บทที่ 151 เกมแรกแห่งปี

บทที่ 151 เกมแรกแห่งปี

หลังจบการซ้อมแข่ง บาราฮาถูกเห็นว่ากำลังจดบันทึกบางอย่างกับทีมโค้ช "ไปล้างเนื้อล้างตัวแล้วไปเจอกันที่โรงอาหาร" บาราฮาพูดขณะเดินไปที่ห้องทำงานของเขา

ผู้เล่นทำตามคำสั่งและไปที่ห้องแต่งตัวก่อนจะมุ่งหน้าไปพื้นที่รับประทานอาหาร ที่ซึ่งผู้เล่นหยอกล้อและแบ่งปันเรื่องราวกัน

หลังทานอาหารเสร็จ ผู้เล่นหยิบสมุดจดและปากกาขณะมุ่งหน้าไปยังห้องวิดีโอ

อิซานจัดสายสะพายกระเป๋าเป้ รองเท้าสตั๊ดกระทบกันเบา ๆ อยู่ข้างในขณะเขาเดินไปตามทางเดินอันทันสมัยของศูนย์ฝึกซ้อม

บรรยากาศสงบแต่เต็มไปด้วยพลัง ผสมผสานระหว่างสมาธิและความมุ่งมั่นหลังจากผลเสมอที่น่ากังวลของทีมกับบียาร์เรอัลในครึ่งแรกของฤดูกาล

เงาสะท้อนของเขาวูบวาบในผนังกระจกขณะเลี้ยวตรงมุมตึกและมุ่งหน้าสู่ห้องวิดีโอ

ปิเอโตรและมาร์กขนาบข้างเขา เสียงของพวกเขาสะท้อนเบา ๆ ไปตามผนัง

"นายคิดว่าพวกเขาจะเพรสซิงสูงอีกไหม?" ปิเอโตรถาม คิ้วขมวดขณะหมุนขวดน้ำในมือเล่นอย่างใจลอย

"อาจจะ" อิซานตอบ น้ำเสียงสงบแต่ครุ่นคิด "คราวที่แล้วพวกเขาทำเพื่อบีบแดนกลางเรา ถ้าเราแก้ทางไม่ได้ ก็คงเป็นงานหินอีกนัด"

มาร์กหัวเราะเบา ๆ แต่แฝงความเสียดสี "อย่างน้อยนายก็รอดตัวไป นายมีความเร็วระเบิดพลังอยู่แล้ว ส่วนชั้นเหรอ? คงหอบแฮก ๆ ตั้งแต่นาทีที่ 60 ถ้าพวกเขาเล่นแบบนั้น"

ทั้งสามคนหัวเราะ มิตรภาพช่วยลดความตึงเครียดของการวิเคราะห์แทคติกที่กำลังจะมาถึง จากนั้นน้ำเสียงของปิเอโตรก็เปลี่ยนไป "พวกนายได้ยินเรื่องโซซ่าใช่ไหม?"

อิซานเลิกคิ้ว "ทำไมเหรอ?"

"โดนส่งไปเล่น U23 อีกแล้ว" ปิเอโตรพูด ส่ายหัว "สามนัดติดแล้วมั้งเนี่ย"

มาร์กพยักหน้า สีหน้าจริงจังขึ้น "เขาเก่งนะ ไม่ต้องสงสัยเลย แต่เขาคาดเดาไม่ได้เกินไป โค้ชเสี่ยงไม่ได้หรอก โดยเฉพาะกับแมตช์แบบนี้"

อิซานเม้มปาก คิดถึงปีกปริศนารายนี้ ลีลาเท้าของโซซ่าเหมือนบทกวีที่เคลื่อนไหวได้ แต่แนวโน้มที่จะเสียสมาธิของเขาทำร้ายทีมในช่วงเวลาสำคัญมาแล้ว

"เขาต้องหาสมดุลให้เจอ" อิซานพูดหลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง "ถ้าทำได้ เขาจะหยุดไม่อยู่เลย แต่จนกว่าจะถึงตอนนั้น..."

ปิเอโตรผายมือไปทางประตูห้องวิดีโอ ที่ซึ่งนักวิเคราะห์ทีมกำลังตั้งค่าคลิปการแข่งขันสองสามนัดล่าสุดของบียาร์เรอัล

"ไปเถอะ พ่ออัจฉริยะ ไปหาวิธีจัดการพวกเขาก่อนจะมานั่งคุยเรื่องแก้ปัญหาให้โซซ่า"

อิซานยิ้มมุมปาก ก้าวผ่านประตูเข้าไป ห้องมีแสงสลัว แสงจากหน้าจอขนาดใหญ่ทอดเงาลงบนเก้าอี้ที่จัดเรียงเป็นแถวอย่างเป็นระเบียบ

การวิเคราะห์แทคติกกำลังจะเริ่มขึ้น และการหยอกล้อก็หลีกทางให้กับสมาธิ

...

อากาศเต็มไปด้วยพลังงานที่ศูนย์ฝึกซ้อมของ บาเลนเซีย ซีเอฟ ขณะผู้เล่นและทีมงานเตรียมตัวเดินทางไปเมสตายาเพื่อศึกสำคัญในลาลิกากับบียาร์เรอัล

แสงแดดสะท้อนกับรถบัสทีมที่จอดอยู่ใกล้ทางเข้า ดีไซน์โฉบเฉี่ยวสะท้อนความทะเยอทะยานของสโมสรในฤดูกาลนี้

ภายในศูนย์ฝึก ทุกมุมแผ่รังสีความเป็นมืออาชีพและสมาธิ

ในห้องแต่งตัว ผู้เล่นเริ่มเข้าสู่โหมดการแข่งขันแล้ว

หัวหน้าโค้ช รูเบน บาราฮา ยืนอยู่ตรงกลาง คลิปบอร์ดในมือ กล่าวปลุกใจอย่างสุขุม

น้ำเสียงของเขาเปี่ยมด้วยความเชื่อมั่นขณะเน้นย้ำความสำคัญของการทำงานเป็นทีม วินัย และความแข็งแกร่งเมื่อต้องเจอกับเกมรุกอันรวดเร็วของบียาร์เรอัล

ปกติเขาจะทำที่สนาม แต่เขาตัดสินใจทำที่ศูนย์ฝึกเพื่อให้ผู้เล่นมีเวลาไตร่ตรองและคิดถึงคำพูดของเขาเพื่อนำไปใช้

ผู้ช่วยโค้ช โมเรโน วุ่นวายอยู่รอบ ๆ เขา เพื่อให้แน่ใจว่าผู้เล่นทุกคนรู้บทบาทและความรับผิดชอบของตัวเอง

เสน่ห์ของบาราฮาแผ่ซ่านไปทั่วห้อง การเชื่อมโยงของเขากับทีมเห็นได้ชัดจากสีหน้าที่ตั้งใจฟังขณะเขาวางแทคติก

สักพัก ผู้เล่นก็เริ่มเก็บของ จุดหมายปลายทางคือเมสตายา

ขณะที่ผู้เล่นทยอยขึ้นรถบัส ทีมงานเทคนิคทบทวนแผนการเล่นเป็นครั้งสุดท้าย

นักวิเคราะห์วิดีโอ คาร์ลอส มาร์เชนา สบตากับบาราฮาอย่างรู้กัน ความมั่นใจที่มีร่วมกันสะท้อนถึงเวลาหลายชั่วโมงที่ใช้ไปกับการศึกษาแทคติกของบียาร์เรอัล

รถบัสทีมที่ประดับด้วยตราสโมสร คำรามก้อง เป็นสัญญาณเริ่มต้นการเดินทางสู่เมสตายา

แฟนบอลยืนเรียงรายตามถนนหน้าศูนย์ฝึกซ้อม เสียงเชียร์และเสียงตะโกนสร้างบรรยากาศที่น่าตื่นเต้น

เด็ก ๆ โบกผ้าพันคอและเสื้อแข่ง หวังว่าจะได้เห็นไอดอลของพวกเขา ผู้เล่นตอบรับกองเชียร์ด้วยการโบกมือและยิ้ม รับพลังจากความหลงใหลอันแน่วแน่ของสาวกบาเลนเซีย

เมื่อรถบัสเคลื่อนตัวออกไป บรรยากาศภายในเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นอันแข็งแกร่ง บทสนทนาเรื่องแทคติกปะปนกับพิธีกรรมส่วนตัว...ใส่หูฟัง เปิดเพลย์ลิสต์ และจิตใจจดจ่ออยู่กับความท้าทายข้างหน้า

เมสตายารออยู่ อัฒจันทร์พร้อมจะคำรามขณะบาเลนเซียเตรียมปกป้องป้อมปราการของพวกเขาจากบียาร์เรอัล

......

ผู้เล่นได้รับการต้อนรับด้วยเสียงคำรามกึกก้องเมื่อก้าวลงสู่สนามเหย้า

ขวัญกำลังใจพุ่งสูง คริสต์มาสเพิ่งผ่านไป ปีใหม่เพิ่งเริ่มต้น และบาเลนเซียรั้งอันดับ 4 บนตารางคะแนน

แฟนบอลไม่คาดหวังสิ่งอื่นใดนอกจากสิ่งที่ดีที่สุดจากพวกเขา และสิ่งที่ดีที่สุดคือโอกาสคว้าชัยชนะเหนือหนึ่งในทีมที่ดีที่สุดในลาลิกา

"โย่ อิซาน โชว์ทริคให้แฟน ๆ ดูหน่อยสิ แบบว่าเพื่อเพิ่มขวัญกำลังใจน่ะ" กาย่าพูดขณะเดินผ่าน

นานแล้วที่เขาไม่ได้เห็นพิธีกรรมวอร์มอัปของอิซาน และเขากำลังพยายามใช้แฟนบอลเป็นข้ออ้างให้อิซานทำ

"บางทีผมก็คิดนะว่าพวกพี่เห็นผมเป็นนักเล่นกลในคณะละครสัตว์หรือไง" อิซานบ่นขณะเดินไปที่ลูกบอลอย่างไม่เต็มใจ

มาร์มารดัชวิลีที่เห็นเขาเดินมา แกล้งปวดท้อง นั่งยอง ๆ กุมท้องไว้

นี่ดึงดูดความสนใจของแพทย์คนหนึ่งทำให้เขารีบวิ่งไปหา

"ใช่! ใช่ เล่นตามน้ำไป ผมไม่ได้ป่วย แค่ไม่อยากรับลูกยิงของหมอนั่นเฉย ๆ" มาร์มารดัชวิลีพูด เขินเล็กน้อย ขณะพยักพเยิดไปทางอิซาน

แพทย์ไม่อยากเชื่อสิ่งที่ได้ยินแต่ก็ไม่แฉมาร์มารดัชวิลี

เฆาเม โดเมเนค เข้ามาเฝ้าเสาที่ว่างเปล่าแทน แต่มาร์มารดัชวิลีต้องชะงักเมื่อเจอลูกยิงที่พุ่งเข้ามา

"บอกให้โชว์ทริค ไม่ใช่ทรมานผู้รักษาประตู เพราะนายนั่นแหละ จอร์จี้ถึงแกล้งปวดท้อง"

อิซานไม่พูดอะไร เพียงแค่ยักไหล่ "พี่บอกให้โชว์ทริค ผมก็ทำอยู่นี่ไง"

ขณะที่ผู้เล่นวอร์มอัปต่อไป โค้ชฟิตเนส ฆาเบียร์ มินญาโน คอยสังเกตการณ์อย่างใกล้ชิด เพื่อให้แน่ใจว่าผู้เล่นทุกคนพร้อมทางร่างกายสำหรับศึกข้างหน้า

ทีมแพทย์นำโดย ดร. หลุยส์ นาวาร์โร ก็ทำการตรวจสอบนาทีสุดท้ายเพื่อยืนยันว่าทุกคนพร้อมลงแข่ง

ขวดเครื่องดื่มเกลือแร่และเจลพลังงานถูกแจกจ่าย ขณะที่เจ้าหน้าที่ดูแลอุปกรณ์เตรียมชุด รองเท้า และอุปกรณ์เสริมอย่างพิถีพิถัน ไม่ปล่อยให้รายละเอียดใดเล็ดลอด

หลังจากสวมชุดแข่ง ผู้เล่นบาเลนเซียทุกคนนั่งลงเงียบ ๆ ในห้องแต่งตัว ความตึงเครียดจับต้องได้

แมตช์นี้ไม่ใช่แค่แมตช์ธรรมดา แต่มันคือการประกาศศักดา พวกเขาต้องการเปิดปีใหม่อย่างยิ่งใหญ่

และจะมีวิธีไหนดีไปกว่าการชนะนัดแรก? สักพัก เจ้าหน้าที่มาที่หน้าห้องแต่งตัวบาเลนเซีย บอกให้พวกเขาเตรียมพร้อม

ผู้เล่นทุกคนรวมพลังกัน ฟังคำพูดจากกาย่า

"เมื่อเราชนะวันนี้ และชั้นใช้คำว่าเมื่อ! พวกนายจะรู้สึกถึงสิ่งที่ชั้นรู้สึก และพวกนายจะรู้ว่าชั้นหมายความว่ายังไงเมื่อชั้นบอกว่าชั้นเชื่อในทีมนี้

และเพราะโค้ชเชื่อในอิซานด้วย" เขาพูด ทำให้บรรยากาศผ่อนคลายลง "เล่นอย่างระมัดระวัง แต่อย่ามากเกินไป

มีความคิดสร้างสรรค์เข้าไว้ เอาล่ะพวกเรา ไปกันเถอะ เรามีเรื่องราวที่จะเล่าผ่านแมตช์นี้ วามอส บาเลนเซีย!!"

หลังสุนทรพจน์ของกาย่า ผู้เล่นเดินออกมา เจอผู้เล่นตัวจริงบียาร์เรอัลในอุโมงค์

ผู้เล่นยืนเรียงแถวรอ และในไม่ช้าก็ถูกนำออกไปโดยผู้ตัดสิน

เมื่อผู้เล่นก้าวลงสู่สนาม เสียงคำรามของฝูงชนก็ดังขึ้นอีกระดับ ความคาดหวังที่ก่อตัวขึ้นไม่ใช่สำหรับคนใจเสาะ

แฟนบอลเริ่มร้องเพลงเชียร์ บางคนถึงกับทำเหมือนแมตช์นี้เป็นนัดชิงบอลถ้วย

"ดีใจนะที่เราไม่ได้เจอ บาร์เซโลนา หรือ เรอัล มาดริด ในบ้าน ไม่งั้นคงเกิดเรื่องแย่กว่านี้แน่" อิซานคิดขณะเดินไปข้างหน้า

....

ผู้บรรยาย (อย่างตื่นเต้น):

"ยินดีต้อนรับสู่สนามเมสตายาอันเก่าแก่ ที่ซึ่งค่ำคืนนี้ บาเลนเซีย ซีเอฟ เปิดบ้านรับการมาเยือนของ บียาร์เรอัล ในสิ่งที่สัญญาว่าจะเป็นการปะทะที่ดุเดือด!

ไอ้ค้างคาวหวังจะคว้า 3 แต้มเต็ม แต่บียาร์เรอัลไม่ได้มาเพื่อให้งานง่าย

เรือดำน้ำสีเหลืองมีเกมรุกที่น่ากลัว และพวกเขาต้องการทำลายงานปาร์ตี้

ดาวรุ่งบาเลนเซียจะมีงานหนักในวันนี้เมื่อบาราฮาส่งทีมชุดที่ค่อนข้างอายุน้อยกว่าปกติลงสนาม

ตรงข้ามกับคู่แข่ง บียาร์เรอัลเลือกใช้วิธีการที่เน้นผลการแข่งขันมากกว่า โดยผสมผสานความสดกับประสบการณ์

รัดเข็มขัดให้แน่นครับทุกคน...นี่จะเป็นแมตช์ที่น่าจดจำแน่นอน!"

ขณะที่ผู้บรรยายพูดยาวเหยียด ผู้เล่นยืนเรียงแถวต่อหน้าฝูงชน ผ่านพิธีการก่อนเกมไปอย่างราบรื่น

ไม่กี่อึดใจต่อมา ผู้เล่นก็พร้อมเริ่มเกม ชำเลืองมองนาฬิกา ผู้ตัดสินรอสักครู่ก่อนจะเป่านกหวีดในที่สุด

ปรี๊ดดดดดดดด

เสียงนกหวีดของผู้ตัดสินดังขึ้น ปลุกเกมให้มีชีวิต

โปรดติดตามตอนต่อไป จบตอน