บทที่ 711 รอบชิงชนะเลิศเปิดฉาก!
บทที่ 711 รอบชิงชนะเลิศเปิดฉาก!
บทที่ 711 รอบชิงชนะเลิศเปิดฉาก!
ทว่า สิ่งที่ทำให้ทุกคนประหลาดใจคือ ฟูจิสามารถครองเกมเหนืออิชิดะ งินได้อย่างเบ็ดเสร็จแทบจะสมบูรณ์แบบ โดยแทบไม่ต้องใช้เทคนิคที่ฟุ่มเฟือยเลย
ภายนอกดูเหมือนว่าฟูจิจะหลุดพ้นจากกรอบของเทคนิค ไม่พึ่งพากลยุทธ์และแผนการที่ซับซ้อนและเปลี่ยนแปลงตลอดเวลาอีกต่อไป
แต่เมื่อไตร่ตรองให้ลึกซึ้ง มันกลับเหมือนว่าเขาได้หลอมรวมเทคนิคทั้งหมดเข้าด้วยกัน และทำการแปรเปลี่ยนยกระดับพวกมันได้สำเร็จ
ในสนาม ท่วงท่าการตีที่ดูเหมือนสบาย ๆ ของฟูจินั้นแฝงพลังมหาศาล ทุกการเหวี่ยงไม้ราวกับสายฟ้าฟาด ทำให้คู่ต่อสู้ยากจะตั้งรับ
ขณะที่กรรมการตะโกน “6–0 จบการแข่งขัน!”
จากนั้นเขาก็ประกาศ “เนื่องจากผู้เล่นเดี่ยวมือหนึ่งของชิเท็นโฮจิขอยอมแพ้การแข่งขัน”
วินาทีนั้น ทั้งสนามเงียบกริบราวกับเวลาถูกหยุดเอาไว้
ไม่มีใครตอบสนองต่อสิ่งที่เกิดขึ้นได้ทันท่วงที ทุกคนตกตะลึงกับภาพตรงหน้าจนพูดไม่ออก
ต่อมา กรรมการก็ประกาศเสียงดังอีกครั้ง: “รอบรองชนะเลิศระดับประเทศ เซย์งาคุ ปะทะ ชิเท็นโฮจิ ชนะ 5–0 ผ่านเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ!”
ตอนนั้นเองที่ผู้คนราวกับตื่นจากฝัน ตระหนักได้ว่าเซย์งาคุได้รับชัยชนะอันงดงามเช่นนี้
อย่างไรก็ตาม สนามในเวลานี้ยังไม่ได้ระเบิดเสียงเชียร์อย่างที่คาดไว้ แต่กลับตกอยู่ในความเงียบที่น่าประหลาด
ทุกคนมองหน้ากัน ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ ราวกับยังคงจมดิ่งอยู่ในการแข่งขันอันระทึกใจที่เพิ่งจบลง ถอนตัวไม่ขึ้น
เป็นแบบนั้นอยู่ครึ่งนาทีเต็ม ๆ ก่อนที่เซย์งาคุและกลุ่มกองเชียร์จะได้สติในที่สุด
ในชั่วพริบตา เสียงเชียร์ดั่งฟ้าผ่าก็ระเบิดขึ้น ก้องกังวานไปทั่วท้องฟ้า
ผู้คนตะโกนและกระโดดโลดเต้นอย่างสุดเหวี่ยง เฉลิมฉลองชัยชนะที่ได้มาอย่างยากลำบากนี้ด้วยวิธีที่กระตือรือร้นที่สุด
บรรยากาศในงานถูกจุดติดขึ้นทันที และความปิติยินดีก็สัมผัสได้ชัดเจน
...
...
...
ท้องฟ้าปลายเดือนสิงหาคมสีฟ้าครามใสไร้เมฆหมอก แสงแดดอุ่นสาดส่องลงมา ราวกับคลุมผืนโลกด้วยผ้าคลุมสีทอง
ในวันที่สวยงามนี้ การแข่งขันรอบชิงชนะเลิศระดับประเทศประจำฤดูกาลที่ทุกคนตั้งตารอคอย ได้เปิดฉากขึ้นอย่างเป็นทางการเมื่อเวลา 9 โมงเช้าวันนี้
สถานที่ที่ถูกเลือกสำหรับรอบชิงชนะเลิศนี้คือหนึ่งในคอร์ตที่ยอดเยี่ยมที่สุดในเมืองซากุระ ซึ่งปกติจะสงวนไว้สำหรับการแข่งขันอาชีพเท่านั้น
เมื่อเวลาผ่านไป นักข่าวและสื่อมวลชนนับไม่ถ้วนก็หลั่งไหลเข้ามา แบกเลนส์ยาวและกล้อง เตรียมพร้อมจับภาพทุกช่วงเวลาที่น่าตื่นเต้นของการแข่งขันสุดอลังการนี้
ทีมที่ตกรอบไปแล้วก็มาที่นี่ด้วยความรู้สึกทั้งเสียดายและคาดหวัง หวังว่าจะได้เรียนรู้ประสบการณ์อันล้ำค่าจากการดวลระดับจุดสูงสุดนี้
ผู้ชมทั่วไปจำนวนมหาศาลก็แห่แหนเข้ามา เติมเต็มสนามด้วยความกระตือรือร้น และในพริบตา ที่นั่งผู้ชมซึ่งจุคนได้ 12,000 คนก็แน่นขนัดจนล้น
รู้ไหมว่า รอบชิงชนะเลิศนี้เป็นหนึ่งในเหตุการณ์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของปีเชียวนะ!
ปกติแล้ว หลายคนอาจจะไม่สนใจรอบคัดเลือกเขต การแข่งระดับมหานคร การแข่งภูมิภาค หรือแม้แต่แมตช์อื่น ๆ ก่อนรอบชิงแชมป์ระดับประเทศ แต่วันนี้ พวกเขาต่างเจาะจงซื้อตั๋วและเดินทางมาเพื่อชมศึกตัดสินนี้โดยเฉพาะ
“เซย์งาคุ!”
“เซย์งาคุจะชนะ!”
“แชมป์ระดับประเทศสี่สมัย ราชันเซย์งาคุ!”
“เรียวนัน! เรียวนัน! ฉันรักคุณ!”
“เรียวนัน! เรียวนัน! ฉันรักคุณ!”
“เรียวนัน! เรียวนัน! ฉันรักคุณ!”
ก่อนที่การแข่งขันจะเริ่มอย่างเป็นทางการ เสียงตะโกนต่อเนื่องก็ได้ดังก้องไปทั่วสนามแล้ว และบรรยากาศที่เร่าร้อนทำให้หัวใจผู้คนเต้นรัวและเลือดลมพลุ่งพล่าน
ท่ามกลางฝูงชนที่มาเชียร์เซย์งาคุ ไม่ได้มีแค่สมาชิกชมรมเซย์งาคุเท่านั้น แต่ยังมีผู้ชมจำนวนมากมหาศาลกว่านั้นอีก
ผู้ชมเหล่านี้ล้วนเป็นคนที่ได้เห็นความแข็งแกร่งอันทรงพลังของเซย์งาคุมากับตาตลอดสองปีที่ผ่านมา และประทับใจอย่างสุดซึ้ง
ถูกต้องแล้ว ทว่าในบรรดากลุ่มแฟนคลับมากมาย กลุ่มที่มีอิทธิพลมากที่สุดย่อมเป็นแฟนคลับของเรียวนันอย่างไม่ต้องสงสัย
ก็รู้อยู่ เพราะเขาลงแข่งรายการระดับนานาชาติใหญ่ ๆ มาอย่างต่อเนื่อง บวกกับความหล่อเหลา มีเสน่ห์ และหน้าตาดีที่ดึงดูดใจ
เรียวนันได้รวบรวมผู้ติดตามที่ภักดีจำนวนมากและก่อตั้งกลุ่มแฟนคลับส่วนตัวขนาดมหึมามานานแล้ว
ที่น่ากล่าวถึงคือ กลุ่มแฟนคลับนี้มีเอกลักษณ์ที่โดดเด่นและสะดุดตามาก
มันประกอบไปด้วยสาวสวยวัยใสที่มีเรียวขายาวขาวผ่องล้วน ๆ
พวกเธอเต็มไปด้วยความมีชีวิตชีวาและความกระตือรือร้น และเมื่อไหร่ที่เรียวนันปรากฏตัวในสนาม ก็จะได้ยินเสียงเชียร์และเสียงกรี๊ดดังสนั่นหวั่นไหวจากแฟน ๆ กลุ่มนี้เสมอ
ภาพนี้ทำให้เกิดความรู้สึกไม่พอใจที่อธิบายไม่ถูกพุ่งขึ้นในใจของเอจิเซ็น นานาโกะ ที่แอบมาดูการแข่งขันเงียบ ๆ
เธอขมวดคิ้วเล็กน้อย สายตาจับจ้องไปที่แฟนคลับสาว ๆ ที่กำลังส่งเสียงเชียร์ แล้วพึมพำเบา ๆ: “เชอะ สาว ๆ พวกนี้เว่อร์เกินไปแล้ว…”
ทันใดนั้น นันจิโร่ที่ปลอมตัวและแฝงตัวอยู่ในฝูงชนเช่นกัน ก็สังเกตเห็นสีหน้าไม่พอใจของนานาโกะ
เขาอดไม่ได้ที่จะโน้มตัวเข้าไปแหย่เธอพร้อมหัวเราะคิกคัก: “ฮิฮิฮิ นานาโกะ อาดูจากหน้าหลานก็รู้เลยว่าตอนนี้หลานต้องไม่สบอารมณ์สุด ๆ แน่ ๆ~”
ได้ยินคำพูดของนันจิโร่ นานาโกะก็หงุดหงิดขึ้นมาทันที
เธอตลึงตาใส่เขาอย่างดุเดือดและสวนกลับอย่างไม่ไว้หน้า: “คุณอาคะ ถ้ายังพูดจาไม่เข้าท่าแบบนี้อีก ระวังหนูจะฟ้องคุณป้าเรื่องนิตยสารภาพสีพวกนั้นที่คุณอาแอบอ่านนะคะ!”
ได้ยินดังนั้น สีหน้าของนันจิโร่เปลี่ยนไปทันที เขารีบโบกมือยอมแพ้: “โอ้ ไม่นะ หลานรัก ได้โปรดเถอะ อาขอร้อง หลานห้ามบอกคุณป้าเด็ดขาดเลยนะ ไม่งั้นอาตายแน่ ยาเมเตะ!”
จะว่าไป ความนิยมของเซย์งาคุเนี่ยช่างน่าทึ่งจริง ๆ!
ดูฝูงชนที่หนาแน่นนี่สิ คนมาดูเยอะขนาดนี้ น่าอัศจรรย์จริง ๆ
โดยเฉพาะแฟนคลับสาว ๆ ที่ล้อมหน้าล้อมหลังเรียวนัน เป็นภาพที่งดงามจริง ๆ น่าอิจฉาชะมัด!
“ว้าว กลุ่มสาวสวยวัยใสพวกนั้นเป็นแฟนคลับเดนตายของเรียวนันหมดเลย พระเจ้าช่วย ทำไมเรื่องดี ๆ แบบนี้ไม่เกิดขึ้นกับฉันบ้างนะ? มันน่าโมโหจริง ๆ ฮือ ฮือ ฮือ ฮือ ฮือ…” คนหนึ่งบ่นด้วยความอิจฉาไม่น้อย
อีกคนพูดติดตลก: “เฮ้ย เลิกฝันกลางวันได้แล้ว! ถ้านายก้าวขึ้นเป็นมือหนึ่งของโลกแบบเรียวนันได้ นายต้องมีแฟนคลับเยอะกว่าเขาแน่ แต่ตอนนี้ รีบกลับไปนอนเถอะไอ้หนุ่ม แล้วตื่นมาพยายามต่อซะ!”
ทุกคนระเบิดเสียงหัวเราะ แต่สายตาของพวกเขาไม่เคยละไปจากกลุ่มสาว ๆ หน้าตาดีเหล่านั้นเลย
หนึ่งในนั้นถึงกับกวาดตามองไปทั่ววง พึมพำไม่หยุดปาก: “จุ๊ จุ๊ จุ๊ สาว ๆ พวกนี้เจริญหูเจริญตาจริง ๆ!”
ในเวลานี้ ผู้ชมรอบข้างก็กำลังถกเถียงกันอย่างออกรส
ทุกคนต่างลงความเห็นเป็นเสียงเดียวกันว่าสมเหตุสมผลแล้วที่เซย์งาคุจะมีแฟนคลับเยอะขนาดนี้
ยังไงซะ พวกเขาก็เป็นทีมแกร่งที่คว้าแชมป์มาสี่ปีซ้อน ความแข็งแกร่งเป็นที่ประจักษ์ ยากที่จะไม่ดึงดูดความสนใจ
โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน