บทที่ 23 - คุณเป็นเสวียป้าเหรอ?

บทที่ 23 - คุณเป็นเสวียป้าเหรอ?

༺༻

ช่วงค่ำ หลู่เหยียนเหอเข้าสู่ระบบห้องไลฟ์ "เป้าหมายอวี้หมิงหรือเจิ้นหัว" อีกครั้งและเริ่มการไลฟ์สด

ห้องไลฟ์สดถูกตั้งค่าปิดเสียง ผู้ชมจะเห็นเพียงภาพที่เขากำลังทำโจทย์ แต่จะไม่ได้ยินเสียงใด ๆ จากทางฝั่งของเขา

เขาไม่ได้วางแผนจะพูดคุยกับใครในระหว่างที่กำลังตะลุยโจทย์

แม้ว่าห้องไลฟ์นี้จะแทบไม่มีคนดูก็ตาม

มหาวิทยาลัยเจิ้นหัว

สวี่หมิงเย่ว์อาบน้ำเสร็จก็เดินออกมานั่งเช็ดผมอยู่บนเก้าอี้

ทันใดนั้น เธอก็ได้ยินเสียงของเฮ่อหลาน

"เขาเปิดไลฟ์อีกแล้ว!"

"เขา?" สวี่หมิงเย่ว์ถามด้วยความสงสัย "ใครเหรอ?"

"ก็สตรีมเมอร์ที่ฉันแนะนำให้เธอเมื่อวานไง ที่หล่อมาก ๆ น่ะ" เฮ่อหลานกล่าว "ฉันกดติดตามเขาไว้แล้ว ตัวจริงหล่อมากเลยนะ เหมือนต้นป็อปลาร์ขาวตัวน้อยเลย"

สวี่หมิงเย่ว์ตกใจมาก "ทำไมเธอถึงยังไปติดตามเขาอีกล่ะ?"

"ก็ดูหนุ่มหล่อน่ะสิ ทุกวันนี้เห็นแต่พวกดาราหล่อ ๆ ในวงการบันเทิงที่แต่งหน้าจัดเต็ม ตอนนี้ฉันชอบแนวใส ๆ แบบนี้มากกว่า"

"เธอนี่บ้าผู้ชายจัง" เจียงหลินเซียนส่งเสียงจึ๊ออกมา "ฉันจะบอกให้นะ เธออย่าไปจริงจังนักเลย เขาไม่ใช่ศิลปินหรอกเหรอ? ไม่แน่ว่าอาจจะเป็นแผนของบริษัทจัดการที่อยากจะสร้างภาพลักษณ์เสวียป้าให้เขาก็ได้ สิ่งต่าง ๆ ในอินเทอร์เน็ตตอนนี้มีแต่เรื่องปลอมทั้งนั้น ไม่มีอะไรจริงหรอก"

เฮ่อหลานบอก "เธอนี่น่ารำคาญจัง อย่ามาทำให้เสียอารมณ์ในการชมคนหล่อได้ไหม?"

"ฉันแค่เตือนเธอเฉย ๆ อย่าถลำลึกนักล่ะ ฉันได้ยินมาว่ามีเด็กผู้หญิงที่คณะต่างประเทศคนหนึ่ง เพราะมัวแต่ดูไลฟ์สดแล้วเปย์ให้สตรีมเมอร์จนเป็นหนี้เงินกู้ตั้งสองแสน" เจียงหลินเซียนกล่าว "ยัยสมาคมนิยมคนสวยอย่างเธอ ระวังจะถูกหลอกลวงเอาล่ะ"

เฮ่อหลานรีบสวนทันที "ฉันจะไปทำเรื่องแบบนั้นได้ยังไง เธอมองฉันต่ำไปแล้ว"

"ฉันไม่ได้มองเธอต่ำนะ แค่เตือนสติเฉย ๆ" เจียงหลินเซียนสะพายกระเป๋า "เธอค่อย ๆ ชื่นชมหนุ่มหล่อของเธอไปเถอะ ฉันจะไปห้องสมุดแล้ว"

"นี่มันค่ำแล้วนะ เธอจะไปห้องสมุดทำไม?"

"นัดเพื่อนไว้ที่ห้องสัมมนาในห้องสมุดเพื่อทำรายงานกลุ่มน่ะ" เจียงหลินเซียนพูดจบก็กลอกตา "เกลียดที่สุดเลยรายงานที่ต้องทำร่วมกับคนอื่นเนี่ย ไม่รู้ทำไมอาจารย์ถึงชอบสั่งกันจัง"

"อาจารย์อาจจะอยากช่วยจับคู่ให้คนได้รักกันล่ะมั้ง" เฮ่อหลานต่อบท "ในบอร์ดมหาวิทยาลัยมีคนเขียนตั้งเยอะว่าเจอคนที่ชอบตอนทำรายงานกลุ่มนี่แหละ"

เจียงหลินเซียนเดินจากไป

เฮ่อหลานถามสวี่หมิงเย่ว์ "หมิงเย่ว์ เธอไม่คิดว่าหลู่เหยียนเหอคนนี้หล่อมากเหรอ?"

"ก็คิดนะ หล่อมาก" สวี่หมิงเย่ว์พยักหน้า "แต่หน้าตาคนเราจะจ้องมองได้นานแค่ไหนกันเชียว ดูแป๊บเดียวก็เบื่อแล้ว ฉันไม่นึกเลยว่าเธอจะถึงขั้นไปกดติดตามเขา"

"เขาบอกว่าเป้าหมายของเขาคือเจิ้นหัวหรืออวี้หมิงไม่ใช่เหรอ? ไม่แน่ว่าเขาอาจจะสอบติดที่นี่แล้วมาเป็นรุ่นน้องพวกเราก็ได้นะ" เฮ่อหลานกล่าว

สวี่หมิงเย่ว์บอก "เธอก็ช่างกล้าคิดนะ เขาต้องไปเข้าวิทยาลัยภาพยนตร์อยู่แล้ว เธอเชื่อเขาจริง ๆ เหรอ เจียงหลินเซียนพูดถูก การไลฟ์นี้น่าจะเป็นสิ่งที่บริษัทจัดฉากให้เพื่อสร้างภาพลักษณ์เสวียป้ามากกว่า"

"ถ้าอย่างนั้น การที่เขาใช้ชื่อนี้ ถ้าสอบไม่ติดขึ้นมาก็พังเอาง่าย ๆ เลยนะ?" เฮ่อหลานถาม

สวี่หมิงเย่ว์บอก "ก็แค่จุดขายชั่วคราวน่ะ เป้าหมายคือเจิ้นหัวหรืออวี้หมิง ถึงแม้สอบไม่ติด จะมีใครมาตำหนิเขาจริง ๆ เหรอ?"

เฮ่อหลานเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดว่า "แต่ถ้าเขาไลฟ์สดเรียนหนังสือทุกวันจริง ๆ ก็นับว่าเป็นกระแสน้ำที่สะอาดบริสุทธิ์ของวงการบันเทิงเลยนะ"

สวี่หมิงเย่ว์บอก "หลันหลัน ฉันว่าที่เจียงหลินเซียนพูดถึงจะฟังไม่เข้าหู แต่มันก็มีเหตุผลนะ เธออย่าไปกู้เงินมาเปย์สตรีมเมอร์ล่ะ ไม่งั้นฉันจะหัวเราะเยาะเธอแบบไม่ไว้หน้าเลย"

เฮ่อหลานบอก "ฉันไม่ทำเรื่องโง่ ๆ แบบนั้นหรอก!"

หลู่เหยียนเหอทำข้อสอบวิชาเหวินจงเสร็จหนึ่งชุด เมื่อตรวจคำตอบแล้ว ผลลัพธ์ก็ยังคงดูไม่ได้เหมือนเดิม

เขามีปัญหาที่รุนแรงมากอย่างหนึ่ง คือการสะสมความรู้ไม่เพียงพอ

ความจริงแล้วในการสอบเกาเข่า ไม่มีวิชาไหนที่ขอบเขตการสอบจะอยู่แค่ในตำราเรียนทั้งหมด

โดยเฉพาะวิชาประวัติศาสตร์และภูมิศาสตร์ ทุกจุดที่ออกสอบคุณจะรู้สึกเหมือนเคยเห็นที่ไหนสักแห่ง แต่มันกลับเป็นเนื้อหาที่อยู่นอกเหนือจากจุดที่มักจะออกสอบเป็นประจำ

เรื่องนี้ต้องการให้เขามีการสะสมความรู้ในแต่ละวิชาอย่างเป็นระบบและลึกซึ้ง ไม่ใช่แค่การท่องจำจุดสำคัญเพื่อเอาตัวรอด ซึ่งอย่างหลังจะทำให้เขาพ่ายแพ้ยับเยินในรูปแบบการสอบปัจจุบัน

เขาต้องอ่านหนังสือและจัดลำดับโครงสร้างความรู้ใหม่

หลู่เหยียนเหอรู้สึกปวดหัว เขาใช้นิ้วนวดคลึงขมับของตัวเอง

เมื่อเงยหน้าขึ้น เขาก็พบว่าในห้องไลฟ์ที่แสนเงียบเหงาของเขา มีคนส่งข้อความถามเมื่อ 10 นาทีที่แล้วว่า: "คุณกำลังสร้างภาพอยู่เหรอ?"

หลู่เหยียนเหอชะงักไป

"หือ?"

ไอดีนั้นปรากฏขึ้นมาทันที: "คุณเห็นคำถามของฉันแล้วเหรอ?"

หลู่เหยียนเหอคิดอยู่ครู่หนึ่ง ลังเลเล็กน้อยก่อนจะเปิดเสียง

"ไม่ได้สร้างภาพครับ"

ไอดีนั้นถามต่อทันที: "ถ้าอย่างนั้นคุณที่เป็นไอดอล ทำไมต้องมาไลฟ์สดเรียนหนังสือด้วยล่ะ?"

หลู่เหยียนเหอหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก พลางกล่าวว่า "เพราะปีหน้าผมต้องเข้าสอบเกาเข่า ทุกคืนผมก็ต้องเรียนหนังสืออยู่แล้ว เลยถือโอกาสไลฟ์สดไปด้วย เผื่อว่าจะช่วยกอบกู้หน้าที่การงานที่แสนซบเซาของผมได้บ้างน่ะครับ"

"เวลายิ้มเขาก็หล่อเกินไปแล้ว!"

เฮ่อหลานส่งเสียงร้องด้วยความตื่นเต้น

สวี่หมิงเย่ว์ได้ยินเสียงพูดจากโทรศัพท์ของเฮ่อหลาน

ตอนแรกสวี่หมิงเย่ว์นึกว่าเฮ่อหลานกำลังคุยกับผู้ชายคนไหนแล้วเผลอเปิดลำโพง แต่เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่แบบนั้น

สวี่หมิงเย่ว์ถาม "หลันหลัน เธอยังดูไลฟ์ของหลู่เหยียนเหออยู่อีกเหรอ?"

เฮ่อหลานพยักหน้าหงึก ๆ "ใช่แล้ว เขากำลังคุยกับฉันอยู่ด้วย เสียงเขาก็เพราะมากเลย"

สวี่หมิงเย่ว์บอก "เธอใจเย็น ๆ หน่อย"

"แต่เขาพูดได้จริงใจมากเลยนะ เขาถึงกับกล้าบอกตรง ๆ ว่าที่มาไลฟ์เพราะอยากกอบกู้อาชีพที่ซบเซาของตัวเอง" เฮ่อหลานกล่าว "ไม่มีท่าทีขัดเขินเลยสักนิด"

สวี่หมิงเย่ว์ "......เธอลองฟังสิ่งที่ตัวเองพูดดูอีกทีไหม?"

"ไม่ใช่หรอกหมิงเย่ว์ ฉันแพ้ทางผู้ชายที่ไม่เสแสร้งและไม่ขี้เก๊กแบบนี้จริง ๆ นะ"

"เธอแพ้ทางผู้ชายที่หน้าตาดีและดูเหมือนไม่เสแสร้งไม่ขี้เก๊กต่างหาก" สวี่หมิงเย่ว์ชี้ให้เห็นความจริงอย่างไม่ไว้หน้า "อย่าลืมเงื่อนไขข้อแรกของเธอนะ"

ทว่าเฮ่อหลานกลับไม่มีเสียงตอบรับ

สวี่หมิงเย่ว์มองไปที่โต๊ะของเฮ่อหลานด้วยความประหลาดใจ และเห็นว่าเธอกำลังรัวนิ้วพิมพ์อยู่

แม่สาวน้อยหลันหลัน: "งั้นที่คุณบอกว่าจะสอบเข้าเจิ้นหัวน่ะเรื่องจริงเหรอ? หรือว่าเป็นแค่จุดขาย?"

หลู่เหยียนเหอมองคำถามที่ปรากฏในช่องข้อความ นิ่งคิดไปครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า "จุดขายคงไม่ใช่ครับ แต่มันก็ไม่แน่ว่าจะสอบติดจริง ๆ ถึงแม้ผมจะอยากสอบให้ติดมากก็ตาม ผมเจอปัญหาใหญ่เข้าแล้วล่ะครับ"

แม่สาวน้อยหลันหลัน: "?"

หลู่เหยียนเหอกล่าวว่า "วิชาเหวินจงทั้ง 3 วิชา พื้นฐานของผมแย่มาก การตะลุยโจทย์อย่างเดียวไม่ได้ผล มันเป็นการแก้ปัญหาที่ปลายเหตุครับ"

แม่สาวน้อยหลันหลัน: "วิชาเหวินจงใช้การทำโจทย์อย่างเดียวไม่ได้หรอกนะ ยกเว้นวิชาการเมือง"

หลู่เหยียนเหอ "หือ?"

แม่สาวน้อยหลันหลัน: "วิชาประวัติศาสตร์และภูมิศาสตร์ออกสอบได้พิสดารมากในแต่ละปี ประวัติศาสตร์คุณต้องไปอ่านหนังสือประวัติศาสตร์ที่มีชื่อเสียงเพื่อวิเคราะห์ความสัมพันธ์เชิงตรรกะระหว่างแต่ละยุคสมัยและเหตุการณ์สำคัญ คนออกข้อสอบชอบออกโจทย์ในส่วนที่เป็นการคาดการณ์เชิงตรรกะของประวัติศาสตร์มาก มันวิปริตสุด ๆ ส่วนภูมิศาสตร์คุณต้องจำละติจูดและลองจิจูดในแผนที่โลกให้ได้แม่นยำ ว่าพิกัดไหนคือที่ไหน และมีลักษณะทางภูมิศาสตร์อย่างไร"

หลู่เหยียนเหอเบิกตาโตด้วยความประหลาดใจ "คุณ......เป็นเสวียป้าเหรอครับ?"

༺༻