกปัจจุบัน: [2/2];”

เลือกได้สองตัว? นั่นหมายความว่าเขาสามารถติดตั้งแม่แบบย่อยให้ทั้งร่างแสงและร่างมารได้พร้อมกันเลยใช่ไหม? ราวกับอ่านใจเขาออก เสียงระบบดังขึ้นอีกครั้ง

“หมายเหตุ: แม่แบบย่อยต่างจากแม่แบบหลัก”

“แม่แบบหลักจะหลอมรวมค่าสถานะและดัชนีความสามารถทั้งหมดของตัวละครนั้น 100%”

“แม่แบบย่อยจะหลอมรวมความสามารถได้เพียง 50% แต่สามารถเลือกทักษะที่ต้องการได้อิสระ”

หลอมรวมได้ 50% แต่เลือกได้เองงั้นเหรอ? ซูเจ๋อครุ่นคิด ในเมื่อพลังหลักของเขาคือหลี่ซิน เขาแค่ต้องการความสามารถมาอุดรอยรั่วหรือจุดอ่อนเท่านั้น!

ร่างมารร่วงหล่น...

ทุกทักษะของร่างนี้จะสร้างผลรอยแยกทมิฬซึ่งทำให้เกิดอาการเลือดไหลไม่หยุดและไม่สามารถรักษาด้วยธาตุแสงหรือยาฟื้นฟูทั่วไปได้ หากพยายามรักษาด้วยธาตุศักดิ์สิทธิ์ แผลจะยิ่งทวีความรุนแรง

"ธาตุมืด... ถ้ารวมเข้ากับการโจมตีระยะไกล..."

"แค่โดนสะกิดครั้งเดียว ต่อให้ไม่ตายทันที ก็ต้องเสียเลือดจนตาย!"

เพื่อดึงประสิทธิภาพสูงสุดของร่างมาร เขาต้องเลือกตัวละครที่เข้ากับธาตุมืดและมีระยะการโจมตีที่ไกลสุดกู้... สายตาของเขาเหลือบไปมองปืนสไนเปอร์ในมือ และชื่อหนึ่งก็ผุดขึ้นมา

"ไป่หลี่... โช่วเยว่!"

"แม่แบบปลุกพลัง: ไป่หลี่ โช่วเยว่!"

ตามที่แทรพพิดเคยบอก ที่มาของร่างมารเขาคือการกัดกินปีศาจระดับสูง... ซึ่งมันช่างเข้ากับกลิ่นอายของไป่หลี่ โช่วเยว่ ที่มีความเป็นปีศาจและธาตุมืดอย่างสมบูรณ์แบบ! เมื่อรวมพลังมารร่วงหล่นเข้ากับทักษะการซุ่มยิงระยะไกลของไป่หลี่ เขาจะกลายเป็นมัจจุราชที่ศัตรูมองไม่เห็นแม้แต่เงา

แม่แบบย่อยที่ 37 [ไป่หลี่ โช่วเยว่]

[ทักษะที่ 1: เอมมิ่ง (ติดตัว)]

เวพอน มาสเตอรี: เชี่ยวชาญอาวุธปืนทุกชนิด, ลดแรงดีดลง 130%, เพิ่มความแม่นยำ 150%, เพิ่มระยะยิง 150%, เพิ่มความเร็ววิถีกระสุน 50%

สเตลธ์: เมื่อไม่อยู่ในสถานะต่อสู้ จะพรางตัวและเพิ่มความเร็วเคลื่อนที่ 30%

[อัปเกรดพิเศษโดยพลังมารร่วงหล่น]: สเตลธ์ จะเปลี่ยนเป็นก้าวเงาทมิฬ กลมกลืนร่างกายและกลิ่นอายเข้ากับความมืดโดยสมบูรณ์จนไม่สามารถตรวจจับได้ (ใช้ได้เฉพาะร่างมาร)

[ทักษะที่ 2: แทรนควิล อายส์ (กดใช้)]

ติดตั้งอุปกรณ์สอดแนม มอบทัศนวิสัยในรัศมี 1,000 เมตร (ต้องสร้างจากวัสดุที่รวบรวมได้)

[ทักษะที่ 3: ดีมอนส์เบรท (กดใช้)]

อัดฉีดพลังปีศาจลงในกระสุน สร้างความเสียหายที่ทำลายล้างรุนแรง

[อัปเกรดพิเศษโดยพลังมารร่วงหล่น]: เปลี่ยนเป็น ลมหายใจมารร่วงหล่น)เพิ่มโอกาส 5% ที่จะทำให้เป้าหมาย "ตายทันที")

[ทักษะที่ 4: เอสเคป (กดใช้)]

กระโดดถอยหลังและโจมตีสวนกลับอย่างรวดเร็ว

[อัปเกรดพิเศษโดยพลังมารร่วงหล่น]: เปลี่ยนเป็น หลบหนีเงามืด ร่างกายจะกลมกลืนกับความมืดและไร้ทานต่อความเสียหายทางกายภาพทั้งหมดเป็นเวลา 1 วินาที การโจมตีครั้งถัดไปจะติดคริติคอล 100%

"นี่มัน..." ซูเจ๋อถึงกับสูดหายใจลึก "บ้าไปแล้ว..."

สแตทของไป่หลี่ที่ถูกปรับปรุงด้วยพลังมารร่วงหล่น นอกจากจะรุนแรงแล้วยังมีเอฟเฟกต์ตายทันทีและอมตะชั่วขณะอีก!

"แต่ฉันเลือกได้แค่ 2 จาก 4 ทักษะนี้..."

"จะเลือกอันไหนดีล่ะ..."