บทที่ 3 ผูกมัดเสบียงนับพันล้าน

บทที่ 3 ผูกมัดเสบียงนับพันล้าน

ใบหน้าของหลี่ชุนฮวาเต็มไปด้วยความตกตะลึงและงุนงง แววตาของเธอราวกับจะกรีดร้องว่า "คนพูดคือหล่อน แล้วทำไมฉันถึงเป็นคนโดนตบล่ะ!"

ฉางเหมยลี่ย่อมไม่พลาดโอกาสนี้ในการสาดโคลนใส่ซุยซุย "พี่คะ พี่ทำเกินไปแล้วนะ..."

"เพียะ!"

ซุยซุยทำราวกับว่าไม่มีใครอยู่ตรงนั้น เธอตบหลี่ชุนฮวาไปอีกฉาด

จากนั้น เธอก็มองหลี่ชุนฮวาด้วยท่าทีใสซื่อ "เห็นไหมล่ะ? หล่อนยืนกรานอยากให้เธอโดนตบ เรื่องทั้งหมดคงจบไปแล้วถ้าหล่อนแค่ยอมรับผิด จุ๊ๆ..."

สมองของหลี่ชุนฮวาไม่ได้เฉียบแหลมอะไรอยู่แล้ว ไม่อย่างนั้นเธอคงไม่ถูกเหมยลี่หลอกใช้เป็นหมากหรอก

ตอนนี้เธอกำลังมึนงงจากการถูกซุยซุยตบ จึงปักใจเชื่ออย่างสนิทใจว่าการที่เหมยลี่ไม่ยอมถอยนั้น ก็เพื่อจะให้เธอโดนตบเท่านั้น

ความโกรธของหลี่ชุนฮวาปะทุขึ้นมาทันที เธอพุ่งเข้าใส่เหมยลี่แล้วกระชากผมของอีกฝ่าย "นังฉางเหมยลี่! ฉันอุตส่าห์เห็นแกเป็นน้องสาว แต่แกกลับทำกับฉันแบบนี้เนี่ยนะ!"

ซุยซุยยืนดูอยู่ข้างๆ ด้วยท่าทีโกรธแค้นแทนเต็มประดา "ใช่ๆ! ไม่เห็นแก่ความเป็นพี่เป็นน้องเลยจริงๆ!"

เดิมทีหลี่ชุนฮวาก็เป็นคนที่มีพละกำลังมหาศาลอยู่แล้ว ตอนนี้ด้วยความโกรธสุมอก เธอจึงดึงผมของเหมยลี่ด้วยความดุดันราวกับหลู่จื้อเซินถอนต้นหลิว

เหมยลี่นิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวด ไม่สนความสัมพันธ์ฉันพี่น้องอีกต่อไป และเริ่มตอบโต้หลี่ชุนฮวากลับทันที

ซุยซุยยืนดูด้วยความสนใจยิ่ง แต่เหล่ายุวชนปัญญาที่อยู่รอบๆ กลับพากันตกตะลึงจนทำอะไรไม่ถูก

พวกเขามองหน้ากันไปมา ไม่มีใครกล้าก้าวเข้าไปห้ามปราม

"สู้เขาชุนฮวา! เธอจะปล่อยคนปลิ้นปล้อนแบบนี้ไปง่ายๆ ไม่ได้นะ! ฉันเชียร์เธออยู่!" ขณะที่ซุยซุยกำลังเติมเชื้อไฟ จู่ๆ เธอก็รู้สึกแปลบที่หน้าอก

ความรู้สึกนี้... เธอเม้มริมฝีปาก ใบหน้าซีดเผือดลงหลายส่วนในทันที

ซุยซุยปรายตามองคนทั้งสองที่กำลังปลุกปล้ำกันอยู่บนพื้นอีกครั้ง จากนั้นก็เดินไปที่ห้องเล็กๆ ใกล้ๆ ตามความทรงจำแล้วลงกลอนประตูด้านหลัง

ความรู้สึกที่เธอเพิ่งสัมผัสได้เมื่อครู่ เหมือนกับตอนที่เธอปลุกพลังมิติวิเศษขึ้นมาได้ในชาติที่แล้วไม่มีผิด

แต่เธอจำได้แม่นยำว่ามิตินั้นถูกตัดขาดไปแล้วตอนที่เธอระเบิดพลีชีพ

ซุยซุยล้มตัวลงนอนบนเตียง สัมผัสได้ถึงอัตราการเต้นของหัวใจที่ค่อยๆ เร็วขึ้น เธอพยายามปรับลมหายใจของตัวเองให้เป็นปกติ

ไม่นาน ความรู้สึกคุ้นเคยก็กลับมา

"เข้าไป"

เธอท่องในใจเงียบๆ และเพียงพริบตาเดียว เธอก็เข้ามาอยู่ภายในมิติ

ซุยซุยดีใจจนเนื้อเต้น เพราะนี่คือมิติที่เธอครอบครองก่อนที่จะระเบิดตัวเอง!

ที่น่าประหลาดใจไปกว่านั้นก็คือ เสบียงนับพันล้านของเธอยังคงอยู่ครบถ้วน!

นี่คือเสบียงทั้งหมดจากฐานที่ใหญ่ที่สุดของพวกเขาบนดาวสีน้ำเงิน อย่างฐานรุ่งอรุณ ซึ่งไม่เพียงแต่มีปัจจัยสี่ อาหาร เครื่องนุ่งห่ม ที่อยู่อาศัย และยานพาหนะเท่านั้น แต่ยังมีเวชภัณฑ์และข้อมูลการวิจัยของฐานอีกด้วย

หากไม่ใช่เพราะมีบางคนที่ไม่ต้องการให้ยุควันสิ้นโลกจบลง และยืนกรานที่จะเข้าข้างพวกซอมบี้ ฐานของพวกเขาคงไม่ล่มสลาย

และคนๆ นั้นก็คงไม่... ขณะที่ซุยซุยกำลังคิดเช่นนี้ จู่ๆ ศีรษะของเธอก็ปวดแปลบขึ้นมา

คนๆ นั้นเหรอ? คนๆ นั้นคือใครกัน?

ทำไมเธอถึงคิดแบบนี้?

ซุยซุยพยายามนึกถึงบางสิ่ง แต่กลับพบว่าความทรงจำตอนที่เธอระเบิดตัวเองนั้นเลือนลาง ราวกับว่า... เธอได้ลืมใครบางคนไป... เธอส่ายหน้า ตัดสินใจที่จะไม่เก็บมาใส่ใจ และหันมาสำรวจมิติเก่าของตัวเองแทน

ถึงตอนนั้นเองที่ซุยซุยเพิ่งตระหนักว่า มิติของเธอดูเหมือนจะ... เล็กลง

เธอเดินไปยังตำแหน่งที่จำได้ แต่กลับพบว่าด้วยเหตุผลบางอย่าง มิติของเธอมีม่านพลังบางๆ ขวางกั้น แบ่งพื้นที่ออกเป็นสองส่วน

เธอมองไม่เห็นชัดเจนว่ามีอะไรอยู่อีกฝั่ง และไม่สามารถข้ามไปได้

นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันเนี่ย?

ขณะที่เธอกำลังสงสัย จู่ๆ ก็มีใครบางคนเข้ามาในมิติอีกฝั่งหนึ่ง ซุยซุยชะงักไปครู่หนึ่ง ทำให้พลาดโอกาสทองในการซ่อนตัว

"นังซุยซุยบ้าเอ๊ย! ฉันจะไม่มีวันปล่อยแกไปแน่!"

"นังตัวดี! ทำฉันเจ็บตัวขนาดนี้!"

เมื่อได้ยินเสียงสบถด่าและเสียงบ่นอุบอิบ ซุยซุยก็รู้ทันทีว่าคนที่เข้ามาคือเหมยลี่

ซึ่งนั่นหมายความว่า... พื้นที่มิติของเธอที่ถูกแบ่งแยกออกไปนั้น กลายเป็นมิติของเหมยลี่งั้นเหรอ?

เธอจำได้ว่าเคยอ่านเจอในหนังสือว่า มิติของเหมยลี่คือกำไลหยกที่หล่อนหลอกเอาไปจากซุยซุย

หล่อนอาศัยมิตินี้ในการเอาตัวรอดในตลาดมืดช่วงยุคปี 70 และร่ำรวยขึ้นมา

ยิ่งไปกว่านั้น ภายในมิติยังมีน้ำพุวิญญาณที่มีประโยชน์ต่อร่างกายอย่างมาก แม้จะไม่สามารถรักษาสารพัดโรคได้ แต่มันก็มีประสิทธิภาพมากในการรักษาอาการบาดเจ็บภายในและโรคเรื้อรัง

เหมยลี่ใช้นิ้วทองคำนี้ในการผูกมิตรกับผู้มีอิทธิพลมากมายในยุคปี 70 เพื่อปูทางสำหรับหน้าที่การงานในภายหลัง

ขณะที่ซุยซุยกำลังคิดเช่นนี้ เธอก็เห็นร่างของเหมยลี่เดินมายังจุดแบ่งระหว่างมิติทั้งสอง

จู่ๆ เธอก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาเล็กน้อย อยากรู้ว่าเหมยลี่จะทำหน้ายังไงเมื่อเห็นเธอ

ทว่า ซุยซุยกลับคาดไม่ถึงว่า แม้เธอจะยืนอยู่ตรงนั้น เหมยลี่กลับทำตัวราวกับคนตาบอด มองไม่เห็นอะไรเลยแม้แต่น้อย

ซุยซุยเลิกคิ้วขึ้น ก่อนจะเห็นอีกฝ่ายย่อตัวลงเพื่อตักน้ำพุวิญญาณจากแอ่งน้ำเล็กๆ บนพื้นขึ้นมาดื่ม

เมื่อเห็นท่าทีระมัดระวังของเหมยลี่ เธอก็รู้ได้ทันทีว่าหล่อนหวงแหนน้ำพุวิญญาณนี้มากแค่ไหน

ซุยซุยมองดูแอ่งน้ำอีกครึ่งหนึ่งที่กระเพื่อมไหวเบาๆ รอยยิ้มเจิดจ้าค่อยๆ ปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของเธอ

ในเมื่อเป็นน้ำพุวิญญาณนี้ล่ะก็ เธอจะไม่เกรงใจแล้วนะ

เธอคุ้ยของในมิติของตัวเองจนพบจอบด้ามหนึ่ง แล้วเริ่มขุดหลุมต่อหน้าเหมยลี่ทันที

ถ้าจำไม่ผิด น้ำพุวิญญาณนี้ผลิตน้ำได้จำกัดในแต่ละวัน

ถ้าอย่างนั้น เธอคงปล่อยให้เหมยลี่ผลาญมันไปเปล่าๆ ไม่ได้

ในเมื่อแบ่งกันคนละครึ่ง... แน่นอนว่าเธอขอเลือกที่จะฮุบไว้คนเดียวทั้งหมด!

เธอจะไม่มีทางเหลือทิ้งไว้ให้เหมยลี่ได้มีโอกาสใช้น้ำพุนี้ไปประจบประแจงผู้มีอำนาจแน่

อีกอย่าง กำไลหยกเดิมทีก็เป็นของเจ้าของร่างเดิมอยู่แล้ว ดังนั้นสิ่งที่เธอทำย่อมไม่ผิด

หากไม่ใช่เพราะกำไลหยกนี้ไม่สามารถยกเลิกการผูกมัดได้เมื่อมันยอมรับเจ้านายแล้วล่ะก็ เธอคงฟันข้อมือของเหมยลี่ทิ้งไปแล้ว

เธอจะยึดน้ำพุวิญญาณนี้มาก่อน ส่วนเสบียงในมิติของเหมยลี่... แน่นอนว่าเธอจะหาวิธีกวาดมันมาให้เกลี้ยง!

เลือดของเธอเพิ่งจะหยดลงบนกำไลหยกจนปลุกมิติในชาติก่อนของเธอขึ้นมา ดังนั้นการทำลายจุดแบ่งเขตนี้ก็เป็นเพียงแค่เรื่องของเวลา... ส่วนเหมยลี่ที่ไม่รู้ตัวเลยว่าน้ำพุวิญญาณของตัวเองตกเป็นเป้าหมายแล้ว ก็ดื่มน้ำพุวิญญาณเข้าไปสองสามอึกแล้วออกจากมิติไป

เมื่อครู่เธอต้องเสียเปรียบซุยซุยอย่างหนัก ไม่ว่ายังไง เธอจะยอมปล่อยผู้หญิงคนนั้นไปง่ายๆ ไม่ได้เด็ดขาด!

ไม่รู้ว่านังนั่นผีเข้าหรือยังไง ถึงได้เป็นบ้าไปแบบนั้น หรือว่าหล่อนจะรู้แล้วว่าเธอเป็นคนวางยาเมื่อวานนี้?

เป็นไปไม่ได้น่า... เธอทำไปอย่างแนบเนียนขนาดนั้น

เหมยลี่รู้สึกว่าการที่ซุยซุยอาละวาด คงเป็นเพราะได้ยินสิ่งที่หลี่ชุนฮวาพูดที่บ้านพักยุวชนปัญญาแน่ๆ หล่อนโง่จะตาย ไม่มีทางที่จะจับผิดเธอได้หรอก

เมื่อคิดได้เช่นนี้ ใจของเธอก็สงบลงได้บ้าง

หากตอนนี้เธอยังไม่จำเป็นต้องหลอกใช้ซุยซุยอยู่ล่ะก็ เธอคงฆ่านังนั่นทิ้งไปนานแล้ว!

ในชาติก่อน เธอหูหนวกตาบอดและโง่เขลา ถึงได้พลาดผู้ชายดีๆ อย่างเซี่ยเจี้ยนกั๋ว การที่สวรรค์ให้เธอมาเกิดใหม่ ถือเป็นการให้โอกาสครั้งที่สอง

ครั้งนี้ เธอจะทำดีกับเจี้ยนกั๋ว มีลูกให้เขา และก้าวขึ้นเป็นภริยาท่านนายพล!

แต่น่าเสียดาย แม้เธอจะกลับมาเกิดใหม่ แต่ช่วงเวลาที่เธอกลับมา ดันเป็นช่วงหลังจากที่ถอนหมั้นกับเซี่ยเจี้ยนกั๋วไปแล้ว

ในชาติก่อน เธอต้องพยายามอย่างหนักเพื่อให้แม่ไปเกลี้ยกล่อมหญิงชรา เพื่อให้เธอได้สลับตัวกับซุยซุย

ในเมื่อตอนนี้ข้าวสารกลายเป็นข้าวสุกไปแล้ว เธอทำได้เพียงต้องทำลายซุยซุยให้ย่อยยับ เพื่อไม่ให้เจี้ยนกั๋วของเธอต้องแปดเปื้อนหญิงคนไหนอีก!

เมื่อวานซุยซุยไม่ยอมตกเป็นของเอ้อร์ล่ายจื่ออย่างว่าง่ายๆ งั้นก็อย่ามาโทษที่เธอต้องลงมืออย่างโหดเหี้ยมก็แล้วกัน!