ตอนที่ 14 : ถ้าอาจารย์กับมินาโตะตกน้ำ ท่านจะช่วยใคร? ท่านรุ่นที่ 3

ตอนที่ 14 : ถ้าอาจารย์กับมินาโตะตกน้ำ ท่านจะช่วยใคร? ท่านรุ่นที่ 3

โอโรจิมารุไม่ได้ไปสนามรบมาสักพักแล้ว แต่กลับ "ซ่อนตัว" อยู่แนวหลังเพื่อจัดการเอกสารแทน

ชาวโคโนฮะมีเจตจำนงแห่งไฟอยู่ในใจ นั่นหมายความว่าไม่ว่าชาวบ้านที่พูดจะเต็มใจตายเพื่อมันจริงๆ หรือไม่ พวกเขาก็แค่ต้องการให้หมู่บ้านของพวกเขาต่อสู้เพื่อขยายอาณาเขต! สู้! สู้ให้หนัก! สู้เพื่อความมั่นใจ! สู้เพื่อตัวพวกเขาเอง!

และมันก็ไม่สำคัญด้วยว่าสงครามหมายถึงความตาย ตราบใดที่คนตายไม่ใช่พวกเขา

นั่นหมายความว่า เมื่อเทียบกับการบริหารพลเรือนแล้ว ชาวบ้านให้ความสำคัญกับความสำเร็จทางการทหารมากกว่า

สิ่งนี้เห็นได้จากข้อเท็จจริงที่ว่า ชื่อเสียงของฮาชิรามะในโคโนฮะนั้นเหนือกว่าโทบิรามะผู้สร้างระบบต่างๆ มากมาย

พวกเขาไม่รู้และไม่เห็นบทบาทของโอโรจิมารุ รู้เพียงว่าโอโรจิมารุนั่งอยู่ในห้องทำงานทุกวัน โดยไม่โดนลมโดนฝน

แต่พวกเขากลับรู้ชัดเจนถึงบทบาทของมินาโตะ ในขณะที่เขาวิ่งรอกไปตามสมรภูมิใหญ่ๆ ของโคโนฮะ เพื่อแก้ปัญหาที่ยากลำบากครั้งแล้วครั้งเล่าให้กับโคโนฮะ

ผู้สนับสนุนมินาโตะเริ่มค่อยๆ ปรากฏตัวขึ้นในหมู่บ้านแล้ว

โอโรจิมารุไม่ได้ใส่ใจกับเรื่องนี้เลย จากผลงานของเขาในสงครามโลกนินจาครั้งที่ 2 และผลงานบางส่วนของเขาในสงครามโลกนินจาครั้งที่ 3 การที่มินาโตะอยากจะเอาชนะเขานั้น เป็นไปไม่ได้เลย

แต่ลูกศิษย์ของเขา...

...ไม่รู้ว่าเป็นโรคหวาดระแวงหรือเปล่า

"อาจารย์ครับ!" ทันทีที่เจิ้งอี้เข้ามาในห้องทำงาน โอโรจิมารุก็เคาะโต๊ะและให้หน่วยลับสองคนออกมาลากเขาออกไป

"อาจารย์! ทำไมอาจารย์ถึงไม่ยอมฟังคำเตือนด้วยความหวังดีของผมเลย? ลูกศิษย์จะทำร้ายอาจารย์ได้ยังไงล่ะครับ?"

"นั่นไม่ใช่คำเตือนด้วยความหวังดีหรอก" โอโรจิมารุถอนหายใจ จากนั้นก็ก้มหน้าก้มตาจัดการเอกสารต่อไป

ทำไมเจิ้งอี้ถึงขี้ระแวงขนาดนี้นะ?

ช่วงนี้การจัดการเอกสารมันเหนื่อยจริงๆ เขาอยากจะไปสานต่อแผนการอันยิ่งใหญ่เพื่อความเป็นอมตะของเขามากกว่า

ถ้าเพียงแต่เจิ้งอี้จะมาช่วยเขาที่ห้องทำงานได้ก็คงดี

แต่เด็กคนนี้มาถึงก็เอาแต่สร้างความตื่นตระหนก

บางทีอาจจะเป็นความคิดถึงในวัยเด็ก แต่โอโรจิมารุก็นึกภาพไม่ออกเลยว่าอาจารย์ที่รักเขามากที่สุดจะลำเอียงเข้าข้าง "ลูกชายคนเล็ก" อย่างที่เจิ้งอี้บอก

เจิ้งอี้ถูกลากออกมาจากอาคารสำนักงานโฮคาเงะ และเขาก็พูดออกมาจริงๆ ว่า "โอโรจิมารุ! ก็หลับตาวิ่งต่อไปแล้วกันนะ"

เรียกชื่อเขาตรงๆ เลย

เป็นเพราะโอโรจิมารุเป็นคนใจกว้างและไม่ได้หัวโบราณขนาดนั้น ไม่อย่างนั้นเจิ้งอี้คงโดนซัดไปแล้วแน่ๆ

"มาเลย ให้ผมใช้สองตานี้ดูว่าอาจารย์จะพ่ายแพ้ให้มินาโตะยังไง"

ดูเหมือนว่าทุกครั้งที่คำแนะนำของ "ขุนนางผู้ภักดี" ไม่ได้รับการยอมรับ พวกเขาก็จะตะโกนแบบนี้ เจิ้งอี้ก็เลยตะโกนด้วยเหมือนกัน

ถ้าตายก็ตายสิ

ยังไงฉันก็ต้องตายในอนาคตอยู่แล้ว

ให้เขาตายตอนนี้ซะดีกว่า ก่อนที่ชื่อเสียงจะเหม็นโฉ่ ก่อนที่ผู้คนจะด่าทอและสาปแช่งเขา

"ท่านโฮคาเงะเรียกพบครับ"

ทันทีที่เดินออกมาจากอาคารสำนักงานโฮคาเงะ เจิ้งอี้ก็ถูกฮิรุเซ็น ซารุโทบิ เรียกตัวไปอีกครั้ง

ฮิรุเซ็น ซารุโทบิ ผู้ครอบครองลูกแก้วพยากรณ์ จะไม่รู้ได้อย่างไรว่าเจิ้งอี้พูดอะไรกับโอโรจิมารุบ้างในแต่ละวัน?

พูดแค่ครั้งสองครั้งก็พอแล้ว

แต่เขากลับเอาแต่พูดซ้ำๆ

นายพยายามจะทำอะไรกันแน่?

นายเป็นโฮคาเงะของโคโนฮะ หรือว่าฉันกันแน่?

นี่ฉันไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะตัดสินใจว่าใครจะได้เป็นโฮคาเงะเลยเหรอ?

ใช่แล้ว ฮิรุเซ็น ซารุโทบิ ไม่อยากมอบตำแหน่งโฮคาเงะให้โอโรจิมารุ

นี่คือเหตุผลของเขา

จะยกตัวอย่างเปรียบเทียบให้เห็นภาพชัดเจนที่สุดล่ะนะ

ถ้าวันหนึ่งโคโนฮะต้องเผชิญกับวิกฤตครั้งใหญ่ที่ไม่เคยมีมาก่อน

ทั้งโอโรจิมารุและมินาโตะต่างก็รู้จักคาถาลับของตระกูลอุซึมากิที่เรียกว่า คาถาปิดผนึกซากอสูร ซึ่งสามารถบังคับแลกชีวิตกับศัตรูได้

มินาโตะจะต่อสู้อย่างไม่ลังเลแน่นอน

แต่โอโรจิมารุ... จะกลายเป็นโฮคาเงะคนแรกในประวัติศาสตร์ที่วิ่งหนีเมื่อภัยมาถึงอย่างแน่นอน

ดังนั้น เขาจึงพยายามสร้างกระแสสนับสนุนมินาโตะ และลดทอนอำนาจของกลุ่มโอโรจิมารุลง

เขาสามารถโปรโมตได้ว่าคนของฝั่งโอโรจิมารุเป็นเด็กดีและเป็นลูกศิษย์ที่ดี แต่เขาไม่สามารถโปรโมตให้พวกเขาเป็นนินจาที่ดีได้อย่างเด็ดขาด

ฮิรุเซ็น ซารุโทบิ หวังว่าโอโรจิมารุจะเข้ามารับช่วงต่องานของคนอย่างโคฮารุ และกลายมาเป็นที่ปรึกษาให้กับมินาโตะ

สำหรับคนอื่น นี่อาจเป็นเกียรติยศ

แต่สิ่งที่โอโรจิมารุคาดหวังคือการได้เป็นโฮคาเงะ และได้รับการปฏิบัติเป็นพิเศษจากฮิรุเซ็น ซารุโทบิ

ซึ่งเขาถูกกำหนดมาแล้วว่าจะไม่ได้รับสองสิ่งนี้จากฮิรุเซ็น ซารุโทบิ

บางทีแต่ละคนอาจมีข้อดีของตัวเอง แต่ฮิรุเซ็น ซารุโทบิแค่รู้สึกว่ามินาโตะเหมาะสมกว่า มีเหตุผลมากมายที่สนับสนุนเรื่องนี้

เจิ้งอี้ถูกพาเข้ามาในห้องทำงาน

"เจ้าหนู ดูเหมือนเธอจะพูดกับโอโรจิมารุไว้เยอะเลยนะ" ฮิรุเซ็น ซารุโทบิปวดหัวนิดหน่อย ดันมีวัยรุ่นเลือดร้อนอยากจะมาทำลายแผนของเขาซะงั้น

ถ้าโอโรจิมารุท้าทายเขาตอนนี้ และพาคนของเขาไปแข่งกับมินาโตะ แม้แต่เขาก็ยังต้องยอมประนีประนอม

ดังนั้น เขาจึงหวังว่าจะเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับสักพัก อย่างน้อยก็จนกว่ากระแสสนับสนุนมินาโตะจะสูสีกับโอโรจิมารุ

"ท่านรุ่นที่ 3 ไม่รักอาจารย์เหรอครับ?" เจิ้งอี้ไม่ได้ตอบ แต่กลับถามขึ้นมาก่อน

"รักงั้นเหรอ?" ฮิรุเซ็น ซารุโทบิชะงักไปครู่หนึ่ง การพูดคำว่ารักมันอาจจะดูเลี่ยนไปหน่อย แต่รวมๆ แล้ว โอโรจิมารุก็เป็นคนที่เขามองดูมาตั้งแต่เด็ก เขาจึงตอบไปว่า "แน่นอนว่าฉันให้ความสำคัญกับโอโรจิมารุมาก"

"แล้วมินาโตะล่ะครับ?"

"ฉันก็ให้ความสำคัญกับเขาเหมือนกัน"

"แล้วถ้าอาจารย์กับมินาโตะตกน้ำ ท่านจะช่วยใครก่อนล่ะครับ?"

ฮิรุเซ็น ซารุโทบิอดไม่ได้ที่จะจินตนาการตาม ถ้าสองคนนั้นตกน้ำ เขาอาจจะช่วยมินาโตะก่อน...

"พวกเขาเป็นนินจานะ เดินบนน้ำได้ ถ้าพวกเขาตกน้ำจะต้องให้ฉันช่วยด้วยเหรอ? นี่มันคำถามอะไรกันเนี่ย?" ฮิรุเซ็น ซารุโทบิไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ดี

คนแบบพวกเขาน่ะ นักการเมืองอย่างพวกเขา ต้องรับผิดชอบในสิ่งที่พูดออกไป

มีหน่วยลับตั้งมากมายในอาคารสำนักงานโฮคาเงะ ถ้าเกิดมีข่าวลือหลุดออกไปแม้แต่นิดเดียวล่ะ?

ถ้าเขาพูดชื่อโอโรจิมารุ ก็เท่ากับว่าเขาสนับสนุนให้โอโรจิมารุเป็นโฮคาเงะ และคนกลุ่มหนึ่งก็จะไปโหวตให้โอโรจิมารุ

ถ้าเขาพูดชื่อมินาโตะ โอโรจิมารุก็อยู่ห้องข้างๆ กำลังแอบฟังอยู่นี่เอง

ตามหลักแล้ว ในเมื่อฮิรุเซ็น ซารุโทบิพูดแบบนั้นแล้ว คนที่มีวุฒิภาวะทางอารมณ์สูงกว่าก็คงจะไม่ยกเรื่องนี้ขึ้นมาพูดอีก

แต่เพื่ออาจารย์ของเขา เจิ้งอี้จึงยอมทำทุกอย่าง "ผมต้องการคำตอบจากท่านครับ ท่านรุ่นที่ 3 เรื่องนี้สำคัญกับอาจารย์ของผมมาก"

"อืม... งั้นลองถามอีกครั้งสิ"

ดังนั้น เจิ้งอี้จึงถามคำถามนี้อีกครั้ง

ครั้งนี้ คำตอบของฮิรุเซ็น ซารุโทบิคือ "ฉันจะอัญเชิญเอนม่าออกมา แล้วช่วยทั้งสองคนเลย"

"ท่านเลือกได้แค่คนเดียวนะครับ"

"เลือกคนเดียวเหรอ? งั้นฉันกับเอนม่าจะเลือกคนละคนก็แล้วกัน"

เจิ้งอี้: "..."

ตาแก่รุ่นที่ 3 คนนี้รู้วิธีแกล้งโง่จริงๆ

เขารู้ว่าไม่ว่าเขาจะถามยังไงต่อไป ก็คงไม่ได้คำตอบอยู่ดี

ในตอนนั้นเอง ซารุโทบิ บิวาโกะ ก็เอาข้าวมาส่ง ช่วยแก้ปัญหาใหญ่ให้ฮิรุเซ็น ซารุโทบิพอดี

บิวาโกะเดินผ่านเจิ้งอี้ไปเฉยๆ มันยากมากสำหรับเธอที่จะยิ้มให้คนที่ฆ่าลูกพี่ลูกน้องของเธอ แม้ว่าลูกพี่ลูกน้องของเธอจะทำผิดกฎหมาย แต่มันก็ควรจะให้หมู่บ้านเป็นคนตัดสิน ไม่ใช่การฆ่าเขาโดยพลการ

ถ้าผู้บัญชาการแนวหน้าสามารถฆ่าโจนินในหมู่บ้านตามใจชอบได้โดยไม่ต้องรับโทษใดๆ ในภายหลังล่ะก็

งั้นเธอขอถามหน่อย: แล้วถ้าผู้บัญชาการแนวหน้าคนใดคนหนึ่งของโคโนฮะหาข้ออ้างเพื่อฆ่าคู่แข่งทางการเมืองของพวกเขาโดยตรงล่ะ? ผู้บัญชาการคนนี้ก็จะไม่ถูกลงโทษในภายหลังด้วยใช่ไหม?

แม้เธอจะรู้ว่ามันเป็นช่วงเวลาเร่งด่วน แต่การที่เจิ้งอี้ฆ่าซารุโทบิ ฮายาเตะ ก็ถือเป็นการสร้างบรรทัดฐานที่เลวร้ายอย่างสิ้นเชิง

เนื่องจากนิสัยของฮิรุเซ็น ซารุโทบิ นั้นเหมือนกับฮาชิรามะ เขาไม่ได้ตำหนิเจิ้งอี้เรื่องนี้ ดังนั้น ซารุโทบิ บิวาโกะ ผู้เคร่งครัดในกฎระเบียบ จึงไม่เห็นด้วยกับเขา และพวกเขาก็กำลังทำสงครามเย็นกันอยู่

"กินซะ" บิวาโกะชอบทำหน้าบึ้งตึง

บังเอิญว่าฮิรุเซ็น ซารุโทบิ เป็นพวกกลัวเมีย แต่! นี่คือกล่องข้าวกลางวันจากภรรยาที่รักของเขานะ เขายักคิ้วให้เจิ้งอี้เขามีภรรยามาส่งข้าวกลางวันให้ แล้วนายล่ะ? ไอ้เด็กเมื่อวานซืนที่พยายามยุแยงให้ฉันกับโอโรจิมารุแตกคอกัน

"ท่านรุ่นที่ 3 ครับ ผมมีคำถามอยากจะถามท่านครับ" เมื่อเห็นดังนั้น เจิ้งอี้ก็แกล้งทำเป็นสับสนทันที

"ถ้าเป็นคำถามเดิมเมื่อกี้ล่ะก็ เชิญออกไปได้เลย ฉันจะกินข้าวกลางวันที่ภรรยาที่รักเอามาให้แล้ว"

บิวาโกะหน้าแดง เธอเอาศอกกระทุ้งฮิรุเซ็น ซารุโทบิ แล้วพูดว่า "คุณพูดเรื่องอะไรกันน่ะ?"

"ไม่ใช่เรื่องนั้นหรอกครับ ผมอยากจะถามว่า ถ้าภรรยาของท่านรุ่นที่ 3 กับที่ปรึกษาดันโซตกน้ำ ท่านจะช่วยใครก่อนล่ะครับ?" เมื่อเผชิญกับความสับสนของบิวาโกะ เจิ้งอี้ก็อธิบายคร่าวๆ

จะว่าไป บิวาโกะก็แอบสงสัยอยู่เหมือนกัน เธอมองไปที่ฮิรุเซ็น ซารุโทบิ

ฮิรุเซ็น ซารุโทบิ: "..."

คำถามนี้ตอบยากกว่าการเลือกช่วยโอโรจิมารุหรือมินาโตะซะอีก

พอมองหาเจิ้งอี้ ไอ้เด็กเวรนั่นก็วิ่งหนีไปซะแล้ว

"ซารุ คุณจะช่วยฉันหรือว่าดันโซ?"