บทที่ 140 อัจฉริยะราชสีห์คำรณทองแดง

“ข้าว่าเอาอย่างนี้ดีไหม ท่านลองถ่ายทอดวิชาลับคลื่นเสียงนี้ให้ข้าลองดูสักตั้ง ร่างกายและอวัยวะภายในของข้าน่าจะแข็งแกร่งกว่าท่าน บางทีอาจจะสามารถใช้วิชาลับนี้ติดต่อกันได้หลายครั้งกว่า”

ข้อเสนอของเฉินอวี่ทำให้ชายในชุดเกราะศึกชะงักไป

เป็นความจริง

วิชาลับคลื่นเสียงของเขานี้ไม่ได้ต้องการพลังภายในที่สูงส่งนัก ทว่ากุญแจสำคัญคือร่างกายและอวัยวะภายในที่ต้องแข็งแกร่ง

ยิ่งร่างกายและอวัยวะภายในแข็งแกร่งเท่าใด พลังทำลายล้างก็จะยิ่งมหาศาล และจำนวนครั้งที่สามารถใช้ติดต่อกันได้ก็จะยิ่งมากขึ้นเท่านั้น

เฉินอวี่มองเห็นจุดนี้ จึงได้เอ่ยข้อเสนอออกมา

วิชาลับประเภทนี้โดยปกติแล้วจะ...ยิ่ง ในสำนักจำเป็นต้องเป็นถึงระดับศิษย์สายตรงหรือศิษย์สืบทอดจึงจะมีโอกาสได้ฝึกฝน

และวิชาลับคลื่นเสียงของชายในชุดเกราะศึกคนนี้ ถึงกับสามารถสยบฝูงงูในขั้นหลอมอวัยวะภายในได้ ตัวที่อ่อนแอหน่อยถึงกับมึนงงจนเลือดไหลออกทางตาและปากจากแรงกระแทกของคลื่นเสียง

“หือ? นี่นับเป็นทิศทางที่ไม่เลวทีเดียว”

เหมยจางชิง ผังเทียนเฉิง และชายแซ่หยวนในชุดเกราะศึกต่างมองหน้ากัน

หากมีคนฝึกวิชานี้เพิ่มขึ้นอีกสักคนสองคน แล้วสลับกันลงมือ ก็ย่อมมีความหวังที่จะสยบฝูงงูได้อย่างสิ้นซาก

“ตกลง”

ชายในชุดเกราะศึกพยักหน้า ยอมรับที่จะถ่ายทอดวิชานี้ให้

ทว่าเฉินอวี่ยังไม่ทันจะได้ดีใจ

อีกฝ่ายกลับใช้วิชาส่งเสียงผ่านลมปราณ ถ่ายทอดวิชาลับนี้ให้แก่เหมยจางชิงและปีศาจตัวตลกก่อน

เฉินอวี่รู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย

คนของวังอสูรกระดูกย่อมไม่โง่พอที่จะถ่ายทอดวิชาลับให้แก่คนนอกก่อนเป็นอันดับแรก แม้ว่าเฉินอวี่อาจจะเหมาะสมกับวิชานี้มากกว่าก็ตาม

การโจมตีของฝูงงูเริ่มคงที่ การตั้งรับเพียงอย่างเดียวและการสลับหมุนเวียนกันจึงยังไม่ส่งผลกระทบอะไรนัก

ครึ่งชั่วยามผ่านไป

เหมยจางชิงและผังเทียนเฉิงเริ่มจับเคล็ดลับเบื้องต้นของวิชานี้ได้

“วิชาลับนี้ถูกสร้างขึ้นโดยมีพื้นฐานมาจากเคล็ดวิชาใจพลังภายใน เมื่อข้าใช้ปราณแท้ลงมือจึงรู้สึกติดขัดยิ่งนัก จำเป็นต้องมีการปรับปรุงแก้ไข...”

เหมยจางชิงขมวดคิ้วมุ่น

ปราณแท้นั้นแข็งแกร่งกว่าพลังภายในมากนัก อีกทั้งเส้นทางการเดินลมปราณก็แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

ตัววิชาลับเองมีพื้นฐานการโคจรมาจากพลังภายใน ซึ่งต้องการความแข็งแกร่งของอวัยวะภายในไม่น้อยและต้องอาศัยการฝึกฝนมาอย่างยาวนาน

หากเปลี่ยนมาใช้ปราณแท้ที่มีความรุนแรงกว่า หากผิดพลาดเพียงเล็กน้อยย่อมส่งผลเสียต่ออวัยวะภายในได้

ส่วนการแก้ไขเคล็ดวิชาใจนั้น เป็นสิ่งที่ยอดฝีมือระดับปรมาจารย์จึงจะทำได้ แม้เหมยจางชิงจะเป็นอัจฉริยะ ทว่าในช่วงเวลาสั้นๆ เช่นนี้ย่อมไม่อาจทำสำเร็จ

อีกทั้งเหมยจางชิงยังต้องคอยรับมือกับราชางูเป็นระยะ จึงไม่มีสมาธิเพียงพอ

กลับเป็นผังเทียนเฉิงที่สามารถเรียนรู้วิชาลับนี้ได้ก่อน

โฮก!

ผังเทียนเฉิงคำรามออกมาเบาๆ คลื่นเสียงระเบิดออกไปรอบด้าน

ผลปรากฏว่าคลื่นเสียงนั้นกลับส่งผลกระทบต่อคนรอบข้างจนเลือดลมสั่นสะเทือนเล็กน้อย ทว่าก็ไม่ได้เป็นอันตรายอะไรนัก

ส่วนฝูงงูเหล่านั้นกลับได้รับผลกระทบน้อยมาก

“ศิษย์พี่ผัง ท่านเพิ่งจะเรียนรู้พื้นฐานของวิชานี้ คลื่นเสียงจึงส่งผลกระทบได้เพียงสัตว์อสูรในขั้นทะลวงชีพจรเท่านั้น หากคิดจะฝึกฝนให้ถึงขั้นสำเร็จบริบูรณ์ จำเป็นต้องอาศัยการเคี่ยวกรำปอดและเส้นเสียงมาอย่างยาวนาน”

ชายในชุดเกราะศึกส่ายหน้าเอ่ย

ในระดับหนึ่ง ผังเทียนเฉิงก็นับว่าเป็นอัจฉริยะแล้วที่สามารถเรียนรู้วิชาลับได้รวดเร็วถึงเพียงนี้

“ให้ข้าลองดูบ้างเถิด”

เฉินอวี่เอ่ยแทรกขึ้นมา

ชายในชุดเกราะศึกมีท่าทีลังเล พลางชำเลืองมองเหมยจางชิง

ทั้งสามคนส่งเสียงปรึกษากันผ่านลมปราณ พลางเหลือบมองเฉินอวี่ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสงสัย ราวกับไม่ค่อยอยากจะเชื่อถือนัก

“วิชาลับนี้ การเริ่มต้นฝึกนั้นไม่ยาก ทว่าหากคิดจะฝึกฝนให้มีพลังทำลายล้างระดับสำเร็จบริบูรณ์เหมือนข้า จำเป็นต้องอาศัยเวลา...”

ชายในชุดเกราะศึกส่ายหน้า

ทว่าทันใดนั้น เขากลับเห็นเม็ดบัวและกลีบบัววารีทมิฬปรากฏขึ้นบนฝ่ามือของเฉินอวี่

“ตกลง”

ใบหน้าของชายในชุดเกราะศึกปรากฏรอยยิ้มยินดี

เฉินอวี่รีบเก็บเม็ดบัวลงไปทันที เหลือเพียงกลีบบัวไว้ให้ฝ่ายตรงข้ามดู

“ท่านถ่ายทอดวิชาลับให้ข้าก่อน เมื่อข้าตรวจสอบแล้วว่าถูกต้อง ข้าจะมอบเม็ดบัวให้ท่าน”

เฉินอวี่ยิ้มออกมาอย่างใจเย็น

บัววารีทมิฬนั้น หากกินเม็ดบัวและกลีบบัวพร้อมกันย่อมส่งผลดีที่สุด

โดยมีเม็ดบัวเป็นกุญแจสำคัญ

“ตกลง”

ชายในชุดเกราะศึกรีบส่งเสียงผ่านลมปราณ ถ่ายทอดวิชาลับคลื่นเสียงนี้ให้แก่เฉินอวี่ทันที

“ราชสีห์คำรณทองแดง?”

เมื่อเฉินอวี่ได้รับวิชานี้มา เขาก็รู้สึกว่าชื่อของมันช่างเข้ากับ “เคล็ดวิชารูปหล่อทองแดง” ของเขาเสียจริง

ทว่า

เคล็ดวิชารูปหล่อทองแดงนั้นเน้นเพียงการฝึกฝนร่างกาย ไม่ได้มีท่าต่อสู้หรือวิชาลับแฝงอยู่เลย

ต่อมา

เฉินอวี่ถอยออกไปด้านหลังเล็กน้อย พลางตั้งสมาธิทำความเข้าใจวิชาลับ “ราชสีห์คำรณทองแดง” นี้อย่างเงียบๆ

หลักการของวิชาลับนี้ไม่ได้ยากเย็นอะไรนัก จุดที่ยากคือข้อกำหนดเรื่องความแข็งแกร่งของร่างกาย อวัยวะภายใน และเส้นเสียง

ซึ่งประจวบเหมาะกับที่เฉินอวี่ฝึกฝนเคล็ดวิชาสายหลอมกาย ทำให้ร่างกายทุกส่วนล้วนผ่านการเคี่ยวกรำด้วย “วิถีหลอมกายรูปหล่อทองแดง” มาแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีหัวใจลึกลับที่คอยปรับปรุงร่างกายมาอย่างต่อเนื่อง ทำให้ร่างกายของเขาเกิดการเปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก

ร่างกายและอวัยวะภายในของเขานั้นแข็งแกร่งกว่าคนทั่วไปมหาศาล!

ผลปรากฏว่าเพียงชั่วเวลาไม่นาน ซึ่งรวดเร็วยิ่งกว่าสองคนก่อนหน้านี้ เฉินอวี่ก็สามารถเรียนรู้วิชา “ราชสีห์คำรณทองแดง” ได้สำเร็จ

วิชาลับนี้ดูเหมือนจะเข้ากับ “พรสวรรค์ทางกาย” ของเขายิ่ง

วูบ!

เฉินอวี่สูดลมหายใจเข้าลึกๆ หน้าท้องขยายใหญ่ขึ้นจนดูเหมือนถังน้ำขนาดเล็ก กระแสลมในลำคอสั่นสะเทือน ทำให้อากาศรอบกายดูหนักอึ้งขึ้นมาทันที

ชายในชุดเกราะศึกถึงกับแสดงสีหน้าตกตะลึงออกมา

โฮก!

เสียงคำรามกึกก้องจนขุนเขาแทบถล่มทลาย ประดุจดั่งราชสีห์ทองแดงพิโรธ ผสานไปกับเสียงฟ้าร้องคำรามดังสนั่นไปทั่วทั้งถ้ำราชางู

โครม!

หินบนเพดานถ้ำร่วงหล่นลงมา ฝุ่นควันฟุ้งกระจาย

คนอื่นๆ ที่อยู่ในที่นั้นต่างรู้สึกได้ถึงเลือดลมที่สั่นสะเทือน จิตใจสั่นไหว อวัยวะภายในล้วนเกิดความเจ็บปวดแปลบขึ้นมา

อั่ก!

ศิษย์พี่อี๋และอี้อวิ๋นเฟยเนื่องจากบาดเจ็บสาหัสอยู่ก่อนแล้ว เมื่อถูกคลื่นเสียงจู่โจมอย่างกะทันหัน จึงถึงกับพ่นเลือดออกมา

ผังเทียนเฉิงและชายในชุดเกราะศึกถึงกับมีเลือดไหลซึมออกจากรูหู ร่างกายโอนเอน สมองมึนงงไปหมด

“หยุดเดี๋ยวนี้!”

ปีศาจตัวตลกคำรามออกมาด้วยความโกรธ

การโจมตีด้วยคลื่นเสียงของเฉินอวี่ไม่ได้ทำอันตรายงูอสูรเลยแม้แต่ตัวเดียว ทว่ากลับทำให้คนที่อยู่ข้างๆ ถึงกับมึนงงไปตามๆ กัน

“เป็นไปได้อย่างไร...”

ชายในชุดเกราะศึกหน้าซีดเผือด แสดงสีหน้าไม่อยากจะเชื่อออกมา

การโจมตีด้วยคลื่นเสียงของเฉินอวี่นั้น แม้จะยังควบคุมทิศทางได้ไม่ดีนัก ทว่าหากพูดถึงพลังทำลายล้างแล้ว อย่างน้อยก็เทียบเท่ากับชายในชุดเกราะศึก หรืออาจจะแข็งแกร่งกว่าด้วยซ้ำ

“มีอะไรผิดปกติงั้นรึ?”

เฉินอวี่ยิ้มออกมาอย่างเก้อเขิน พลางมองไปยังผู้คนที่กำลังโกรธจัดอยู่รอบข้าง

นอกจากเหมยจางชิงแล้ว คนอื่นๆ ที่เหลือต่างก็ได้รับบาดเจ็บที่อวัยวะภายในและอวัยวะที่ละเอียดอ่อนจากการโจมตีด้วยคลื่นเสียงเมื่อครู่ไม่มากก็น้อย

การโจมตีด้วยคลื่นเสียง ในขั้นเริ่มต้นคือการทำให้เยื่อแก้วหูของผู้อื่นสั่นสะเทือนและทำให้เลือดลมปั่นป่วน

ทว่าเมื่อถึงระดับหนึ่ง ย่อมสามารถฉีกกระชากอวัยวะภายในได้โดยตรง ต่อให้ปิดหูไว้ก็ไร้ผล

ต่อมา

เฉินอวี่พยายามควบคุมทิศทางของคลื่นเสียง ส่วนคนอื่นๆ ก็ใช้พลังภายในปกป้องอวัยวะภายในส่วนสำคัญเอาไว้

เพียงครู่เดียว

โฮก!

เสียงคำรามอันทรงพลังประดุจเสียงระฆังยักษ์ระเบิดออกมาจากปากของเฉินอวี่ ฝุ่นควันรอบกายพุ่งกระจาย ผนังถ้ำแตกร้าวร่วงหล่นลงมาเป็นชั้นๆ

ในครั้งนี้

คลื่นเสียงพุ่งออกไปเป็นรูปพัด เข้าปะทะกับฝูงงูที่อยู่ด้านหน้าโดยตรง คนที่อยู่ข้างกายได้รับผลกระทบเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

โครม โครม!

งูอสูรหลายตัวร่วงหล่นลงมาจากผนังถ้ำ เลือดไหลออกทางตาทั้งเจ็ด

แม้แต่งูอสูรชั้นยอดในขั้นหลอมอวัยวะภายในระยะกลางและระยะปลาย ร่างกายก็ยังแข็งทื่อ มึนงงไปชั่วขณะ

ภายใต้เสียงคำรามมหาศาลนี้

ทั่วทั้งถ้ำตกอยู่ในความเงียบงันชั่วครู่ ฝูงงูในขั้นหลอมอวัยวะภายในส่วนใหญ่ล้วนถูกสยบเอาไว้

การโจมตีของฝูงงูชะงักไปประมาณหนึ่งถึงสองอึดใจ

“พลังทำลายล้างช่างมหาศาลนัก...”

ชายในชุดเกราะศึกรู้สึกเสียใจจนแทบอยากจะกระอักเลือด

เขาคาดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าอีกฝ่ายจะเป็นอัจฉริยะปีศาจถึงเพียงนี้

เหมยจางชิงและผังเทียนเฉิงมีสีหน้าเคร่งเครียด พลางจ้องมองชายในชุดเกราะศึกด้วยความโกรธแค้น

“หึหึ เอาไปสิ”

เฉินอวี่มอบเม็ดบัววารีทมิฬให้แก่ชายในชุดเกราะศึกเม็ดหนึ่ง

“...ในตอนที่ท่านใช้ราชสีห์คำรณทองแดง ร่างกายและอวัยวะภายในรู้สึกผิดปกติบ้างหรือไม่?”

ชายในชุดเกราะศึกอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถาม

วิชา “ราชสีห์คำรณทองแดง” ที่เขาถ่ายทอดให้เฉินอวี่นั้น แม้จะไม่ได้มีการดัดแปลงจนมั่วซั่ว ทว่ากลับมีจุดเล็กๆ จุดหนึ่งที่เขาแอบแก้ไขไป

ผลที่ได้คือมันจะช่วยเพิ่มพลังทำลายล้างของคลื่นเสียงให้มหาศาลขึ้น ทว่าก็จะส่งผลให้อวัยวะภายในต้องรับภาระหนักขึ้นอย่างมาก

นี่คือแผนการที่ชายในชุดเกราะศึกและเหมยจางชิงได้หารือกันไว้

ในด้านหนึ่งคือต้องไม่แก้จนเกินไปเพื่อไม่ให้ถูกจับได้ เพราะอีกฝ่ายย่อมต้องมีความระมัดระวังในการฝึกวิชาที่ไม่คุ้นเคยอยู่แล้ว

และในอีกด้านหนึ่ง

พวกเขาก็ต้องการใช้ประโยชน์จากเฉินอวี่ในการฝึกฝนวิชา “รุ่นเสริมพลัง” นี้ เพื่อให้เฉินอวี่เป็นทัพหน้าบุกทะลวงออกไป

เมื่อทำสำเร็จ อวัยวะภายในของเฉินอวี่ย่อมจะได้รับความเสียหายโดยไม่รู้ตัว

ถึงตอนนั้น การจะจับกุมหรือสังหารเฉินอวี่ย่อมเป็นเรื่องที่ง่ายดายราวกับพลิกฝ่ามือ

“ผิดปกติงั้นรึ? ข้ากลับรู้สึกสบายไปทั้งตัว ราวกับความโหดเหี้ยมที่สั่งสมอยู่ในร่างกายจากการฝึก ‘หมัดเมฆาทมิฬ’ ได้รับการระบายออกมาจนหมดสิ้น”

เฉินอวี่หัวเราะร่า

สบายไปทั้งตัวงั้นรึ?

ชายในชุดเกราะศึกถึงกับหน้ากระตุก แทบจะกระอักเลือดออกมาจนสลบลงไปบนพื้น

ทว่าเขาจะไปล่วงรู้ได้อย่างไร

ว่าวิชา “ราชสีห์คำรณทองแดง” ที่ถูกแก้ไขมาเช่นนี้ แม้จะไม่เหมาะสมกับร่างกายของมนุษย์ทั่วไป ทว่ากลับเข้ากันได้ดียิ่งนักกับร่างกายที่แข็งแกร่งเหนือมนุษย์ของเฉินอวี่ อาจกล่าวได้ว่าเป็นการ “ปรับแต่งเฉพาะบุคคล” ที่ลงตัวที่สุด

เหมยจางชิงและผังเทียนเฉิงต่างก็มีสีหน้ามืดมน พลางจ้องมองชายแซ่หยวนด้วยความโกรธแค้นจนฟันแทบหลุด

“ท่านลองดูสิ ว่าจะสามารถใช้คลื่นเสียงติดต่อกันได้กี่ครั้ง?”

ชายในชุดเกราะศึกรู้สึกตกตะลึงในใจ พลางข่มกลั้นความเสียใจเอาไว้บนใบหน้า

โฮก! โฮก! โฮก! โฮก!

เฉินอวี่รวบรวมพละกำลัง ประดุจดั่งแปรเปลี่ยนเป็นราชสีห์ทองแดง พ่นคลื่นเสียงสั่นสะเทือนขุนเขาออกมาอย่างต่อเนื่อง พลังอำนาจอันน่าสะพรึงกลัวนั้นทำให้ทั่วทั้งถ้ำสั่นไหวอย่างรุนแรง

ตุบ! ตุบ!

งูอสูรที่มีพลังฝีมืออ่อนด้อยถึงกับเลือดไหลออกทางตาทั้งเจ็ด หลายตัวถึงกับสิ้นใจลงในทันที

ภายในรวดเดียว เฉินอวี่คำรามออกมาถึงห้าครั้งติดต่อกัน

ผลปรากฏว่าพื้นที่เบื้องหน้าถูกกวาดล้างจนว่างเปล่า มีเพียงงูอสูรชั้นยอดสองตัวที่ยังคงมึนงงสับสนอยู่กับที่

ราชางูที่ตอนนี้กลายเป็นแม่ทัพไร้พลไปเสียแล้ว ดวงตาที่น่าเกรงขามปรากฏแววตื่นตระหนกและสับสนอย่างเห็นได้ชัด

“คำรามติดต่อกันได้ถึงห้าครั้ง โดยที่แต่ละครั้งเว้นช่วงไม่ถึงสองอึดใจ”

หยวนลี่ในชุดเกราะศึกถึงกับอ้าปากค้าง แสดงสีหน้าประหนึ่งคนสูญเสียจิตวิญญาณและถูกทำลายศักดิ์ศรีไปจนหมดสิ้น

ในตอนนี้

เฉินอวี่ผู้เป็นศิษย์ที่เพิ่งเรียนรู้กลับก้าวข้ามผู้เป็นอาจารย์อย่างเขาไปเสียแล้ว

เหมยจางชิงและผังเทียนเฉิงเองก็นิ่งอึ้งไปนานกว่าจะยอมรับความจริงข้อนี้ได้ พลางมองเฉินอวี่ด้วยสายตาที่ราวกับมองเห็นสัตว์ประหลาดที่ไม่ใช่มนุษย์

อัจฉริยะปีศาจเช่นนี้ ช่างไม่เคยพบเคยเห็นมาก่อนจริงๆ

“เด็กคนนี้จะปล่อยไว้ไม่ได้เด็ดขาด!”

สัญชาตญาวนของเหมยจางชิงสัมผัสได้ถึงศักยภาพและภัยคุกคามอันยิ่งใหญ่จากตัวเฉินอวี่

ทว่า

ในสถานการณ์ที่วิกฤตเช่นนี้ พวกเขาจำเป็นต้องพึ่งพาวิชาคลื่นเสียงของเฉินอวี่เพื่อช่วยในการฝ่าวงล้อมออกจากถ้ำงู

หากไม่เป็นเช่นนั้น

ต่อให้เหมยจางชิงจะงัดไม้ตายทุกอย่างออกมา อย่างมากเขาก็ทำได้เพียงพาตัวเองหนีรอดไปได้เท่านั้น และมีโอกาสสำเร็จเพียงห้าส่วนเท่านั้น

“ดีมาก”

เหมยจางชิงซ่อนรังสีสังหารไว้ในใจ พลางยิ้มออกมาบางๆ “หยวนลี่สามารถใช้คลื่นเสียงติดต่อกันได้สามครั้ง ส่วนสหายเฉินสามารถใช้ได้ถึงห้าครั้ง อีกทั้งยังสามารถสลับกันหรือใช้ซ้อนทับกันได้ ย่อมเพียงพอที่จะช่วยให้พวกเราฝ่าวงล้อมออกไปได้”

ขอเพียงสยบและยับยั้งฝูงงูเอาไว้ได้ ลำพังเพียงราชางูตัวเดียวก็ไม่อาจขวางทางกลุ่มของเหมยจางชิงได้

“หึหึ การจะฝ่าวงล้อมออกไปนั้นย่อมทำได้ ทว่าข้ามีข้อขอร้องเล็กน้อย”

เฉินอวี่ยิ้มออกมาทันใด

“ว่ามา”

เหมยจางชิงเข้าใจดีว่า กุญแจสำคัญในการฝ่าวงล้อมอย่างปลอดภัยนั้นอยู่ที่เฉินอวี่

ลำพังเพียงเฉินอวี่ที่สามารถใช้คลื่นเสียงติดต่อกันได้เกินห้าครั้ง และมีพลังทำลายล้างเหนือกว่าหยวนลี่ ก็เพียงพอที่จะจัดการทุกอย่างได้ด้วยตัวคนเดียวแล้ว

“สังหารราชางู!”

เฉินอวี่เอ่ยออกมาทีละคำอย่างหนักแน่น

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เหมยจางชิงและพรรคพวกอีกสองคนก็สีหน้าเปลี่ยนไปทันที

“เฉินอวี่ อย่าให้มันมากเกินไปนัก! ราชางูตัวนี้แข็งแกร่งเทียบเท่ากับขอบเขตหลังกำเนิดระยะกลางขึ้นไป การจะสังหารมันย่อมไม่ใช่เรื่องง่าย”

ผังเทียนเฉิงตวาดออกมาอย่างโกรธจัด

เฉินอวี่เพียงยิ้มพลางหันไปมองศิษย์พี่อี๋ที่อยู่ด้านข้าง

ศิษย์พี่อี๋นิ่งคิดครู่หนึ่งก่อนเอ่ย “ซากสัตว์อสูรในท้องราชางูยังย่อยไม่หมด ทำให้การเคลื่อนไหวเชื่องช้ากว่าปกติ พลังการต่อสู้มีไม่ถึงเจ็ดส่วน หากยอดฝีมือขอบเขตแปลงปราณลงมือ และได้รับความช่วยเหลือจากวิชาคลื่นเสียงของศิษย์น้องเฉิน รวมถึงการประสานงานของพวกเรา โอกาสชนะก็มีไม่น้อยทีเดียว”

“ตกลง! ข้ารับปากเจ้า!”

แววตาของเหมยจางชิงวูบไหว พลางตอบตกลงทันที

อันที่จริง การสังหารราชางูกับการบุกฝ่าออกไปนั้นความยากแทบจะไม่ต่างกันเลย

อีกประการหนึ่งคือภายในถ้ำงูแห่งนี้มีสมุนไพรและของล้ำค่าอยู่มากมาย หากสังหารราชางูได้สำเร็จ ก็ย่อมสามารถกวาดล้างถ้ำงูทั้งหมดและยึดครองทรัพยากรล้ำค่าเหล่านั้นมาเป็นของตนได้