ตอนที่ 5 : ตัวตนและอำนาจ โอกาสในการหารายได้!

"ไม่ การแค่เพิ่มมูลค่าให้กับตัวเองนั้นยังไม่เพียงพอ"

หลังจากพิจารณาอย่างถี่ถ้วน

หลินเย่ก็ส่ายหัว

ถ้าเป็นแค่อุปกรณ์ปลุกพลังไม่กี่เครื่องก็คงจะพูดง่าย

แต่จำนวนที่เขาต้องการมันมากเกินไป

มันไม่ใช่สิ่งที่ที่ดินผืนเล็กๆ ของตระกูลหลินจะแก้ไขได้เลย

"ฉันมีดาวเคราะห์สีน้ำเงินหนุนหลัง พร้อมด้วยทรัพยากรของดาวเคราะห์ทั้งดวง ถ้าฉันวิเคราะห์ให้ดี ฉันอาจจะพบโอกาสในการสร้างโชคลาภก็ได้"

ทันทีที่เขาคิดเรื่องนี้

เสียงของผู้บัญชาการดาวเคราะห์จากประเทศใหญ่ๆ ในดาวเคราะห์สีน้ำเงินก็ดังเข้าหูเขา

"ท่านผู้บัญชาการดาวเคราะห์ ผมคือผู้ปกครองอาณาจักรมหาเซี่ย คลังสมองของผม ซึ่งรวมเงื่อนไขของดาวเคราะห์สีน้ำเงินและดาวเคราะห์มืออาชีพเข้าด้วยกัน ได้วิเคราะห์วิธีทำเงินหลายวิธี"

"โอ้? ลองว่ามาสิ" หลินเย่เริ่มสนใจ

"ข้อที่หนึ่ง : ทองคำ เราค้นพบว่าบนดาวเคราะห์มืออาชีพ ในบางสาขา เช่น อุปกรณ์ประเภทวิญญาณ วัสดุหลักสำหรับวิญญาณคือทองคำ ราคาของมันยังคงสูงอยู่เสมอ ประเทศต่างๆ บนดาวเคราะห์สีน้ำเงินของเรามีปริมาณทองคำสำรองมหาศาล ซึ่งสามารถใช้เป็นสินค้าการค้าเพื่อทำเงินจำนวนมหาศาลได้ในเวลาอันสั้น"

"อย่างไรก็ตาม... การค้าทองคำบนดาวเคราะห์มืออาชีพเป็นสิทธิพิเศษทางชนชั้น ซึ่งต้องใช้ตัวตนเฉพาะในการมีส่วนร่วม ยิ่งไปกว่านั้น โลหะที่มีมูลค่าสูงเหล่านี้มักจะถูกผูกขาดโดยตระกูลใหญ่ๆ เสมอ เมื่อเข้าไปเกี่ยวข้องแล้ว ย่อมจะกระตุ้นให้เกิดการตอบโต้จากผู้มีอิทธิพลในท้องถิ่นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้"

"เมื่อพิจารณาถึงความปลอดภัยของผู้บัญชาการดาวเคราะห์แล้ว เราขอเสนอให้เริ่มจากการยกระดับสถานะของท่านในกลุ่มบริษัทตระกูลหลินก่อน เมื่อท่านมีอำนาจบ้างแล้ว ท่านก็สามารถใช้มันเป็นจุดเริ่มต้นในการเข้าสู่อุตสาหกรรมทองคำได้ ตราบใดที่มันไม่เกี่ยวข้องกับผลประโยชน์พื้นฐานของผู้มีอิทธิพลรายอื่น การส่งออกทองคำในปริมาณเล็กน้อยก็ไม่น่าจะเป็นปัญหา"

"ข้อที่สอง : การแปรรูปสิ่งของจำเป็นในชีวิตประจำวัน สายการผลิตของดาวเคราะห์สีน้ำเงินนั้นเหนือกว่าของดาวเคราะห์มืออาชีพมาก เราสามารถรับจ้างผลิตได้ ตราบใดที่สินค้าพิเศษของดาวเคราะห์มืออาชีพถูกส่งไปยังดาวเคราะห์สีน้ำเงิน ประสิทธิภาพการผลิตของเราก็สามารถบดขยี้พวกเขาได้หลายร้อยหรือหลายพันเท่า และเราก็จะได้รับส่วนต่างไป อย่างไรก็ตาม สิ่งนี้ก็ยังเรียกร้องให้ท่านต้องมีอำนาจบางอย่างในตระกูลหลินด้วยเช่นกัน"

"ข้อที่สาม : การขายอาวุธปืน นี่คือการโจมตีแบบลดมิติสำหรับดาวเคราะห์มืออาชีพ ตราบใดที่นำพวกมันออกมาได้ ทรัพยากรที่ได้รับก็ไม่มีขีดจำกัด แน่นอนว่าอันตรายก็มีมากที่สุดเช่นกัน ไม่แนะนำให้ทำในตอนนี้"

"ข้อที่สี่ : การค้าทางการเงิน..."

"ข้อที่ห้า : การขยายเครือข่ายอินเทอร์เน็ต..."

...

ผู้ปกครองอาณาจักรมหาเซี่ยพูดด้วยความกระตือรือร้น

หลินเย่ฟังอย่างตั้งใจ

พูดตามตรง

มันเป็นคำแนะนำที่ดีทั้งหมด และทุกจุดสามารถนำไปสู่ความมั่งคั่งมหาศาลได้

แต่เงื่อนไขทั้งหมดนี้หมุนรอบสิ่งเดียว :

ตัวตน!

อำนาจ!

นี่คือข้อเสียของดาวเคราะห์มืออาชีพ

เมื่ออำนาจอันยิ่งใหญ่ถูกรวมศูนย์ไว้ที่เดียว

ระบบชนชั้นก็จะเกิดขึ้นมาเองตามธรรมชาติ

นี่เป็นสิ่งที่ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้

ถ้าเอาชนะพวกเขาไม่ได้

ก็เข้าร่วมกับพวกเขาซะเลย

เป็นนโยบายที่ชัดเจนมาก

ครู่ต่อมา

ประเทศอินทรี, ประเทศหมีสีเทา, ประเทศซากุระ, และอาณาจักรมหาฮั่นหมิง ก็ได้ออกกลยุทธ์การทำเงินในทำนองเดียวกัน

เนื้อหาส่วนใหญ่ก็เหมือนกัน

สิ่งที่คุณคิดได้ คนอื่นก็คิดได้เช่นกัน

"วนไปวนมา แล้วบูมเมอแรงก็ยังกลับมาที่เดิม"

หลินเย่ถอนหายใจเบาๆ

เขาเปิดการประเมินวิชาชีพฝึกงานที่คุณครูประจำชั้น หลิวหรูเยียน ส่งมาให้

เขาเปิดบทนำขึ้นมาดู

เงินรางวัลชนะเลิศอันดับหนึ่ง : 1 ล้าน และอาวุธมูลค่า 5 แสน หากทำลายสถิติ รางวัลจะเพิ่มเป็นสองเท่า

"เงินรางวัลไม่ใช่ประเด็นสำคัญ ประเด็นสำคัญคือต้องได้อันดับหนึ่งในเมืองต้าฮั่น หรือแม้กระทั่งทำลายสถิติ"

"สถานะของฉันในกลุ่มบริษัทตระกูลหลินจะต้องเพิ่มขึ้นอย่างแน่นอน พี่ชายคนโตของฉัน หลินหยวน ก็เคยเป็นแบบนี้มาก่อน และเขายังได้ควบคุมสายแร่เล็กๆ ด้วย"

"ถ้าผลงานของฉันเหนือกว่าพี่ชายคนโต ทรัพยากรของฉันก็คงจะมากขึ้นไปอีก"

ดวงตาของหลินเย่เปล่งประกายเล็กน้อย

เดิมที

เขาไม่ได้ตั้งใจจะเข้าร่วม

แต่ตอนนี้

เขามุ่งมั่นที่จะชนะ

เพื่อความปลอดภัย เขาจำเป็นต้องมีของแข็งสักหน่อย

บังเอิญจริงๆ

ผู้บัญชาการดาวเคราะห์ของประเทศใหญ่ๆ บนดาวเคราะห์สีน้ำเงินได้จัดเตรียมสายลับตาเหยี่ยวไว้ใต้ท้องฟ้ามานานแล้ว

ทันทีที่เขาเปิดดูรางวัลการประเมินที่หลิวหรูเยียนส่งมา

พวกเขาก็ล่วงรู้ถึงความคิดของเขาแล้ว

ในพริบตา

เสียงเอฟเฟกต์การแบ่งปันจำนวนมากก็ดังเข้าหูเขา

"ติ๊ง หลงจ้าน เทพแห่งสงครามจากอาณาจักรมหาเซี่ย ได้แบ่งปันประสบการณ์ปืนกลแกตลิงระดับปรมาจารย์ให้กับคุณ!"

"ติ๊ง บิล เทพแห่งการสังหารจากประเทศอินทรี ได้แบ่งปันประสบการณ์ปืนไรเฟิลซุ่มยิงบาร์เรตต์ระดับปรมาจารย์ให้กับคุณ!"

"ติ๊ง เค่อซือหลัวฝู ราชาทหารจากประเทศหมีสีเทา ได้แบ่งปันประสบการณ์เครื่องยิงจรวดระดับปรมาจารย์ให้กับคุณ!"

"ติ๊ง คาโต้ ทากะ ราชาปืนจากประเทศซากุระ ได้แบ่งปันประสบการณ์ปืนลูกซองทะเลทรายระดับปรมาจารย์ให้กับคุณ!"

...

"ฉลาดมาก!"

หลินเย่กล่าวชื่นชม

จากนั้น ชิ้นส่วนความทรงจำจำนวนมากก็พุ่งเข้าสู่ทะเลแห่งสติสัมปชัญญะของเขา

ความทรงจำซ้อนทับกัน

ราวกับว่าเขาได้ผ่านการฝึกฝนการยิงปืนมานับครั้งไม่ถ้วนด้วยตัวเอง

ร่างกายของเขาปรับตัวโดยสัญชาตญาณ

ไม่กี่นาทีต่อมา

แสงสว่างวาบก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา

อินทรีทะเลทรายสีทองปรากฏขึ้นจากอากาศธาตุในฝ่ามือของหลินเย่

ปัง! ปัง! ปัง!

ด้วยการยิงแบบสบายๆ ไม่กี่นัด

ใบไม้ที่ร่วงหล่นอยู่ในลานบ้านห่างออกไปหนึ่งร้อยเมตรถูกตอกหมุดอย่างประณีตด้วยกระสุนเจ็ดนัด

และจากนั้น

เขาก็ถือบาร์เรตต์ไว้ที่ไหล่ซ้ายและปืนกลแกตลิงไว้ที่มือขวา

แตะเบาๆ ไม่กี่ครั้ง

ปัง ปัง ปัง...

ไฟพ่นออกมาจากปากกระบอกปืน

ขวดเครื่องดื่มที่ถูกโยนขึ้นไปในอากาศระเบิดกลายเป็นรังแตนในทันที

หลายชั่วโมงติดต่อกัน

หลินเย่ยังคงอยู่ลึกเข้าไปในลานบ้านเพื่อฝึกซ้อมการยิงปืน จนกระทั่งเขาได้หลอมรวมเทคนิคการต่อสู้ด้วยปืนทุกประเภทเข้ากับตัวเองได้อย่างสมบูรณ์แบบ

เมื่อนั้นเขาถึงได้เก็บอาวุธปืนทั้งหมด

"ตอนนี้ ฉันคือปรมาจารย์การต่อสู้ด้วยปืนที่ครอบคลุมที่สุด"

เมื่อมองดูเป้าหมายที่แตกกระจายเกลื่อนกลาด

ใบหน้าของหลินเย่ก็แสดงความพึงพอใจในตัวเอง

รวบรวมประสบการณ์จากปรมาจารย์การต่อสู้ด้วยปืนที่แข็งแกร่งที่สุดในดาวเคราะห์สีน้ำเงิน

เขายอดเยี่ยมและอยู่ในระดับเดียวกับตัวเองในเรื่องของเทคนิคการต่อสู้ด้วยปืนอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

ไม่เกินจริงเลยที่จะกล่าวว่า

เขาสามารถคว้าอันดับหนึ่งในการประเมินวิชาชีพฝึกงานครั้งนี้ได้ด้วยการหลับตา และด้วยคะแนนที่ห่างชั้นอย่างมากด้วย

ตอนนี้มันก็มืดแล้ว

ทางฝั่งอุปกรณ์ปลุกพลังก็มาถึงจุดเดือดเช่นกัน

มีเพียงชนชั้นนำเท่านั้นที่สามารถยืนหยัดมาได้ถึงจุดนี้

อย่างไรก็ตาม

ดูเหมือนว่าคนจะเยอะเกินไป

หลินเย่มองดูเล็กน้อย รู้สึกเบื่อหน่าย และก็เข้านอน

...

เช้าวันรุ่งขึ้น

หลังจากล้างหน้าล้างตา

หลินเย่ซึ่งนำโดยหลินตง ก็ได้เดินทางไปยังซากปรักหักพังของเมืองเก่า

"เมื่อก่อนสถานที่แห่งนี้เคยเจริญรุ่งเรืองมาก แต่ต่อมาก็ถูกรุกรานโดยรอยแยกดินแดนลับ ผู้คนนับหมื่นเสียชีวิต มันจึงถูกทิ้งร้าง" หลินตงกล่าวด้วยความรู้สึกสะเทือนใจ

"อืม" หลินเย่พยักหน้า

หลังจากอ่านประวัติของตระกูลหลินแล้ว

เขารู้ว่าการผงาดขึ้นมาของตระกูลหลินก็เกิดขึ้นก่อนภัยพิบัติเมืองเก่าเช่นกัน

หลินตงก็อาศัยอยู่ที่นี่มาหลายปีแล้ว

ครู่ต่อมา

ทั้งสองก็มาถึงจุดหมายปลายทาง

ทันทีที่ลงจากรถ

พวกเขาก็เห็นกลุ่มนักเรียนหนาแน่น

"หลินเย่ ทางนี้!"

อู๋หยางเพื่อนสนิทของเขาโบกมือมาจากระยะไกล

"ลุงหลิน ผมไปก่อนนะครับ" หลินเย่ทักทายเขาและวิ่งไปหา

"ทำไมเพิ่งมาเอาป่านนี้วะเนี่ย?"

อู๋หยางชกเขาและขยิบตา พร้อมกับพูดว่า "ถ้านายมาเร็วกว่านี้สิบนาที นายก็คงจะได้เห็นเสี่ยวโม่ ลูกสาวผู้หยิ่งผยองแห่งโรงเรียนมัธยมปลายแห่งที่หนึ่งแล้ว"

"สวยมากเหรอ?" หลินเย่เลิกคิ้ว

"สวยมากกกกก!" เมื่อพูดถึงเสี่ยวโม่ ใบหน้าของอู๋หยางก็กลายเป็นรอยยิ้มเหมือนหมู และเขาก็น้ำลายไหล "รูปร่าง 10 คะแนน หน้าตา 10 คะแนน ผิวพรรณ 10 คะแนน... อาชีพของเธอก็เป็นอาชีพสายต่อสู้ระดับ S ด้วยอัศวินนกวิเศษ มีศักยภาพที่จะเลื่อนระดับเป็นอัศวินนกหลวนสีฟ้า ระดับ SS หรือแม้กระทั่งอัศวินฟีนิกซ์ศักดิ์สิทธิ์ระดับ SSS เธอสมบูรณ์แบบมาก"

"ไม่มีความทะเยอทะยานเลยนะ" หลินเย่เบ้ปาก

"หึ ถ้านายเห็นเธอ นายคงจะอาการหนักกว่าฉันอีก"

อู๋หยางทำเสียงฮึดฮัด จากนั้นก็พูดต่อว่า "นอกจากเทพธิดาเสี่ยวโม่แล้ว ยังมีผู้ชายที่น่ารำคาญจากโรงเรียนมัธยมปลายแห่งที่หนึ่ง คู่ปรับตัวฉกาจของนาย จางเชาจากตระกูลจาง ไอ้เวรนั่นมันโชคดีฝืนลิขิตสวรรค์ ปลุกพลังอาชีพสายต่อสู้ระดับ S ได้นักธนูอัสนี พลังทำลายล้างของเขาน่าทึ่งมาก และเขาก็เพิ่งจะอวดดีอยู่ที่นี่แหละ"

ขณะที่เขาพูด

เสียงคำรามด้วยความโกรธก็ดังมาจากที่ไกลๆ