บทที่ 5 หมอนั่นใครวะ

บทที่ 5 หมอนั่นใครวะ

โคมิเลี้ยวรถเข้ามาจอดเทียบทางเข้าอะคาเดมียูธบาเลนเซีย ก่อนจะดับเครื่องยนต์

เธอจูบหน้าผากอิซานเบา ๆ บอกให้เขาผ่อนคลายและสนุกกับมัน โคมิมีความสุขเสมอที่ได้สนับสนุนลูก ๆ ไม่ว่าพวกเขาจะเลือกเดินเส้นทางไหน

“ไปเถอะมิอุระ แสดงให้พวกเขาเห็นว่าลูกมีของดีแค่ไหน”

โคมิส่งยิ้มให้ลูกชาย เธอไม่รู้เลยว่าสถานะของอิซานในสโมสรตอนนี้กำลังแขวนอยู่บนเส้นด้าย

“ครับแม่”

อิซานรับคำก่อนจะก้าวลงจากรถ โคมิขับรถออกไป ทิ้งให้อิซานยืนเหม่ออยู่หน้าทางเข้าครู่ใหญ่ ดูเหมือนเขากำลังตกอยู่ในภวังค์ จนกระทั่ง ‘มิเกล’ เพื่อนร่วมทีมอะคาเดมี่ เดินเข้ามาตบหลังเขาดังป้าบ ปลุกให้ตื่นจากภวังค์

“โอ๊ย! ตบทำไมเนี่ย”

อิซานร้องถามเป็นภาษาสเปน

“แล้วนายมายืนบื้ออะไรตรงนี้ ไปกันได้แล้ว!”

มิเกลเร่ง

อิซานส่ายหน้าเบา ๆ ก่อนจะเดินตามมิเกลเข้าไปข้างใน

ทั้งคู่เปลี่ยนเป็นชุดซ้อมและเดินลงสู่สนาม

อุปกรณ์การฝึกซ้อมถูกจัดเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว แต่เพราะยังเช้าอยู่มากจึงมีผู้เล่นมาถึงเพียงไม่กี่คน

อิซานพอใจกับความเงียบสงบนี้ เขาตัดสินใจเริ่มโปรแกรมการฝึกส่วนตัวของตัวเองก่อนที่การซ้อมจริงจะเริ่ม

มิเกลมองดูเพื่อนซ้อมด้วยความสงสัย

“เฮ้ย นี่นายกะจะหมดแรงก่อนซ้อมจริงหรือไงวะ?”

แต่อิซานที่ตอนนี้พลังกายล้นเหลือ ตอบกลับไปอย่างมั่นใจว่าแค่นี้สบายมาก ไม่กระทบการซ้อมจริงแน่นอน

สักพัก โค้ชทีมเยาวชน ‘มิสเตอร์โอยาร์ซาบาล’ ก็เดินลงสนาม

“เอาล่ะทุกคน มารวมกันตรงนี้”

เขาตะโกนเรียกเมื่อผู้เล่นส่วนใหญ่เริ่มทยอยมากันครบ

“นี่คือการเริ่มต้นฤดูกาลใหม่ ผมคาดหวังความเป็นเลิศที่สุดจากพวกคุณทุกคน ทั้งในการซ้อมและในการแข่ง ไม่ว่าจะเป็นตัวจริงหรือตัวสำรอง”

สายตาของเขาจ้องเขม็งมาที่อิซานและเด็กกลุ่มรั้งท้ายตารางเป็นพิเศษ

“อย่างที่เห็น ผู้เล่นบางคนที่อยู่กับเราปีที่แล้ว ตอนนี้ไม่ได้อยู่ตรงนี้ เพราะพวกเขาถูกเลื่อนชั้นขึ้นไปเล่นชุด U-19 แล้ว”

“ผลงานของพวกเขาคือตั๋วผ่านทาง ดังนั้นจำใส่สมองไว้ตอนซ้อมด้วยว่า ถ้าพวกคุณโชว์ฟอร์มได้ดีพอ คุณก็มีสิทธิ์ถูกเลื่อนชั้นได้เหมือนกัน”

มิสเตอร์โอยาร์ซาบาลกล่าวอย่างหนักแน่น

ขณะที่โค้ชกำลังร่ายยาว อิซานยืนฟังด้วยความมุ่งมั่น สัญญากับตัวเองว่าปีนี้เขาจะต้องเลื่อนชั้นให้ได้ เพราะด้วยระบบที่มีบวกกับความพยายามของเขา ต่อให้ไม่อยากเก่ง มันก็คงยากที่จะล้มเหลว

“จากนี้ไปคืองานหนัก”

อิซานพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะกลับมาตั้งใจฟังโค้ช

“เอาล่ะ กองหลังไปหาโค้ชเกมรับ กองหน้าและกองกลางแยกย้ายไปหาโค้ชประจำตำแหน่งของตัวเองได้!”

สิ้นเสียงคำสั่ง ผู้เล่นทุกคนต่างแยกย้ายไปตามกลุ่ม ยกเว้นอิซานที่ยังยืนนิ่งอยู่กับที่

เมื่อมิสเตอร์โอยาร์ซาบาลเห็นดังนั้นจึงเอ่ยถาม

“อิซาน ทำไมยังยืนเฉยอยู่อีก?”

“โค้ชครับ ผมอยากขอเปลี่ยนตำแหน่งครับ”

อิซานตอบด้วยสีหน้าเรียบเฉย

“หือ... เปลี่ยนตำแหน่ง?”

มิสเตอร์โอยาร์ซาบาลเลิกคิ้ว

“ครับ”

“คงจะอยากไปเป็นปีกสินะ”

“ก็... ประมาณนั้นครับ”

“อะไรคือประมาณนั้น? ตกลงจะเปลี่ยนหรือไม่เปลี่ยน!”

โค้ชเริ่มขึ้นเสียง

“เอ่อ... คือผมอยากเปลี่ยนไปเล่นปีกครับ แต่ก็อยากฝึกเป็นกองกลางตัวรุกด้วย”

อิซานรีบอธิบาย

“อ้อ... งั้นเหรอ ก็ได้ ผมจะไม่ถามอะไรมาก เชิญเลือกเลยว่าจะไปฝึกกลุ่มไหนก่อน”

พูดจบเขาก็เดินหนีไปดื้อ ๆ

อิซานจึงเดินตรงไปหาโค้ชกองกลาง ซึ่งดูประหลาดใจที่เห็นหน้าใหม่โผล่มา เขาเรียกอิซานออกมาข้างหน้าและถามว่าทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ เพราะปกติเห็นซ้อมอยู่กับพวกฟูลแบ็กตลอด

“ผมมาขอเปลี่ยนตำแหน่งครับโค้ช”

อิซานตอบ พร้อมจ้องมอง ‘โค้ชการ์เซีย’ โค้ชกองกลางที่กำลังมองเขาด้วยสายตาเหมือนการเปลี่ยนตำแหน่งเป็นเรื่องคอขาดบาดตาย

“งั้นรึ... งั้นก็ยินดีต้อนรับสู่ ‘กองกลาง 101’ นะ”

เขาพูดติดตลก เรียกเสียงหัวเราะจากผู้เล่นคนอื่นได้พอสมควร จากนั้นก็สั่งให้อิซานไปรวมกลุ่มและเริ่มวอร์มอัพ 15 นาที

โค้ชการ์เซียก้มมองไวท์บอร์ดในมือแล้วประกาศ

“โอเคพวกนาย วันนี้เราจะซ้อมตามนี้”

เขาเริ่มไล่รายการฝึกซ้อมของวันนี้

โปรแกรมการฝึกซ้อม

ผู้เล่นทุกคนตั้งใจฟัง และการฝึกของกองกลางก็เริ่มขึ้น อิซานยืนเกร็งนิด ๆ กลัวว่าจะทำได้ไม่ดี ทันใดนั้น แม็กซ์ก็พูดขึ้น

[ระบบแนะนำให้โฮสต์ผ่อนคลายครับ อัตราการเต้นของหัวใจคุณสูงขึ้นผิดปกติ... ถ้ายังกังวลอยู่ คุณสามารถใช้ฟังก์ชัน ‘ส่องดู’  เพื่อเช็กค่าพลังและข้อมูลของผู้เล่นคนอื่นได้นะครับ]

“ห๊ะ ฟังก์ชันส่องดู?”

อิซานถามผ่านกระแสจิต เพราะเขาไม่เห็นฟังก์ชันใหม่นี้นอกจากร้านค้าเลย

หน้าจอสีฟ้าปรากฏขึ้นตรงหน้า เขาเลื่อนหาอยู่ครู่หนึ่งก็เจอ

เมื่อกดเลือก ระบบถามว่าจะสแกนใคร อิซานมองหาผู้เล่นที่ใกล้ที่สุดทันที

วิ้ง!

แสงสีฟ้าจากม่านตาของเขาพุ่งไปสแกนผู้เล่นคนนั้นอย่างรวดเร็ว โดยที่เจ้าตัวไม่รู้เรื่องแม้แต่นิดเดียว ข้อมูลผู้เล่นปรากฏขึ้นในไม่กี่วินาที

ข้อมูลผู้เล่น

■■■■■■■■■

ชื่อ : อูเอเบส รามอส

อายุ : 16 ปี (อีก 1 สัปดาห์จะ 17)

ส่วนสูง : 1.82 เมตร (6 ฟุต 1 นิ้ว)

อาชีพ : นักฟุตบอล

สถานะ : ผู้เล่นเยาวชน

การประเมินโดยระบบ : เยาวชนพอใช้ได้

คะแนนผู้เล่น  : 55/100

ตำแหน่ง : กองกลางตัวกลาง

ศักยภาพ : 77

ค่าพลัง

■■■■

ความเร็ว  : 57

การควบคุมร่างกาย : 52

การรับรู้พื้นที่ : 55

เทคนิค : 57

การยิงประตู : 55

การส่งบอล : 57

ความแข็งแกร่งของร่างกาย : 57

ความถนัดเท้าข้างไม่ถนัด : 3 ดาว

ทักษะการเล่น : 3 ดาว

ทักษะที่มี

■■■■■■■■■■■■■

สับขาหลอก : ความสำเร็จ 40%

รูเล็ตต์ : ความสำเร็จ 5%

อิซานมองดูค่าพลังแล้วก็ต้องแปลกใจ

“ดูจากสเตตัสแล้ว... เหมือนฉันจะเก่งกว่าหมอนี่แฮะ”

อิซานถอนหายใจอย่างโล่งอก ทันใดนั้นเขาก็เหลือบไปเห็นผู้เล่นอีกคนยืนอยู่ไกล ๆ ความคิดบางอย่างผุดขึ้นมา เขาเดินเข้าไปหาแล้วเริ่มบทสนทนา

“หวัดดี”

ผู้เล่นคนนั้นหันมามองอิซานแล้วตอบกลับ

“หวัดดี ฉันโฆเซ่” เขาพูดพร้อมรอยยิ้ม

“ฉันอิซาน... นายคิดว่าใครในทีมคือกองกลางที่เก่งที่สุด?”

แม้อิซานจะไม่ได้ลงเล่นบ่อยนัก แต่เขาก็มักจะอยู่ดูการแข่งขันเสมอ พอจะรู้คร่าว ๆ ว่าใครเก่ง แต่เขาก็อยากฟังความเห็นจากคนในทีม

โฆเซ่คิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนตอบ

“ต้องเป็น ‘เอร์เรร่า’ อยู่แล้ว”

“คนไหนวะ?”

โฆเซ่ชี้ไปที่เด็กหนุ่มผมบลอนด์ สูงประมาณ 178 ซม. ที่ยืนหนีบบอลไว้ระหว่างขาอยู่กลางกลุ่มเพื่อน อิซานจ้องมองเขาแล้วกดใช้ฟังก์ชันส่องดูทันที

ข้อมูลผู้เล่น

■■■■■■■■■

ชื่อ : โซซ่า เอร์เรร่า

อายุ : 16 ปี (อีก 4 สัปดาห์จะ 17)

ส่วนสูง : 1.80 เมตร (6 ฟุต)

อาชีพ : นักฟุตบอล

สถานะ : ผู้เล่นเยาวชน

การประเมินโดยระบบ : ดาวรุ่ง

คะแนนผู้เล่น  : 60/100

ตำแหน่ง : กองกลางตัวกลาง

ศักยภาพ : 84

ค่าพลัง

■■■■

ความเร็ว  : 65

การควบคุมร่างกาย : 59

การรับรู้พื้นที่ : 60

เทคนิค : 61

การยิงประตู : 57

การส่งบอล : 61

ความแข็งแกร่งของร่างกาย : 56

ความถนัดเท้าข้างไม่ถนัด : 3 ดาว

ทักษะการเล่น : 3 ดาว

ทักษะที่มี

■■■■■■■■■■■■

ฟลิปแฟลป (เอลาสติโก้) : ความสำเร็จ 80%

รูเล็ตต์ : ความสำเร็จ 70%

โรนัลโด้ ช็อป : ความสำเร็จ 70%

“ว้าว สเตตัสใช้ได้เลยนี่... แต่เดี๋ยวนะ ของฉันยังสูงกว่าหมอนี่อีกเหรอเนี่ย? หมายความว่าฉันเก่งที่สุดในแผงกองกลางแล้วงั้นสิ?”

ขณะที่อิซานกำลังหลงระเริงอยู่ในสวรรค์ของตัวเอง เสียงโค้ชการ์เซียก็ปลุกเขาตื่น

“อิซาน! ออกมาลองแบบฝึกหัดส่งบอลหน่อยซิ”

แบบฝึกหัดแบ่งเป็น 3 ช่วง :

• ส่งบอลให้ผู้เล่น
• ส่งบอลชนกรวย
• ส่งบอลลงถัง

อิซานตกใจนิดหน่อย แต่ก็เดินออกไปข้างหน้าด้วยความมั่นใจ

“แล้วใครคู่ผมครับ?”

อิซานพึมพำมองซ้ายมองขวา ก่อนที่โค้ชจะชี้ไปที่เด็กหนุ่มตัวผอมกะหร่องที่มีกระบนใบหน้า

อิซานอดใจไม่ไหว แอบใช้เครื่องมือส่องดูหมอนั่น... เขาแทบจะร้องจ๊ากออกมา แต่ยั้งปากทัน

เพราะไอ้หมอนี่มันห่วยบรม! ค่าพลังเกือบทุกอย่างอยู่ที่ 40 กว่า ๆ มีแค่ ‘การรับรู้พื้นที่’ ที่แตะเลข 50

อิซานก้าวเข้าไปประจำที่ การทดสอบแรกคือส่งบอลให้เพื่อนร่วมทีมจากระยะ 15 เมตร และระยะจะเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ในแต่ละรอบ

บอลถูกส่งมาให้อิซาน เขาจับบอลลงอย่างนิ่มนวลก่อนจะจ่ายถวายพานไปให้ ‘ฮาเวียร์’ (เจ้าหนุ่มหน้ากระ) ซึ่งซัดตูมเดียวเข้าประตูไป

“เฮ้ย! ฮาเวียร์ยิงเข้าได้ไงวะ?”

โค้ชการ์เซียถึงกับตาโต เพราะเขารู้ดีว่าฮาเวียร์นี่ยิงนกตกปลาประจำ แม้แต่ลูกจ่อ ๆ ยังพลาดได้ แต่สิ่งที่น่าทึ่งกว่าคือการจ่ายบอลของอิซานที่แม่นราวจับวาง

ดีขนาดที่เอาไปเทียบกับพวกรุ่น U-19 ได้สบาย ๆ

การทดสอบดำเนินต่อไป อิซานจ่ายบอลสวย ๆ ลูกแล้วลูกเล่า จนมาถึงรอบที่ 5 เขาก็โชว์เหนือด้วยการจ่ายแบบ ‘ทริเวล่า’ (ไซด์ก้อย) ส่งบอลโค้งเข้าเท้าฮาเวียร์ซัดตุงตาข่ายอย่างงดงาม

“เยี่ยมมากอิซาน! นายก็ด้วยฮาเวียร์”

โค้ชการ์เซียเอ่ยชมหลังจบการทดสอบ

พอลับหลังอิซาน โค้ชดึงตัวฮาเวียร์มาถาม

“เมื่อกี้ยิงเข้าไปได้ไงวะง่าย ๆ แบบนั้น?”

“โค้ชครับ ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่ลูกจ่ายของอิซานมัน... มันทำให้ยิงง่ายขึ้นเยอะเลยครับ”

โค้ชการ์เซียพยักหน้าช้า ๆ ก่อนจะปล่อยฮาเวียร์ไป

คำชมจากปากโค้ชจอมเฮี้ยบที่ไม่ค่อยชมใคร ทำให้อิซานตกเป็นเป้าสายตาของเพื่อนร่วมทีมทันที

การซ้อมช่วงส่งบอลจบลงโดยอิซานคว้าที่ 1 ไปครอง โดยเฉพาะการเตะบอลลงถังที่เขาทำได้ 5 เต็ม 5 ครั้ง ตามมาด้วยโซซ่าที่ทำหน้าบอกบุญไม่รับ เพราะโดนแย่งอันดับ 1 ไปด้วยคะแนน 4 เต็ม 5

ส่วนโฆเซ่ เพื่อนใหม่ที่อิซานเข้าไปคุยด้วย เข้าป้ายมาเป็นที่ 3 ด้วยคะแนน 4 เต็ม 5 ซึ่งไม่เกินคาด เพราะอิซานส่องสเตตัสมาแล้วว่าหมอนี่มีเรตติ้ง 58

การฝึกช่วงอื่น ๆ อันดับก็ไม่ต่างจากเดิมมากนัก จะมีเปลี่ยนก็แค่ช่วงซ้อมเกมรับ ที่พวกกองกลางตัวรับยึดหัวหาดไปครอง แต่อิซานก็ยังเบียดเข้ามาติดท็อป 5 ได้

“เฮ้ย นั่นมันไอ้แบ็กซ้ายคนญี่ปุ่นไม่ใช่เหรอวะ?”

เด็กคนหนึ่งกระซิบ

“เออ พอพูดถึงก็ใช่จริง ๆ ด้วย”

อีกคนเสริม

“แต่ฉันได้ยินมาว่ามันเล่นห่วยไม่ใช่เหรอ เคยเห็นฟอร์มมาก่อนหน้านี้ ไม่เห็นจะเก่งขนาดนี้เลยนี่หว่า”

อิซานแอบได้ยินบทสนทนานั้น เขาเหยียดยิ้มมุมปาก ก่อนจะเดินมุ่งหน้าไปยังสนามแข่ง เตรียมพร้อมสำหรับแมตช์ 11 ต่อ 11 ระหว่าง ‘ทีมตัวจริง’ ปะทะ ‘ทีมสำรอง’

โปรดติดตามตอนต่อไป จบตอน