บทที่ 202 - การต่อสู้ยกระดับ จิตสำนึกของต้นหอม

บทที่ 202 - การต่อสู้ยกระดับ จิตสำนึกของต้นหอม

"ศึกชิงอันดับหนึ่งระหว่างสองอัจฉริยะคนใหม่จากเจียงหนานและตะวันตกเฉียงใต้กำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว!"

"นี่คือการปะทะกันเหมือนดาวหางพุ่งชนโลกอย่างแน่นอน!"

ในห้องไลฟ์สด หลี่กัง บล็อกเกอร์สายวรยุทธ์ร่างยักษ์ตะโกนออกมาด้วยความตื่นเต้น

ในขณะเดียวกัน คอมเมนต์ด้านล่างก็พุ่งทะลักจนเต็มหน้าจอ

【ใครจะชนะ? ผมคือน้องใหม่จากมณฑลตะวันตกเฉียงใต้ ผมเคยเห็นว่าพี่หลี่เปียวดุดันแค่ไหน เพราะฉะนั้นตานี้ผมลงข้างพี่หลี่เปียว!】

【หึ แค่ดุดันน่ะเหรอ? เหอะ! เย่ฟาน อันดับหนึ่งจากมณฑลเจียงหนานของเราน่ะมันระดับฝืนลิขิตสวรรค์! ในการสอบวรยุทธ์ปีนี้ เขาทำคะแนนได้สูงถึง 747 คะแนน สร้างประวัติศาสตร์ที่ไม่มีใครเคยทำได้และจะไม่มีใครทำตามได้อีก! ผมขอถามหน่อยว่าจะมีใครเทียบได้อีก!?】

【เย่ฟานคือศิษย์พี่ใหญ่แห่งสถาบันที่เก้าของมหาวิทยาลัยวรยุทธ์คุนหลุน ความโดดเด่นของเขาเหนือกว่าทุกคนในรุ่นนี้แน่นอน ต้องชนะแน่!】

【เหอะ โม้จังนะ หลี่เปียวแม้จะเก่ง แต่ในบรรดาน้องใหม่ของมหาวิทยาลัยวรยุทธ์มอโด เขาก็แค่อันดับสามเท่านั้นแหละ แต่ถึงอย่างนั้น การจะกดหัวศิษย์พี่ใหญ่ของคุนหลุนอย่างพวกแกก็เป็นเรื่องง่ายเหมือนพลิกฝ่ามือ!】

【ถุย จะอวดอะไรนักหนา ไปพิสูจน์กันที่ฝีมือสิ!】

......

เย่ฟานและหลี่เปียวยังไม่ทันได้ปะทะกัน แต่ในโซนคอมเมนต์ก็ระเบิดไปก่อนแล้ว

มีทั้งผู้ชมทั่วไปที่เลือกเชียร์ไอดอลจากผลงานในรอบคัดเลือกเบื้องต้นและรอบชิงสิทธิ์ และยังมีเหล่านักรบจากทั้งสองมณฑลที่ก้าวออกมาสนับสนุนอันดับหนึ่งของมณฑลตัวเอง

ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีเหล่านักรบจากมหาวิทยาลัยวรยุทธ์คุนหลุนและมอโดที่เปิดศึกคีย์บอร์ดใส่กันอย่างไม่ลดละ

เพราะนี่ไม่ใช่แค่การแข่งขันระหว่างเย่ฟานและหลี่เปียวในฐานะบุคคลเท่านั้น แต่มันยังเป็นการปะทะกันระหว่างสายเลือดใหม่ของสองมหาวิทยาลัยยักษ์ใหญ่อีกด้วย

ในบรรดาสามมหาวิทยาลัยวรยุทธ์ชั้นนำของหัวเซี่ย มหาวิทยาลัยวรยุทธ์ตี้ตูและมอโดต่างก็เป็นสถาบันเก่าแก่ระดับแนวหน้า ในขณะที่มหาวิทยาลัยวรยุทธ์คุนหลุนแม้จะเป็นดาวรุ่งที่มีท่านหลงผู้แข็งแกร่งที่สุดในเผ่าพันธุ์มนุษย์คอยหนุนหลัง แต่การจะก้าวข้ามรุ่นพี่เหล่านั้นยังต้องอาศัยการสั่งสมบารมีอีกมาก

และในวันนี้ ดูเหมือนว่ามหาวิทยาลัยวรยุทธ์คุนหลุนกำลังจะท้าทายอำนาจของมหาวิทยาลัยวรยุทธ์มอโด!

แม้ว่าผลแพ้ชนะระหว่างเย่ฟานและหลี่เปียวอาจจะยังไม่สามารถตัดสินความเหนือกว่าของมหาวิทยาลัยได้ในทันที แต่ผู้ชมและประชาชนทั่วไปมักจะใช้ความรู้สึกตัดสิน หากใครแสดงฝีมือได้น่าทึ่ง ย่อมสร้างความประทับใจให้แก่สาธารณชน ซึ่งจะส่งผลดีต่อการรับสมัครนักศึกษาในปีต่อๆ ไป

ด้วยเหตุผลทั้งหมดนี้ การตอบรับคำท้าสู้ของเย่ฟานในครั้งนี้จึงไม่ใช่แค่เรื่องส่วนตัวอีกต่อไป แต่มันมีความหมายที่ลึกซึ้งกว่านั้น

ทันทีที่ข่าวนี้แพร่สะพัดออกไป มันก็ราวกับพายุหมุนที่พัดถล่มไปทั่ว แม้แต่นักรบรุ่นพี่ปีสอง ปีสาม หรือรุ่นที่สูงกว่าจากทั้งสองมหาวิทยาลัย ต่างก็แห่กันมาชมการต่อสู้ครั้งนี้

ในพริบตาเดียว ศึกชิงความเป็นหนึ่งที่เป็นดั่งตัวแทนของทั้งสองมณฑลและมหาวิทยาลัยครั้งนี้ ก็กลายเป็นกระแสฮือฮาไปทั่วทุกสารทิศ

ในเวลาเดียวกัน หมานเถี่ยตั้นจากมหาวิทยาลัยวรยุทธ์ตี้ตูก็กำลังจับตาดูการต่อสู้นี้อยู่เช่นกัน

"เย่ฟานเอ๋ยเย่ฟาน หวังว่านายจะไม่ทำให้ฉันผิดหวังนะ ก่อนที่จะได้เจอฉัน ฉันไม่อนุญาตให้นายแพ้เด็ดขาด!"

หมานเถี่ยตั้นพึมพำกับตัวเอง

"หึ รุ่นน้องหมาน อย่ากังวลไปเลย ถ้าเขาแพ้ขึ้นมาจริงๆ เขาก็ไม่มีค่าพอให้นายลงมือหรอก"

อัจฉริยะอีกคนในมหาวิทยาลัยวรยุทธ์ตี้ตูกล่าวขึ้น

หมานเถี่ยตั้นส่ายหน้าเบาๆ หากเขาไม่ได้เป็นคนเอาชนะเย่ฟานด้วยตัวเอง เขาก็จะรู้สึกไม่ยอมรับอยู่ลึกๆ

ในพื้นที่ชมการต่อสู้ระดับสูง

"ตาเฒ่าหัวมันเยิ้ม นี่เป็นฝีมือแกสั่งมาใช่ไหม?"

โจวซังมองไปทางโจวถังโป ชายหัวมันเยิ้มด้วยความไม่พอใจ

"เหะๆ แล้วยังไงล่ะ? นายเห็นเด็กนั่นเป็นสมบัติล้ำค่านักไม่ใช่เหรอ? งั้นฉันก็จะช่วยทดสอบให้เองว่าของจริงหรือเปล่า ขอเตือนไว้ก่อนนะ: น้องใหม่ปีหนึ่งของมอโดที่เก่งกว่าหลี่เปียวน่ะ ยังมีอีกสองคนนะจะบอกให้"

"เจ้าเล่ห์นักนะ!"

หูปิงจากมหาวิทยาลัยวรยุทธ์ตี้ตูที่อยู่ไม่ไกล มองไปทางโจวถังโปที่สวมแว่นกรอบทองและหัวมันเยิ้มพลางแค่นหัวเราะออกมา

ในขณะเดียวกัน ทางผู้บริหารระดับสูงของมหาวิทยาลัยวรยุทธ์มอโดก็เริ่มสังเกตเห็นการแข่งขันนี้เช่นกัน

อย่างไรก็ตาม เมื่อเทียบกับเจ้าตำหนักที่เก้าอย่างชางเสี้ยวไห่แล้ว พวกเขากลับดูนิ่งนอนใจและผ่อนคลายมากกว่า ซึ่งในตอนนี้ชางเสี้ยวไห่กำลังรู้สึกได้ถึงแรงกดดันที่พุ่งสูงขึ้นมา

เพราะเย่ฟานเพิ่งจะเขี่ยหลิงอวิ๋นเฟิงตกรอบไปในรอบแรก แรงกดดันในฐานะกำลังรบระดับสูงของมหาวิทยาลัยวรยุทธ์คุนหลุนจึงตกมาอยู่ที่สถาบันที่เก้าของเขาเต็มๆ

หากเย่ฟานถูกหลี่เปียวเอาชนะได้ นั่นย่อมเป็นข่าวร้ายอย่างยิ่งสำหรับมหาวิทยาลัยวรยุทธ์คุนหลุน

"ฮ่าๆ ตาเฒ่าชาง อย่าตื่นเต้นไปเลย การต่อสู้ของเด็กๆ แค่เล่นสนุกกันเท่านั้นแหละ"

เจ้าตำหนักของมอโดคนหนึ่งเอ่ย 'ปลอบใจ' ชางเสี้ยวไห่

ชางเสี้ยวไห่ปรายตามองอีกฝ่าย พูดน่ะมันง่ายเพราะไม่ได้เป็นคนโดนเองนี่นา

แต่ไม่มีใครสังเกตเห็นเลยว่า ในมุมหนึ่งของพื้นที่แห่งนี้ มีร่างอันงดงามที่ปกคลุมไปด้วยไอเย็นของเกล็ดน้ำแข็งปรากฏตัวขึ้นเงียบๆ...

เย่ฟานที่กำลังจะสู้ศึก ไม่รู้เลยว่าการที่เขาแค่กะจะมาฟาร์มคะแนนกลับกลายเป็นเรื่องใหญ่โตขนาดนี้

วิ้ง

วิ้ง

ลำแสงสองสายวูบผ่าน เย่ฟานและหลี่เปียวปรากฏตัวบนเวทีประลองพร้อมกัน

สิ่งที่ต่างจากรูปร่างสูงใหญ่กำยำของเย่ฟานก็คือ หลี่เปียวคนนี้แม้ชื่อจะดูดุดัน แต่หน้าตากลับดูเหมือนบัณฑิตที่อ่อนแอ

ทว่าเมื่อสัมผัสถึงกลิ่นอายพลังเพียงเล็กน้อย

ดวงตาของเย่ฟานก็เป็นประกายขึ้นมา กลิ่นอายพลังของหลี่เปียวคนนี้ดูเหมือนจะบรรลุถึงขอบเขตดาราจักรระดับเจ็ด หรือก็คือขอบเขตดาราจักรระดับสูงแล้วนั่นเอง

แบบนี้ ถ้าเอาชนะได้ ก็น่าจะได้สักยี่สิบคะแนนเข้ากระเป๋า!

"เย่ฟาน นายดูหมิ่นมหาวิทยาลัยวรยุทธ์มอโดของฉัน วันนี้ฉันจะสั่งสอนนายให้รู้สำนึกเอง!"

ก่อนหน้านี้ เย่ฟานจัดการส่ง 'เด็กน้อย' ของมอโดลงไปกองทีละคนในหอกเดียว ราวกับมองอัจฉริยะชั้นนำของมอโดเป็นมอนสเตอร์ไว้ฟาร์มคะแนน

เรื่องนี้ทำให้หลี่เปียวที่เคยลั่นวาจาไว้ต่อหน้ารุ่นพี่เซี่ยเจี๋ยรู้สึกเสียหน้าเป็นอย่างมาก

เคร้ง เคร้ง

พูดจบหลี่เปียวก็กำมือทั้งสองข้างเข้าหากัน ทันใดนั้น กระบองคู่ที่สลักลวดลายซับซ้อนก็ปรากฏขึ้น!

"ใช้กระบองคู่เหรอ?"

อาวุธชนิดนี้ค่อนข้างหาดูได้ยาก แต่กระบองคู่นั้นถือเป็นอาวุธระยะประชิดที่มีพลังทำลายล้างน่าสะพรึงกลัวเมื่อกวัดแกว่ง

อย่าดูแค่รูปลักษณ์ที่เหมือนบัณฑิตผู้เรียบร้อยของหลี่เปียว ดูท่าทางแล้วหมอนี่ก็น่าจะเป็นพวกคลั่งการต่อสู้เหมือนกัน!

"โอ้โห จะมาสอนฉันเหรอ? นายคงยังไม่คู่ควรหรอก แต่เป็นฉันมากกว่าที่อยากจะสอนบทเรียนให้พวกนายสักบท ชื่อบทเรียนนี้ก็คือ... วิธีการทำตัวเป็นต้นหอมที่ดี และส่งคะแนนมาให้ฉันแต่โดยดี!"

คำพูดของเย่ฟานไม่มีการปิดบังใดๆ

ทำให้ผู้ชมหลายคนที่ได้ยินถึงกับอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนที่ทุกคนจะเริ่มโห่ร้องกันขึ้นมา!

"หยิ่งชะมัด!"

"บ้าดีเดือดจริงๆ นิสัยแบบนี้แหละที่ฉันชอบ!"

"ฮ่าๆ ถ้าไม่ซ่าจะเรียกวัยรุ่นได้ไงล่ะ? ฟีลนี้แหละใช่เลย!" หลายคนตะโกนออกมา

ในพื้นที่ชมการต่อสู้ระดับสูง คำพูดของเย่ฟานทำให้ชางเสี้ยวไห่ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนที่เขาจะอดไม่ได้ที่จะเผยรอยยิ้มออกมา

"เจ้าเด็กคนนี้ พูดจาได้น่าหมั่นไส้จริงๆ ฮ่าๆ แต่อย่างว่าแหละ เป้าหมายของเขามันอยู่ที่อันดับหนึ่งของการแข่งน้องใหม่นี่นา หลี่เปียวคงหยุดเขาไม่อยู่หรอก" โจวซังกระซิบข้างหูชางเสี้ยวไห่พลางยิ้ม

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ชางเสี้ยวไห่ก็พยักหน้าเห็นด้วย ก่อนจะส่ายหัวเบาๆ

ภายในพื้นที่ต่อสู้

"เริ่มแล้ว การต่อสู้เปิดฉาก!"

พร้อมกับเสียงตะโกนก้องของพี่กัง หลี่เปียวที่ถือกระบองคู่อยู่ในมือก็พุ่งเข้าใส่เย่ฟานทันที กระบองคู่กางออกราวกับก้ามปูยักษ์ที่แฝงไปด้วยกระแสลมอันรุนแรงมุ่งตรงเข้าหาศีรษะของเย่ฟาน...

(จบแล้ว)