บทที่ 12: การประยุกต์ใช้การแปรเปลี่ยนพลังชีวิตขั้นสุดยอด: เคล็ดวิชามหารกร้าง!

บทที่ 12: การประยุกต์ใช้การแปรเปลี่ยนพลังชีวิตขั้นสุดยอด: เคล็ดวิชามหารกร้าง!

"ท่านปู่หัวหน้าหมู่บ้าน!"

ครึ่งปีผ่านไป เมื่อฉู่เฉินซึ่งรูปร่างหน้าตาและสรีระร่างกายเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงเดินทางกลับมาถึงหมู่บ้าน หัวหน้าหมู่บ้านทิกก็แทบจะจำเขาไม่ได้ จนกระทั่งฉู่เฉินร้องเรียกอยู่สองสามครั้ง ชายชราถึงได้จำเขาได้

"เด็กน้อย เจ้ากลับมาแล้ว"

หัวหน้าหมู่บ้านทิกดีใจสุดขีด เขารีบพาฉู่เฉินเข้าบ้านและเตรียมอาหารมื้อใหญ่ไว้ต้อนรับ เมื่อได้ยินว่าฉู่เฉินกลายเป็นวิญญาณาจารย์แล้ว เขาก็ยิ่งมีความสุขจนหุบยิ้มไม่ได้

"ดี ดีเหลือเกิน ผ่านมาตั้งหลายปี ในที่สุดหมู่บ้านของเราก็มีวิญญาณาจารย์ถือกำเนิดขึ้นอีกคนแล้ว" หัวหน้าหมู่บ้านทิกเอาแต่พึมพำด้วยความปีติ

หลังจากกลับมาที่หมู่บ้าน ฉู่เฉินก็นำของที่ซื้อมาไปแบ่งปันให้กับชาวบ้าน และทิ้งส่วนที่เหลือไว้ที่บ้านของหัวหน้าหมู่บ้านทิก

ช่วงเวลาวันหยุดพักผ่อนที่หาได้ยากนี้ทำให้ฉู่เฉินรู้สึกผ่อนคลายและเบิกบานใจอยู่หลายวัน ทว่าหลังจากได้พักผ่อนเพียงช่วงสั้นๆ ฉู่เฉินก็เริ่มปรับสภาพร่างกายและจิตใจ เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการหาวงแหวนวิญญาณวงที่สอง

...

ภายในป่าหลังหมู่บ้านจักรพรรดิวิญญาณ

หญ้าเงินครามแต่ละต้นล้วนได้รับอิทธิพลจากกลิ่นอายของจักรพรรดิหญ้าเงินคราม ทำให้พวกมันเติบโตแข็งแรงขึ้นอย่างรวดเร็วในเวลาอันสั้น กลิ่นอายสีฟ้าเข้มล้อมรอบพวกมันราวกับมหาสมุทร—ดูลึกลับ กว้างใหญ่ และไร้ขอบเขต

ฉู่เฉินร่อนลงจอดที่ใจกลางดงหญ้าเงินคราม จากนั้นเขาก็รวบรวมพลังของตน ใช้พลังสายเลือดของจักรพรรดิหญ้าเงินครามเพื่อดูดซับกลิ่นอายพลังชีวิตจากพืชพรรณโดยรอบ

ในรัศมีหลายสิบเมตร พืชพรรณทั้งหมดต่างพากันเหี่ยวเฉา และพลังชีวิตอันอุดมสมบูรณ์ที่พลุ่งพล่านของพวกมันก็ไหลบ่าเข้าสู่ร่างกายของฉู่เฉินอย่างสมบูรณ์ แปรเปลี่ยนเป็นพลังอันแข็งแกร่งถึงขีดสุด

"พลังนี้ไม่เพียงแต่ใช้เพื่อเสริมความแข็งแกร่งและความเร็วได้เท่านั้น แต่มันยังสามารถเสริมพลังให้กับทักษะวิญญาณของข้าได้อีกด้วย!"

ฉู่เฉินยื่นมือออกไป จักรพรรดิหญ้าเงินครามก็ควบแน่นกลายเป็นดาบยาว จากนั้น ภายใต้การควบคุมของพลังจิต ระยะทางที่เขาสามารถดูดซับพลังชีวิตก็ค่อยๆ กว้างขึ้นเรื่อยๆ จนขยายไปถึงรัศมีสามสิบเมตรในที่สุด!

เมื่อเห็นพืชพรรณโดยรอบเหี่ยวเฉาลงอย่างสมบูรณ์และพลังชีวิตอันบริสุทธิ์ไหลทะลักเข้าสู่ร่างกาย ฉู่เฉินก็ตวัดดาบในมือออกไป

"ตู้ม!"

เพียงการตวัดดาบครั้งเดียว ประกายดาบสีฟ้าทองก็ระเบิดออก ตัดโค่นต้นไม้ด้านหน้าเป็นวงกว้าง และพุ่งไปกระแทกกับภูเขาด้านหลัง ทิ้งรอยร้าวของดาบที่ไม่อาจลบเลือนไปได้อีกนาน

ฉู่เฉินรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง จากนั้นเขาก็เปลี่ยนรูปแบบของจักรพรรดิหญ้าเงินครามให้กลายเป็นหอกยาวแล้วขว้างออกไป พลังทะลวงอันมหาศาลเจาะทะลุโขดหินโดยตรง และทะลวงออกไปจนถึงอีกด้านหนึ่งของภูเขา

"ยอดเยี่ยมมาก!"

คลื่นความปีติยินดีอย่างบ้าคลั่งพลุ่งพล่านขึ้นในใจของฉู่เฉิน เห็นได้ชัดว่าเขาเริ่มคุ้นเคยกับการใช้ความสามารถนี้มากขึ้นเรื่อยๆ

เขามองดูพืชพรรณรอบๆ ที่ถูกสูบพลังชีวิตไปใช้จนหมดสิ้น หลงเหลือไว้เพียงดินแดนรกร้างว่างเปล่า ฉู่เฉินพึมพำกับตัวเอง "การใช้คุณลักษณะของจักรพรรดิหญ้าเงินครามเพื่อสร้างทักษะวิญญาณแปรเปลี่ยนพลังชีวิตนี้ ข้าขอเรียกมันว่า... เคล็ดวิชามหารกร้าง ก็แล้วกัน!"

และในตอนนี้ ด้วยพลังของเขา เขาสามารถดูดซับพลังชีวิตได้สูงสุดในรัศมีเพียงสามสิบเมตรเท่านั้น

เมื่อความแข็งแกร่งของเขาเพิ่มสูงขึ้น บางที เคล็ดวิชามหารกร้าง อาจจะสามารถครอบคลุมพื้นที่ได้หลายลี้ หรือแม้กระทั่งหลายสิบลี้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ—มันเป็นไปได้อย่างแน่นอน!

"ด้วยการพึ่งพาเคล็ดวิชามหารกร้าง ข้าจะสามารถระเบิดพลังต่อสู้ที่เหนือขีดจำกัดของตัวเองออกมาได้อย่างสมบูรณ์ในระยะเวลาสั้นๆ นี่คือหนึ่งในไพ่ตายสำคัญของข้า"

ฉู่เฉินรู้ดีว่า แม้เขาจะสร้างทักษะวิญญาณอย่างเคล็ดวิชามหารกร้างขึ้นมาได้ แต่มันก็ยังต้องได้รับการพัฒนาและขัดเกลาอย่างต่อเนื่อง

บางทีในอนาคต เขาอาจจะสามารถดูดซับพลังชีวิตภายในรัศมีร้อยลี้ได้ในพริบตา และแปรเปลี่ยนมันเป็นพลังชีวิตเพื่อนำมาใช้งานได้ตามใจชอบ!

พลังอันมหาศาลเช่นนั้นคงจะน่าสะพรึงกลัวเกินกว่าจะจินตนาการได้

ตอนนี้ เมื่ออยู่ในมือของฉู่เฉิน ความสามารถของจักรพรรดิหญ้าเงินครามก็ถูกนำมาใช้อย่างเต็มประสิทธิภาพ นอกเหนือจากจุดเด่นที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของมันอย่างคุณสมบัติ "พลังชีวิต" แล้ว มันยังสามารถทำหน้าที่เป็นสายจู่โจม สายควบคุม และสายสนับสนุนได้อีกด้วย!

"หลังจากแปรเปลี่ยนจักรพรรดิหญ้าเงินครามให้เป็นรูปแบบต่างๆ มันก็สามารถรองรับจุดประสงค์ที่แตกต่างกันได้ รวมถึงการควบคุมด้วย"

ฉู่เฉินหยัดกายลุกขึ้น ตอนนี้เขามีความเชี่ยวชาญในการฝึกฝนจักรพรรดิหญ้าเงินครามเป็นอย่างดีแล้ว เขาจึงเดินทางกลับหมู่บ้าน โดยวางแผนที่จะออกเดินทางไปยังป่าใหญ่ซิงโต่วในเช้าตรู่วันพรุ่งนี้ เพื่อหาวงแหวนวิญญาณวงที่สอง

พูดถึงการควบคุมหญ้าเงินคราม... ก็คงต้องพูดถึงไอ้งั่งอาจารย์ใหญ่บางคน

นับตั้งแต่เปิดเทอม หลังจากที่ถูกฉู่เฉินตอกกลับจนหน้าหงายไปสองครั้ง อวี้เสี่ยวกังก็เลิกคิดที่จะรับฉู่เฉินเป็นศิษย์ ทว่าเขาก็ยังคงโผล่หน้ามาให้เห็นอยู่เป็นระยะๆ ดูเหมือนว่าเขาอยากจะใช้ความรู้ทางทฤษฎีอัน "ล้ำลึก" ของเขาเพื่อดึงดูดความสนใจของฉู่เฉินให้จงได้

ฉู่เฉินขี้เกียจจะไปใส่ใจคนพรรค์นั้น มีอยู่ครั้งหนึ่ง เขาถึงขั้นใช้จักรพรรดิหญ้าเงินครามตบหน้าเจ้านั่นไปฉาดหนึ่งด้วยซ้ำ

...

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น หลังจากกล่าวลาหัวหน้าหมู่บ้านทิก ฉู่เฉินก็ออกเดินทาง เขาเดินทางรวดเดียวไปจนถึงชานเมืองนั่วติง หารถม้าที่นั่น และเริ่มการเดินทางมุ่งหน้าสู่ป่าใหญ่ซิงโต่วอย่างเป็นทางการ

ตลอดการเดินทาง แน่นอนว่าฉู่เฉินใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการฝึกฝน

เมื่อมาถึงป่าใหญ่ซิงโต่ว เขาไม่ได้เลือกที่จะพักอยู่ในเมืองเล็กๆ ที่คุ้นเคยนานนัก แต่กลับมุ่งหน้าเข้าไปในผืนป่าเพียงลำพัง

ครั้งนี้ เขาได้ก้าวเข้าสู่ป่าใหญ่ซิงโต่วของจริงแล้ว

สัตว์วิญญาณที่ดุร้ายจำนวนนับไม่ถ้วนอาศัยอยู่ที่นี่ และระดับความอันตรายก็สูงกว่าป่าที่ราชาหญ้าเงินครามอาศัยอยู่ไม่รู้กี่เท่า ดังนั้น หลังจากมาถึงที่นี่ ฉู่เฉินก็ปลดปล่อยอาณาเขตของเขาออกมาทันที!

"อาณาเขตหญ้าเงินคราม"

อาณาเขตหญ้าเงินครามที่มองไม่เห็นแผ่ขยายออกไป ในสถานที่อย่างป่าใหญ่ซิงโต่ว มีหญ้าเงินครามขึ้นอยู่ทุกหนทุกแห่ง ดังนั้น ขอบเขตที่อาณาเขตหญ้าเงินครามสามารถครอบคลุมได้จึงยิ่งกว้างใหญ่ไพศาลมากขึ้น

อาณาเขตหญ้าเงินครามไม่เพียงแต่ช่วยให้ฉู่เฉินรับรู้ถึงอันตรายที่อาจเกิดขึ้นรอบตัวได้ตลอดเวลา แต่ยังช่วยให้เขาสามารถใช้ความสามารถในการสื่อสารพิเศษกับหญ้าเงินคราม เพื่อค้นหาสัตว์วิญญาณที่เหมาะสมกับเขาได้อีกด้วย!

"สัตว์วิญญาณที่มีคุณสมบัติพลังชีวิตคงจะหาได้ยากในเขตพื้นที่รอบนอกแบบนี้..."

ฉู่เฉินเคลื่อนที่ผ่านป่าใหญ่ซิงโต่วไปอย่างรวดเร็ว ยิ่งเขาลึกเข้าไปมากเท่าไหร่ อาณาเขตหญ้าเงินครามภายใต้การควบคุมของเขาก็ขยายออกไปจนถึงขีดสุด

นี่คือระยะสูงสุดที่ฉู่เฉินสามารถควบคุมการปลดปล่อยอาณาเขตหญ้าเงินครามได้ สัตว์วิญญาณตัวใดก็ตามที่เข้ามาในระยะของอาณาเขต จะถูกฉู่เฉินตรวจจับพบได้ทันที

"โฮก..."

เสียงคำรามต่ำๆ ของสัตว์วิญญาณดังก้องอยู่รอบตัวเขา ฉู่เฉินหยุดฝีเท้าลง กอหญ้าจักรพรรดิเงินครามควบแน่นกลายเป็นดาบยาวอยู่ใต้ฝ่าเท้าของเขาอย่างรวดเร็ว ขณะที่เขาทอดสายตามองไปข้างหน้าอย่างระแวดระวัง

ตลอดเส้นทาง ฉู่เฉินได้จัดการกับสัตว์วิญญาณระดับร้อยปีไปบ้างแล้ว ตอนนี้ สัตว์วิญญาณระดับร้อยปีไม่อยู่ในสายตาของเขาโดยธรรมชาติ เขาต้องมุ่งหน้าเข้าไปให้ลึกกว่านี้

"หญ้าเงินครามกระมังที่ช่วยนำทางข้าไปยังสถานที่ที่มีพลังชีวิตอุดมสมบูรณ์ที่สุด บริเวณรอบๆ นั้น ข้าจะต้องพบสัตว์วิญญาณที่มีคุณสมบัติพลังชีวิตอย่างแน่นอน"

หญ้าเงินครามที่เขียวชอุ่มเติบโตอยู่ทั่วบริเวณ พวกมันคอยนำทางฉู่เฉินไปข้างหน้า มุ่งตรงไปยังทิศทางใดทิศทางหนึ่งอย่างต่อเนื่อง

ประมาณหนึ่งชั่วโมงต่อมา ฉู่เฉินก็ร่อนลงจอดบนต้นไม้สูงตระหง่านต้นหนึ่ง เมื่อสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายพลังชีวิตอันเข้มข้นรอบตัว เขาก็รู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที ใครจะไปคิดว่าจะมีสถานที่แบบนี้อยู่ในเขตรอบนอกของป่าใหญ่ซิงโต่วด้วย!

"เป็นไปตามคาด! มีสัตว์วิญญาณที่มีคุณสมบัติพลังชีวิตอยู่ที่นี่จริงๆ!"

น้ำเสียงของฉู่เฉินเต็มไปด้วยความตื่นเต้น เพียงแค่มาถึงที่นี่ เขาก็ล็อกเป้าหมายไปที่สัตว์วิญญาณสองสามตัวได้แล้ว ซึ่งทั้งหมดล้วนมีคุณสมบัติพลังชีวิต

และในบรรดาสัตว์วิญญาณเหล่านั้น ก็มีสัตว์วิญญาณสายพืชอยู่ด้วยไม่น้อย

"นี่มัน... กวางวิญญาณเจ็ดสี สัตว์วิญญาณคุณสมบัติพลังชีวิตที่มีความปราดเปรียวว่องไว แล้วก็นั่น เถาวัลย์เขียวอมตะ ของดีทั้งนั้นเลย"

ฉู่เฉินมองไปที่เถาวัลย์เขียวอมตะที่ปกคลุมพื้นที่กว้างเกือบร้อยเมตรด้วยรูม่านตาที่สั่นระริก

"จากบันทึกของโรงเรียน ข้ารู้มาว่าเถาวัลย์เขียวอมตะนี้มีพลังชีวิตที่เป็นอมตะและไม่มีวันถูกทำลายได้ แม้จะเป็นเพียงเมล็ดพันธุ์หรือฝุ่นผงเพียงเศษเสี้ยวเดียว มันก็สามารถหยั่งรากและเติบโตขึ้นใหม่ได้ในเวลาอันสั้น แถมยังแฝงไปด้วยพลังทะลวงที่รุนแรงสุดขีด ดูจากอายุของเถาวัลย์เขียวอมตะต้นนี้แล้ว..."

"เกรงว่ามันน่าจะมีอายุมากกว่าสี่พันปีเสียด้วยซ้ำ"