บทที่ 35 ในขอบเขตของวิถีกระบี่ เปรียบเสมือนอนุสาวรีย์ที่ยากจะก้าวข้าม

หลังจากได้ประจักษ์ถึงอานุภาพอันแข็งแกร่งของวิชาหมื่นกระบี่หวนคืนแล้ว เขาก็พลันรู้สึกว่า พลังภูตอุดรที่ตนเองภาคภูมิใจมาโดยตลอดนั้น ดูเหมือนจะไม่ได้ร้ายกาจถึงเพียงนั้นแล้ว

แน่นอนว่า หากสามารถครอบครองทั้งพลังภูตอุดรและวิชาหมื่นกระบี่หวนคืนได้พร้อมกัน นั่นก็ย่อมเป็นเรื่องที่ดียิ่ง

เมื่อนึกถึงภาพที่ตนเองสามารถควบคุมหมื่นกระบี่ พาแม่นางหวังทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าได้ ต้วนอี้ก็ตื่นเต้นจนแทบจะควบคุมตัวเองไม่อยู่

“ให้ตายเถอะ นี่มันเท่เกินไปแล้ว! พวกเจ้ารีบไปแย่งชิงวิชาหมื่นกระบี่หวนคืนของตำนานแห่งยุทธภพบ่อเม้งมาสิ!” โค่วจงและสวีจื่อหลิงอิจฉาจนตาแดงก่ำ

การไขว่คว้าขอบเขตวรยุทธที่ราวกับ “บำเพ็ญเซียน” เหมือนกัน แต่พวกเขากลับมีผลข้างเคียงบางอย่างหลงเหลืออยู่

ส่วนวรยุทธวิชาหมื่นกระบี่หวนคืนนี้ ไม่เพียงแต่อานุภาพจะแข็งแกร่งจนน่าตกใจ แต่ยังดูมีระดับสูงส่ง ราวกับเป็นวิชาอภินิหารที่เซียนกระบี่เป็นผู้แสดงออกมา

“มีใครรู้บ้างว่าผู้อาวุโสบ่อเม้งเร้นกายอยู่ที่ใด? ข้าจะไปขอเป็นศิษย์เขา!”

“ข้าก็อยากเป็นเซียนกระบี่เหมือนกัน!”

……

คราวนี้ แทบจะไม่มีผู้ใดกล้าพูดจาโอหังว่าจะไปแย่งชิงอะไรจากบ่อเม้งอีกแล้ว

ผู้คนจำนวนไม่น้อยแอบครุ่นคิดอยู่ในใจว่า หากสามารถเข้าเป็นศิษย์ของบ่อเม้งได้ นั่นจะเป็นโชคดีเพียงใด

“หมื่นกระบี่สยบยอม? หรือว่าต่อหน้ายอดวิชาอย่างหมื่นกระบี่หวนคืนนี้ แม้แต่ความกล้าที่จะชักกระบี่ออกมาต่อต้านก็ยังไม่มีหรือ?”

“ไม่เพียงแค่นั้นนะ กระบี่คู่กายของข้าภายใต้อิทธิพลของพลังอันแข็งแกร่งนี้ ถึงกับจะหันกลับมาทำร้ายข้าเสียเอง!”

“นี่มันเผด็จการเกินไปแล้ว เหลือเชื่อจริง ๆ!”

ภายในดวงตาของเก้อเนี่ย ส่องประกายด้วยจิตสังหารอันรุนแรงอย่างยิ่ง

แสงนั้น ราวกับเปลวไฟที่กำลังลุกโชนก็ไม่ปาน

ตำนานแห่งยุทธภพบ่อเม้ง ในขอบเขตของวิถีกระบี่ เปรียบเสมือนอนุสาวรีย์ที่ยากจะก้าวข้าม

เก้อเนี่ยปรารถนามานานแล้วที่จะได้มีโอกาสประลองกับเขาสักครั้งหนึ่ง

เพียงแต่บ่อเม้งเลือกที่จะปลีกวิเวกจากป่าเขา ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขไม่ยุ่งเกี่ยวกับโลก

เก้อเนี่ยแม้จะมีจิตสังหารที่รุนแรงดั่งกระแสน้ำที่เชี่ยวกราก แต่ก็ไม่สามารถหาเบาะแสของบ่อเม้งได้เลยแม้แต่น้อย

ในตอนนั้นเอง กระบี่หยวนหงก็พลันส่งเสียง “หึ่ง หึ่ง” ออกมา ราวกับกำลังแสดงความไม่พอใจในใจของตน

“ฮ่าฮ่า ดูท่าทางเจ้าก็ไม่ยอมรับคำกล่าวที่ว่าหมื่นกระบี่สยบยอมเช่นกันสินะ” เก้อเนี่ยกล่าวด้วยรอยยิ้ม

เขาสามารถรับรู้ได้อย่างชัดเจนว่า กระบี่หยวนหงมีความรู้สึกต่อต้านอย่างรุนแรงต่อคำกล่าวที่ว่าหมื่นกระบี่สยบยอม

“ฝ่าบาท……” จ้าวเกามีใบหน้าที่เต็มไปด้วยความกังวล รีบขอคำแนะนำจากอิ๋งเจิ้ง

ก่อนหน้านี้อิ๋งเจิ้งเคยออกคำสั่งว่า วรยุทธใดที่อยู่ในการจัดลำดับ จะต้องคิดหาวิธีทุกวิถีทางเพื่อรวบรวมมาให้ได้

แต่ครั้งนี้วิชาหมื่นกระบี่หวนคืนที่เกี่ยวข้องนั้น มีความสัมพันธ์อันใกล้ชิดกับตำนานแห่งยุทธภพบ่อเม้ง

ยอดฝีมือระดับตำนาน ต่อให้เป็นราชวงศ์ที่ยิ่งใหญ่อย่างต้าฉิน ก็ไม่กล้าที่จะไปยุ่งเกี่ยวด้วยง่าย ๆ

ท้ายที่สุดแล้ว คำว่า “ตำนาน” สองคำนี้ ไม่ใช่สิ่งที่สามารถเรียกออกมาได้ง่าย ๆ

สิ่งที่อยู่เบื้องหลังนั้น หมายถึงความแข็งแกร่งที่น่าเกรงขามถึงขีดสุด

“เรื่องของวิชาหมื่นกระบี่หวนคืน ปล่อยไปก่อนเถอะ!” สีหน้าของอิ๋งเจิ้งก็ไม่ค่อยดีนัก

สำหรับยอดฝีมือระดับตำนาน ภายในใจของเขาก็เต็มไปด้วยความยำเกรงเช่นกัน

ต้องรู้ว่า บ่อเม้งเคยอาศัยพลังของตนเองเพียงคนเดียว ต่อต้านทหารองครักษ์หลายหมื่นคนอย่างแข็งกร้าว

กระบวนท่าอันน่าสะพรึงกลัวที่หมื่นกระบี่พุ่งออกไปพร้อมกันนั้น ต่อให้เป็นทหารม้าเหล็กแห่งต้าฉิน เกรงว่าก็ยากที่จะต้านทานได้

ต้าฉินไม่ได้ไม่มียอดฝีมือระดับตำนาน อย่างเช่นเก้อเนี่ยที่อยู่ข้างกายเขา ก็เป็นหนึ่งในนั้น

แต่เก้อเนี่ยไม่มีทางที่จะไปต่อต้านกับบ่อเม้งเพื่อช่วยเขาแย่งชิงคัมภีร์วิชาอย่างแน่นอน

อีกทั้ง ตำนานแห่งยุทธภพทุกคน ในยุทธภพล้วนเป็นวีรบุรุษที่แท้จริง

พวกเขาได้สร้างคุณูปการอันใหญ่หลวงที่ไม่อาจลบเลือนได้ให้แก่ราษฎรในใต้หล้า

นี่คือความแตกต่างระหว่างยอดฝีมือระดับตำนานทั่วไปกับตำนานแห่งยุทธภพ

แม้ว่าขอบเขตของพวกเขาอาจจะเท่ากัน แต่บารมีในยุทธภพ กลับมีความแตกต่างกันราวฟ้ากับดิน

“ข้าไม่ต้องการหมื่นกระบี่ เพียงแค่กระบี่เล่มนี้ในมือ ก็สามารถทำลายกระบวนท่ากระบี่นับล้านในใต้หล้าได้แล้ว” อี้จับซาแหงนหน้ามองท้องฟ้า ภายในสายตาเผยให้เห็นถึงความร้อนรนและความปรารถนา

สิบสามกระบี่ปลิดชีพซึ่งเป็นสุดยอดวิชาประจำตระกูลของเขา ก็เป็นเพลงกระบี่ที่สั่นสะเทือนยุทธภพเช่นเดียวกัน

“สิบสามกระบี่ปลิดชีพของข้า เหตุที่ไม่ได้เข้าสู่การจัดลำดับในครั้งนี้ ไม่ใช่เพราะมันไม่แข็งแกร่งพอ”

“แต่เป็นเพราะสิบสามกระบี่ปลิดชีพของข้า ไม่มีสิ่งเหล่านั้นที่หรูหรา แก่นหลักของมันมีเพียงอย่างเดียว——สังหาร!”

ภายในดวงตาของอี้จับซามีแสงเย็นเยียบสว่างวาบ จิตสังหารอันรุนแรงระเบิดออกมาในชั่วพริบตา

จิตสังหารขุมนี้ทำให้อุณหภูมิรอบ ๆ ราวกับลดลงถึงจุดเยือกแข็งในทันที ราวกับฤดูหนาวมาเยือนอย่างกะทันหัน

ภายใต้อิทธิพลของจิตสังหารอันแข็งแกร่งของเขา พืชพรรณรอบ ๆ ก็เริ่มสั่นสะท้าน “ซู่ๆ”

ใบไม้และวัชพืชเหล่านั้น ถึงกับเกิดการเปลี่ยนแปลงที่แปลกประหลาดขึ้นในชั่วพริบตา ต่างก็กลายเป็นรูปร่างของกระบี่

ชั่วขณะหนึ่ง อี้จับซาราวกับอยู่ในโลกอันมหัศจรรย์ที่ประกอบขึ้นจากกระบี่

“ในเมื่อเซี่ยเสี่ยวเฟิงตายไปแล้ว เป้าหมายต่อไปของข้าก็คือกระบี่ศักดิ์สิทธิ์เก้อเนี่ย”

“เอาชนะเก้อเนี่ยก่อน แล้วค่อยไปท้าทายตู๋กูเจี้ยน”

“สุดท้าย ข้าจะเอาชนะบ่อเม้ง!”

“ข้าจะทำให้คนทั้งใต้หล้ารู้ว่า ข้าอี้จับซาคือจอมกระบี่อันดับหนึ่งในใต้หล้าอย่างไม่ต้องสงสัย”

กระบี่เทวะเซี่ยเสี่ยวเฟิง กระบี่ศักดิ์สิทธิ์เก้อเนี่ย กระบี่ศักดิ์สิทธิ์ตู๋กู กระบี่สวรรค์บ่อเม้ง ทั้งสี่คนนี้คืออนุสาวรีย์สี่แห่งในขอบเขตวิถีกระบี่ของโลกนี้

บัดนี้ พวกเขาล้วนถูกอี้จับซาจัดให้เป็นเป้าหมายในการท้าทายแล้ว

แน่นอนว่า อี้จับซาเองก็มีความสามารถที่ไม่ธรรมดาเช่นกัน

เพียงแต่ในปัจจุบัน ชื่อเสียงของเขายังไม่เทียบเท่ากับคนเหล่านี้

“อยากจะสัมผัสอานุภาพของวิชาหมื่นกระบี่หวนคืนด้วยตนเองจริง ๆ!”

“เพียงแต่น่าเสียดาย ข้าตัดสินใจแล้วว่าจะไม่ใช้กระบี่อีกต่อไป ไม่สามารถไปท้าทายได้แล้ว” เซี่ยเสี่ยวเฟิงที่เร้นกายอยู่ เคยสาบานไว้ว่าจะไม่ก้าวเข้าสู่ยุทธภพอีกต่อไป และจะไม่ใช้วิชากระบี่อีก

ทว่า การปรากฏตัวของวิชาหมื่นกระบี่หวนคืน ราวกับก้อนหินที่ถูกโยนลงในทะเลสาบที่เงียบสงบ

มันทำให้จิตวิญญาณกระบี่ที่เงียบสงบมานานของเซี่ยเสี่ยวเฟิง เกิดระลอกคลื่นขึ้นมาอีกครั้ง จิตสังหารในใจก็ลุกโชนขึ้นมาใหม่

ในฐานะจอมกระบี่ไร้เทียมทาน มีผู้ใดเล่าที่ไม่อยากเห็นอานุภาพอันน่ามหัศจรรย์ของวิชากระบี่ที่น่าทึ่งเช่นวิชาหมื่นกระบี่หวนคืน?

ต่อให้ต้องพ่ายแพ้ภายใต้วิชากระบี่นี้ ก็ถือว่าชาตินี้ไม่มีอะไรต้องเสียใจแล้ว

“ความคิดหนึ่งผุดขึ้น หมื่นกระบี่สยบยอม! สมแล้วที่เป็นยอดวิชาของสำนักกระบี่เรา ช่างแข็งแกร่งยิ่งนัก” ในหอศิลป์จงหัว บ่อเม้งมองดูคำบรรยายที่เกี่ยวข้องกับวิชาหมื่นกระบี่หวนคืน ภายในใจเต็มไปด้วยความปรารถนา

ความสามารถอันน่ามหัศจรรย์ต่าง ๆ ที่วิชาหมื่นกระบี่หวนคืนแสดงออกมา ทำให้ภายในใจของเขาเต้นระรัว

“แต่ข้าไม่เป็นวิชาหมื่นกระบี่หวนคืนเลยสักนิด การจัดลำดับนี้จัดให้ข้าเข้าไป สรุปแล้วมันหมายความว่าอะไรกัน?” ภายในใจของบ่อเม้งทั้งรู้สึกสิ้นหวังและหงุดหงิดอยู่บ้าง

เขารู้ว่า ต่อไปตนเองเกรงว่าจะต้องตกอยู่ในปัญหามากมายอย่างแน่นอน

ก่อนหน้านี้ก็มีคนมากมายอยากจะมาท้าทายเขา บัดนี้มีเรื่องวิชาหมื่นกระบี่หวนคืนนี้เกิดขึ้นอีก คนที่มาหาเขาจะต้องมีมากขึ้นอย่างแน่นอน

[จบบท]