บทที่ 531 เรียวนัน ปะทะ เรียวกะ

บทที่ 531 เรียวนัน ปะทะ เรียวกะ

“เอาล่ะ ได้เวลากินให้อิ่มแล้วกระทืบน้องชายสักหน่อยแล้ว~”

เรียวนันถอดเสื้อแจ็คเก็ตที่พาดไหล่ออก

คิวพีที่อยู่ข้างๆ ชะงักไปเล็กน้อย

“เอาจริงขนาดนั้นเลยเหรอ?”

ใบหน้าของเรียวนันปราศจากความขี้เล่นตามปกติ เขาพูดเสียงเรียบ

“เรียวกะย่ำอยู่กับที่มานานเกินไปแล้ว ฉันคิดว่า... เขาต้องการแรงกระตุ้นสักหน่อย ต่อให้ได้สัมผัส ‘ขอบเขตพระเจ้า’ แค่แวบเดียวก็ยังดี”

“ตาแก่นั่นถอดใจไปแล้ว แต่ฉันไม่คิดจะทิ้งหมอนั่นหรอกนะ”

แม้ตอนนี้เรียวกะจะมีพลังระดับ 17 ดาว แต่มันยังไม่พอสำหรับเขา... ยังห่างไกลนัก

มาตรฐานเดียวที่เขามีให้น้องชาย คือ ‘ขอบเขตพระเจ้า’ เท่านั้น

ไร้เทียมทานในระดับต่ำกว่า 20 ดาว แต่ไม่มีวันก้าวข้ามไปถึง 20 ดาว... นั่นคือมาตรฐานที่นันจิโร่วางไว้

เมื่อเขากับนันจิโร่มายืนอยู่ในจุดเดียวกัน พวกเขากลับมีปรัชญาที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

เขาต้องการเปิดประตูสู่ขอบเขตพระเจ้าให้กว้างขึ้น เพื่อยกระดับความเข้มข้นของโลก Prince of Tennis ขึ้นไปอีกขั้น

เขาต้องค้นหาความหมายของการข้ามมิติมาที่นี่

เกิดมาพร้อม ‘สัมผัสทั้งสิบ’ และก้าวเข้าสู่ขอบเขตพระเจ้าได้สำเร็จ... เรียวนันดูเหมือนจะเริ่มค้นพบเหตุผลในการมีอยู่ของตัวเองแล้ว

เรียวกะคือหนูทดลองคนแรก

ส่วนคิวพี...

เนื่องจากมี ‘คุณภาพสูงสุด’ อยู่ เรียวนันจึงแทรกแซงอะไรไม่ได้มากนัก และเขาจะไม่เข้าไปยุ่งวุ่นวายกับการเติบโตของคิวพีจนเกินเหตุ จนกว่าจะหาวิธีที่ดีที่สุดได้

ในสนาม

เรียวกะที่วอร์มอัพเสร็จแล้วมายืนรอที่หน้าเน็ต ปากยังเคี้ยวส้มทั้งเปลือกตุ้ยๆ

“ทำตัวลอยชายไปวันๆ... พฤติกรรมแบบนั้นมันใช้ได้ที่ไหน”

เรียวนันขมวดคิ้วดุ

“เอ๊ะ?”

เรียวกะชะงักไป

เมื่อก่อนพี่ชายไม่เคยใส่ใจเรื่องหยุมหยิมพวกนี้ แถมยังชอบนิสัยอิสระเสรีของเขาด้วยซ้ำ ทำไมคราวนี้...

“จริงจังกับแมตช์หน่อย... ฉันไม่ห้ามนายใช้พลัง ‘กลืนกิน’ หรอกนะ ถ้าคิดว่ากินไหวน่ะ”

“ในแมตช์นี้ ฉันอยากเห็นการเติบโตของนาย”

พูดจบ เรียวนันก็หันหลังเดินไปที่เส้นท้ายคอร์ต

ท่าทีทีเล่นทีจริงของเรียวกะเปลี่ยนเป็นตื่นตัวทันที เพราะประโยคนั้นหมายความว่า... เรียวนันจะเอาจริงในแมตช์นี้

คิดได้ดังนั้น

เรียวกะก็หันหลังเดินกลับไปที่เส้นท้ายคอร์ต ตั้งท่าเตรียมพร้อม

เห็นทั้งสองฝ่ายพร้อมแล้ว กรรมการไม่รอช้า เป่านกหวีดเริ่มเกมทันที

“การแข่งขันเดี่ยวมือหนึ่งเริ่มได้! เรียวนัน เป็นฝ่ายเสิร์ฟ!”

สิ้นเสียงนกหวีด ทั่วทั้งสนามก็ระเบิดเสียงเชียร์

“มาแล้ว! มาแล้ว! ศึกพี่น้องเรียวนัน! รอมาตั้งนานเพื่อแมตช์นี้เลยนะเนี่ย~”

“ความมันส์กำลังจะบังเกิด ตื่นเต้นโว้ย!”

“เรียวนันไม่ใส่แจ็คเก็ต... นี่กะจะเอาจริงเลยเหรอ?”

“สุดยอด! ได้เห็นเรียวนันร่างจริงจัง แถมยังแข่งกับน้องชายตัวเองอีก... โอ้โห~ ฟินกว่าวันคริสต์มาสอีก”

“แค่นั้นเองเหรอ? ฉันฟินกว่าตอนเมียไม่อยู่บ้านวันหยุดอีก ฮ่าฮ่า~”

เสียงวิจารณ์ดังอื้ออึงไม่ขาดสาย

แต่พอเสียง ‘ตึก ตึก’ ดังมาจากสนาม ทุกสายตาก็หันขวับไปจับจ้อง

เรียวนันเดาะลูกเทนนิสกับพื้น

หลังจากเหลือบมองตำแหน่งของเรียวกะ เขาก็สะบัดข้อมือโยนลูกขึ้นฟ้า ร่างกายทะยานขึ้นตามไป

เรียวนันเหวี่ยงแขน ฟาดลูกเทนนิสเต็มแรง ปลดปล่อยแรงกดดันอันหนักหน่วงออกมา

ปัง...!

เสียงปะทะดังสนั่น แสงสว่างเจิดจ้าวาบขึ้นทั่วทั้งสนาม

ลูกเสิร์ฟแห่งแสง !

เป็นแค่ลูกแห่งแสงที่บริสุทธิ์ที่สุด แต่พลังทำลายล้างกลับน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าที่คนส่วนใหญ่เคยเห็นมา

แรงกดดันมหาศาลแผ่ปกคลุมทั่วสนามในพริบตา

กระแสอากาศปั่นป่วน พื้นสนามสั่นสะเทือนจนรู้สึกได้ ผู้ชมที่อยู่ใกล้ๆ ถึงกับหูอื้อไปชั่วขณะ

อึก~

ผู้ชมเผลอกลืนน้ำลายโดยไม่รู้ตัว

ลูกแห่งแสงไม่ใช่เทคนิคที่หาดูยากในระดับโลก แต่นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาเห็นลูกแห่งแสงที่บริสุทธิ์และทรงพลังขนาดนี้

ลูกเทนนิสที่ถูกห่อหุ้มด้วยแสงเจิดจ้า พุ่งแหวกอากาศผ่านสนาม เพียงพริบตาเดียว ลมพายุก็พัดกรรโชก ฝุ่นตลบฟุ้งกระจาย

คลื่นลมมาถึงก่อนลูกบอลเสียอีก

“พี่ชาย...”

เอจิเซ็น เรียวกะหรี่ตาลงเล็กน้อย

แม้จะรู้ว่าเรียวนันจะเอาจริง แต่ไม่คิดว่าจะเปิดเกมได้เวอร์วังขนาดนี้

แค่ลูกแห่งแสงเพียวๆ ยังรุนแรงขนาดนี้... นี่คือการสาธิตพละกำลังและพื้นฐานทางร่างกายที่สมบูรณ์แบบ

ลูกแห่งแสงลูกนี้ เหนือกว่าความเข้าใจของคนส่วนใหญ่ในสนามไปไกลโข

แสงสว่างนั้นเจิดจ้าบาดตา

จนคนส่วนใหญ่แทบลืมตาไม่ขึ้น

เรียวกะหรี่ตาลง ร่างกายวูบไหว เพียงพริบตาเดียวก็ไปโผล่ที่จุดตกของลูก

เท้ายังไม่ทันแตะพื้นมั่นคง เขาก็เหวี่ยงไม้เต็มแรง ฟาดใส่ลูกเทนนิสเข้าอย่างจัง

เสียงดังสนั่น

แรงปะทะมหาศาลแล่นพล่านเข้าสู่แขนทันที

เรียวกะตัดสินใจเด็ดขาด ก่อนที่ความเจ็บปวดจะเล่นงาน เขาบิดตัวเล็กน้อย สร้างแรงปะทะอีกทิศทางหนึ่งขึ้นมาหักล้าง เพื่อลดแรงกดดันที่แขน

นี่เป็นหนึ่งในเทคนิคต้านทานแรงปะทะที่เขา ‘กลืนกิน’ มาได้

ไม่ใช่การลดทอนแรง แต่เป็นการสร้างแรงปะทะอีกแรงมาชนกัน เพื่อเพิ่มความทนทานในการตีโต้

ลูกถูกตีสวนกลับไปอย่างรุนแรง

ทว่าสิ่งที่ทำให้ทุกคนตกตะลึงคือ... ทันทีที่ลูกข้ามตาข่าย มันก็เลี้ยวออกนอกสนามไปดื้อๆ โดยไม่มีการปะทะกลางอากาศใดๆ ทั้งสิ้น

ปัง...!

ลูกเทนนิสตกนอกสนาม

“เรียวนัน ได้แต้ม 15–0!”

กรรมการขานคะแนนอย่างรวดเร็ว

สมาชิกทีมอเมริกาอ้าปากค้าง

แม้แต่เรียวกะเองยังยืนแข็งทื่อ

ถ้าจำไม่ผิด นี่เพิ่งลูกแรกของเกมไม่ใช่เหรอ? ‘อาณาเขตย้อนกลับ’  ก่อตัวขึ้นแล้วเหรอเนี่ย?

เรียวกะรู้สึกว่าลูกนี้มันเกินความเข้าใจของเขาไปหน่อย

“นั่น... นั่นมันอาณาเขตย้อนกลับไม่ใช่เหรอ? ล้อกันเล่นรึเปล่าเนี่ย?”

“เพิ่งเสิร์ฟลูกเดียว อาณาเขตย้อนกลับก็ทำงานแล้วเหรอ? จำได้ว่าอะไรก็ตามที่เกี่ยวกับอาณาเขต มันต้องใช้เวลาก่อตัวสักพักนี่นา”

“จู่ๆ ก็รู้สึกสมองประมวลผลไม่ทัน... นี่มันสุดยอดเกินไปแล้ว”

“เรียวนันก็คือเรียวนัน แค่สะบัดข้อมือเบาๆ ก็โชว์เทคนิคระดับเทพออกมาได้ เท่ชะมัด~”

“ลูกรีเทิร์นของเรียวกะโดนดึงออกนอกสนามไปดื้อๆ เลย... เวอร์เกินไปแล้ว”

“บอกได้คำเดียวว่าสมกับเป็นเรียวนัน”

เสียงฮือฮาดังเซ็งแซ่ข้างสนาม

ภายใต้ลูกแห่งแสงอันเวอร์วังอลังการนั้น กลับซ่อนสปินที่รุนแรงขนาดนี้เอาไว้

คิวพีพึมพำ

“เรียวนันเคยบอกว่า เขาเข้าใจการใช้อาณาเขตในอีกระดับหนึ่ง... ซึ่งสามารถสร้างอาณาเขตบังคับด้วยสปินที่รุนแรงกว่าปกติเป็นสองเท่า”

“แต่มันใช้ได้กับผู้เล่นที่มีฝีมือห่างชั้นกันมากๆ เท่านั้น”

ห่างชั้นกันมาก?

เอจิเซ็น เรียวกะเนี่ยนะ?

ได้ยินแบบนั้น ทุกคนถึงกับมุมปากกระตุก

ดูจากลูกรีเทิร์นเมื่อกี้ เรียวกะไม่ได้อ่อนเลย... คำว่าอ่อนคงใช้เทียบกับเรียวนันเท่านั้นแหละ

แต่การเปิดเกมกะทันหันแบบนี้ก็น่ากลัวจริงๆ

ลูกแรกของเกมแท้ๆ เรียวนันกลับใช้อาณาเขตย้อนกลับออกมาได้... เล่นเอาขวัญหนีดีฝ่อกันหมด

เรียวนันถาม

“รู้สึกยังไงบ้าง?”

“คาดไม่ถึงเลย”

เรียวกะถอนหายใจ

ใครจะไปคิดว่าภายใต้ลูกแห่งแสงที่เจิดจ้าขนาดนั้น จะแฝงสปินนรกแตกไว้... คาดเดาไม่ได้และป้องกันไม่ได้เลยจริงๆ

เพราะตอนนั้นสมาธิของเขาจดจ่ออยู่กับแรงปะทะเพียงอย่างเดียว

เอจิเซ็น เรียวกะจับไม้สองมือ กลับมาตั้งท่าเตรียมพร้อมอีกครั้ง

ฟุ่บ!

เรียวนันโยนลูกขึ้นฟ้าอีกครั้ง แสงสว่างเจิดจ้า

ลูกแห่งแสง + สปินย้อนกลับ !

ตูม!

เสียงคำรามกึกก้อง ลูกเทนนิสกลายเป็นลำแสงพุ่งแหวกอากาศ

ลูกเทนนิสตกพื้น แรงสั่นสะเทือนแผ่ออกมาจากพื้นดิน

ด้วยการหมุนความเร็วสูงของลูก ฝุ่นที่ฟุ้งกระจายก่อตัวเป็นวงแหวนที่มองเห็นด้วยตาเปล่าบนพื้นดิน

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล