บทที่ 9 สัตว์ทะเลที่กําลังเติบโตอย่างบ้าคลั่ง!

งูหลามยักษ์ได้รับบาดเจ็บจากการยิง"ปืนฉีดน้ำแรงดันสูง" ทำให้มันหยุดไล่ล่าเขา

ลู่เฟิง ดําดิ่งลงไปใต้ก้นทะเลอีกครั้งด้วยหัวใจที่เต้นแรง

เกิดอะไรขึ้นกับทะเลข้างนอก? เพิ่งผ่านไป 2 วันเท่านั้นที่ข้าเก็บตัว มันเปลี่ยนไปมากขนาดนี้เลยรึ?

“ไอ้บ้าเอ้ย ข้าคิดว่าจะทำงานอยู่บ้าน สโลว์ไลฟ์สักหน่อย!”

เรื่องเหล่านี้ไม่สามารถตําหนิลู่เฟิงที่ขี้ขลาดได้ เพราะไม่เพียงแต่มีงูหลามยักษ์เท่านั้น แต่ยังมีสิ่งมีชีวิตยักษ์มากมายในพื้นที่ใต้ทะเล แม้ว่าเขา อาจจะสามารถเอาชนะงูหลามยักษ์ได้ แต่เขาจะต้องได้รับบาดเจ็บแน่นอน ถ้าเกิดว่ามีมือที่สามบุกเข้ามา ขณะเข้าบาดเจ็บล่ะ มีความเป็นไปได้ที่เขาจะต้องตายแหงแซะ!

การซุ่มซ่อนพัฒนาอย่างเงียบ ๆ มันควรเป็นวิธีการที่ถูกต้อง!

หลังจากคิดถึงแผนการต่อไป เขาก็เข้าสู่สถานะพรางตัวโดยตรงและร่างกายของเขาก็กลายเป็นเหมือนหินใต้ก้นทะเล

"โทษที ข้าเกิดมาเพื่อเป็นสิ่งมีชีวิตผู้อยู่เบื้องหลัง! ไม่มีใครรู้วิธีการเป็นสัตว์พรางตัวซุ่มซ่อน ได้ดีไปกว่าข้าอีกแล้ว!" ลู่เฟิงหัวเราะเบา ๆ

อย่างไรก็ตาม ปลาหมึกยักษ์ซึ่งเป็นปรมาจารย์การอำพลางตัวโดยธรรมชาติ เป็นสิ่งมีชีวิตยอดนักพรางตัวอย่างแท้จริง ไม่เพียงแต่มีอัตราความสําเร็จในการซ่อนตัวจับเหยื่อสูงมาก แต่ยังมีความเร็วในการคว้าจับอีกด้วย

จากนั้นเขาก็ค่อย ๆ ย่องไปตามพื้นบนพื้นทะเล ดักรอล่าเหยื่อที่ผ่านเข้ามาพร้อมกับใช้ "ปืนฉีดน้ำแรงดันสูง"กับสัตว์ที่รับมือได้ แต่หากไม่อาจรับมือได้ เขาก็จะไม่ยั่วยุเด็ดขาด

แม้ว่าการใช้ชีวิตเช่นนี้จะส่งผลต่อความเร็วที่เขาได้รับคะแนนพลังงานไปมาก แต่ก็สามารถรับประกันความปลอดภัยของเขาได้

ช้าลง แค่ช้าลงหน่อย! ตอนนี้ไม่ต้องรีบร้อน!

แต่เกิดอะไรขึ้นกับการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ของสิ่งมีชีวิตใต้ทะเล? เป็นไปได้ไหมว่าดาวเคราะห์ที่เขาเกิดใหม่ไม่ใช่ดาวสีน้ำเงิน?

ข้าต้องหาโอกาสแอบขึ้นไปบนฝั่งเพื่อตรวจสอบหน่อยแล้ว!

เมื่อคะแนนพลังงานของลู่เฟิงสะสมได้ครบ 10,000 คะแนน เวลานี้เขายังไม่วิวัฒนาการในทันที แต่ยังคงสะสมคะแนนพลังงานต่อไป

เหยื่อที่เขาล่า ในปัจจุบันคือปลาและหอยขนาดเล็กทั้งหมด สิ่งมีชีวิตที่มีขนาดใหญ่กว่า 10 เมตรนั้นอยู่นอกระยะการโจมตีของเขา เว้นแต่อีกฝ่ายจะเข้ามาหาเขาเอง

"โอ้ว! นี่มันหอยหรือไม่? เปลือกหอยยาวกว่าสิบเมตร? นี่คือหอยยักษ์หรือเปล่า" ลู่เฟิง มองไปที่หอยขนาดใหญ่ที่อยู่ตรงหน้าเขา และพูดด้วยความประหลาดใจ

เขาจําได้ว่าหอยที่เขาฆ่าครั้งที่แล้วมีขนาดเพียงไม่กี่สิบเซนติเมตร แต่หอยตัวนี้มีความยาวมากกว่าสิบเมตร

"ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว!"

ในเวลานั้น"ปืนฉีดน้ำแรงดันสูง" ห้านัดก็ยิงไปที่หอยยักษ์ และกระสุนของมันก็ถูกยิงทะลุทะลวงเข้าไปในทันที

หอยเจ็บมากจนต้องอ้าปากหงายฝาขนาดใหญ่ออกมาและมันยังเริ่มวิ่งหนีอย่างบ้าคลั่งด้วย แต่ความเร็วในการหลบหนีของมันช้ามาก

"ต้องการหนีรึ? อย่าหวัง!"

ฟิ้ว, ฟิ้ว, ฟิ้ว! หนวดสี่สายยิงไปที่หอย ดักจับมันไว้อย่างแน่นหนาและค่อย ๆ ดึงมันเข้าไปหาลู่เฟิง!

ในเวลานี้หอยปิดเปลือกอย่างแน่นหนาเพื่อป้องกันการโจมตีของเขา

แต่สิ่งนี้ก็ไร้ผล เนื่องจาก "ปืนฉีดน้ำแรงดันสูง" อีกหลายนัดยิงเข้าไปที่เปลือกหอย และร่างของหอยทั้งหมดก็ถูกเปิดเผยต่อหน้าของเขา

“ปัง ปัง ปัง!”

หนวดทั้งสามของหลู่เฟิงพุ่งเข้าใส่ตัวหอยทันที ทำให้เนื้อและโลหิตของมันพุ่งกระฉูด จนมันตายไปอย่างอนาถ!

ต่อมาก็ถึงเวลากินแล้ว!

【ติ๊ง! โฮสต์ได้รับ 100 คะแนนพลังงานจากการกลืน "หอยมือเสือกลายพันธุ์"! -

【ติ๊ง! โฮสต์ได้รับ 100 คะแนนพลังงานจากการกลืน "หอยมือเสือกลายพันธุ์"! -

...........

“มีคะแนนพลังงานค่อนข้างมาก!” ลู่เฟิงรู้สึกมีความสุข

หอยยักษ์ตัวเดียวสามารถให้พลังมากถึง 3,000 จุด

ในเวลานี้ พรสวรรค์"การรู้ล่วงหน้า"ของเขาเตือนเขาล่วงหน้าอีกครั้ง และสัมผัสอันตรายได้เข้ามาในจิตใจของเขาอีกแล้ว

เขาขยับเคลื่อนตัวแล้วเปลี่ยนร่างให้เป็นสีของโคลนบนพื้นทะเล แล้วปล่อยเซ็นเซอร์ตรวจจับออกไป

ในเวลานี้ มังกรสีน้ำเงินยักษ์ว่ายน้ำอยู่เหนือหัวของเขาแล้ว!

“บ้าอะไร! มังกรน้ำเงิน  นี่มันเรื่องตลกอะไรฟ่ะ!” ลู่เฟิงเอ่ยด้วยความหวาดกลัว

ถ้างูหลามยักษ์น่ากลัวมากแล้ว มันกลับเป็นแค่เค้กชิ้นหนึ่งเมื่ออยู่ต่อหน้ามังกรน้ำเงินยักษ์ตัวนี้!

มังกรน้ำเงินตนนี้มีขนาดใหญ่กว่ามังกรน้ำเงินในยุคโบราณหลายเท่า!

“เทคนิคการตรวจจับ”!

[ชื่อ: มังกรน้ำเงินกลายพันธุ์]

[Bloodline: ย้อนกลับบรรพบุรุษกลายพันธุ์ (กลาง)]

[เพศ: หญิง]

[สถานะ: ตัวเต็มวัย]

[น้ำหนัก: 30 ตัน]

[ความแข็งแกร่ง: 100 ตัน]

[ความเร็ว: 30 เมตรต่อวินาที]

[พลังป้องกัน: ความอดทน 50 ตัน]

[ทักษะ: "พุ่งชน", "ฟาดหาง", "กัด", "รัดแห่งความตาย"]

[พรสวรรค์ : "อำนาจกดดันเบฮีมอธ", "เจ้าแห่งท้องทะเลลึก"]

"โอ้ว!~ไอ้บ้าเอ้ย! ไอ้บ้านี้เก่งเกินไปแล้ว แกมันสุดยอดไปเลย!" ลู่เฟิง อุทานหลังจากอ่านคุณลักษณะของมัน

"ปืนฉีดน้ำแรงดันสูง" ในปัจจุบันของเขามีพลังโจมตี 50 ตัน ดูเหมือนว่าไม่น่าจะทำลายพลังป้องกันของเจ้าตัวนี้ได้แน่!

การโจมตีเดียวที่ได้ผลกับเจ้าตัวใหญ่ใหญ่นี้คือ "เนตรมายา"เท่านั้น

ช่างหัวมัน! ตอนนี้ยังไงก็สู้ไม่ได้!

แม้ว่าลู่เฟิงลึก ๆ อยากจะกินเนื้อมันสักเล็กน้อย รสชาติจะเป็นอย่างไร? จะได้จุดพลังงานเท่าไหร่?

แต่ตราบใดที่จิตใจของเขาไม่ได้ผิดปกติอะไร เขาก็ไม่สามารถที่จะยั่วยุมันได้เลย

"บูม!"

เกิดระเบิดเสียงดังรบกวนความคิดของลู่เฟิงทันที   เขาเห็นเพียง"มังกรสีน้ำเงินกลายพันธุ์" ปะทะกับยักษ์ใหญ่แห่งมหาสมุทรอีกตัว!

แรงกระแทกอันน่าสะพรึงกลัวทำให้น้ำในบริเวณทะเลแห่งนี้พุ่งสูงขึ้นไปอย่างบ้าคลั่ง!

ลู่เฟิงใช้หนวดของเขาดูดก้อนหินบนพื้นทะเลเอาไว้ เพื่อทำให้ร่างกายของเขามั่นคง

“ไอ้บ้าเอ้ย ก่อนหน้านั้นยังดูน่ารักอยู่เลย แกหลอกข้านี่หว่า ไม่กี่วันกลายเป็นน่าหวาดกลัวขนาดนี้เลยรึ? บัดซบ!” ลู่เฟิงสบถอย่างบ้าคลั่ง

"มังกรสีน้ำเงินกลายพันธุ์"ปะทะเข้ากับเต่าที่มีขนาดตัวโตเท่าภูเขาลูกเล็ก ๆ!

แม้นว่าจะดูเหมือนเต่า แต่ดูไม่คล้ายเลย เพราะกระดองของมันเต็มไปด้วยหนามแหลม และหัวของมันยังมีเขาแหลมสองเขาด้วย

“เทคนิคการตรวจจับ”!

[ชื่อ: เต่าฟ้าเจาะเมฆา]

[Bloodline: ตำนาน (ระดับ 2)]

[เพศ: ชาย]

[สถานะ: วัยรุ่น]

[น้ำหนัก: 40 ตัน]

[ความแข็งแกร่ง: 100 ตัน]

[ความเร็ว: 20 เมตรต่อวินาที]

[พลังป้องกัน: ความอดทน 200 ตัน]

[ทักษะ: "พุ่งชน", "กรงเล็บฟาด", "กัด", "สะท้อนความเสียหายฟื้นตัว", "คลื่นเสียงคำราม"]

[ความสามารถพิเศษ: "อำนาจกดดันขี่เบฮีมอธ", "ความเป็นอมตะ", "บ้าคลั่ง"]

เฮ้ย! เจ้าตัวนี้ร้ายกาจยิ่งกว่าอีก!

บอสเต่า สู้ ๆ ส่วนข้าหนีก่อนล่ะ!

ลู่เฟิงเริ่มหนีไปอย่างเงียบ ๆ หนีออกไปในระยะไกล ถ้าเขาไม่วิ่งหนี แล้วจะรอรับข้าวกล่องรึอย่างไร?

หากการโจมตีของสัตว์ยักษ์สองตัวนี้ หลุดมาหาเขาเกรงว่าคงกลายเป็นเนื้อบดแน่ ๆ

อย่างไรก็ตาม เมื่อมองดูการต่อสู้ระหว่างสัตว์ยักษ์ทั้งสอง เห็นได้ชัดว่า "มังกรสีน้ำเงินกลายพันธุ์" นั้นด้อยกว่าเล็กน้อย และหากยังเป็นเช่นนี้มันจะต้องตายภายใต้มือของคู่ต่อสู้อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ขณะที่พวกมันต่อสู้กัน พื้นที่ทะเลก็แทบพลิกคว่ำ และแม้แต่ภูเขาใต้ทะเลยังพังทลายลง

สิ่งมีชีวิตที่อยู่ใกล้เคียงทั้งหมดหนีออกจากพื้นที่ และการปะทะกันของยักษ์ใหญ่ทั้งสองสามารถฆ่าสิ่งมีชีวิตที่อ่อนแอได้อย่างราบคาบ

"โฮกกกก!~"

เต่ายักษ์คำรามเสียงดัง กระแทกมังกรสีน้ำเงินกลายพันธุ์จนตัวมันสั่นไปมา และเริ่มมีโลหิตไหลออกมาทั่วร่างกาย!

“มังกรสีน้ำเงินกลายพันธุ์” ได้รับบาดเจ็บสาหัสจึงสะบัดหางฟาดอีกฝ่าย เพื่อสร้างโอกาสหลบหนีจากเต่ายักษ์ไปในทิศทางตรงกันข้าม

แม้ว่าเต่ายักษ์จะทรงพลังแต่ก็เคลื่อนที่ได้ไม่เร็วมากนัก ไม่สามารถตามทันมังกรสีน้ำเงินตนนี้ได้เลย มันทำได้แค่อยู่ที่นั่นและคำรามดังเผยความโกรธเกรี้ยวเท่านั้น!

เสียงคำราม ดังมาจากด้านหลัง "มังกรสีน้ำเงินกลายพันธุ์" ในเวลานี้ ไม่มีเวลารอรับฟังเสียงคำรามของมันอยู่แล้ว มันต้องหลบหนีจากคู่ต่อสู้อย่างรวดเร็วและหาที่ปลอดภัยเพื่อฟื้นฟูรักษาตัว

มันได้รับบาดเจ็บสาหัส โดยมีบาดแผลใหญ่มากมายตามร่างกาย ทั้งหมดนี้เกิดจากการถูกเต่ายักษ์กัด

"มังกรสีน้ำเงินกลายพันธุ์" ว่ายนำหนีกว่าสิบนาทีและพลังงานของมันก็หมดลง ในเวลานี้มันนอนลึกอยู่ใต้ทะเล

บังเอิญมีหินภูเขาไฟขนาดใหญ่กว่ายี่สิบเมตรอยู่ข้างๆ และดวงตาเล็ก ๆ สองดวงก็ปรากฏขึ้นบนยอดหิน

“จะลงมือดีหรือไม่?!” ลู่เฟิงครุ่นคิด