บทที่ 21 การเปลี่ยนแปลงและการเติบโต

บทที่ 21 การเปลี่ยนแปลงและการเติบโต

อิซานตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกสดชื่นเป็นพิเศษ ข่าวดีเมื่อวานเรื่องติดทีมชาติสเปน U-17 ยังคงทำให้หัวใจเขาพองโต เขายังไม่ได้บอกแม่เรื่องนี้ กะว่าจะรอจังหวะดี ๆ ค่อยเซอร์ไพรส์ทีหลัง

หลังล้างหน้าแปรงฟัน เขาเดินลงมากินมื้อเช้า วันนี้บรรยากาศบนโต๊ะอาหารคึกคักเป็นพิเศษ เพราะโฮริดูจะอารมณ์ดีชวนคุยไม่หยุด

กินข้าวเสร็จ ทั้งสามคนนั่งพักผ่อนกันอยู่ในห้องนั่งเล่น ไม่นานโอลิเวียก็มาร่วมวงด้วย

เดิมทีอิซานกับโอลิเวียนัดกันว่าจะออกไปข้างนอก แต่ฝนเจ้ากรรมดันตกลงมาอย่างหนัก แผนเที่ยวเลยต้องพับเก็บไปโดยปริยาย

ฤดูกาลปกติของลีกเยาวชนจบลงแล้ว บาเลนเซีย U-19 คว้าแชมป์กลุ่มและตีตั๋วเข้าสู่รอบสุดท้ายของศึก ‘โคปา เด กัมเปโอเนส เด ฆูเบนิล’ ได้สำเร็จ

โอลิเวียเดินกลับมาจากครัว เห็นอิซานนั่งจ้องโทรศัพท์ตาเขม็ง

“จ้องอะไรขนาดนั้น เดี๋ยวจอก็ทะลุหรอก”

เธอแซวพลางทิ้งตัวลงนั่งข้าง ๆ

“เปล่าหรอก แค่เช็กดูทีมที่เข้ารอบบอลถ้วยน่ะ”

อิซานตอบแล้วโชว์หน้าจอให้ดู

รายชื่อทีมที่เข้ารอบ :

• เดปอร์ติโบ U-19
• บาร์เซโลนา U-19
• เรอัล มาดริด U-19
• แอธเลติก คลับ U-19
• ลาส ปัลมาส U-19
• เซบีย่า U-19
• เซลต้า บีโก้ U-19

อิซานกวาดตามองรายชื่อ... งานหินทั้งนั้น มีทั้งบาร์ซ่า, มาดริด และทีมแกร่งอื่น ๆ รออยู่

แต่แทนที่จะกลัว เขากลับรู้สึกตื่นเต้นจนเนื้อเต้น อยากจะลงไปวัดฝีเท้ากับยอดทีมเหล่านี้ใจจะขาด

โอลิเวียมองรอยยิ้มกว้างของอิซานแล้วก็อดยิ้มตามไม่ได้ แต่ลึก ๆ เธอก็แอบใจหายนิด ๆ เพราะเธอยังไม่ได้บอกเขาเลยว่าเธอต้องเตรียมตัวไปเรียนต่อมหาวิทยาลัยเร็ว ๆ นี้ เวลาที่ได้อยู่ด้วยกันเหลืออีกไม่มากแล้ว

อิซานขอตัวขึ้นห้องเพราะฝนยังตกหนัก ทำภารกิจประจำวันไม่ได้ เขาจึงถือโอกาสเช็กระบบและจัดการแต้มที่ดองไว้

ทันทีที่เปิดหน้าต่างระบบ ข้อความแจ้งเตือนก็เด้งขึ้นมา

ติ๊ง!

[เนื่องจากมีความผิดพลาดในการจัดสรรแต้มเริ่มต้นของระบบ ทางระบบจะทำการหักแต้มค่าพลัง  คืนจำนวน 20 แต้ม]

อิซานยิ้มแห้ง ๆ รู้อยู่แล้วว่าวันหนึ่งต้องโดนเนิร์ฟ  เพราะเขาโตเร็วเกินไป แต่ถึงจะทำใจไว้แล้ว พอโดนหักจริง ๆ ก็อดเสียดายไม่ได้

ยังไม่จบแค่นั้น ข้อความยังมีต่อ...

[รางวัลแต้มค่าพลังจากภารกิจประจำวันจะลดเหลือ 1 แต้มต่อครั้ง และวันฝึกซ้อมจะเหลือเพียงวันอังคารถึงวันเสาร์ เนื่องจากระบบเล็งเห็นว่าโฮสต์ต้องการการพักผ่อน รางวัลแต้มตำนานจะลดเหลือ 200 แต้มต่อครั้งเช่นกัน]

“โห... โหดร้ายชะมัด”

อิซานบ่นอุบ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เขาเปิดหน้าต่างข้อมูลผู้เล่นขึ้นมาจัดการแต้มที่เหลือ

ข้อมูลผู้เล่น

■■■■■■■■■

ชื่อ : [อิซาน มิอุระ เอร์นานเดซ]

อายุ : [14 ปี (อีก 15 สัปดาห์จะ 15)]

ส่วนสูง : [1.80 เมตร (5 ฟุต 11 นิ้ว)] (ระบบน่าจะบั๊กเรื่องส่วนสูงในบทก่อน ๆ ที่บอก 1.81 แต่ช่างเถอะ)

อาชีพ : [นักฟุตบอล]

สถานะ : [ผู้เล่นเยาวชน]

ทีม : บาเลนเซีย U-19

การประเมินโดยระบบ : [ดาวรุ่งน่าจับตามอง]

คะแนนผู้เล่น  : [66/100]

ตำแหน่ง : [กองหน้ากึ่งปีก / กองกลางตัวรุก]

ศักยภาพ : [87]

แต้มตำนาน : [11,500 / 67,000 (เพื่อเลื่อนเป็น Lv.5)]

แต้มค่าพลัง : [35]

ค่าพลัง

■■■■

ความเร็ว : 70

การควบคุมร่างกาย : 65

การรับรู้พื้นที่ : 65

เทคนิค : 65

การยิงประตู : 66

การส่งบอล : 64

ความแข็งแกร่งของร่างกาย : 64

อิซานมองดู 35 แต้ม ที่เหลืออยู่ (โดนหักไป 20 จากเดิม 50+5 ที่ควรจะได้) เขาถอนหายใจแล้วเริ่มวางแผนกระจายแต้ม

เขาตัดสินใจเมินความเร็วและการยิงประตูไปก่อน แล้วทุ่มให้กับ การส่งบอล เพราะในฐานะกองกลางตัวรุก การจ่ายบอลสำคัญที่สุด

การส่งบอล : 64

■■■■■

การส่งบอลสั้น : 64

การส่งบอลยาว : 65

การเปิดบอล : 65

เขาอัดแต้มใส่จนทุกค่าแตะ 69 ใช้ไปทั้งหมด 13 แต้ม

การส่งบอล : 69

■■■■■

การส่งบอลสั้น : 69

การส่งบอลยาว : 69

การเปิดบอล : 69

ต่อมาคือ ความแข็งแกร่งของร่างกาย เขาใช้ไป 10 แต้ม

ความแข็งแกร่งของร่างกาย : 68

■■■■■■

ความอึด : 68 > 70

ความแข็งแกร่ง : 62 > 66

พลังการยิง : 63 > 67

เหลืออีก 12 แต้ม เขาลังเลระหว่างการควบคุมร่างกายกับการรับรู้พื้นที่ สุดท้ายเลือกเทหมดหน้าตักใส่ การรับรู้พื้นที่ เพราะวิสัยทัศน์และการยืนตำแหน่งคือหัวใจของเพลย์เมกเกอร์

การรับรู้พื้นที่ : 65

■■■■■■■■■

วิสัยทัศน์ : 65 > 71

การยืนตำแหน่ง : 65 > 71

ใช้ไปอย่างละ 6 แต้ม รวม 12 แต้มพอดี

สรุปค่าพลังใหม่

■■■■

ความเร็ว : 70

การควบคุมร่างกาย : 65

การรับรู้พื้นที่ : 65 > 71

เทคนิค : 65

การยิงประตู : 66

การส่งบอล : 64 > 69

ความแข็งแกร่งของร่างกาย : 64 > 68

ติ๊ง!

[คะแนนผู้เล่น (OVR) เพิ่มขึ้นจาก 66 > 68]

อิซานยิ้มพอใจ เรตติ้งขยับขึ้นมา 2 หน่วยถือว่าคุ้มค่า

ฝนหยุดตกแล้ว อิซานเดินลงมาข้างล่าง เห็นสามสาวกำลังวุ่นวายอยู่ในครัว เขาขำก๊ากที่เห็นโฮริหั่นหัวหอมไปน้ำตาไหลพรากไป เลยเข้าไปช่วยเป็นลูกมือ

หลังมื้อเย็น พวกเขานั่งเล่นเกมด้วยกันสักพัก ก่อนจะเปลี่ยนไปดูหนัง แต่อิซานไม่ค่อยอินกับหนังที่สาว ๆ เลือกเท่าไหร่ เลยชวนโอลิเวียออกไปเดินเล่น

“แล้ว... เธอจะเข้ามหาลัยเมื่อไหร่?”

อิซานถามทำลายความเงียบ

“อีกไม่กี่อาทิตย์นี้แหละ”

โอลิเวียตอบเสียงเบา

“แสดงว่าสอบติดแล้วสินะ?”

“อื้ม”

เธอยิ้มตอบ

โอลิเวียสอบติดมหาวิทยาลัยกอมปลูเตนเซแห่งมาดริด  ส่วนอิซานเองก็ต้องเตรียมตัวเข้าเรียนมัธยมปลายในอีก 2 เดือนข้างหน้า

“แล้ว... เราจะได้เจอกันอีกไหม?”

อิซานถามเสียงแผ่ว

“คงไม่บ่อยเท่าไหร่ แต่ถ้าว่างฉันจะกลับมาเยี่ยมนะ”

“ดีเลย... ไว้ถ้าฉันไปแข่งที่มาดริด ฉันจะแวะไปหาด้วย”

อิซานพูด โอลิเวียตาเป็นประกายทันที

“จริงนะ! สัญญานะ!”

เธอดูตื่นเต้นจนเสียงสูง

แสงไฟข้างทางส่องกระทบใบหน้าด้านข้างของเธอ แก้มแดงระเรื่อและรอยยิ้มสดใสทำให้อิซานเผลอมองตาค้าง... ความรู้สึกบางอย่างที่ก่อตัวขึ้นเงียบ ๆ ในช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมาเริ่มชัดเจนขึ้นเรื่อย ๆ

เขาไม่รู้ว่าความรู้สึกนี้เริ่มขึ้นเมื่อไหร่ และถึงแม้จะพอเดาคำตอบได้ แต่เขาก็ไม่อยากทำลายความสัมพันธ์ดี ๆ ระหว่างกันตอนนี้

โอลิเวียสังเกตเห็นว่าอิซานดูสับสน เธอเพียงแค่ยิ้ม... แม้ตัวเขาจะโตขึ้นมาก แต่แววตาเวลางง ๆ ของเขายังเหมือนเด็กน้อยคนเดิม

เธอคว้ามือเขามากุมไว้แล้วดึงให้เดินไปพร้อมกัน โดยไม่หันมามองหน้าเขาอีกเลยตลอดทาง

อิซานตกใจเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้ชักมือกลับ เขาปล่อยให้มือนุ่ม ๆ ของเธอกุมมือเขาไว้แบบนั้น

เมื่อมาถึงหน้าบ้าน อิซานเดินไปส่งเธอที่หน้าประตู โอลิเวียทำท่าเหมือนอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่สุดท้ายก็เลือกที่จะเงียบ

เธอโบกมือลาแล้วเดินเข้าบ้านไป อิซานยืนมองประตูบานนั้นอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเดินเข้าบ้านตัวเอง

ในห้องนั่งเล่น โคมิและโฮริเผลอหลับคาโซฟาทั้งที่ทีวียังเปิดอยู่ อิซานมองภาพนั้นด้วยรอยยิ้ม

เขาปิดทีวี แล้วเดินไปหยิบผ้าห่มผืนใหญ่มาคลุมให้ทั้งสองคน

“หลับฝันดีนะครับ... ผมสัญญาว่าจะทำให้แม่กับน้องภูมิใจ”

อิซานกระซิบในใจ แล้วเดินขึ้นห้องไป

สัปดาห์ต่อมา กิจวัตรของอิซานดำเนินไปอย่างเรียบง่าย ตื่นเช้าทำภารกิจ ไปซ้อม กลับมาพักผ่อน แล้วไปเดินเล่นกับโอลิเวีย

ผลการจับสลากประกบคู่ โคปา เด กัมเปโอเนส ออกมาแล้ว บาเลนเซีย U-19 จะต้องเจอกับ เซบีย่า U-19

แม้งานนี้จะหนักหนาสาหัส และใคร ๆ ก็มองว่าเซบีย่าเป็นต่อ แต่อิซานไม่ยอมแพ้ เขาซ้อมหนักจนโค้ชโมเรโน่เป็นห่วง ถึงขนาดส่งตัวไปเช็กความฟิตกับหมอทีมชุดใหญ่

ผลตรวจออกมาทำเอาหมออึ้งในมวลกล้ามเนื้อและความฟิตของเด็กวัย 14 คนนี้ โค้ชโมเรโน่เลยอนุญาตให้ซ้อมหนักต่อไปได้ (แถมดูจะชอบใจด้วยซ้ำ)

วันแข่งขันมาถึง

สนามความจุ 15,000 ที่นั่งเนืองแน่นไปด้วยผู้ชม บรรยากาศคึกคักราวกับบอลนัดชิง

ระหว่างวอร์มอัพ อิซานมองหาครอบครัวบนอัฒจันทร์ จนเจอแม่ โฮริ และโอลิเวีย นั่งอยู่ด้วยกัน เขาโบกมือให้ พวกเธอก็โบกมือตอบ

อิซานกลับเข้าห้องแต่งตัว ฟังแผนการเล่นจากโค้ช แล้วเดินไปตั้งแถวในอุโมงค์

เขาเหลือบไปเห็นกัปตันทีมเซบีย่า รูปร่างสูงใหญ่ดูน่าเกรงขาม อิซานนึกสงสัยเลยลองใช้สกิลส่องดู

ข้อมูลผู้เล่น

■■■■■■■■■

ชื่อ : [ฆอร์เก้ เมนเดส]

อายุ : [18 ปี (เพิ่งครบ 18)]

ส่วนสูง : [1.87 เมตร (6 ฟุต 2 นิ้ว)]

อาชีพ : [นักฟุตบอล]

สถานะ : [ผู้เล่นเยาวชน]

ทีม : เซบีย่า U-19

การประเมินโดยระบบ : [ผู้เล่นที่ขาดไม่ได้ของเซบีย่า U-19]

คะแนนผู้เล่น  : [65/100]

ตำแหน่ง : [เซ็นเตอร์แบ็ก]

ศักยภาพ : [85]

ค่าพลัง

■■■■

ความเร็ว : 56

การควบคุมร่างกาย : 67

การรับรู้พื้นที่ : 68

เทคนิค : 67

การยิงประตู : 56

การส่งบอล : 66

ความแข็งแกร่งของร่างกาย : 74

อิซานพยักหน้าเบา ๆ ค่าพลังความแข็งแกร่ง 74 ถือว่าโหดมากสำหรับรุ่นนี้ มิน่าถึงเป็นตัวแบกแนวรับ

นักเตะทั้งสองทีมเดินลงสู่สนาม...

ปี๊ดดด!

เสียงนกหวีดเริ่มเกมดังขึ้นพร้อมกับเสียงเชียร์กระหึ่มกึกก้อง!

โปรดติดตามตอนต่อไป จบตอน