บทที่ 7: คู่แข่งวัยเด็ก

ขณะที่เขาก้าวออกจากห้องหอเล็ก ๆ ของตัวเองและหมุนกุญแจล็อกประตู เขาก็เผชิญหน้ากับเดวิด เดวิดเป็นเพื่อนบ้านห้องข้าง ๆ และเป็นคนที่เขารู้จักมาตั้งแต่สมัยอนุบาล นั่นหมายความว่าทั้งสองมีประวัติร่วมกันยาวนานราวสิบเก้าปี

ใคร ๆ อาจคาดหวังว่าพวกเขาจะเป็นเพื่อนสนิท หรืออย่างน้อยก็เป็นคนรู้จักที่สนับสนุนกัน

แต่ความจริงกลับตรงกันข้ามโดยสิ้นเชิง

ตอนอนุบาล เดวิดนำของเล่นชิ้นโปรดของเขามาเล่นหลังอาหารกลางวัน ช่วงที่มีเวลาทำกิจกรรมอิสระ และเริ่มอวดว่ามันเจ๋งแค่ไหน ไคเดนเกิดอิจฉาและตัดสินใจทำลายมัน เพราะเขาไม่มีหุ่นยนต์เท่ ๆ แบบนั้น

แน่นอนว่าเดวิดโกรธมาก และ (หลังจากร้องไห้ยกใหญ่) ก็ไปฟ้องครู ทำให้ไคเดนต้องขอโทษ พ่อแม่ของเขาต้องซื้อของเล่นชิ้นใหม่ให้เดวิด และเขายังโดนพ่อดุอย่างหนักที่บ้านอีกด้วย

ไคเดนตอนเด็กก็รู้ว่าเขาทำผิดแต่ไม่ได้ใส่ใจนัก ดังนั้นแม้จะขอโทษแบบจำใจ ความสัมพันธ์ของพวกเขาก็ไม่เคยดีขึ้นเลย ในประถมพวกเขาแข่งกันเรื่องเกรด ในมัธยมต้น แข่งกันเล่นบาสเกตบอลให้เก่งกว่าอีกฝ่าย และในมัธยมปลาย พวกเขาชอบผู้หญิงคนเดียวกัน (และโดนปฏิเสธทั้งคู่)

เมื่อเข้าสู่มหาวิทยาลัย การแข่งขันก็ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น เมื่อไคเดนทำลายสถิติอันดับสูงสุดของเดวิดในเกมแข่งขัน ด้วยการขึ้นไปถึงระดับโกลด์สาม

ใช่แล้ว พวกเขาทั้งคู่เป็นเกมเมอร์ระดับธรรมดามาก

เดวิดยังเป็นคนที่ตะโกนให้เขาเงียบ พร้อมทุบกำแพง ตอนที่อวัยวะเพศของเขาถูกระบบฉีกและปรับโครงสร้างใหม่

ไคเดนเลิกคิ้วขึ้นเมื่อมองสำรวจเดวิดที่กำลังยิ้มอย่างโอหัง ไม่ยากเลยที่จะเดาว่าทำไมเขาถึงอารมณ์ดีขนาดนั้น มีผู้หญิงคนหนึ่งเกาะแขนเขาอยู่แบบน่ารัก

“ไคเดน เพื่อนรักของฉัน เป็นยังไงบ้างช่วงนี้?” เดวิดถามด้วยน้ำเสียงหยิ่ง ๆ ใช้โทนหรูหรา ราวกับพวกเขาเป็นหุ้นส่วนธุรกิจผู้มั่งคั่งที่เพิ่งกลับจากทริปพักผ่อนที่ฮาวาย

ว่าที่นักแสดงหนังผู้ใหญ่แทนที่จะตอบ เขากลับตัดสินใจมองสำรวจผู้หญิงคนนั้นแทน

เธอไม่ใช่ชัยชนะที่ยิ่งใหญ่อะไรเลย

จะเรียกว่าอวบยังถือว่าใจดีไปหน่อย เธออ้วนแบบชัดเจน แม้ตามมาตรฐานยุคใหม่ เธอจะยังไม่ถึงขั้นอ้วนมากจนเป็นอันตราย แค่จัดอยู่ในกลุ่ม “พลัสไซซ์” เท่านั้น เธอมีผมสีเข้ม กระบนแก้ม และหน้าอกค่อนข้างเล็กเมื่อเทียบกับส่วนโค้งเว้าที่ล้นเหลือของร่างกาย เธอไม่ได้ดูแย่สุดขั้ว แต่ไคเดนให้คะแนนเธอประมาณ 2.5 เต็ม 10 อย่างตรงไปตรงมา

แทบจะพอรับได้ก็ต่อเมื่อคน ๆ นั้นสิ้นหวังจริง ๆ หรือมีแอลกอฮอล์ในร่างกายมากพอจะลบความยับยั้งชั่งใจทั้งหมด

“ดูแฟนฉันเสร็จหรือยัง? นี่เบ็คกี้ เราเจอกันในมหาวิทยาลัย แล้วก็รักกันตั้งแต่แรกพบ เบ็คกี้ นี่ไคเดน คนที่ฉันรู้จักมาตั้งแต่อนุบาล”

ไคเดนพยักหน้าให้หญิงสาว ก่อนกล่าวแสดงความยินดีกับทั้งคู่ด้วยท่าทีเป็นมิตร

“หวัดดี ยินดีที่ได้รู้จัก ขอแสดงความยินดีกับทั้งคู่นะ”

เขารู้ดีว่าการแสดงท่าทีสนใจ ไม่ว่าจะเป็นความหึงหรือความโกรธ จะเท่ากับเล่นตามเกมที่เดวิดต้องการ ใช่ แฟนของเขาไม่สวยเลย แต่เธอก็ยังเป็นผู้หญิงอยู่ดี การเป็นฝ่ายแพ้ในการแข่งจีบสาวมันก็ไม่รู้สึกดีนัก แต่… ไคเดนไม่เคยสิ้นหวังพอจะเลือกผู้หญิงหน้าตาแบบนี้ เขาเล็งสูงทุกครั้งที่พยายาม แต่เหมือนอิคารัส ปีกของเขามักละลายก่อนจะไปถึงดวงอาทิตย์เสมอ

“หวัดดี เดวิดเล่าเรื่องคุณให้ฉันฟังนิดหน่อย” เธอตอบพร้อมรอยยิ้มฝืน ๆ

“คงเป็นเรื่องดี ๆ สินะ…” เขาหัวเราะ ซึ่งเธอกลับทำหน้าลำบากใจ ทำให้ไคเดนรู้ว่าเดวิดคงพูดจาเสีย ๆ หาย ๆ เกี่ยวกับเขาไปแล้ว แต่เขาก็ไม่ได้สนใจอะไร

น่าเสียดายที่เดวิดเป็นคนฉลาด หรืออย่างน้อยก็เก่งด้านวิชาการ เพราะเขาเป็นหนึ่งในนักศึกษาระดับท็อปของสาขาเศรษฐศาสตร์ ไคเดนหมดไฟกับสาขานี้และไม่ได้ตั้งใจเรียนเต็มที่ ดังนั้นตอนนี้เขาจึงเป็นฝ่ายแพ้ทั้งเรื่องส่วนตัวและด้านการเรียนในการแข่งขันของพวกเนิร์ดทั้งคู่

“เอาล่ะ ขอให้สนุกนะ ผมไปฝึกก่อน”

“บาย ไคเดน ดีใจที่ได้รู้จักนะ”

“โอเคเพื่อน ขอให้สนุกล่ะ” เดวิดพูดเป็นคนสุดท้าย แต่ตอนที่ทั้งคู่เดินสวนกัน เขาไหล่ชนไคเดน แล้วโน้มตัวมากระซิบ

“ฉันจะเป็นคนเสียซิงก่อนนะเพื่อนเอ๋ย มันจะเกิดขึ้นวันนี้แหละ ช่วงนี้เอาชนะนายในทุกด้านมันง่ายเกินไปแล้ว… ฉันเริ่มเบื่อแล้วจริง ๆ”

ไคเดนหยุดไปชั่วครู่ แล้วหันกลับไปมองแผ่นหลังของทั้งคู่ที่กำลังเดินเข้าไปในห้องหอของเดวิดด้วยกัน

‘ฉันเสียซิงไปนานแล้วถ้าลดมาตรฐานไปเอาฮิปโปแบบนั้น ไอ้เวรเอ๊ย’

ไคเดนสามารถพูดประโยคนี้ออกไปได้ และอาจจะเป็นฝ่ายชนะในการโต้เถียงที่ตามมาด้วยซ้ำ แต่เขามีมารยาทเกินกว่าจะพูดแบบนั้นต่อหน้าเบ็คกี้ เธอไม่สมควรถูกด่าเพียงเพราะผู้ชายสองคนมีเรื่องกัน

ไคเดนรู้ดีว่าผู้หญิงหน้าตาไม่ดีแบบเธอมักไม่มั่นใจในรูปลักษณ์ของตัวเองอย่างมาก ดังนั้นถ้าเขาสวนเดวิดในสถานการณ์นั้น เขาอาจทำร้ายจิตใจเธออย่างหนัก

สงครามระหว่างพวกเขาไม่จำเป็นต้องมีผู้บริสุทธิ์เป็นเหยื่อ

ครู่ต่อมา เขาก็แค่ยักไหล่ ไคเดนมีเรื่องใหญ่กว่านั้นให้ต้องคิด และยังมีโอกาสที่เขาจะได้พรากความบริสุทธิ์ของสาวสวยคนหนึ่งภายในสิ้นเดือน หากเขาทำภารกิจสอนพื้นฐานของระบบสำเร็จ แถมยังได้เงินไปพร้อมกันอีกด้วย

‘เล่นเกมยาวไว้ ไคเดน’ เขาปลอบตัวเอง ก่อนจะออกจากหอแล้วเดินเล่น

...

หนึ่งชั่วโมงต่อมา เขากลับเข้าห้อง

ยังเหลือเวลาอีกมากก่อนกะทำงานที่บาร์ของบรูโน่ เขาทิ้งตัวลงบนเตียง แล้วเปิดอินเทอร์เฟซของระบบ

ตั้งแต่วันสิ้นโลก มนุษย์ทุกคนสามารถเข้าถึงหน้าต่างสถานะที่แสดงข้อมูลสำคัญของตัวเองได้

อย่างไรก็ตาม สำหรับคนที่ยังไม่ตื่นพลัง หรือคนธรรมดา หน้าต่างนี้จะแสดงข้อมูลไม่มาก ในกรณีของไคเดน ก่อนหน้านี้มันเป็นแบบนี้

[ชื่อ: ไคเดน แอชบอร์น]

[คลาส: -]

[เลเวล: -]

อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่เขาลื่นเปลือกกล้วยได้อย่างเหนือชั้นราวกับบอสใหญ่ ก็มีบรรทัดใหม่เพิ่มเข้ามา

[ชื่อ: ไคเดน แอชบอร์น]

[แรงก์: 0 - หนอน]

[คลาส: -]

[เลเวล: -]

[ภารกิจสอนพื้นฐาน:  เลิกกระจอก……แล้วไปฟันสาวเวอร์จินเป็นอาชีพ!]

[เควสต์เสริม: ช่วงฝึกฝน]

เมื่อคนธรรมดาตื่นพลัง พวกเขาจะได้รับคลาส ซึ่งหมายความว่าแม้ไคเดนจะมีระบบแล้ว เขาก็ยังไม่ใช่ผู้ตื่นพลังเพราะเขายังไม่มีคลาส คลาสถูกแบ่งเป็นระดับ ตั้งแต่ F ไปจนถึง S ในกรณีส่วนใหญ่

ผู้ตื่นพลังจะถูกจำกัดศักยภาพตามคลาสที่ได้รับ ใครที่ได้คลาสระดับ F จะตามหลังคนที่ได้ระดับ S อย่างรวดเร็ว หากทั้งสองใช้ความพยายามเท่ากัน และมีพรสวรรค์กับโชคโดยรวมใกล้เคียงกัน

เลเวลทำหน้าที่เป็นตัววัดความก้าวหน้า ผู้ตื่นพลังต้องฆ่ามอนสเตอร์ในดันเจี้ยน หรือผู้ตื่นพลังคนอื่น ๆ เพื่อรับเลเวล ซึ่งจะทำให้พวกเขาแข็งแกร่งขึ้น