บทที่ 11 แบล็คทาวเวอร์: กบน้อยนักเดินทางงั้นเหรอ? ของหายากนี่นา ขอฉันลองหน่อยเถอะ!

บทที่ 11 แบล็คทาวเวอร์: กบน้อยนักเดินทางงั้นเหรอ? ของหายากนี่นา ขอฉันลองหน่อยเถอะ!

เย่อวิ๋นยิ้มบางๆ

"ผมบอกพวกคุณไม่ได้จริงๆ ครับ เอาล่ะๆ รีบไปพักผ่อนกันเถอะ บ่ายนี้พวกคุณไม่ได้จะไปล่ามอนสเตอร์กันเหรอ?"

มาร์ชเซเว่นเห็นว่าลูกอ้อนของตัวเองใช้ไม่ได้ผล ก็ทำหน้ามุ่ยอย่างไม่พอใจทันที

"ไม่อยากบอกก็ไม่ต้องบอก! ชิ! สเตล ฟูรินะ พวกเราไปซื้อกบน้อยนักเดินทางกันเถอะ"

พูดจบ มาร์ชเซเว่นก็ดึงแขนสเตลกับฟูรินะเดินปึงปังไปทางร้านขายของชำด้วยความหงุดหงิด

ฮิเมโกะ เวลท์ และตันเหิงยังคงพูดคุยกับเย่อวิ๋นต่อไป

ภายในร้านขายของชำพหุภพ

สเตลหยิบกล่องพลาสติกที่บรรจุกบน้อยนักเดินทางขึ้นมาจากโต๊ะกลม

หลังจากจ่ายเงินที่ทางเข้าเรียบร้อย เสียงระบบก็ดังขึ้นข้างหูของสเตล

"ขอแสดงความยินดีด้วย คุณได้รับสัตว์เลี้ยง กบน้อยนักเดินทาง (ยังไม่มีชื่อ) หน้าต่างสัตว์เลี้ยงเปิดใช้งานแล้ว"

เมื่อได้ยินดังนั้น สเตลก็รีบเปิดหน้าต่างสัตว์เลี้ยงขึ้นมาดูทันที

สัตว์เลี้ยง กบน้อยนักเดินทาง (สามารถอัปเกรดได้)

คุณภาพปัจจุบัน ระดับสีขาว

ความสามารถ ทุกๆ ยี่สิบสี่ชั่วโมง มันสามารถออกเดินทางได้เมื่อได้รับอาหารเป็นแร่ชนิดพิเศษ เมื่อกลับจากการเดินทาง มันสามารถนำไอเทมที่มีมูลค่าไม่เกินหนึ่งเหรียญทองแดงกลับมาได้

เงื่อนไขการอัปเกรด เหรียญเงิน 10 เหรียญ

หลังจากอ่านคำอธิบายของกบน้อยนักเดินทางจบ สเตลก็ตั้งชื่อให้กบน้อยของเธอเป็นอันดับแรก

สเตลมองดูกบน้อยนักเดินทางที่หมอบอยู่นิ่งๆ ตรงเท้าของเธอ แล้วจู่ๆ ก็เกิดไอเดียขึ้นมา

"ตั้งแต่นี้ต่อไป! แกมีชื่อว่า ฮีโร่กบแห่งทางช้างเผือก!"

มาร์ชเซเว่นที่ยืนอยู่ข้างๆ ได้ยินชื่อที่สเตลตั้งให้กบน้อยนักเดินทางของเธอแล้วถึงกับพูดไม่ออก

สเตล เธอไม่มีหัวคิดเรื่องตั้งชื่อเอาซะเลยนะ

ฟูรินะชี้ไปที่กบน้อยนักเดินทางของตัวเอง

"ตั้งแต่นี้ต่อไป แกมีชื่อว่า บารอนแกรนด์ดอร์จ! อืมม~ สมกับเป็นฉันจริงๆ ชื่อนี้เพราะจังเลย"

สเตลถึงกับงุนงงเมื่อได้ยิน

"เพราะตรงไหนเนี่ย? ฉันไม่เห็นจะรู้สึกเลย แกรนด์ดอร์จมันแปลว่าอะไรเหรอ?"

ฟูรินะพยักหน้า

"มันเป็นสีเขียวไง และสีเขียวในภาษาฟอนเทนก็คือแกรนด์ดอร์จ เป็นไงล่ะ? ฉันฉลาดใช่ไหมล่ะ! หึหึ~"

มุมปากของมาร์ชเซเว่นกระตุก เธอทำมือเป็นสัญลักษณ์เลขหก

"เยี่ยม"

เมื่อเห็นสีหน้าของมาร์ชเซเว่น ฟูรินะก็ถามขึ้น

"แล้วเธอล่ะ? มาร์ช ฉันอยากจะรู้จังว่าเธอจะตั้งชื่อว่าอะไร"

มาร์ชเซเว่นหัวเราะหึๆ

"หึหึ~ ของฉันจะให้ชื่อว่า นักเดินทาง! มันสามารถเดินทางไปโลกอื่นได้ เป็นไงล่ะ? เข้ากันสุดๆ ไปเลยใช่ไหม?"

ฟูรินะได้ยินดังนั้น

"นักเดินทางเหรอ? เหมือนฉันเพิ่งจะได้ยินคำนี้เมื่อไม่นานมานี้นะ

รู้สึกว่าจะมีนักเดินทางคนหนึ่งไปที่เมืองมอนด์สตัดท์ แล้วก็ช่วยขับไล่เจ้ามังกร... ตัวนั้นด้วย"

สเตลจึงพูดขึ้นมา

"เรื่องนั้นเอาไว้ก่อนเถอะ ไอ้แร่ชนิดพิเศษนี่ พวกเธอสองคนมีไอเดียอะไรบ้างไหม?"

มาร์ชเซเว่นกับฟูรินะยักไหล่พร้อมกับแบมือออก

"ไม่อ่ะ"

สเตลถึงกับชะงักไปครู่หนึ่ง เมื่อเห็นว่ามาร์ชเซเว่นกับฟูรินะก็ไม่มีเบาะแสอะไรเหมือนกัน

"แร่ชนิดพิเศษ มันต้องเป็นแร่แบบไหนกันนะ? พวกเราไปถามเฮอร์ตาดูไหมล่ะ? เธอเป็นถึงอัจฉริยะ น่าจะรู้เรื่องนี้นะ"

ฟูรินะกำลังจะเสนอให้ไปถามเย่อวิ๋น

แต่สเตลกับมาร์ชเซเว่นกลับวิ่งนำไปเสียก่อน ฟูรินะจึงทำได้เพียงแค่วิ่งตามไปเท่านั้น... สถานีอวกาศเฮอร์ตา ภายในห้องแล็บส่วนตัวของเฮอร์ตา

เฮอร์ตาเดินวนไปวนมาในห้องแล็บด้วยความกระวนกระวายใจสุดๆ

"ฉันจะเกลี้ยกล่อมให้เย่อวิ๋นยอมตรวจร่างกายได้ยังไงนะ? เอาเงินฟาดงั้นเหรอ? ไม่ๆ เขาคงไม่สนใจเงินแน่ๆ

โธ่เว้ย! จะเชิญเขามาได้ยังไงกันล่ะเนี่ย! ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาชอบอะไร จะได้เอาใจถูก"

ตอนนี้เฮอร์ตาอยากได้ร่างกายของเย่อวิ๋นจนตัวสั่น ใช่แล้ว! อยากได้มาก!

สิ่งที่เธออยากทำมากที่สุดในตอนนี้คือการจับเย่อวิ๋นมาตรวจร่างกาย เพื่อดูว่าต้นไม้โลกอย่างเขามีอะไรพิเศษซ่อนอยู่บ้าง

ขณะที่เฮอร์ตากำลังจะคว้าสมุดโน้ตขึ้นมาปาระบายอารมณ์ ประตูห้องแล็บก็เปิดออก สเตลโผล่หน้าเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มแฉ่ง ในมือถือตะกร้าผลไม้มาด้วย

"ฮี่ๆ~ เฮอร์ตา ยุ่งอยู่หรือเปล่า? ฉันมาเล่นด้วยน่ะ"

เฮอร์ต้ามองสเตลแล้วพูดอย่างรำคาญ

"มีอะไรก็รีบๆ พูดมา ไม่มีก็ไสหัวไป"

สเตลได้ยินดังนั้นก็เลยขี้เกียจพูดบทที่เตรียมมา

เมื่อกี้ฟูรินะเพิ่งจะสอนบทพูดสำหรับขอร้องให้สเตลฟัง แต่ดูจากสถานการณ์แล้ว คงไม่ได้ใช้แน่นอน

"เอ่อ คือว่าฉันเพิ่งซื้อกบน้อยนักเดินทางมาจากเย่อวิ๋นน่ะ มันสามารถเดินทางไปโลกอื่นได้

แต่ว่านะ ถ้าจะให้มันออกเดินทาง ฉันต้องให้อาหารมันเป็นแร่ชนิดพิเศษเสียก่อน

ฉันไม่รู้เลยว่ามันคืออะไร ก็เลยมาถามเธอเผื่อเธอจะมีคำแนะนำดีๆ บ้าง"

หลังจากที่เฮอร์ตาได้ฟังปัญหาของสเตล ความกังวลใจของเธอก็มลายหายไปเป็นปลิดทิ้ง

เพียงพริบตาเดียว เฮอร์ตาก็พุ่งเข้ามาประชิดตัวสเตล สายตาของเธอจับจ้องไปที่ฮีโร่กบแห่งทางช้างเผือกที่เกาะอยู่บนไหล่ของสเตล

"โอ้โห~ ของจากโลกของเย่อวิ๋นงั้นเหรอ?"

สเตลมองเฮอร์ตาด้วยความงุนงงแล้วพยักหน้า สีหน้าของเธอเปลี่ยนไปเร็วขนาดนั้นเลยเหรอ?

"ใช่... ใช่สิ มีอะไรเหรอ?"

เมื่อได้รับคำยืนยัน เฮอร์ตาก็ยื่นมือขวาออกไป ใช้นิ้วชี้กับนิ้วหัวแม่มือคีบหลังของฮีโร่กบแห่งทางช้างเผือกแล้วหิ้วมันขึ้นมา

"ผลผลิตจากโลกของเย่อวิ๋น แถมยังเดินทางข้ามมิติได้ด้วย? ของหายากระดับเก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์เลยนะเนี่ย!

ปล่อยให้เป็นหน้าที่ฉันเอง พรุ่งนี้ค่อยมารับคน... เอ๊ย รับกบกลับไปแล้วกันนะ"

พูดจบ เฮอร์ตาก็ดีดนิ้วดังเป๊าะ แผ่นปูพื้นใต้เท้าของสเตลก็ยกตัวขึ้นอย่างกะทันหัน แล้วดันตัวสเตลออกไปนอกประตูอย่างรวดเร็ว

แผ่นปูพื้นแต่ละแผ่นถูกติดตั้งระบบขับเคลื่อนเอาไว้ ซึ่งเฮอร์ตาตั้งใจทำไว้ใช้สำหรับส่งแขกโดยเฉพาะ

ที่หน้าประตูห้องแล็บของเฮอร์ตา สเตลยังตั้งตัวไม่ติด เธอยืนจ้องมองประตูที่ปิดสนิทอย่างงงๆ

จากด้านในห้องแล็บ เสียงหัวเราะอย่างบ้าคลั่งของเฮอร์ตาดังแว่วออกมาให้ได้ยิน

"ฮี่ๆ~ เจ้ากบน้อย ทำตัวดีๆ นะ อย่าขัดขืนล่ะ ยิ่งแกขัดขืน ฉันก็จะยิ่งรุนแรงนะ! มามะ มานอนบนเตียงนี่เลย เดี๋ยวฉันจะสแกนร่างกายแบบซีทีสแกนให้แกดูทุกซอกทุกมุมเลย"

จู่ๆ สเตลก็รู้สึกเสียใจขึ้นมานิดหน่อย เธอไม่น่ามาหาเฮอร์ตาเลยจริงๆ

สเตลลองเคาะประตูอีกครั้ง แต่เฮอร์ตาก็ไม่ยอมเปิดประตูให้เธอเลย

ด้วยความจนใจ สเตลจึงต้องไปหามาร์ชเซเว่นกับฟูรินะก่อน

มาร์ชเซเว่นกับฟูรินะไม่ได้ตามมาด้วย ฟูรินะอยากรู้อยากเห็นเรื่องสถานีอวกาศมาก มาร์ชเซเว่นก็เลยพาเธอไปเดินทัวร์

ภายในสถานีอวกาศเฮอร์ตา

มาร์ชเซเว่นพาท่านฟูรินะเดินทัวร์รอบโซนควบคุมหลัก และแนะนำเธอให้รู้จักกับแอสต้าและอาร์ลัน

ในขณะนี้ ฟูรินะกำลังขี่โฮเวอร์บอร์ด แข่งกับมาร์ชเซเว่นอยู่ในลานกว้าง

"วู้ฮู~ สนุกจัง สนุกจัง! สนุกสุดๆ ไปเลย!"

ฟูรินะกำลังสนุกสุดเหวี่ยง โฮเวอร์บอร์ดนี้สามารถทรงตัวได้เองอัตโนมัติ ควบคุมง่ายมากๆ แถมชาร์จครั้งเดียวก็บินได้ไกลถึงหนึ่งพันกิโลเมตรเลยล่ะ

มาร์ชเซเว่นยอมจ่ายเครดิตเพื่อซื้อมันมาสามเครื่อง สำหรับตัวเอง ฟูรินะ และสเตลคนละเครื่อง

ฟูรินะตัดสินใจแล้วว่าเธอจะเอาโฮเวอร์บอร์ดนี้ไปใช้ในการแสดงครั้งต่อไปของเธอ

ชาวเมืองฟอนเทนจะต้องตกตะลึงอย่างแน่นอน ซึ่งมันจะช่วยเสริมสร้างความน่าเกรงขามของเธอในใจของพวกเขายิ่งขึ้นไปอีก!

หึหึ~ โฮเวอร์บอร์ดนี่มันของดีจริงๆ ทั้งสนุกแถมยังมีประโยชน์กับบทบาทเทพแห่งน้ำของเธออีก ยอดเยี่ยมไปเลย!

หลังจากแข่งกันไปหนึ่งรอบ ฟูรินะก็หยุดอยู่ตรงหน้ามาร์ชเซเว่น

บารอนแกรนด์ดอร์จที่หมอบอยู่บนไหล่ของฟูรินะมาตลอด ตอนนี้เวียนหัวจนตาลายและสลบเหมือดไปแล้ว

มาร์ชเซเว่นมองฟูรินะแล้วถามขึ้น

"ฟูรินะ สนุกใช่ไหมล่ะ? วันนี้มันดึกแล้ว เอาไว้พรุ่งนี้ เธอ ฉัน แล้วก็สเตล พวกเราไปซิ่งกันบนถนนลำต้นที่โลกของเย่อวิ๋นดีไหม?"

ฟูรินะตอบตกลงทันที

"เอาสิ เอาสิ! ถนนที่นั่นกว้างมาก แถมยังไม่มีคนเดินเพ่นพ่านด้วย พวกเราเหยียบมิดไมล์ได้เลย!"