บทที่ 15: เทพเจียง!

บทที่ 15: เทพเจียง!

เนื่องจากเจียงซวินไม่ปรากฏตัวในคาบเรียนเสริมภาคค่ำ จูเจ๋อเจียงจึงโทรศัพท์หาผู้ปกครองของเขาหลังเลิกเรียน

ตอนแรกเหล่าจูได้หยิบยกเรื่องที่เจียงซวินมักจะออกจากโรงเรียนก่อนเวลาในคาบเรียนเสริมภาคค่ำคาบสุดท้ายขึ้นมาพูด โดยมีเพื่อนร่วมชั้นบางคนรายงานว่าเขาไปร้านอินเทอร์เน็ตคาเฟ่เพื่อเล่นเกมหลังจากออกจากโรงเรียน

เจิ้งอวิ๋นและเจียงเจี้ยนกั๋วถึงกับอึ้งไปเลยเมื่อได้ยินเช่นนั้น

ในช่วงเวลานี้ เจียงซวินทำตัวว่าง่ายและมีเหตุผลมากขึ้นกว่าแต่ก่อนมาก

แต่พวกเขาไม่เคยคิดเลยว่าเขาจะโดดเรียนเพื่อไปเล่นอินเทอร์เน็ตทุกวันแบบนี้!

เรื่องนี้ทำให้หัวใจของทั้งคู่หล่นวูบ และความหวังอันริบหรี่ที่เพิ่งจะจุดประกายขึ้นมาใหม่แทบจะดับวูบลง

โชคดีที่เหล่าจูรีบเข้าประเด็นสำคัญอย่างรวดเร็ว ซึ่งก็คือเรื่องผลการเรียนของเจียงซวินในการสอบย่อยเดือนนี้

"ผลการเรียนของนักเรียนเจียงซวินดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัดเลยครับ ผมว่าที่เขาไปร้านอินเทอร์เน็ตคาเฟ่ก็คงไปหาข้อมูลเรียนออนไลน์นั่นแหละครับ" จูเจ๋อเจียงพูดด้วยความมั่นใจ

สิ่งนี้ทำให้เจียงเจี้ยนกั๋วและเจิ้งอวิ๋นยิ่งสับสนหนักเข้าไปอีก สงสัยว่าพวกเขาจะหูแว่วไปเองหรือเปล่า

ไปร้านอินเทอร์เน็ตคาเฟ่เพื่อเรียนออนไลน์เนี่ยนะ? ครูครับ ครูรู้ตัวไหมว่ากำลังพูดอะไรออกมา?

และสิ่งที่จูเจ๋อเจียงพูดต่อไปก็ยิ่งทำให้พวกเขารู้สึกเหมือนฝันไป

"ผลการสอบย่อยของนักเรียนเจียงซวินครั้งนี้ มีพัฒนาการก้าวกระโดดยิ่งกว่าครั้งที่แล้วเสียอีกครับ"

"ข้อสอบวิชาคณิตศาสตร์ยากมาก แต่เขาก็ยังทำคะแนนได้ถึง 137 คะแนน เป็นอันดับหนึ่งของระดับชั้นเลยนะครับ!"

"เขาสอบได้ 112 คะแนนในวิชาภาษาจีน โดยได้คะแนนสูงถึง 58 คะแนนในส่วนของการเขียนเรียงความ!"

"วิชาภาษาอังกฤษก็ดีขึ้นมาก จาก 92 คะแนนในครั้งที่แล้ว เพิ่มขึ้นเป็น 109 คะแนน"

"แต่ที่พัฒนาขึ้นมากที่สุดก็คือคะแนนรวมสายวิทย์ครับ: ฟิสิกส์ 81 เคมี 87 ชีววิทยา 72 รวมเป็น 240 คะแนน!"

"คะแนนรวมของนักเรียนเจียงซวินสูงถึง 598 คะแนน เป็นอันดับสองของห้องเรา ห่างจากอันดับหนึ่งแค่ 7 คะแนนเท่านั้น"

"เขายังได้อันดับที่ 12 ของระดับชั้นด้วยนะครับ ขยับขึ้นมากว่า 200 อันดับ ด้วยคะแนนระดับนี้ เขามีโอกาสที่จะสอบติดหนึ่งในสิบมหาวิทยาลัยชั้นนำระดับประเทศด้วยซ้ำ!"

หลังจากวิเคราะห์ผลคะแนนของเจียงซวินแล้ว จูเจ๋อเจียงก็กล่าวชื่นชมพฤติกรรมของเจียงซวินที่โรงเรียนในช่วงนี้

จากนั้นเขาก็แสดงความชื่นชมเจิ้งอวิ๋นและสามีที่คอยดูแลเอาใจใส่เจียงซวินเป็นอย่างดีในช่วงนี้ และบอกพวกเขาว่าอย่าไปกดดันเจียงซวินมากนัก

เรื่องไปร้านอินเทอร์เน็ตคาเฟ่ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร ไม่ควรทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่ เป็นต้น

หลังจากจูเจ๋อเจียงวางสายไปแล้ว เจิ้งอวิ๋นและเจียงเจี้ยนกั๋วก็ยังรู้สึกว่ามันไม่ค่อยน่าจะเป็นความจริงเท่าไหร่นัก

ถ้าไม่ใช่เพราะทั้งคู่ได้ยินเสียงของจูเจ๋อเจียงอย่างชัดเจนและตรวจสอบเบอร์โทรศัพท์ซ้ำแล้วซ้ำเล่า พวกเขาอาจจะคิดว่าเป็นพวกแก๊งคอลเซ็นเตอร์หลอกลวงไปแล้ว

598 คะแนน! อันดับที่ 12 ของระดับชั้น! มีโอกาสสอบติดหนึ่งในสิบมหาวิทยาลัยชั้นนำระดับประเทศ?

แม้กระทั่งตอนที่เจียงซวินเพิ่งเข้าเรียนมัธยมปลาย นี่ก็เป็นคะแนนที่พวกเขาไม่กล้าแม้แต่จะฝันถึงด้วยซ้ำ

แต่ตอนนี้ ผ่านไปแค่สองเดือนของการเรียนชั้นมัธยมปลายปีสาม เจียงซวินก็มอบเซอร์ไพรส์ชิ้นใหญ่ให้กับพวกเขาซะแล้ว

"ผมจะลงไปซื้อบาร์บีคิวข้างล่างหน่อยนะ เดี๋ยวพอลูกกลับมา จะได้กินมื้อดึกกับเขาแล้วก็ก๊งเหล้าสักกรึบสองกรึบ"

เจียงเจี้ยนกั๋วหน้าบานเป็นกระด้ง กระปรี้กระเปร่าเต็มที่ ปัดเป่าความเศร้าหมองในช่วงที่ผ่านมาไปจนหมดสิ้น

"ดีๆๆ อย่าลืมซื้อน้ำอัดลมมาฝากลูกสักสองขวดด้วยนะ" เจิ้งอวิ๋นเองก็ตื่นเต้นไม่แพ้กัน

จะมีความสุขไหนเท่ากับการที่ลูกชายกลับตัวกลับใจเป็นเด็กดีเชื่อฟัง แถมผลการเรียนยังพุ่งกระฉูดแบบนี้อีกล่ะ

ไม่นาน เจียงซวินก็กลับมาถึงบ้านในเวลาเดิมหลังจากเลิกเรียนเสริมภาคค่ำ เมื่อเขาเห็นประตูบ้านเปิดอยู่ เขาก็สังหรณ์ใจว่าต้องมีอะไรแน่ๆ

พอเดินเข้าไป เขาก็เห็นบาร์บีคิวมากมายวางอยู่บนโต๊ะอาหาร พ่อของเขาก็นั่งรออยู่ที่โต๊ะ แถมยังหยิบเหล้าอู่เหลียงเย่ที่หวงนักหวงหนาออกมาด้วย

"ลูกรักกลับมาแล้ว มานั่งกินมื้อดึกด้วยกันเร็วเข้า" แม่ของเขารีบปรี่เข้ามารับกระเป๋านักเรียน พลางเร่งเร้าให้เขาไปนั่งที่โต๊ะ

"วันนี้มีงานฉลองอะไรเหรอครับ ถึงได้จัดเต็มขนาดนี้"

หลังจากนั่งลงแล้ว เจียงซวินก็หยิบขวดเหล้าของพ่อมารินใส่แก้วให้พ่อก่อน จากนั้นก็รินน้ำอัดลมให้แม่และตัวเอง

แม้เจียงเจี้ยนกั๋วจะอารมณ์ดี แต่เขาก็ยังอดบ่นไม่ได้ "ทำไมไม่ตั้งใจเรียนที่โรงเรียน เอาแต่หนีไปเล่นเกมร้านเน็ตอยู่ได้"

"เจี้ยนกั๋ว!" เจิ้งอวิ๋นหน้าเปลี่ยนสี รีบถลึงตาห้ามสามีทันที เจียงเจี้ยนกั๋วจึงไม่กล้าพูดอะไรต่อ ก้มหน้าก้มตากินเหล้ากินกับแกล้มไปเงียบๆ

เจียงซวินเดาไว้อยู่แล้ว เขาจึงไม่รู้สึกแปลกใจ เขาส่งยิ้มให้แม่ "เหล่าจูโทรมาที่บ้านเหรอครับ"

"เหล่าจูอะไรกัน เรียกซะไม่น่ารักเลย" เจิ้งอวิ๋นค้อนขวับใส่เจียงซวินอย่างหมั่นเขี้ยวพร้อมรอยยิ้ม ก่อนจะพูดต่อ

"ครูจูอุตส่าห์โทรมาบอกผลสอบย่อยของลูกเชียวนะ บอกว่าลูกมีพัฒนาการที่ดีมาก และให้กำลังใจให้พยายามต่อไป เผื่อจะสอบติดมหาวิทยาลัยดีๆ ได้"

"อ้อ เรื่องนี้นี่เอง ผมก็นึกว่าเขาโทรมาฟ้องเรื่องผมซะอีก" เจียงซวินหยิบเนื้อเสียบไม้ขึ้นมากัดไปสองคำแล้วพูดกลั้วหัวเราะ

เขารู้ผลสอบย่อยของตัวเองตั้งแต่ตอนอยู่ร้านเน็ตแล้ว มีเพื่อนร่วมชั้นหลายคนรวมถึงเฉินซือเสวียนทักมาบอกเขาล่วงหน้าแล้ว

เมื่อเห็นว่าลูกชายอารมณ์ดี เจิ้งอวิ๋นก็เลยหยิบยกเรื่องนั้นขึ้นมาพูด

"ครูจูก็เป็นห่วงลูกนะ ลูกไปเรียนด้วยตัวเองที่ร้านเน็ตก็ไม่ยอมบอกครูเขาเลย"

เรียนที่ร้านเน็ตเนี่ยนะ?

เจียงซวินชะงักไป เหล่าจูไปบอกพ่อแม่เขาแบบนั้นงั้นเหรอ แต่แบบนี้ก็ช่วยให้เขาไม่ต้องอธิบายอะไรให้วุ่นวายดีเหมือนกัน

"แม่ครับ ช่วงนี้ผมอ่านหนังสือเยอะมาก รู้สึกว่าเข้าใจเนื้อหาที่โรงเรียนสอนหมดแล้ว ผมก็เลยไปหาคอร์สเรียนออนไลน์ในเน็ตดูน่ะครับ"

"ยังไงมันก็เป็นเวลาเรียนรู้ด้วยตัวเองอยู่แล้ว ไม่กระทบเวลาเรียนปกติหรอกครับ ไม่ต้องห่วง" เจียงซวินพูดอย่างมั่นใจ

เมื่อได้ยินเขาพูดแบบนี้ เจิ้งอวิ๋นและเจียงเจี้ยนกั๋วก็โล่งใจ ท้ายที่สุดแล้ว คะแนนเฉียด 600 คะแนนของเขาในตอนนี้ก็เป็นเครื่องพิสูจน์ชั้นดีที่ไม่อาจปฏิเสธได้

ครอบครัวสามคนพ่อแม่ลูกจัดการมื้อดึกกันอย่างมีความสุข จากนั้นเจียงซวินก็กลับเข้าห้องไปตั้งใจเรียนต่อ (แต่จริงๆ แล้วเขาเข้าไปเขียนต้นฉบับนิยายต่างหาก)

นิยายเรื่อง ผู้พิทักษ์ราตรีแห่งต้าฉิน ได้รับข้อความให้ไปเซ็นสัญญาตอนที่แต่งไปได้ประมาณสามหมื่นคำ ซึ่งตอนนั้นยังมียอดคนเก็บเข้าชั้นแค่ไม่กี่ร้อยคนเท่านั้น

อย่างไรก็ตาม บรรณาธิการให้ความสนใจกับนิยายของเขามาก และรีบผลักดันให้เขาได้รับพื้นที่โปรโมตเล็กๆ เป็นครั้งแรก

เพียงสัปดาห์เดียว ยอดเก็บเข้าชั้นก็พุ่งทะยานทะลุ 8,000 ไปอย่างน่าตกใจ ทะยานขึ้นสู่อันดับหนึ่งของชาร์ตนิยายเรื่องใหม่ได้สำเร็จ

สัปดาห์ที่สอง นิยายเรื่องนี้ก็ได้รับพื้นที่โปรโมตระดับซานเจียง ซึ่งเป็นสัญญาณบ่งบอกว่านิยายเรื่องนี้กลายเป็นนิยายฮิตในช่วงที่ผ่านมาไปแล้ว

ในเวลานี้ พื้นที่โปรโมตระดับซานเจียงมีความหลากหลายมาก โดยเน้นไปที่ความแปลกใหม่ และนิยายของเจียงซวินก็ถือว่ามีความแปลกใหม่มากอย่างไม่ต้องสงสัย

การได้รับพื้นที่โปรโมตระดับซานเจียงเพียงครั้งเดียว ทำให้นิยายของเขามียอดเก็บเข้าชั้นทะลุ 30,000 คนไปอย่างง่ายดาย! บรรณาธิการหวั่วกัว ซึ่งเป็นบรรณาธิการของเจียงซวินถึงกับลิงโลด

แม้เขาจะพอเดาได้ว่านิยายเรื่องนี้จะฮิต แต่เขาก็ไม่คิดว่าจะฮิตถล่มทลายขนาดนี้ สาเหตุหลักๆ ก็เป็นเพราะเขาไม่รู้ว่าเนื้อเรื่องหลังจากนี้จะเข้มข้นน่าติดตามขนาดไหน

ในเวลานี้ นิยายของเจียงซวินยังมีความยาวแค่ประมาณหนึ่งแสนคำ แต่ก็ยังคงครองอันดับหนึ่งบนชาร์ตนิยายเรื่องใหม่อย่างเหนียวแน่น

อย่างไรก็ตาม นิยายเรื่องใหม่ของเฉินตงที่ชื่อเรื่องว่า "Shrouding the Heavens ข้ามฟ้าปาดารา" ก็เพิ่งจะเปิดตัวออกมาในช่วงนี้เช่นกัน ซึ่งมาแรงมากและไล่จี้มาเป็นอันดับสองบนชาร์ตแล้ว

ต้องยอมรับว่าฉากเปิดเรื่องที่มีมังกรเก้าตัวลากโลงศพนั้นอลังการงานสร้างมาก โชคดีที่นิยายสองเรื่องนี้มีแนวทางที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

ยิ่งไปกว่านั้น การตั้งค่าโลกในเรื่อง ผู้พิทักษ์ราตรีแห่งต้าฉิน ก็แปลกใหม่ เดินเรื่องกระชับฉับไว การบรรยายตัวละครนางเอกก็ละเมียดละไม จึงสามารถดึงดูดนักอ่านส่วนใหญ่ไว้ได้

ในตอนนี้ เป็นไปได้ยากที่นักเขียนระดับเทพอย่างเฉินตงจะแซงหน้านิยายของเจียงซวินและคว้าอันดับหนึ่งบนชาร์ตนิยายเรื่องใหม่ไปครองได้ เขาทำได้เพียงแค่รอให้ ผู้พิทักษ์ราตรีแห่งต้าฉิน หลุดจากชาร์ตไปเองเท่านั้น

เจียงซวินเขียนต้นฉบับด้วยลายมือไปได้ประมาณหกพันคำ พอเห็นว่าใกล้จะตีหนึ่งแล้ว เขาก็ไปอาบน้ำและเข้านอนทันที

วันรุ่งขึ้น เมื่อเจียงซวินมาถึงโรงเรียนและเดินเข้าห้องเรียน เขาก็สังเกตเห็นว่าบรรยากาศในห้องดูแปลกๆ ไป

แม้หลายคนจะรีบหลบสายตาทันทีที่เห็นเขา แต่ความสนใจของพวกเขาก็ยังคงจับจ้องมาที่เขา และสีหน้าของแต่ละคนก็ดูซับซ้อนยากจะคาดเดา

เมื่อเจียงซวินนั่งลงที่โต๊ะ สวี่เฉียวที่นั่งอยู่ข้างๆ ก็โอบไหล่เขาและพูดด้วยความตื่นเต้นว่า

"เจียงซวิน นายคือพระเจ้าของฉัน!"