ตอนที่ 29 : หาอาจารย์ไม่ได้งั้นเหรอ? ถ้างั้นข้า พรหมยุทธ์เฮ่าเทียน จะสอนเจ้าเอง!

ตอนที่ 29 : หาอาจารย์ไม่ได้งั้นเหรอ? ถ้างั้นข้า พรหมยุทธ์เฮ่าเทียน จะสอนเจ้าเอง!

หลังจากผ่านไปเนิ่นนาน ฉินหยวนก็ลืมตาขึ้นอีกครั้งและพ่นลมหายใจที่ขุ่นมัวออกมา สายตาของเขาจับจ้องไปที่นิ้วกลางของมือขวา ซึ่งเป็นตำแหน่งที่กระดูกวิญญาณถูกผสานเข้าด้วยกัน

หลังจากผสานเข้ากับกระดูกนิ้วจักรพรรดิหญ้าเงินครามน้ำแข็งอัคคีได้อย่างสมบูรณ์แบบ ปลายนิ้วของเขาก็ถูกปกคลุมไปด้วยชั้นแสงสีทองอมฟ้า นี่คือสัญลักษณ์ของการครอบครองพลังชีวิตอันมหาศาล และเป็นผลลัพธ์จากความพยายามที่สั่งสมมาของเจ้าสำนักเฮ่าเทียนรุ่นแล้วรุ่นเล่าตลอดหลายพันปี

ด้วยการเคลื่อนไหวเล็กน้อยในความคิดของฉินหยวน รัศมีแสงก็ซ่อนตัวไปอย่างเงียบๆ และนิ้วของเขาก็กลับคืนสู่สภาพเดิมที่อ่อนนุ่มและขาวนวลราวกับดอกลิลลี่

"งั้นให้ข้าดูหน่อยสิว่าเจ้าเติบโตขึ้นมากแค่ไหนในช่วงหลายพันปีที่ผ่านมานี้"

หน้าต่างระบบสำหรับกระดูกนิ้วจักรพรรดิหญ้าเงินครามน้ำแข็งอัคคีถูกเปิดขึ้นอีกครั้ง

【ชื่อ: กระดูกนิ้วจักรพรรดิหญ้าเงินครามน้ำแข็งอัคคี】

【คุณสมบัติ: ไฟขั้นสุดยอด น้ำแข็งขั้นสุดยอด】

【อายุ: ประมาณ 200,000 ปี】

【โฮสต์: ฉินหยวน】

【คุณลักษณะ: ครอบคลุม ทุกคนสามารถดูดซับมันได้โดยไร้ผลข้างเคียง】

【คำอธิบาย: กระดูกวิญญาณส่วนนอกที่สืบทอดกันมาในสำนักเฮ่าเทียนเป็นเวลาหลายพันปี ผ่านความพยายามร่วมกันของอัจฉริยะแห่งสำนักเฮ่าเทียนกว่าสิบชั่วอายุคน คุณภาพของมันได้เติบโตจนเทียบเท่ากับกระดูกวิญญาณระดับ 200,000 ปี!】

【หลังจากการดูดซับ จะได้รับทักษะวิญญาณสี่อย่าง อย่างแรกคือโบยบิน อย่างที่สองคือดาวตกทะลวงสวรรค์น้ำแข็งอัคคี อย่างที่สามคือจุดระเบิด หลังจากสร้างความเสียหายแล้ว มันจะสามารถปลดปล่อยการระเบิดอันน่าสะพรึงกลัวออกมาจากบาดแผลได้ มันจะทำงานด้วยการดีดนิ้ว หลังจากช่วงการเติบโตครั้งที่สอง มันจะเพิกเฉยต่อข้อจำกัดด้านระยะทางและไม่ใช้พลังวิญญาณใดๆ】

【ทักษะวิญญาณที่สี่มีชื่อว่า "คู่มือลับเฮ่าเทียน" หลังจากผสานเข้ากับกระดูกวิญญาณแล้ว โฮสต์สามารถเชี่ยวชาญทักษะไม้ตายทั้งหมดของสำนักเฮ่าเทียนที่มีมาจนถึงปัจจุบันได้ในทันที หลังจากผสานเข้ากับคุณลักษณะนี้แล้ว แม้จะไม่มีวิญญาณยุทธ์ค้อนเฮ่าเทียน ทักษะวิญญาณนี้ก็จะปรับเข้ากับวิญญาณยุทธ์ของโฮสต์โดยอัตโนมัติ ทำให้สามารถใช้ทักษะไม้ตายเฮ่าเทียนได้!】

มันถึงกับปรับเข้ากับวิญญาณยุทธ์โดยอัตโนมัติเลยงั้นเหรอ? นี่มันโกงกันชัดๆ

ฉินหยวนเอามือปิดปาก ประหลาดใจกับทักษะวิญญาณหลังจากการเติบโตของพวกมัน

หากกระดูกวิญญาณชิ้นนี้ตกไปอยู่ในมือของกังจื่อ กังจื่อคงจะสามารถใช้ระเบิดวงแหวนของจริงได้ นั่นก็คือ มหาผายลมสุเมรุ!

ด้วยพลังระดับนั้น ข้าเกรงว่าต่อให้ใส่หน้ากากกันแก๊สพิษก็คงช่วยอะไรไม่ได้หรอก

"น่าเสียดายที่กังจื่อ ผู้เป็นอัครวิญญาณาจารย์ที่แก่ที่สุดในตระกูลกัง ตอนนี้ไม่สามารถปล่อยตดออกมาได้ด้วยตัวเองด้วยซ้ำ ในทวีปโต้วหลัวที่เคารพความแข็งแกร่ง เขายังคงเป็นเพียงขยะที่ถูกทุกคนรังเกียจเท่านั้น"

หลังจากเยาะเย้ยกังจื่อในใจอย่างโหดร้ายเป็นเวลาสองนาทีครึ่ง ฉินหยวนก็เดินออกจากบ้านไม้

ในเมื่อเขาได้รับทักษะวิญญาณใหม่เอี่ยมมาแล้ว เขาก็ต้องลองใช้มันดู

เมื่อเห็นฉินหยวนเดินออกจากบ้าน ตู๋กูป๋อก็รีบเข้ามาหา กระแอมไอและกล่าวว่า "นายท่าน มีคำสั่งอะไรหรือขอรับ? ข้าจะทำตามความคาดหวังของท่านให้สำเร็จอย่างแน่นอน!"

"กระตือรือร้นขนาดนี้เลยเหรอ? ถ้างั้นก็เป็นเจ้าแล้วกัน"

ด้วยความประหลาดใจกับความกระตือรือร้นของตู๋กูป๋อ ฉินหยวนจึงเลือกเขาเป็นเป้าหมายในการทดสอบทันที

"ไปยืนตรงนั้นและรับการโจมตีซะดีๆ จำไว้ ไม่อนุญาตให้ใช้พลังวิญญาณปกป้องร่างกาย"

เมื่อได้รับคำสั่งจากฉินหยวน ตู๋กูป๋อก็ไม่อาจซ่อนความดีใจไว้ได้ และรีบเดินไปที่ตำแหน่งที่ห่างจากฉินหยวนกว่าหนึ่งร้อยเมตรอย่างตื่นเต้น

"นายท่าน! ข้าพร้อมแล้ว!"

"ดาวตกทะลวงสวรรค์น้ำแข็งอัคคี"

ฉินหยวนพยักหน้าเมื่อได้ยินเช่นนั้น ด้วยความคิดเดียว ปลายนิ้วของเขาก็ถูกห่อหุ้มด้วยแสงที่เจิดจ้า จากนั้น ก้อนหินยักษ์ก็ปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่าบนท้องฟ้า ปริมาตรของมันขยายและเติบโตขึ้นอย่างต่อเนื่อง

เมื่อเขาใช้พลังวิญญาณจนหมดสิ้น ก้อนหินยักษ์ก็มีเส้นผ่านศูนย์กลางถึงห้าเมตร พื้นผิวของมันถูกปกคลุมไปด้วยแสงสีแดงฉานประหลาด แผ่อุณหภูมิอันน่าสะพรึงกลัวที่สามารถระเหยคนให้กลายเป็นความว่างเปล่าได้ในพริบตา

ตู๋กูป๋อยืนตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง และวินาทีต่อมา ดวงตาของเขาก็เต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและสับสน

"นายท่าน ถ้าข้าไม่ใช้พลังวิญญาณปกป้องร่างกาย ดูเหมือนข้าจะตายนะถ้าโดนเจ้านี่เข้าไป"

"แน่นอน" ฉินหยวนพูดอย่างตรงไปตรงมา

หากทักษะวิญญาณที่ได้รับจากกระดูกวิญญาณระดับ 200,000 ปีไม่สามารถแม้แต่จะแผดเผาคนให้ตายได้ มันจะเป็นสถานการณ์แบบไหนกันล่ะ?

ตู๋กูป๋อเงียบไปเป็นเวลานาน ไม่รู้จะตอบอย่างไร หลังจากดิ้นรนในใจอยู่นาน ในที่สุดเขาก็ถามว่า "นายท่าน ถ้าข้าตาย ข้าจะฟื้นคืนชีพขึ้นมาไหม?"

ฉินหยวนเผยรอยยิ้มที่ดูน่ารักไร้เดียงสาและตอบว่า "ไม่ต้องห่วง ถ้าเจ้าตาย ข้าจะดูแลหลานสาวของเจ้าเป็นอย่างดีเลยล่ะ"

เมื่อได้รับคำยืนยันจากฉินหยวน ในที่สุดตู๋กูป๋อก็เตรียมใจพร้อม ทำท่าทางเผชิญหน้ากับความตายอย่างไม่เกรงกลัว และตะโกนว่า "นายท่าน ข้าพร้อมแล้ว"

"เจ้าช่างกล้าหาญจริงๆ!" ฉินหยวนเอ่ยชม จากนั้นด้วยความคิดเดียว ก้อนหินยักษ์สีแดงฉานก็พุ่งทะยานลงมาจากความสูงหลายร้อยเมตรในอากาศตรงไปยังตู๋กูป๋อ ทิ้งไว้เพียงดินแดนที่แห้งแล้งไว้เบื้องหลัง

วินาทีที่ก้อนหินยักษ์สัมผัสกับพื้นดิน มันก็ทำให้เกิดกระแสลมกระโชกแรงและปะทุเป็นระเบิดที่ดังกึกก้อง เปลวไฟที่โหมกระหน่ำแผดเผาพื้นดิน ทำให้ไม่สามารถมองเห็นผลลัพธ์ได้อย่างชัดเจน

"ต่อไป จุดระเบิด!" ฉินหยวนดีดนิ้วทันที และในพริบตานั้น การระเบิดครั้งใหญ่ก็ปรากฏขึ้นท่ามกลางเปลวเพลิง พร้อมกับควันดำที่ค่อยๆ ลอยขึ้นมาปกคลุมทั่วทั้งท้องฟ้า

"การที่สามารถใช้จุดระเบิดได้โดยไม่ต้องใช้พลังวิญญาณ ช่างเป็นทักษะวิญญาณที่ยอดเยี่ยมจริงๆ" ฉินหยวนอดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา

หลังจากผ่านไปครู่ใหญ่ ควันก็จางหายไปและเปลวเพลิงก็ค่อยๆ สงบลง แต่ร่างของตู๋กูป๋อยังคงยืนอยู่กับที่

"เจ้ายังมีชีวิตอยู่อีกเหรอเนี่ย" ฉินหยวนพูดด้วยความประหลาดใจ

ร่างของตู๋กูป๋อไหม้เกรียมไปทั้งตัว แต่เขาก็ยกนิ้วโป้งให้และเอ่ยชม "ทักษะวิญญาณของนายท่านช่างทรงพลังจริงๆ! มันยอดเยี่ยมมาก!"

เมื่อได้รับคำชมจนพอใจ ฉินหยวนก็พูดอย่างมีความสุขว่า "ดี ต่อไปข้าจะลองใช้ระเบิดวงแหวนดูล่ะ"

...

ในขณะเดียวกัน ที่หมู่บ้านวิญญาณศักดิ์สิทธิ์

"ท่านพ่อ ข้าอยากได้วงแหวนวิญญาณ!"

ใบหน้าของถังซานแดงก่ำด้วยความโกรธ และเขาตะโกนใส่ถังเฮ่าเสียงดังผิดปกติ

"ไม่ ไม่ การที่เจ้าจะออกไปล่าวงแหวนวิญญาณคนเดียวมันอันตรายเกินไป"

ถังเฮ่าโบกมือปฏิเสธ

เมื่อสองวันก่อน เขาพาถังซานเข้าเมืองเพื่อหาอาจารย์ที่เหมาะสม แต่ไม่มีใครคู่ควรเลย การให้ถังซานรับคนพวกนั้นเป็นอาจารย์รังแต่จะเป็นภาระให้กับถังซานเปล่าๆ

แต่ก็นั่นแหละ หากไม่มีอาจารย์คอยชี้แนะ เส้นทางการบำเพ็ญตบะในอนาคตของเสี่ยวซานคงจะสับสนวุ่นวายมาก

"ไม่เป็นไร ข้าสามารถล่าสัตว์วิญญาณได้ด้วยตัวเอง ต่อให้มันจะเป็นแค่สัตว์วิญญาณสิบปีก็ตาม!"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ถังเฮ่าก็เบิกตากว้าง จ้องมองถังซานเขม็ง ดวงตาที่แดงก่ำของเขาเต็มไปด้วยความน่าเกรงขามและการกดขี่ที่ไม่อาจตั้งคำถามได้

ถังซานไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องหดตัวกลับ ก้มหน้าลงด้วยความหงุดหงิด

ถังเฮ่าถอนหายใจ เขารู้ดีว่าทำไมถังซานถึงร้อนใจที่จะดูดซับวงแหวนวิญญาณนัก นั่นเป็นเพราะเขาพ่ายแพ้ให้กับฉินหยวนเมื่อไม่กี่วันก่อน

ถังซานซึ่งรู้สึกต่ำต้อยอยู่ลึกๆ ในใจอยู่แล้ว ปิศาจในใจของเขาก็ถูกเปิดเผยออกมาอย่างสมบูรณ์หลังจากที่ฉินหยวนจากหมู่บ้านวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ไป

"การมีเป้าหมายให้ไล่ตามเป็นเรื่องที่ดี แต่ฉินหยวนคนนั้นไม่คู่ควรเลย"

ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา ถังเฮ่าไม่รู้ว่าเขาพยายามเกลี้ยกล่อมถังซานไปกี่ครั้งแล้ว แต่ในฐานะช่างตีเหล็กซอมซ่อที่เมาหัวราน้ำไปวันๆ คำพูดของเขาไม่มีน้ำหนักเลย และกลับทำให้ถังซานมีปฏิกิริยาต่อต้านมากขึ้นเรื่อยๆ

"ในเมื่อเป็นแบบนี้ ข้า ถังเฮ่า ก็จะไม่ปิดบังอีกต่อไป!"

"ท่านพ่อ ท่านเป็นอะไรไป?"

เมื่อเห็นท่าทางมุ่งมั่นของถังเฮ่า ถังซานก็ดูงุนงง

"เสี่ยวซาน ข้าจะไม่เสแสร้งอีกต่อไปแล้ว ข้าจะหงายไพ่บนมือทั้งหมดเลย! ความจริงแล้วข้าเคยเป็นราชทินนามพรหมยุทธ์ที่โด่งดังระดับโลก! พรหมยุทธ์เฮ่าเทียนที่ทุบตีองค์สังฆราชคนก่อนของสำนักวิญญาณยุทธ์จนหมอบกระแตไงล่ะ!"

"หาอาจารย์ไม่ได้งั้นเหรอ? ไม่เป็นไร! ข้า พรหมยุทธ์เฮ่าเทียน จะสอนเจ้าเอง!"

เสียงอันดังกึกก้องของถังเฮ่าสะท้อนไปทั่วร้านตีเหล็ก หลังจากเปิดเผยตัวตน เขาก็ยืดอกอย่างภาคภูมิใจ ทำท่าทางราวกับเป็นผู้เชี่ยวชาญที่ทรงพลังอย่างเต็มเปี่ยม

หลังจากได้ยินเช่นนี้ ตอนแรกถังซานก็เบิกตากว้าง จากนั้นเขาก็เดาะลิ้น หันหลังกลับ และเริ่มจัดเก็บขวดเหล้าบนโต๊ะ

"ท่านพ่อ ท่านต้องดื่มเหล้าปลอมมากไปแน่ๆ เลย"