บทที่ 261 พลังประหลาดของแชงคูส
บทที่ 261 พลังประหลาดของแชงคูส
บทที่ 261 พลังประหลาดของแชงคูส
ไคโดแค่นเสียงฮึดฮัดด้วยความดูแคลน แต่สายตาของเขากลับเหลือบมองไปทางยามาโตะเป็นระยะ สีหน้าฉายแววผิดหวังอย่างปิดไม่มิด
“โอ๊ะ? มองไปทางไหนกันครับเนี่ย คุณไคโด?”
จู่ๆ เขาก็หันขวับกลับมา... พบพลเรือเอกคนหนึ่งชี้หน้าเขาอยู่...ปลายนิ้วส่องแสงสีทองเจิดจ้า
“ชิ... ไอ้ลิงเหลืองน่ารำคาญ”
ไคโดถลึงตา สองมือกำกระบองหนามแน่น แล้วหวดสวนกลับไปที่คิซารุเต็มแรง
“อัสนีแปดทิศคำราม!”
เห็นได้ชัดว่าไคโดเกลียดขี้หน้าคิซารุขนาดไหน ถึงได้งัดท่าขั้นสูงของอัสนีแปดทิศออกมาใช้ตั้งแต่เริ่ม
คิซารุไม่กล้ารับมันตรงๆ ร่างกายของเขาแตกตัวเป็นอนุภาคแสงแล้วพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า...และนั่นคือสิ่งที่ไคโดต้องการ... ร่างของไคโดขยายใหญ่ขึ้น กลายสภาพเป็นมังกรยักษ์มหึมา ไล่กวดคิซารุขึ้นไปบนฟ้า
ตูม! ตูม! ตูม!
เหนือเมฆขึ้นไป เสียงปะทะกันของลำแสงเลเซอร์และเสียงคำรามของมังกรดังกึกก้อง... อาคาอินุซึ่งว่างเว้นจากการปะทะกับบิ๊กมัมชั่วครู่ ยกมือทั้งสองขึ้นสู่ท้องฟ้า
“ริวเซย์ คะซาน!” (Meteor Volcano / ฝนดาวตกภูเขาไฟ)
ลูกบอลลาวาพุ่งขึ้นไปบนเมฆ ย้อมท้องฟ้าให้กลายเป็นสีแดงฉาน
การแทรกแซงของอาคาอินุเพื่อช่วยคิซารุทำให้ไคโดเดือดดาล... ไม่กี่อึดใจต่อมา หัวมังกรยักษ์ก็ทะลวงฝ่าเมฆลงมา รูจมูกพ่นลมร้อนระอุ เขาอ้าปากกว้างหันลงสู่พื้นดิน แล้วปลดปล่อยคมมีดสายลมมหาศาลออกมา
“สายลมพิฆาต!”
บิ๊กมัมฉวยโอกาสซ้ำทันที สั่งการซุสให้ฟาดสายฟ้าสีม่วงขนาดมหึมาใส่ขาตายอย่างอาคาอินุ!
เผชิญหน้ากับการโจมตีประสานจากสองจักรพรรดิ อาคาอินุยังคงยืนหยัดไม่หวั่นไหว เขากระแทกกำปั้นลงบนพื้นน้ำแข็งแล้วคำรามลั่น
“ไอ้พวกโจรสลัด! อย่าได้ใจให้มันมากนัก!”
ตูม! ตูม! ตูม!
แม็กม่าร้อนระอุระเบิดออกรอบกายเขา เข้าปะทะกับคมมีดสายลมและสายฟ้า... เสียงฟ้าร้องคำรามกึกก้อง พายุลมกรรโชกแรงพัดกระหน่ำทั่วท้องฟ้า
เสื้อคลุมแห่งความยุติธรรมของอาคาอินุสะบัดไหว คำว่า “ยุติธรรม” ส่องแสงสีแดงฉานสะท้อนแสงลาวา
แม้ใจจะสู้ แต่การรับมือสองจักรพรรดิพร้อมกันเพียงลำพังไม่ใช่เรื่องง่าย... การโจมตีบางส่วนทะลวงผ่านการป้องกันและพุ่งตรงเข้าใส่เขา... ทันใดนั้น...
“ยาทาโนะ คางามิ!”
ลำแสงเส้นหนึ่งพุ่งลงมาตัดหน้าอาคาอินุ ก่อนจะรวมตัวกันเป็นร่างของคิซารุ
รอยยิ้มยียวนหายไปจากใบหน้าของคิซารุ... ในมือถือ “ดาบอามาโนะมุราคุโมะ” (ดาบแสง) เขาตวัดฟันทำลายคมมีดสายลมจนหมดสิ้น แล้วยิงเลเซอร์เจาะเกราะใส่บิ๊กมัม บีบให้นางต้องถอยร่น
อันตรายเฉพาะหน้าผ่านพ้นไป... คิซารุยืนหันหลังชนกันกับอาคาอินุ แล้วพึมพำเบาๆ “ขอบใจนะ”
การต่อสู้กลางอากาศเมื่อครู่เสียเปรียบมาก หากไม่มีอาคาอินุช่วยยิงสนับสนุน เขาคงบาดเจ็บไปแล้ว
อาคาอินุไม่คุ้นชินกับคำขอบคุณของคิซารุ จึงส่งเสียงในลำคอ “ความยุติธรรมอยู่เหนือสิ่งอื่นใด”
ความอบอุ่นที่คุ้นเคยแล่นผ่านใจคิซารุ รอยยิ้มบางๆ ผุดขึ้นที่มุมปากขณะตอบกลับ “ใช่... พวกเราสู้เพื่อความยุติธรรม”
อีกด้านหนึ่ง... หนวดขาวร่วงกระแทกพื้นอย่างแรง เขาปาดเลือดสดๆ ออกจากมุมปาก สายตาจับจ้องไปที่ชิกะไม่วางตา
ลูกเรือหนวดขาวพยายามจะเข้ามาช่วย แต่อาโอคิจิยืนขวางทางไว้ดุจกำแพงน้ำแข็ง
สวมเกราะซูซาโนโอะและถือดาบซูซาโนโอะที่แผ่ไอสังหารเย็นเยียบ... อุจิฮะ ชิกะ ก้าวเดินเข้ามาหา ราวกับมัจจุราชสีม่วง
“หนวดขาว... ยุคสมัยของแกจบลงแล้ว... พร้อมจะไปเจอโรเจอร์รึยัง?”
หนวดขาวหัวเราะลั่น “อย่ามาดูถูกกันนะ ไอ้หนู!”
ตึง!
เขาทุบพื้นน้ำแข็ง ดีดตัวพุ่งเข้าใส่ชิกะ...แต่กลับถูกซัดกระเด็นกลับมาราวกับแมลงเม่าบินเข้ากองไฟ กระอักเลือดออกมาคำโต
ก่อนที่เขาจะทันตั้งตัว... หนวดเงาสีดำทมิฬก็พุ่งขึ้นมาจากวังวนมิติมืดมิดใต้เท้า เข้าพันธนาการร่างเขาไว้แน่นหนา!
ดวงตาของหนวดขาวเบิกกว้าง “นี่มัน... ผลความมืดของร็อคส์?”
ชิกะคุกเข่าลงข้างหนึ่ง จ่อดาบซูซาโนโอะไปที่คอหอยของอีกฝ่าย “ถูกต้อง... จงสนุกกับแท่นประหารของแกซะเถอะ”
เขาง้างดาบขึ้นเตรียมปลิดชีพ... การต่อสู้รอบด้านหยุดชะงัก สายตาทุกคู่หันมาจับจ้อง... ชายที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกกำลังจะสิ้นชื่อแล้วงั้นหรือ?
วูบ!
ทันใดนั้น ร่างหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นขวางหน้าหนวดขาว ยกดาบขึ้นรับคมดาบซูซาโนโอะไว้!
ผมแดง แชงคูส... ที่หายตัวไปเมื่อครู่ กลับมาแล้ว
เคร้ง!!!
ดาบซูซาโนโอะปะทะกับกริฟฟอน... ชิกะขมวดคิ้ว แชงคูสดูเปลี่ยนไป... ผมสีแดงที่เป็นเอกลักษณ์ บัดนี้กลายเป็นสีขาวโพลนดุจหิมะ และมีสัญลักษณ์สีขาวปรากฏขึ้นที่ใต้ตาขวา
บรรยากาศรอบตัวเขาเย็นยะเยือก... สายตาที่มองชิกะแฝงความดูแคลนอันราบเรียบ... แชงคูสดันดาบกลับ ผลักชิกะถอยหลังไปได้ด้วยพละกำลังที่น่าตกใจ ก่อนจะดึงมือกลับ เผยให้เห็นรอยสักรูป “สี่เหลี่ยมข้าวหลามตัดสีขาว” ที่กลางฝ่ามือ
แชงคูสนั่งยองๆ ลง แล้วประทับฝ่ามือนั้นลงบนความมืดที่รัดตรึงหนวดขาวอยู่... ความมืดไหลทะลักเข้าไปในสัญลักษณ์บนฝ่ามือของเขาราวกับถูกดูดกลืน!
หนวดขาวลุกขึ้นจากพื้นน้ำแข็งด้วยความตกตะลึง ปากสั่นระริก “แก...”
“ไม่ต้องถาม” แชงคูสตัดบท แล้วหันกลับไปหาชิกะ “ชั้นจะจบเรื่องนี้ด้วยพลังของชั้นเอง”
ชิกะพิจารณาเขา... เขาคุ้นเคยกับการเปลี่ยนแปลงรูปลักษณ์แบบนี้ดี... คำคำหนึ่งหลุดออกมาจากปาก
สีหน้าของแชงคูสบิดเบี้ยวด้วยความไม่อยากเชื่อ เป็นการยืนยันข้อสงสัยของชิกะ “แกหนีจากมันไม่พ้นสินะ? สายสัมพันธ์ของแกกับ ‘เขา’ มันลึกซึ้งจริงๆ”
แชงคูสเงียบกริบ... พลังใหม่ที่ไหลเวียนในกายเร่งเร้าให้เขารีบลงมือ
ออร่าสีขาวเจิดจ้าพวยพุ่งจากฝ่ามือ ไล่ไปตามคมดาบกริฟฟอน... ร่างของเขาเลือนรางและหายวับไปกับความเร็วแสง!
ชิกะ ผู้ครองเนตรสังสาระและพลังผลสายฟ้า ตอบสนองได้ทันท่วงที
เปรี้ยง!!!
ดาบทั้งสองปะทะกันอีกครั้ง...น้ำแข็งเบื้องล่างแตกละเอียด น้ำทะเลพุ่งทะลักขึ้นฟ้า ท้องฟ้ามืดมิดลงด้วยสายฟ้าที่แลบแปลบปลาบ
พลังงานสีม่วงเต้นตุบในเนตรสังสาระของชิกะ เขาหัวเราะออกมา
“น่าสนใจ... ทำให้ชั้นดูหน่อยซิ ผมแดง แชงคูส!”