ตอนที่ 13: รูปเกมพัฒนาไปเหนือความคาดหมายของทุกคน!

ตอนที่ 13: รูปเกมพัฒนาไปเหนือความคาดหมายของทุกคน!

ในหน้ากระดาษ เวสต์บรอมมิช อัลเบียน ในฐานะทีมจากพรีเมียร์ลีก ย่อมเหนือกว่า!

ผลงานของพวกเขาในฤดูกาลนี้ก็ไม่ได้แย่เลย และเรื่องการหนีตกชั้นก็ไม่ใช่ปัญหา

ทว่า สำหรับเอเอฟซี บอร์นมัธ ทีมที่ไม่เคยสัมผัสเกมพรีเมียร์ลีกมาก่อน ความมั่นใจของผู้จัดการทีมกลับทำให้หลายคนประหลาดใจ

เมื่อแฟนบอลที่เป็นกลางบางส่วนได้รับรู้สถานการณ์ล่าสุดของเอเอฟซี บอร์นมัธ พวกเขาทุกคนต่างก็ได้รู้จักชื่อของไป๋เย่

พวกเขารู้สึกสับสนเล็กน้อย สรุปว่าความมั่นใจของเอ็ดดี้ ฮาว มาจากเด็กหนุ่มวัยสิบแปดปีคนนี้งั้นหรือ?

อย่างไรก็ตาม ในโลกของฟุตบอล ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนเป็นไปได้ ตราบใดที่ยังไม่สิ้นเสียงนกหวีดหมดเวลา

ก็ไม่มีใครล่วงรู้ผลลัพธ์สุดท้าย

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว

ไม่นาน วันแข่งขันก็มาถึง

ไป๋เย่ปรากฏตัวในรายชื่อผู้เล่นตัวจริงอีกครั้ง เห็นได้ชัดว่าเอ็ดดี้ ฮาว ต้องการเปิดเกมรุกตั้งแต่ต้น; ท้ายที่สุดแล้ว นี่คือเกมในบ้าน หากพวกเขาสามารถชิงความได้เปรียบได้ตั้งแต่เนิ่นๆ โอกาสชนะก็จะเพิ่มสูงขึ้นอย่างมาก

เมื่อไป๋เย่ยืนอยู่ในอุโมงค์นักเตะ

เขาเหลือบมองดูค่าสถานะของตัวเอง

【ความอึด: 50, ความเร็ว: 43, การยิง: 43, การจ่ายบอล: 100, การเลี้ยงบอล: 50, การป้องกัน: 29, ความแข็งแกร่ง: 58】

จากนั้น เขาก็จัดการอัปแต้มสถานะอิสระทั้ง 15 แต้ม ไปที่ค่าความอึดทั้งหมด

ท่ามกลางเสียงเชียร์ของแฟนบอลที่ไวทาลิตี้ สเตเดี้ยม

เหล่านักเตะก้าวลงสู่สนาม

ทันทีที่ไป๋เย่เดินออกมาจากอุโมงค์ เขาก็มองเห็นแฟนบอลบนอัฒจันทร์ฝั่งตรงข้ามกำลังชูภาพพอร์ตเทรตขนาดใหญ่ขึ้นมา

มันคือภาพของไป๋เย่

เป็นภาพของไป๋เย่ที่กำลังทุ่มเทแรงกายแรงใจให้กับการจ่ายบอล

นี่คือการแสดงออกถึงการสนับสนุนที่แฟนบอลของสโมสรมีต่อไป๋เย่!

แฟนบอลน่ะตรงไปตรงมาเสมอ; ในตอนที่พวกเขายังไม่เคยเห็นไป๋เย่ลงเล่น พวกเขาก็มองข้ามเขา คิดว่าเป็นแค่พวกส่วนเกินที่ถูกลอยแพมา เป็นแค่เด็กเมื่อวานซืนที่ไม่เคยลงเล่นให้ทีมชุดใหญ่เลยแม้แต่นัดเดียว

แต่หลังจากผ่านไปสามนัด

ฟอร์มการเล่นของไป๋เย่ก็สามารถเอาชนะใจแฟนบอลได้อย่างราบคาบ!

ไม่มีความรักหรือความเกลียดชังใดที่จีรังยั่งยืน; ตราบใดที่เขายังรักษาผลงานที่ดีเอาไว้ได้ พวกเขาก็จะเป็นผู้สนับสนุนที่ภักดีที่สุดของไป๋เย่ตลอดไป!

ความสนใจที่มีต่อการแข่งขันนัดนี้อยู่ในระดับที่สูงมาก ทั้งสำหรับเวสต์บรอมมิช อัลเบียน และเอเอฟซี บอร์นมัธ

ไม่มีฝ่ายไหนอยากแพ้!

เพราะมันไม่ได้แค่ตัดสินว่าใครจะได้ผ่านเข้ารอบต่อไปเท่านั้น; แต่มันยังเป็นการตัดสินผลแพ้ชนะในสงครามน้ำลายระหว่างแฟนบอลทั้งสองฝ่ายอีกด้วย

ปี๊ดดด!

หลังจากที่กัปตันทีมทั้งสองฝ่ายเสี่ยงทายเลือกแดนเสร็จ ผู้ตัดสินก็เป่านกหวีดเริ่มเกมอย่างเป็นทางการ!

เวสต์บรอมมิช อัลเบียน เป็นฝ่ายเขี่ยบอลเริ่มเล่น

ในทันที ผู้เล่นทุกคนก็เริ่มเคลื่อนที่; เวสต์บรอมมิช อัลเบียน ก็ต้องการเปิดเกมรุกตั้งแต่ต้นเช่นกัน!

พวกเขาเปิดฉากบุกทันทีหลังเขี่ยบอล

โชคดีที่เอเอฟซี บอร์นมัธ เตรียมตัวมาดี ด้วยแผนการเล่น 4-4-2 พวกเขาเน้นไปที่การตั้งรับแล้วรอสวนกลับ!

เวสต์บรอมมิช อัลเบียน ดันเกมบุกขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

เพียงแค่ครึ่งนาที พวกเขาก็สามารถสร้างความอันตรายในกรอบเขตโทษของเอเอฟซี บอร์นมัธ ได้แล้ว

และพวกเขาก็ยังคงกดดันอย่างต่อเนื่อง

ภาพแบบนี้ถือเป็นเรื่องปกติในสายตาของทุกคน เนื่องจากความห่างชั้นระหว่างทั้งสองทีม

ไป๋เย่เคลื่อนที่ไปมาตลอดเวลาเพื่อหาช่องว่าง

ในแท็คติกของเอ็ดดี้ ฮาว ไป๋เย่ไม่จำเป็นต้องเล่นเกมรับ เพราะความสามารถในการเล่นเกมรับของเขามันย่ำแย่เกินไปจริงๆ

โอกาสมาถึงอย่างรวดเร็ว!

รวดเร็วจนไม่มีใครตั้งตัวทัน!

"วิ่ง!"

เวสต์บรอมมิช อัลเบียน ทำพลาดในจังหวะบุกในแดนหน้า และไป๋เย่ก็ฉกฉวยโอกาสเก็บบอลเอาไว้ได้

จากนั้น ไป๋เย่ก็ตะโกนบอกวิลสัน!

วิลสันออกตัวพุ่งทะยานไปข้างหน้าทันที!

เวสต์บรอมมิช อัลเบียน ดันผู้เล่นขึ้นมาทำเกมรุกหลายคน ดังนั้นการลงมาแพ็คเกมรับจึงช้ากว่ามากอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ไป๋เย่รู้ดีว่าถึงแม้นักเตะอย่างวิลสันจะยังเล่นอยู่ในแชมเปียนชิป แต่ในอนาคต เขาจะโชว์ฟอร์มได้อย่างน่าประทับใจหลังจากย้ายไปร่วมทีมนิวคาสเซิล ยูไนเต็ด พร้อมกับเอ็ดดี้ ฮาว

ความเร็วและความเฉียบคมในการจบสกอร์คือจุดแข็งของเขา!

และตอนนี้

วิลสันก็แสดงให้เห็นถึงจุดแข็งนั้นอย่างเต็มที่!

เขาสปรินต์เต็มสปีดและหลุดรอดจากผู้เล่นแนวรับฝ่ายตรงข้ามไปได้อย่างรวดเร็ว

เมื่อเขาแหงนหน้ามองขึ้นไปบนฟ้า เขาก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าไป๋เย่จ่ายบอลมาตั้งแต่ตอนไหน!

ในวินาทีนั้น สมองของวิลสันขาวโพลนไปหมด มีเพียงความคิดเดียวที่ผุดขึ้นมา: เก็บบอลแล้วง้างเท้ายิงซะ!

แม็คออลี่ย์ และ ดอว์สัน สองเซ็นเตอร์แบ็กของเวสต์บรอมมิช อัลเบียน ตามประกบวิลสันมาติดๆ

แต่แม็คออลี่ย์อายุค่อนข้างเยอะและวิ่งไม่เร็วพอ เขาจึงค่อยๆ ตามหลังไปเรื่อยๆ!

วิลสันนำหน้าดอว์สันไปหนึ่งก้าวและครองบอลเอาไว้ได้!

มายฮิลล์ ผู้รักษาประตู ไม่กล้าพรวดพราดออกมาตัดบอลเมื่อครู่นี้; เพราะบอลอยู่ไกลจากเขามากเกินไป!

หลังจากที่วิลสันได้บอล เขาก็รีบปรี่ออกมาเพื่อปิดมุมยิง แต่ในจังหวะที่วิลสันกำลังแต่งบอลอยู่นั้น

เขาชะลอความเร็วลงเล็กน้อย ทำให้ดอว์สันตามมาทัน!

และวินาทีนี้เองที่ทำให้ดอว์สันคิดว่าเขามีโอกาสที่จะเสียบสกัดบอลได้; ท้ายที่สุดแล้ว ถ้าวิลสันพาบอลไปข้างหน้าได้อีก มันก็จะเป็นการดวลเดี่ยวกับผู้รักษาประตูแล้ว!

ดอว์สันพุ่งเสียบสกัดทันที!

ด้วยส่วนสูง 1.88 เมตร เขามีช่วงขายาวและได้เปรียบเรื่องความสูงในการสไลด์บอล

อย่างไรก็ตาม เขามองข้ามความจริงที่ว่าวิลสันมีการขยับเท้าที่รวดเร็วเป็นอย่างมาก!

เมื่อเขาพุ่งเสียบสกัด วิลสันก็สัมผัสได้ถึงอันตราย จึงดึงบอลหลบและรอดพ้นจากการเสียบสกัดของดอว์สันไปได้อย่างหวุดหวิด แต่ดอว์สันไม่สามารถหยุดการสไลด์ของตัวเองได้แล้ว

เขาพุ่งเสียบเข้าใส่วิลสันอย่างจัง!

"อ๊าก!"

วิลสันร้องเสียงหลงแล้วล้มลงไปกองกับพื้น!

ปี๊ดดด! ปี๊ดดด!!

ผู้ตัดสินเป่านกหวีดทันที!

พร้อมกับชูใบแดงไล่ดอว์สันออกจากสนาม!

ในฐานะกองหลังตัวสุดท้าย เขาทำลายโอกาสทำประตูอันยอดเยี่ยมของเอเอฟซี บอร์นมัธ

ผู้เล่นเวสต์บรอมมิช อัลเบียน รีบกรูกันเข้ามาประท้วง และหลังจากที่ผู้ตัดสินแจกใบเหลืองให้กับอนิเชเบ้ ซึ่งเป็นคนที่โวยวายเสียงดังที่สุดของฝั่งเวสต์บรอมมิช อัลเบียน

พวกเขาก็เงียบเสียงลง

เอเอฟซี บอร์นมัธ ได้ลูกฟรีคิกในแดนหน้าด้วยเช่นกัน

สตานิสลาส ก้าวออกมาเตรียมจะเตะฟรีคิกลูกนี้ แต่จู่ๆ ไป๋เย่ก็เดินเข้าไปหาเขา "ลูกนี้ผมมั่นใจ"

ไป๋เย่อยากจะลองของใหม่กับพรสวรรค์ที่เพิ่งได้มาสักหน่อย

สตานิสลาสมองไปทางเอ็ดดี้ ฮาว ที่อยู่ไกลๆ และดูเหมือนเอ็ดดี้ ฮาว จะเข้าใจสถานการณ์ดี

เขาพยักหน้าให้สตานิสลาส

ในที่สุด ไป๋เย่ก็ไปยืนอยู่หน้าลูกบอล

ภาพเหตุการณ์นี้

ทำเอาแฟนบอลที่ดูถ่ายทอดสดอยู่ไกลถึงประเทศจีนเกิดอาการสับสนเล็กน้อย; ไป๋เย่เตะฟรีคิกได้ด้วยเหรอ?

ไม่นาน ก็มีแฟนบอลบางคนเข้ามาอธิบาย

โดยทั่วไปแล้ว กองกลางที่จ่ายบอลเก่งๆ ก็มักจะเตะฟรีคิกได้ดีด้วยเหมือนกัน!

สิ่งนี้ทำให้แฟนบอลชาวจีนเริ่มตั้งตารอคอยที่จะได้เห็นลีลาของไป๋เย่

เช่นเดียวกับแฟนบอลเอเอฟซี บอร์นมัธ บนอัฒจันทร์ และเมาริซิโอ โปเช็ตติโน่ ผู้จัดการทีมท็อตแน่ม ฮ็อทสเปอร์ ที่กำลังรอชมอยู่เช่นกัน

เมาริซิโอ โปเช็ตติโน่ และบ๊อบ ปลอมตัวเป็นแฟนบอลเข้ามานั่งชมเกมบนอัฒจันทร์ที่ไวทาลิตี้ สเตเดี้ยม

เพื่อมาดูฟอร์มของไป๋เย่แบบติดขอบสนาม

พวกเขาไม่เคยคาดคิดเลยว่าไป๋เย่จะมีความสามารถในการเตะฟรีคิกด้วย; ซึ่งนี่เป็นสิ่งที่ไม่ได้ระบุไว้ในรายงานการสอดแนมของบ๊อบก่อนหน้านี้

ไป๋เย่ยืนจดจ่ออยู่ตรงหน้าลูกบอล

ในสายตาของเขา เขาสามารถมองเห็นความน่าจะเป็นในการทำประตูตรงจุดที่ลูกบอลจะตกลงไปได้อย่างชัดเจน

ความน่าจะเป็นในการทำประตูนี้ ไม่ได้สะท้อนแค่โอกาสที่เขาจะยิงเข้าโดยตรงเท่านั้น แต่ยังรวมถึงโอกาสที่จะช่วยแอสซิสต์ให้เพื่อนทำประตูได้อีกด้วย

ตามความเข้าใจของไป๋เย่ที่มีต่อระบบ ความน่าจะเป็นนี้มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับค่าสถานะของเขาเองอย่างเห็นได้ชัด

ตัวอย่างเช่น ในตอนนี้

ความน่าจะเป็นที่เขาเห็นหากเลือกยิงประตูโดยตรงนั้น ต่ำเตี้ยเรี่ยดินสุดๆ!

แต่ความน่าจะเป็นที่จะทำประตูผ่านการจ่ายบอลแอสซิสต์นั้น สูงถึง 60%!

และเมื่อบวกกับ 30% ที่ได้จากพรสวรรค์ของเขา มันก็เกือบจะร้อยเปอร์เซ็นต์เต็มแล้ว!

ไป๋เย่รู้สึกมั่นใจเต็มเปี่ยม

เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ จากนั้นก็มองเข้าไปในกรอบเขตโทษ ส่งสัญญาณมือ แล้วเริ่มวิ่งเข้ามา!

ตู้ม!

ไป๋เย่เปิดบอลเข้าไปในกรอบเขตโทษ; ลูกบอลพุ่งโค้งอ้อมผู้เล่นทุกคนที่เสาแรกไปอย่างสวยงาม!

พุ่งตรงไปที่เสาสอง!

และที่เสาสองนั้นเอง วิลสันที่ดักซุ่มรออยู่แล้ว ก็เห็นลูกจ่ายของไป๋เย่ เขาจึงอาศัยความเร็วพุ่งตัวไปข้างหน้าทันที

แล้วจิ้มบอลเข้าประตูไป!

ลูกบอลซุกก้นตาข่ายในพริบตา!

โกลลล!

เอเอฟซี บอร์นมัธ ขึ้นนำไปก่อนตั้งแต่ไก่โห่ แถมเวสต์บรอมมิช อัลเบียน ยังเหลือผู้เล่นแค่สิบคนจากใบแดงอีกด้วย!

รูปเกมที่พลิกผันแบบนี้ทำเอาทุกคนถึงกับตั้งตัวไม่ทัน!