บทที่ 571 ยามาโตะ: "ถึงตาฉันโชว์แล้ว!"

บทที่ 571 ยามาโตะ: "ถึงตาฉันโชว์แล้ว!"

“แค่ท็อปสปินธรรมดาๆ... ทำเอาฉันขายหน้าชะมัด”

“บ้าเอ๊ย!”

หน้าโอไรออนแดงก่ำ

พอนึกถึงตอนที่ตัวเองพุ่งเข้าไปรับลูกอย่างมั่นใจ แต่กลับโดนตบหน้าหงาย แถมยังได้ยินเสียงหัวเราะเยาะจากคนดูรอบสนาม เขารู้สึกเหมือนหน้าบวมฉุเพราะโดนตบซ้ำๆ

“ไม่เป็นไรหรอกโอไรออน ที่เราถนัดที่สุดคือการสวนกลับ ลูกเมื่อกี้ถ้าแกตั้งใจหน่อยก็ประหารมันได้แล้ว”

“หลังจากนี้ระวังตัวหน่อยก็พอ”

อพอลโลกระซิบข้างหู

โอไรออนพยักหน้า รู้ตัวว่าเมื่อกี้ประมาทไปหน่อย โอกาสยังมีอีกเยอะ

อีกฝั่งของสนาม

มองดูสองพี่น้องกระซิบกระซาบกัน แฟรงเกนสไตเนอร์พูดเสียงเรียบจากท้ายคอร์ต

“พวกเขาเมินนายโดยสมบูรณ์เลยนะ... อีกอย่าง ภาษาที่ใช้ก็คงคุยกันไม่รู้เรื่องหรอก”

“แค่ก แค่ก แค่ก~”

เซฟฟรีดสำลักคำพูดตัวเอง

เขาตอกกลับอย่างหงุดหงิด

“ฉันพูดคนเดียวไม่ได้รึไง? ไปไกลๆ เลยไป!”

ฟุ่บ...!

แฟรงเกนสไตเนอร์ไม่สนเซฟฟรีด สะบัดข้อมือโยนลูกขึ้นฟ้า แล้วเสิร์ฟทันที

เป็นลูกเสิร์ฟแฟลตที่รุนแรงเหมือนเดิม

ลูกเทนนิสกระดอนพื้น

คราวนี้อพอลโลฉลาดขึ้น ไม่พุ่งเข้าไปดักรับ แต่ถอยหลังหนึ่งก้าว จับไม้สองมือหวดสวนกลับไป

ใช้การสไลซ์

เพราะก้าวถอยหลังเล็กน้อย พลังของลูกแฟลตเลยลดทอนลง พอดีกับขีดจำกัดที่อพอลโลจะรับไหว

ลูกเทนนิสพุ่งกลับไป

สปินจัดจ้าน พุ่งตรงเข้าใส่หน้าผากเซฟฟรีด

หนึ่งในท่าไม้ตายเทนนิสสายประหาร: บั่นเศียร!

“ไอ้หมอนี่”

รูม่านตาเซฟฟรีดหดเกร็ง รีบเอี้ยวคอหลบ ปฏิกิริยาไวมาก

“น่าเสียดายจัง”

อพอลโลถอนหายใจเบาๆ แต่ไม่ได้ผิดหวังอะไรมาก

เพราะท่าบั่นเศียรเดิมทีเป็นท่าปิดเกมของเทนนิสสายประหาร ปกติแล้วต้องใช้ท่าลงทัณฑ์อื่นๆ ทำลายการเคลื่อนไหวของคู่ต่อสู้ก่อน แล้วค่อยใช้บั่นเศียรปิดจ็อบ

ปัญหาก็อยู่ที่เดิมนั่นแหละ

ความแรงลูกเสิร์ฟของแฟรงเกนสไตเนอร์ทำให้อพอลโลเหลือพื้นที่เล่นน้อยมาก มีอะไรก็ต้องงัดออกมาใช้ก่อน

ตึก ตึก ตึก ตึก!

เสียงฝีเท้าถี่รัวดังก้องสนาม

แฟรงเกนสไตเนอร์วิ่งไปที่จุดตกอย่างรวดเร็ว อ่านวิถีลูกขาด แล้วเหวี่ยงไม้เข้าสกัด

ปัง... ปัง... ปัง...

ลูกเทนนิสกระดอนไปมา ทั้งสองฝ่ายเข้าสู่โหมดดวลเดือด ความเข้มข้นต่างจากลูกแรกราวฟ้ากับเหว

สองพี่น้องอพอลโลดูเหมือนจะล็อกเป้าไปที่เซฟฟรีด ระดมยิงเทนนิสสายประหารใส่ไม่ยั้ง

โชคดีที่...

เซฟฟรีดขึ้นชื่อเรื่องความคล่องตัวอยู่แล้ว บวกกับความสามารถในการหลบหลีกและระดับดาวที่เหนือกว่า เขาเลยหลบหลีกการโจมตีจากเทนนิสสายประหารได้อย่างสบาย

อย่างไรก็ตาม อพอลโลและโอไรออนก็เจาะการป้องกันของแฟรงเกนสไตเนอร์ไม่เข้าเหมือนกัน

แม้เซฟฟรีดจะไม่ได้วอลเลย์หน้าเน็ตหรือช่วยดักทางลูกเลย แต่ลำพังแค่แฟรงเกนสไตเนอร์คนเดียวก็คุมโซนได้ทั้งสนาม

ปัง...!

โอไรออนเหวี่ยงแขนตีลูกท็อปสปินโด่ง พุ่งเข้าใส่แขนขวาของเซฟฟรีด แต่ก็ยังโดนหลบได้ง่ายๆ

“สไตล์การเล่นของสองคนนี้มันน่ารังเกียจจริงๆ”

ยามาโตะขมวดคิ้ว

คิวพีพูดเรียบๆ

“เทนนิสสายประหาร... ตามบันทึก นี่เป็นรูปแบบเทนนิสที่สืบทอดกันมาในกรีซ พวกเขาน่าจะเป็นผู้สืบทอดรุ่นปัจจุบัน”

“นี่เป็นสไตล์เฉพาะตัวของพวกเขา ในอดีตอาจจะมีข้อถกเถียงเยอะ แต่พอมันอยู่ภายใต้กฎกติกา ก็ค่อยๆ ได้รับการยอมรับมากขึ้น”

“เมื่อเทียบกับความโหดร้ายใน U-17 เวิลด์คัพ เทนนิสสายประหารของพวกเขายังถือว่าเบาะๆ นะครับ”

ทุกคนเห็นด้วยกับคำพูดนี้

เพราะในเวิลด์คัพ มีเทคนิคเทนนิสนับไม่ถ้วนที่ทำให้คนพิการได้ในลูกเดียว โดยเฉพาะกัปตันของพวกเขาเองก็เชี่ยวชาญทักษะแนวนี้เพียบ

ต่อให้โดนท่าประหารครบเซ็ต อย่างมากก็แค่แข่งต่อไม่ได้ชั่วคราว รักษาหายได้

แค่นี้ก็ถือว่าปรานีแล้ว

ปัง... ปัง... ปัง...

เกมดูเหมือนจะยืดเยื้อ

แฟรงเกนสไตเนอร์ตีโต้กลับไปเรื่อยๆ

ส่วนลูกตบของอพอลโลกับโอไรออนก็ทำอะไรเซฟฟรีดไม่ได้ เกมเลยตึงมือ

ปัง...!

ทีมเยอรมนี ได้แต้ม 30–0!

.....

ปัง...!

ทีมเยอรมนี ได้แต้ม 40–0!

.....

ปัง...!

ทีมเยอรมนี ได้แต้ม เกม 1–0!

.....

แม้แฟรงเกนสไตเนอร์และเซฟฟรีดจะไม่ได้บุกทำแต้ม แต่ด้วยเกมรับที่เหนียวแน่น ไร้ช่องโหว่ กดดันจนคู่แข่งพลาดเสียแต้มเองเรื่อยๆ

“แฟรงเกนสไตเนอร์~”

จู่ๆ เซฟฟรีดก็หันไปถามคู่หู

“นานแค่ไหนแล้ว?”

แฟรงเกนสไตเนอร์หันไปมองพื้นที่เตรียมตัว เห็นคิวพีทำท่า OK จึงตอบกลับ

“ได้เวลาแล้ว!”

“ในที่สุดก็ครบเวลาสักที... งั้นเราจะไม่เกรงใจละนะ!”

เซฟฟรีดชี้ไม้ไปที่โอไรออนที่อยู่หน้าเน็ต

“การแข่งขันเพิ่งจะเริ่มต่างหาก!”

โอไรออนกับอพอลโลมองหน้ากันงงๆ ไม่เข้าใจความหมาย แต่ดูจากสีหน้ายียวนของเซฟฟรีด สังหรณ์ใจว่าไม่ใช่เรื่องดีแน่

ปัง...!

เสียงหวดลูกดังก้อง

อพอลโลไม่สนคำพูดเซฟฟรีด สะบัดข้อมือเสิร์ฟลูกต่อ

แฟรงเกนสไตเนอร์ตีสวนกลับมา

เสียงปะทะทึบหนัก

โอไรออนชะงัก รู้สึกว่าลูกรีเทิร์นของแฟรงเกนสไตเนอร์ดูหนักและเร็วขึ้นผิดปกติ

เขาประเมินแล้วว่าลูกนี้ไม่เหมาะจะวอลเลย์หน้าเน็ต เลยรีบหลบฉาก ปล่อยลูกไปแดนหลัง

อพอลโลรีบวิ่งมารรับ โดยไม่รู้ตัวเลยว่าลูกนี้ต่างจากลูกก่อนหน้านี้ลิบลับ

จนกระทั่งลูกเทนนิสกระทบหน้าไม้

พลังมหาศาลระเบิดออกจากจุดศูนย์กลางไม้ งัดร่างเขาลอยหวือ

“อะไรกัน?!”

สมาชิกทีมกรีซอ้าปากค้าง

ซุสสูดหายใจลึก สิ่งที่เขากลัวที่สุดเกิดขึ้นแล้ว... แฟรงเกนสไตเนอร์กับเซฟฟรีดออมมือไว้จริงๆ

เหมือนกับเบอร์ตี้และคู่หูเปี๊ยบ

พวกเขากำลังถ่วงเวลา!

ปัง...!

อพอลโลพร้อมไม้เทนนิสกระเด็นออกนอกสนาม

“ทีมเยอรมนี ได้แต้ม 15–0!”

กรรมการขานคะแนนรวดเร็ว

โอไรออนตะกุกตะกัก หน้าตาตื่น

“เป... เป็นไปได้ยังไง? เป็นไปได้ยังไง?”

ปัง... ปัง... ปัง...

การแข่งขันดำเนินต่อไป

แฟรงเกนสไตเนอร์และเซฟฟรีดเหมือนเปลี่ยนไปเป็นคนละคน โชว์การประสานงานที่สมบูรณ์แบบ

แมตช์กลายเป็นการบดขยี้ฝ่ายเดียว

ความรุนแรงของลูกตีโต้จากแฟรงเกนสไตเนอร์เพิ่มขึ้น ส่วนเซฟฟรีดก็โชว์ความเร็วและการวอลเลย์หน้าเน็ตที่ยอดเยี่ยม

เทนนิสสายประหารของสองพี่น้องอพอลโลกลายเป็นเรื่องตลกอีกครั้ง!

ปัง...!

ทีมเยอรมนี ได้แต้ม เกม 2–0!

.....

ปัง...!

ทีมเยอรมนี ได้แต้ม เกม 3–0!

.....

ปัง...!

ทีมเยอรมนี ได้แต้ม เกม 4–0!

.....

ปัง...!

ทีมเยอรมนี ได้แต้ม เกม 5–0!

.....

หลังจากผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมง แมตช์ก็มาถึงแต้มสุดท้าย

แค่เกมแรกเกมเดียวปาเข้าไปเกือบ 20 นาที ส่วนอีกสี่เกมที่เหลือรวมกันไม่ถึง 10 นาที

เมื่อทั้งสองคนเอาจริง สกอร์สุดท้ายจบที่ 6–0

แฟรงเกนสไตเนอร์และเซฟฟรีดคว้าชัยชนะในคู่มือหนึ่งของแมตช์กระชับมิตรไปครอง

ทันทีที่กรรมการขานคะแนน ยามาโตะลุกพรวดขึ้น พูดอย่างเท่ๆ

“ในที่สุดก็ถึงตาฉันโชว์แล้วสินะ!”

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล