บทที่ 381 ทะลวงผ่านทุกสรรพสิ่ง

บทที่ 381 ทะลวงผ่านทุกสรรพสิ่ง

กะเท็น เคียวคตสึ ของเคียวราคุ ชุนสุย แทงทะลุหน้าอกของผู้ถือครองสคริฟต์ "X"...ลิลเจ บาร์โร

ทว่าในวินาทีนั้นเอง ลิลเจ บาร์โร ก็เปิดตาซ้ายที่เคยปิดสนิทของตนขึ้น

จากบาดแผลที่หน้าอกของเขา ไม่มีเลือดไหลออกมาเลยแม้แต่หยดเดียว

"แกทำให้ฉันต้องลืมตาซ้ายเป็นครั้งที่สามแล้วนะ ยมทูต"

ลิลเจกล่าวอย่างใจเย็น

"ต่อเมื่อลืมตาทั้งสองข้างเท่านั้น... นายถึงจะสามารถใช้แก่นแท้ของ 'การทะลวงผ่านทุกสรรพสิ่ง' ได้สินะ?"

เคียวราคุพูดต่อจนจบประโยคแทนเขา

"ถูกต้อง กระสุนของฉันจะทะลวงผ่านร่างของแก และร่างกายของฉัน... ก็จะทะลวงผ่านใบดาบของแกเช่นกัน"

"แกรู้เรื่องพลังของฉันดีนี่ แต่ทันทีที่ฉันลืมตาขึ้น... ก็ไม่มีอาวุธใดในโลกนี้ที่จะฆ่าฉันได้"

น้ำเสียงของเขายังคงราบเรียบ มั่นใจในชัยชนะอย่างเต็มเปี่ยม

กะเท็น เคียวคตสึ ทะลุผ่านร่างของเขาไป...โดยไร้ร่องรอยบาดแผล ทันทีที่เขาลืมตาขึ้น การโจมตีแบบปกติก็ไม่สามารถทำอันตรายเขาได้อีกต่อไป

"ถ้าฉันลืมตาทั้งสองข้างตลอดเวลา มันคงจะไม่ยุติธรรมสำหรับพวกคนบาปมากเกินไปน่ะสิ"

ร่องรอยของความเย่อหยิ่งแฝงอยู่ในน้ำเสียงของลิลเจ

"อา...งั้นเหรอ?" เคียวราคุแสยะยิ้ม "งั้นก็รีบ ๆ หลับตาลงอีกรอบสิ!"

"กฎนั้นใช้ได้กับคนที่ทำให้ฉันลืมตาไม่ถึงสามครั้งเท่านั้นแหละ" ลิลเจตอบอย่างเย็นชา "ฉันคือผลงานชิ้นเอกของฝ่าบาท...คือบุรุษผู้ใกล้เคียงกับพระเจ้ามากที่สุด ส่วนแก ผู้ที่บังคับให้ฉันต้องลืมตาเป็นครั้งที่สาม... จะไม่ได้รับการอภัยอีกต่อไป"

วินาทีต่อมา ประกายแสงเจิดจ้าก็ปะทุขึ้นจากตาซ้ายของลิลเจ ร่างกายของเขาถูกห่อหุ้มด้วยดาวห้าแฉกสีเขียวเรืองรอง

เมื่อแสงสว่างของดวงดาวจางลง รูปลักษณ์ของลิลเจ บาร์โร ก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

ปีกอณูวิญญาณสีเขียวเรืองแสงสี่คู่ผุดขึ้นมาจากแผ่นหลังของเขา...แต่ละปีกมีรูกลวงโบ๋เจาะทะลุ รัศมีวงแหวนสีเขียวลอยอยู่เหนือศีรษะ ร่างกายของเขาถูกหุ้มด้วยเกราะสีขาว...เปลี่ยนให้เขากลายเป็นตัวตนอันศักดิ์สิทธิ์ที่มีปีก

"ควินซี่: โวลสแตนดิก – การพิพากษาศักดิ์สิทธิ์"

การพิพากษาศักดิ์สิทธิ์...ลิลเจ บาร์โร ก้มมองลงมาราวกับพระเจ้าที่กำลังทอดพระเนตรฝูงมด

"แย่แล้วสิ..."

เคียวราคุยิ้มเจื่อน

เขาได้รับข้อมูลข่าวกรองเกี่ยวกับ ลิลเจ บาร์โร จากคาโทริ นานัตสึกิ มาก่อนแล้ว เขารู้ดีว่าศัตรูตรงหน้านี้น่าสะพรึงกลัวเพียงใด

ไม่มีทางเอาชนะเขาได้เลย...อย่างน้อยก็ไม่ใช่ด้วยการปะทะซึ่งหน้า หนทางเดียวที่จะไปต่อได้คือการใช้ประโยชน์จากความเย่อหยิ่งของมัน... และซื้อเวลาเอาไว้

"คงต้องเชื่อมั่นในตัวปู่ยามะ... กับหัวหน้าคาโทริแล้วล่ะนะ"

จากการสัมผัสแรงดันวิญญาณรอบตัว เคียวราคุตระหนักได้ว่าอาจารย์ของเขายังคงติดพันอยู่ แต่คาโทริ นานัตสึกิ ใกล้จะจัดการการต่อสู้ของตัวเองเสร็จแล้ว

ไม่มีเวลาให้เสียอีกแล้ว...เขาอันตรธานหายไปจากจุดนั้นด้วยความเร็วสูงสุด

ชั่วอึดใจต่อมา รูกลวงหลายรูก็ปรากฏขึ้นตรงจุดที่เขาเคยยืนอยู่

'การทะลวงผ่านทุกสรรพสิ่ง'

เมื่ออยู่ในโวลสแตนดิก ลิลเจสามารถใช้พลังนี้ผ่านรูบนปีกวิญญาณของเขาได้ สิ่งใดก็ตามที่อยู่ในวิถียิง...จะถูกทะลวงผ่านในทันที

เคียวราคุปรากฏตัวขึ้นข้าง ๆ อิชชินที่ล้มอยู่ คว้าร่างเขาขึ้นมา แล้วหายตัวไปอีกครั้ง

ตูม ตูม ตูม...พื้นดินตรงจุดที่พวกเขาเพิ่งยืนอยู่ถูกระเบิดเจาะเป็นรูพรุนอีกหลายจุด

ลิลเจปรับขยับปีกของตน ปลดปล่อยระลอกของ 'การพิพากษาทะลวงผ่าน' อย่างต่อเนื่องเพื่อไล่ล่าพวกเขา ทว่าลำแสงสีเขียวทุกเส้นกลับพลาดเป้า

"ความเร็วของแก... ดูเหมือนจะเพิ่มขึ้นมาไม่น้อยเลยนี่"

แม้แต่ลิลเจยังรู้สึกประหลาดใจที่การโจมตีของเขาไม่โดนเป้าหมายเลย

แม้ว่า 'การทะลวงผ่านทุกสรรพสิ่ง' จะไม่ต้องการเวลาชาร์จพลัง...เพียงแค่คิดก็ใช้งานได้ทันที...แต่การติดตามเป้าหมายที่เคลื่อนไหวอยู่ก็ยังต้องใช้เวลา ความเร็วในการเคลื่อนที่ของเคียวราคุนำหน้าความเร็วในการเล็งของลิลเจไปแล้ว

"ต้องขอบคุณยาของกองวิทยาการเลยนะเนี่ย"

เคียวราคุมุดเข้าไปซ่อนในบ้านที่พังทลายหลังหนึ่งพร้อมกับแบกอิชชินไว้บนบ่า

ลูกบาศก์ขนาดเล็กถูกฝังอยู่ที่คอของเขา คอยปั๊มของเหลวผ่านเข็มขนาดจิ๋วเข้าสู่เส้นเลือดแดง มันคือยาฉีดแบบต่อเนื่อง...ที่พัฒนาโดย คุโรซึจิ มายูริ เพื่อรับมือกับ 'การพิพากษาทะลวงผ่าน' โดยเฉพาะ ขณะที่มันออกฤทธิ์ มันจะช่วยเพิ่มความเร็วของเขาขึ้นอย่างมหาศาล

"ถ้าฉันใช้ของพรรค์นี้... คงต้องนอนหยอดน้ำข้าวไปอีกเป็นเดือนแหง ๆ..."

เคียวราคุพึมพำ เขาจะใช้ยาของมายูริในยามฉุกเฉินเท่านั้น...เพราะผลข้างเคียงของมันโหดร้ายมาก เขาอาจจะไม่สามารถใช้แรงดันวิญญาณได้อีกหลายเดือนหลังจากนี้

"ขาของนายเป็นไงบ้าง?" เขาถาม

"ไม่ค่อยดีเลย ขยับไม่ได้เลยเนี่ย" อิชชินยิ้มเจื่อน

เคียวราคุตรวจสอบบาดแผล...แล้วก็ต้องนิ่วหน้า อาการบาดเจ็บนี้โดนจุดสำคัญที่ขาของอิชชินเข้าอย่างจัง

"ไม่รู้ว่าเจ้านี่จะช่วยได้ไหมนะ ได้มาจากรองหัวหน้าคุโรซึจิเหมือนกัน"

เขาหยิบหลอดยาอีกหลอดออกมา แล้วฉีดเข้าไปในบาดแผลของอิชชินโดยตรง

วินาทีต่อมา ขาของอิชชินก็เริ่มฟื้นฟูด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อ

"พวกกองวิทยาการนี่มันบ้าจริง ๆ..."

เคียวราคุอดไม่ได้ที่จะรู้สึกทึ่ง

ซันปาคุโตะของเขานั้นเหมาะเจาะมากสำหรับการถ่วงเวลาศัตรู นั่นเป็นเหตุผลที่เขาอาสามารับมือกับ สคริฟต์ "X"...ลิลเจ บาร์โร และเพื่อให้สามารถถ่วงเวลาได้นานขึ้น มายูริจึงจัดเตรียมยาเฉพาะทางหลากหลายชนิดมาให้

"ฉันมียาเร่งความเร็วอีกโดสนึง นายใช้มันซะ"

เคียวราคุยื่นหลอดยาสำรองที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อรับมือกับความสามารถของลิลเจ บาร์โร ให้กับอิชชิน

เมื่อรู้ว่าไม่สามารถซ่อนตัวอยู่ที่นี่ได้นาน ทั้งสองจึงรีบอพยพออกจากพื้นที่อย่างรวดเร็ว

"พวกแกพร้อมที่จะรับการพิพากษาจากสวรรค์แล้วหรือยัง?"

ลิลเจ บาร์โร ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า ปีกอณูวิญญาณทั้งแปดของเขากางออกกว้าง

ปีกแต่ละข้างมีรูอยู่สามรู...นั่นหมายความว่าเขาสามารถยิงลำแสง 'การทะลวงผ่านทุกสรรพสิ่ง' ได้ถึง 24 เส้นพร้อมกัน

พริบตาต่อมา ลำแสงสีเขียว 24 เส้นก็ร่วงหล่นลงมาจากฟากฟ้าราวกับห่าฝน

ตูม ตูม ตูม...!!!

รูกลวง 24 รูถูกเจาะลึกลงไปในผืนดิน

ตูม...เคียวราคุกระโจนออกจากซากปรักหักพัง ลำแสงสีเขียวไล่ตามเขามาอย่างไม่ลดละ

ตูม ตูม ตูม...!!!

รูกลวงอีก 24 รูเกิดขึ้นบนพื้น...ทว่าไม่มีลำแสงใดโดนตัวเขาเลย

"คิดจะหลบหลีกการพิพากษาของพระเจ้าแบบนี้ไปเรื่อย ๆ งั้นรึ?"

ลิลเจปรับเปลี่ยนกลยุทธ์: ให้ลำแสง 12 เส้นคอยติดตาม และอีก 12 เส้นดักทางสกัดการเคลื่อนไหวของเคียวราคุ

มันได้ผล

เมื่อถูกบังคับให้ต้องหลบลำแสงที่มาดักหน้า ความเร็วของเคียวราคุก็ลดลง

วินาทีต่อมา...ลำแสงสีเขียวสามเส้นก็แทงทะลุร่างของเขา

"เมื่ออยู่ต่อหน้าทูตสวรรค์ของพระเจ้า การดิ้นรนใด ๆ ล้วนเปล่าประโยชน์"

ปีกทั้งแปดของลิลเจเล็งเป้าหมายเพื่อยิงปิดฉาก

แต่ในตอนนั้นเอง...อิชชินก็ปรากฏตัวขึ้นเบื้องหลังเขา

"เก็ตสึกะ เท็นโช!"

คลื่นดาบจันทร์เสี้ยวเพลิงขนาดยักษ์พุ่งทะยานออกไป...

และกลืนกินร่างของลิลเจ บาร์โร ไปโดยสมบูรณ์