บทที่ 631 ทุกคนตะลุยชิงอันดับอีกครั้ง

บทที่ 631 ทุกคนตะลุยชิงอันดับอีกครั้ง

หลังจากการท้าดวลตลอดหลายวันที่ผ่านมา ตอนนี้มีผู้เล่นหลายคนเจาะเข้าสู่ท็อป 15 ของอันดับมัธยมต้นได้สำเร็จ

ได้แก่ เทะสึกะ, ยูคิมูระ, ฟูจิ, ซานาดะ, เรียวมะ และคินทาโร่

นอกจากนี้ คู่หูคิคุมาริและโออิชิ ก็สามารถแทรกตัวเข้าสู่ท็อป 15 ได้เช่นกัน ตามกฎใหม่ ผู้เล่นประเภทคู่จะนับเป็น 1 สิทธิ์ และนับจำนวนคนเท่านั้น ไม่นับเป็นอันดับแยกเดี่ยว ซึ่งโดยพื้นฐานแล้วเหมือนเป็นการจัดอันดับแยกต่างหาก

ส่วนที่เหลืออย่าง อินูอิ ซาดาฮารุ, คาวามูระ ทาคาชิ, ฟูจิ ยูตะ, ยานางิ เร็นจิ และคิริฮาระ ติดอยู่ในท็อป 80

คนอื่นๆ อย่างไคโด ยังไม่ติดอันดับ ถือเป็นผู้เล่นนอกบัญชี

เรียวนันไม่กังวลเรื่องนี้

เพราะพวกไคโดยังปรับตัวเข้ากับความเข้มข้นของการฝึกที่นี่ไม่ได้ รอให้ร่างกายและสภาพความพร้อมเข้าที่ การจะเข้าท็อป 80 ไม่ใช่เรื่องยาก

โดยเฉพาะอินูอิและพวกริคไค

หลังจากเริ่มได้รับพลังรูน ความแข็งแกร่งของพวกริคไคก็พุ่งกระฉูด บวกกับการฝึกซ้อมที่เข้มข้น ขอแค่ปรับตัวได้สักพัก ก็จะทะยานเข้าสู่ท็อป 80 ได้สบายๆ

อย่างน้อยในสายตาเรียวนัน หลายคนในกลุ่มนี้ยังมีดีพอที่จะเบียดเข้าท็อป 15 ของมัธยมต้นได้ด้วยซ้ำ

ตูม...!

เกม! ซานาดะ เก็นอิจิโร่ ได้แต้ม สกอร์ 15–0

.....

ปัง...!

เกม! ซานาดะ เก็นอิจิโร่ ได้แต้ม สกอร์ 30–0

.....

ปัง...!

เกม! ซานาดะ เก็นอิจิโร่ ได้แต้ม สกอร์ 40–0

การแข่งขันที่กำลังดุเดือดในสนามตอนนี้ คือการดวลกันระหว่าง ซานาดะ กับอดีตมือวางอันดับ 3 ของมัธยมต้น เจอรัลด์ ลิตเติลตัน

ภายใต้การใช้ ‘รวดเร็วดั่งสายลม’ แบบไม่ออมมือ เจอรัลด์หมดทางสู้โดยสิ้นเชิง

ที่น่ากลัวกว่านั้นคือ ซานาดะในโหมด U-17 ไม่มีความปรานีต่อเพื่อนร่วมทีมแม้แต่น้อย ขอแค่มีช่องว่างให้โจมตี เขาใส่ไม่ยั้ง

เจอรัลด์โดนอัดกระเด็นครั้งแล้วครั้งเล่า

ถ้าไม่ใช่เพราะศรัทธาอันแรงกล้าที่มีต่อทีมเยอรมนี ป่านนี้เขาคงลงไปนอนกองกับพื้นนานแล้ว

ยังดีที่ซานาดะไม่ได้กะเอาตาย

บาดแผลของเจอรัลด์ดูน่ากลัว แต่ความจริงเป็นแค่แผลภายนอก

ภายใต้การชี้แนะของเรียวนัน... เทะสึกะ, ซานาดะ และคนอื่นๆ เล่นใน U-17 ได้โหดเหี้ยมกว่าในต้นฉบับมาก ปราศจากความคิดโลกสวยโง่ๆ เหล่านั้น

เพราะมาตรฐานความแข็งแกร่งของผู้เล่นในโลก Prince of Tennis ยุคปัจจุบัน ถูกเขายกระดับขึ้นมาสูงลิบ

ขืนยังเล่นสไตล์เลือดร้อนแบบในต้นฉบับ มีหวังโดนยำเละแน่

“บ้าเอ๊ย...”

เจอรัลด์กัดฟันกรอด

เหงื่อผสมเลือดไหลอาบหน้าผาก

เขากัดฟันทนความเจ็บปวด สมองประมวลผลอย่างหนัก พยายามหาทางทำแต้ม

แต่ไม่ว่าจะคิดแผนไหนออกมา ทันทีที่เริ่มลงมือ ซานาดะ เก็นอิจิโร่ ก็จะไปโผล่ดักทางได้ทุกที่ ที่น่ากลัวคือลูกตีโต้ของเขาจะช้าลงอย่างหาสาเหตุไม่ได้

เขาจินตนาการไม่ออกเลยว่า คนเอเชียที่ดูเหมือนจะมีพรสวรรค์ทางร่างกายน้อยกว่า ทำไมถึงสร้างแรงกดดันได้มหาศาลขนาดนี้

เจอรัลด์รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นแค่ขยะที่โดนขยำเล่นตามใจชอบ เมื่ออยู่ต่อหน้าซานาดะ

“แต้มสุดท้าย... เตรียมใจแพ้รึยัง?”

ตูม...!

สิ้นเสียง ซานาดะหวดลูกออกไปเต็มแรง

“อ๊ากกก...!”

เจอรัลด์คำรามลั่น

เขารู้ดีว่าถ้าเสียแต้มนี้ เขาจะกลายเป็นตัวตลก

เพราะมีคำนินทาหนาหูในเยอรมนี U-17 เสมอว่า ที่พวกเขายึดอันดับต้นๆ ของมัธยมต้นได้ ก็เพราะ 4 ปีศาจที่ไปแข่งเวิลด์คัพที่ฝรั่งเศสครั้งก่อนยังไม่กลับมา

ไม่ใช่แค่เขา

แม้แต่ แฟรงเกนสไตเนอร์ และ เซฟฟรีด ก็แคร์คำพูดนี้มาก และรอคอยโอกาสที่จะพิสูจน์ตัวเองว่าแข็งแกร่งกว่าพวกเทะสึกะ

แมตช์ของเจอรัลด์กับซานาดะ เป็นแมตช์ที่ 2

แมตช์แรก ฟูจิถล่มอดีตมือ 4 มัธยมต้นไปแบบขาดลอย 6–0 เป็นแมตช์ที่โหดเหี้ยมอำมหิตสุดๆ

ถ้าเขาโดน 6–0 เหมือนกัน

นั่นเท่ากับพิสูจน์ว่า พวกเขาได้ดีเพราะพวกเทะสึกะไม่อยู่จริงๆ และเขาเป็นแค่มือ 3 ของปลอม!

สิ่งที่เขากังวลยิ่งกว่าคือ ตำแหน่ง NO.3 ของเขาจะหายวับไปกับตา

เรื่องนี้เขายอมรับไม่ได้เด็ดขาด

แต่ว่า...

ลูกเสิร์ฟที่ซานาดะตีมาคือ...

‘รวดเร็วดั่งสายลม’ ผสานกับ มังกรทมิฬฟาดฟัน!

เจอรัลด์เหวี่ยงไม้เทนนิสสะเปะสะปะ หวดลมเต็มแรง

เขาหาลูกเทนนิสไม่เจอเลย ได้แต่เหวี่ยงมั่วๆ เผื่อฟลุค

หลังจากดวลกันมาหลายสิบนาที เขายังรับลูกเสิร์ฟนี้ไม่ได้เลยสักครั้ง สู้เหวี่ยงมั่ววัดดวงยังดีกว่า

“จบกันที...”

สีหน้าซานาดะเย็นชา ภายใต้หมวกสีดำ แววตาคมกริบราวกับมองทะลุอนาคต

วิธีของเจอรัลด์ไม่มีทางรับ ‘รวดเร็วดั่งสายลม’ ได้... ยิ่งเป็นเวอร์ชันผสาน ‘มังกรทมิฬฟาดฟัน’ ยิ่งเป็นไปไม่ได้!

ในเมื่อซานาดะตีออกมาได้ เขาย่อมควบคุมจุดตกได้ดั่งใจ

ปัง...!

ปัง...!

ปัง...!

สิ้นเสียง ไม้เทนนิสกระเด็นไปกระแทกกำแพงด้านหลังเจอรัลด์

เกม! ซานาดะ เก็นอิจิโร่ ชนะ สกอร์ 6–0

“ขนาดเจอรัลด์ยังแพ้เหรอเนี่ย?”

แฟรงเกนสไตเนอร์ตาโต พึมพำอย่างไม่อยากจะเชื่อ

มือเขากำไม้เทนนิสแน่นโดยไม่รู้ตัว

ต้องรู้ก่อนนะว่า เจอรัลด์คือ NO.3 มัธยมต้นผู้สง่างาม!

ความพ่ายแพ้แบบนี้คือความอัปยศอดสูที่สุดสำหรับคนที่มีศักดิ์ศรีสูงส่งอย่างเขา เป็นสิ่งที่ยอมรับไม่ได้เด็ดขาด!

ยังไงซะ พวกเขาคือตัวแทนเด็กมัธยมต้นหัวกะทิของทีมเยอรมนี จะมายอมยกอันดับต้นๆ ให้พวกเอเชียหน้าใหม่ง่ายๆ ได้ยังไง?

แม้กัปตันจะเป็นเรียวนัน

เมื่อเรียวนันแสดงพลังอันแข็งแกร่งจนเป็นที่ยอมรับไปทั่วโลก แฟรงเกนสไตเนอร์แม้จะเจ็บใจลึกๆ แต่ก็ต้องยอมรับว่าอีกฝ่ายมีความสามารถเหนือชั้นจริงๆ

แถมเรียวนันมักจะวางตัวสุขุมและพึ่งพาได้ เขาเลยเต็มใจทำตามคำสั่งกัปตันคนนี้

แต่ทว่า... ไอ้พวกเอเชียที่ยืนอยู่ข้างสนามตอนนี้ล่ะ?

พวกมันมีดีอะไรถึงได้มาทำกร่างอวดดีขนาดนี้?

คิดได้ดังนั้น ความโกรธในใจแฟรงเกนสไตเนอร์ก็ปะทุขึ้นจนระงับไม่อยู่ เขาคว้าไม้เทนนิส เดินตรงดิ่งไปที่สนามด้วยสีหน้าไร้อารมณ์และแววตาเย็นเยียบ

“แฟรงเกนสไตเนอร์!”

เซฟฟรีดที่อยู่ข้างๆ ขมวดคิ้ว ตะโกนเรียก

ความจริง คนใจร้อนอย่างเขา สัมผัสได้ชัดเจนจากการดวลเมื่อครู่ว่า พวกเทะสึกะไม่ใช่คนธรรมดา

เขาเลยรีบเตือน

“อย่าประมาทนะ ไอ้พวกนี้เก่งใช่ย่อย!”

“ฉันรู้ว่าฉันทำอะไรอยู่”

แฟรงเกนสไตเนอร์ตอบโดยไม่หันกลับไปมอง น้ำเสียงหนักแน่นเด็ดขาด

เขาเดินหน้าต่อ ราวกับมีแรงกดดันที่มองไม่เห็นแผ่ออกมาจากทั่วร่าง

เมื่อถึงกลางสนาม เขาหยุดเดิน เงยหน้าขึ้นช้าๆ จ้องมองพวกเทะสึกะด้วยแววตาลุกโชน

จากนั้น ตะโกนด้วยน้ำเสียงมั่นใจแกมท้าทาย

“ฉันคือผู้เล่น NO.2 ของรุ่นมัธยมต้น และเป็นอันดับ 14 ของการจัดอันดับรวม... ถ้าแน่จริง ก็เข้ามา!”

พูดจบ เขาเหวี่ยงไม้เทนนิสอย่างดุดัน ราวกับจะประกาศความมั่นใจและความมุ่งมั่นอันแรงกล้าให้ทุกคนได้รับรู้

“NO.14 งั้นเหรอ?”

เทะสึกะหรี่ตาลง ประกายคมกริบวูบผ่านเลนส์แว่น

ขณะที่เขากำลังจะเอื้อมมือไปหยิบไม้เทนนิสในกระเป๋า ก็มีเสียงขัดจังหวะดังขึ้นจากด้านข้าง

เสียงนุ่มนวลเอ่ยขึ้น

“เทะสึกะ แมตช์นี้ขอฉันเถอะ... ฉันวอร์มร่างกายมาพร้อมแล้ว”

ยูคิมูระนั่นเอง

ได้ยินแบบนั้น เทะสึกะชะงักไปเล็กน้อย หันไปมองเห็นยูคิมูระพาดไม้เทนนิสไว้บนไหล่ อยู่ในสภาพพร้อมรบเต็มที่

เห็นดังนั้น เทะสึกะพยักหน้า

“ได้... โชคดีนะ”