บทที่ 2 อย่ามาที่นี่ ข้าจะกรีดร้องถ้าแกเข้ามาอีก!

บทที่ 2 อย่ามาที่นี่ ข้าจะกรีดร้องถ้าแกเข้ามาอีก!

ดูเหมือนว่าข้าต้องสํารวจการทํางานของระบบนี้ทีละเล็กทีละน้อยด้วยตัวเอง ถามไปไม่ตอบอะไรเลย ดูเหมือนว่าระบบจะไม่สนใจใครหน้าไหนจริง ๆ!

มีโหนดวิวัฒนาการหลายโหนดในสาย "คธูลู" แต่ลู่เฟิงไม่ทราบเลยว่าสายพันธุ์บนภาพประจำโหนดเหล่านี้คืออะไร

"มาดูกันว่าเราจะวิวัฒนาการเป็นสิ่งมีชีวิตแบบไหนได้บ้าง!" ลู่เฟิงพูดด้วยความคาดหวัง

เมื่อเขามองไปที่รากของ "ต้นไม้วิวัฒนาการ" โหนดวิวัฒนาการคู่ขนานหลายโหนดปรากฏขึ้นต่อหน้าเขา

ลู่เฟิง ได้พิจารณาสายพันธุ์ที่วิวัฒนาการเหล่านี้อย่างใกล้ชิด ได้แก่ "ปลาหมึกยักษ์วงแหวนสีน้ำเงิน", "ปลาหมึกยักษ์", "ปลาหมึกยักษ์แนวปะการัง" และ "ปลาหมึกยักษ์เจ็ดแขน"!

"พวกมันล้วนเป็นสายพันธุ์ที่ค่อนข้างมีลักษณ์ใกล้เคียงกัน!"

ดูเหมือนว่าต้องเดินไปบนเส้นทางดังกล่าวทีละขั้นตอน ข้าจำเป็นต้องต้องกินอาหารทีละคํา

เขาคลิกที่ภาพโหนดของ "ปลาหมึกยักษ์" อย่างไม่เป็นทางการ และระบบก็ส่งเสียงเตือนอีกครั้ง

ติง! หากคุณต้องการวิวัฒนาการเป็น "ปลาหมึกยักษ์" คุณต้องเติบโตจนเป็นตัวเต็มวัยและใช้ 200 คะแนนพลังงานเพื่อพัฒนาให้สําเร็จ! 】

ปรากฎว่าตอนนี้ข้ายังอยู่ในวัยทารก และยังมีเวลาอีกสักระยะก่อนที่ข้าจะกลายเป็นตัวเต็มวัย

อย่างไรก็ตาม วงจรชีวิตของปลาหมึกยักษ์ค่อนข้างเร็ว และสามารถกลายเป็นตัวเต็มวัยได้ภายในหนึ่งหรือสองปี

"บัดซบ! การโตเต็มที่ในหนึ่งหรือสองปีหมายความว่าอย่างไร! ข้าทนไม่ไหวกับเวลานานขนาดนั้นหรอก!"

จากนั้นเขาก็เริ่มมองหาวิธีที่จะเติบโตอย่างรวดเร็ว หลังจากการสํารวจมาระยะหนึ่ง เขาก็พบวิธีพิเศษในการเติบโต

นั่นคือการใช้ระบบ "แต้มพลังงาน" การใช้จุดพลังงานสามารถช่วยให้เขาวิวัฒนาการได้อย่างรวดเร็ว

"แล้วจะรออะไรอยู่? แค่ใช้มัน!" ลู่เฟิงพูดอย่างตื่นเต้น

【ติง! ขอถามโฮสต์ว่าต้องการใช้ "แต้มพลังงาน" 100 คะแนนเพื่อเติบโตเป็นวัยรุ่นหรือไม่? 】

"ใช้!"

เขายืนยันโดยไม่ลังเล

จากนั้นพลังงานพิเศษก็ถูกรวมเข้ากับร่างกายของเขาและทั้งร่างกายของเขาก็รู้สึกคันไปทั่วร่างทันที!

สิบวินาทีต่อมาร่างกายของเขาก็ใหญ่ขึ้นกว่าเดิมประมาณสามเท่า

จากนั้นเขาก็ตรวจสอบแผงคุณสมบัติของเขาทันที

ชื่อ: ลู่เฟิง】

[สายพันธุ์: ปลาหมึกยักษ์ทั่วไป]

[สายโลหิต: ระดับธรรมดา]

เพศ: ชาย]

[อายุ: 1 เดือน / 3 ปี]

[สถานะ: วัยรุ่น]

[น้ำหนัก: 1.5 กก. / 3 กก.]

[ความแข็งแกร่ง: 30 กก. / 60 กก.]

[ความเร็ว: 9 เมตรต่อวินาที / 13 เมตรต่อวินาที]

[พลังป้องกัน: ความอดทน 0.3 กก. / ความอดทน 0.5 กก.]

[ทักษะ: "เปลี่ยนสี", "ลายพราง", "พิษ", "สนามแม่เหล็กตรวจสอบ"]

[พรสวรรค์: "การฟื้นฟู", "การรับรู้ล่วงหน้า", "เทคนิคการตรวจจับ"]

[คะแนนพลังงาน: 400]

คุณลักษณะของเขาเพิ่มขึ้นอย่างทวีคูณ และไม่เพียงแค่นั้น เขายังรู้สึกว่าร่างกายของเขามีพลังมากยิ่งขึ้น

ตอนนี้เขาสามารถยกของได้ 30 กิโลกรัมและ ความเร็วของเขาก็เพิ่มมากขึ้นด้วย

สามารถพัฒนาต่อไปได้!

ติง! โฮสต์สามารถใช้ "แต้มพลังงาน" 150 จุดเพื่อเติบโตเป็นตัวเต็มวัยหรือไม่? 】

"ใช้!"

อีก 10 วินาที ในการวิวัฒนาการทางกายภาพ ร่างกายของเขามาถึงขั้นโตเต็มวัยและมีคุณลักษณะที่สมบูรณ์

ขณะที่เขากําลังจะพัฒนาเป็น "ปลาหมึกยักษ์" ต่อไป

【ติง! ทะเลตะวันออกกําลังจะเกิดคลื่นกระแสแรก โปรดเอาชีวิตรอดจากคลื่นกระแสต่อไป หากสามารถทำภารกิจสําเร็จจะให้รางวัลคุณเป็นคะแนน 200 "คะแนนพลังงาน"]

"ชิ! มันเป็นเพียงกระแสน้ำขึ้นน้ำลง! ข้ากลัวจนขนจะร่วงแล้ว!"

ลู่เฟิงพูดอย่างเฉยเมย แต่ทันใดนั้นเขาก็พบว่ามีบางอย่างผิดปกติกับความคิดของเขา!

ตามความคิดของมนุษย์กระแสน้ำขึ้นน้ำลงไม่สามารถทําร้ายเขาได้ แต่ตอนนี้เขาเป็นปลาหมึกยักษ์!

ปลาหมึกยักษ์อยู่ที่ด้านล่างของห่วงโซ่อาหารในมหาสมุทร เป็นการยากที่จะบอกว่ากระแสน้ำขึ้นน้ำลงจะนําสิ่งมีชีวิตประเภทใดเข้ามา

และมีโอกาสที่เขาจะถูกกระแสน้ำขึ้นน้ำลงซัดขึ้นฝั่งได้ด้วย!

ในขณะที่เขากําลังครุ่นคิด ความรู้สึกหิวก็ปรากฏขึ้นภายในร่างกายของเขา

สิ่งนี้ควรเกิดจากวิวัฒนาการเติบโตสองครั้งของเขา ตอนนี้เขามีน้ำหนัก 6 ปอนด์ และร่างกายของเขาก็มีขนาดเท่ากับแมวตัวหนึ่ง

ความหิวที่รุนแรงทําให้เขากลัวที่จะพัฒนาต่อไป ดังนั้นเขาจึงต้องหาวิธีเก็บเกี่ยวอาหาร

เขาไม่สามารถกินแพลงก์ตอนได้อีกต่อไป ดังนั้นเขาจึงต้องล่าสัตว์

จากนั้นเขาก็เคลื่อนหนวด 8 หนวด เพื่อว่ายน้ำลงไปที่ก้นทะเลอย่างรวดเร็ว

ในไม่ช้าเขาก็ค้นพบหอยตัวหนึ่งบนแนวปะการังที่ใต้ก้นทะเล หลังจากเห็นเหยื่อแล้ว ความหิวของเขาก็ยิ่งรุนแรงมากยิ่งขึ้น

ในเวลานั้น เขาก็เห็นกุ้ง ก่อนจะคว้ากุ้งสีแดงตัวใหญ่ที่ต้องการหนี ทว่าก็ถูกหนวดของเขาคว้าเอาไว้อย่างรวดเร็ว

"ไอ้หนู! อย่าคิดที่จะหนีได้! อาหารทะเลสด ๆ ใหม่ ๆ กินได้อย่างสบายใจเลย!" ลู่เฟิงพูดอย่างมีความสุข

จากนั้นเขาก็ยกกุ้งแดงขึ้นและฟาดมันลงบนแนวปะการังสองสามครั้ง กุ้งแดงหยุดเคลื่อนไหวโดยสิ้นเชิง

จากนั้นเขาก็เริ่มกลืนกินมัน!

【ติง! โฮสต์ได้รับ 0.5 คะแนนพลังงานจากการกลืน "กุ้งแดง"! 】

【ติง! โฮสต์ได้รับ 0.5 คะแนนพลังงานจากการกลืน "กุ้งแดง"! 】

............

"เข้! ปรากฎว่าการกินอาหารสามารถเพิ่มคะแนนพลังงานได้! ฮ่าฮ่า กินให้เหี้ยน!"

แต่เขากินแค่ตัวกุ้งส่วนหัวทิ้งออกไป

เนื่องจากนิสัยเหล่านี้มันยังคงหลงเหลืออยู่ตั้งแต่ตอนที่เขายังเป็นมนุษย์ ทว่าใต้ทะเลก็มีกุ้งและหอยมากมาย

ไม่สําคัญว่าเขาจะหักหัวกุ้งทิ้งไปมากแค่ไหน อีกอย่างปลาหมึกตัวหนึ่งจะกินได้มากแค่ไหนกัน?

หลังจากกินกุ้งแดงไปมากมาย ความหิวของเขาก็บรรเทาลงมาก แต่เขาก็ยังหิวอยู่เล็กน้อย

"โปรดอย่าตำหนิข้าที่ต้องสังหารพวกเจ้า! หึหึ!”

จากนั้นเขาก็พุ่งเข้าไปในดงกุ้งและฆ่ากุ้งหลายสิบตัวอย่างไร้ปราณี

ขณะกินกินกุ้งอย่างหนำใจ สำราญอุรา เขาก็คิดที่จะจับปูกินต่อ ทว่าในเวลาต่อมาเขาก็พบกับปลาไหลมอเรย์ที่กำลังจ้องมองมาที่เขา

ปลาไหลมอเรย์ตัวนี้เป็นแนวหน้าของกระแสน้ำขึ้นลงซึ่งหลงมาจากมหาสมุทรที่ไกลออกไป

ในขณะที่ลู่เฟิง ยังกินกุ้งอยู่นั้น เขาพบว่าเห็นเงาคล้ายสายฟ้าแลบพุ่งเข้าหาเขาแล้ว

สัญญาณอันตรายปรากฏขึ้นในใจของเขาทันที นี่คือความสามารถ "การรับรู้ล่วงหน้า" โดยกําเนิดของเขา!

เขาทิ้งกุ้งที่ยังไม่ได้กินไปสองสามตัวและหนีไปยังส่วนลึกของแนวปะการังโดยไม่เอ่ยกล่าว

“บัดซบ ต้องการลองดีกับปู่ผู้นี้สินะ!” ลู่เฟิงเห็นปลาไหลมอเรย์ไล่หลังเขามาแล้ว

อย่างไรก็ตาม ปลาไหลมอเรย์เร็วกว่าเขา และคงใช้เวลาไม่นานในการไล่เขาทัน

และไม่ว่าเขาจะเจาะเข้าไปในหลุมแนวปะการังใต้น้ำ หลบหนีไปแค่ไหน เขาก็ไม่สามารถสลัดปลาไหลมอเรย์ตัวนี้ได้เลย!

อย่าเข้ามา หากแก่เข้ามา ข้าหวีดร้องดังแน่

ลู่เฟิง ตื่นตระหนกเล็กน้อย เป็นไปได้ไหมว่าเขาจะ ชะตาขาดตั้งแต่วันแรกของการเกิดใหม่?

เมื่อเห็นมันกําลังจะไล่ตามทัน ลู่เฟิงก็โกรธเกรี้ยวเป็นอย่างมาก: "ไอ้เวร แกบังคับข้าจริง ๆ ก็เอาสิวะ เอาควันไปแดก!”

"ป๊อป!"

กระแสของเหลวสีดําพุ่งออกมาจากร่างกายของเขา และน้ำทะเลที่อยู่ใกล้เคียงซึ่งอยู่ห่างออกไปไม่กี่เมตรก็ปนเปื้อนไปในทันที

ลู่เฟิง ใช้โอกาสนี้ดําดิ่งลงไปในแนวปะการังด้านล่าง จากนั้นเปิดใช้งาน "เปลี่ยนรูป" และ "ลายพราง"!

ทําให้ตัวเองดูเหมือนแนวปะการัง!

ดวงตาของเขายังคงจ้องมองปลาไหลมอเรย์ในควันดํา: "ไอ้สัตว์ประหลาดเวร! ด้วยทักษะชุดนี้! ข้าคงไม่ตายหรอกนะ! หึหึ!"

ปลาไหลมอเรย์ว่ายน้ำไปมาท่ามกลางควันดําเป็นเวลานานโดยไม่อาจหาลู่เฟิงเจอเลย จากนั้นมันก็หมดความอดทนและว่ายน้ำหนีไป

อย่าคิดว่าข้าไม่รู้กลยุทธ์แก ทำทีว่าถอยแล้วก็หันหลังกลับมาโจมตี แกต้องแอบรอให้ข้าปรากฏตัวอยู่ไม่ไกลแน่ ๆ แล้วจะกระโจนใส่ข้า,ใช่ไหม?

เพ่ย! ลุงผู้นี้คุ้นเคยกับแผนการนี้มากกว่าแก!

ลู่เฟิงยังคงซ่อนตัวพร้อมกับมองออกไปอย่างดูถูก

ไม่เพียงไม่ขยับ ยังคงมองอยู่เงียบ ๆ ชมการแสดง!

ไม่กี่นาทีต่อมาปลาไหลมอเรย์ก็ว่ายน้ำกลับมาที่แนวปะการังและหันหลังกลับไปกลับมาสองสามครั้ง พบว่าไม่มีอะไรผิดปกติ จากนั้นมันก็จากไปอย่างไม่เต็มใจ

"ขาก ตุ้ย! ไอ้เลว! ข้าจะจำแกไว้ เมื่อข้าวิวัฒนาการเป็นปลาหมึกยักษ์ มาดูว่าข้าจัดการกับเจ้าอย่างไร!" ลู่เฟิงสบถในใจ