บทที่ 501 การบดขยี้ที่ไร้ปรานี

บทที่ 501 การบดขยี้ที่ไร้ปรานี

ปัง!

อินุอิ ซาดาฮารุตีลูกกลับไปยังแดนคู่ต่อสู้ ความเร็วของลูกไม่ได้สูงนัก แถมยังเป็นลูกป้อนเข้าหาตัวอิชิดะ เท็ตสึแบบตรงๆ อีกด้วย

เขาเองก็สังเกตเห็นอิชิดะ เท็ตสึที่กำลังยืนชาร์จพลังอยู่เหมือนกัน

สำหรับการเคลื่อนไหวที่โจ่งแจ้งขนาดนี้...

อินุอิ ซาดาฮารุประเมินไว้สั้นๆ ว่าเป็น ‘เทคนิคปัญญาอ่อน’

อุตส่าห์ทำท่าทางขึงขังขนาดนั้น แถมยังหยุดการเคลื่อนไหวเพื่อรอชาร์จพลัง... เป็นใครก็รู้ว่าควตีลูกหนีไปทางอื่น

ความจริงแล้ว อินุอิ ซาดาฮารุเข้าใจอิชิดะ เท็ตสึผิดไปนิดหน่อย

จริงอยู่ที่ท่าไม้ตายของเขาต้องอาศัยการชาร์จพลัง แต่มันไม่ได้ต้องการเวลาเนิ่นนานขนาดนั้น

อิชิดะ เท็ตสึเชื่อมั่นในความสามารถในการควบคุมบอลของซากุราอิ มาซายะ ว่าจะใช้สปินล่อให้อินุอิ ซาดาฮารุตีลูกกลับมาเข้าทางปืนของเขา

วิธีการนี้เคยใช้ได้ผลมาแล้วในแมตช์ก่อนๆ

แต่น่าเสียดายที่พวกเขามองข้ามปัญหาไปข้อหนึ่ง

อินุอิ ซาดาฮารุไม่ใช่พวกไม้ประดับที่พวกเขาเคยเจอมา สปินกระจอกแค่นั้นไม่มีผลต่อการรีเทิร์นของเขาเลยแม้แต่นิดเดียว... ที่ตีไปแบบนั้น เพราะคาวามุระ ทาคาชิต้องการท้าชนต่างหาก

“ขอบใจมาก ซากุราอิ!”

ใบหน้าของอิชิดะ เท็ตสึดูดุดัน กล้ามเนื้อแขนกระตุกเกร็งอย่างรุนแรง เส้นเลือดที่ขมับปูดโปน

“เข้ามาเลย!”

เสียงตะโกนที่แทบจะคลุ้มคลั่งดึงดูดความสนใจของผู้ชมทั้งสนาม

แขนที่ถือไม้ของอิชิดะ เท็ตสึเหวี่ยงออกไปอย่างรุนแรงราวกับกระสุนปืนใหญ่ที่พุ่งออกจากลำกล้อง หน้าไม้ปะทะเข้ากับลูกเทนนิสเต็มแรง

คลื่นกระแทกแผ่ออกมาเป็นระลอก

วินาทีที่ลูกเทนนิสหลุดออกจากหน้าไม้ ลูกบอลทั้งลูกยุบตัวลงและสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

ปัง!

เสียงทึบหนักๆ ดังก้องไปทั่วคอร์ต

ลูกเทนนิสสั่นไหวราวกับลูกทุ่มน้ำหนักที่ถูกขว้างออกไป วาดวิถีโค้งน่าสะพรึงกลัวพุ่งเข้าใส่พื้นดิน

“มาแล้ว!”

คาวามุระ ทาคาชิไม่มีทางยอมให้ลูกนี้ตกถึงพื้น

เขาจำได้ว่าเรียวนันเคยพูดไว้...

ในศึกเวิลด์คัพ การดวลพละกำลังจะไม่ปล่อยให้บอลตกพื้น ใครทนไม่ไหวปล่อยให้บอลตกก่อนรีเทิร์น คนนั้นคือฝ่ายแพ้

ในเมื่ออิชิดะ เท็ตสึอยากจะดวลพลังแบบลูกผู้ชาย 1 ต่อ 1 เขาก็จะไม่ถอยหนีเช่นกัน

เมื่อมองเห็นแรงปะทะทางสายตาที่รุนแรงนั้น...

คาวามุระ ทาคาชิรู้ทันทีว่าลูกนี้ไม่ธรรมดา เขาเปิดใช้งาน ‘เทคนิคสวีทสปอต’ ทันที ทุ่มกำลังทั้งหมดหวดสวนลูกเทนนิสที่พุ่งเข้ามา

หน้าไม้ปะทะเข้ากับลูกเทนนิสที่อัดแน่นด้วยออร่าสั่นไหว

“นี่มัน...”

“ลูกนี้!”

ดวงตาของคาวามุระ ทาคาชิเบิกกว้าง

“ลูกนี้... มีแค่นี้เองเหรอ?”

จู่ๆ เขาก็รู้สึกเสียใจขึ้นมา

วงสวิงของเขารุนแรงเกินไปจนยั้งไม่ทัน... ลูกนี้มันกำลังจะระเบิด!

วาบ!

แสงสว่างเจิดจ้าวาบผ่านทั่วทั้งสนาม

ลูกแห่งแสง !

ลูกบอลแสงขนาดมหึมาหลุดออกจากหน้าไม้ หอบเอามวลอากาศรอบข้างหมุนวนเป็นเกลียว พุ่งเข้าใส่อิชิดะ เท็ตสึ

“แย่แล้ว!”

หัวใจของทาจิบานะ คิปเปหล่นวูบ รู้ทันทีว่านี่คือเทคนิคเทนนิสระดับไหน เขาตะโกนลั่นสนาม

“รีบหลบเร็วเข้า อาเท็ตสึ!”

“รีบหลบเร็ว!”

คาวามุระ ทาคาชิเองก็ตะโกนด้วยความตกใจ

ที่ระยะห่างของอิชิดะ เท็ตสึตอนนี้ เขามีโอกาสหลบพ้นได้อย่างสบายๆ แต่น่าเสียดายที่เจ้านั่น...

“เหลวไหล!”

“แน่จริงก็เข้ามา!”

แม้จะสัมผัสได้ถึงกระแสลมที่ฉีกกระชากร่างกาย แต่อิชิดะ เท็ตสึกลับปล่อยให้อารมณ์ชั่ววูบอยู่เหนือเหตุผล เขาเลือกที่จะชาร์จพลังครั้งที่สองเพื่อเข้าปะทะ

“ใครจะไปหลบกันเล่า!”

ตูม!

สิ้นเสียงพูด ลูกแห่งแสงก็ปะทะเข้ากับหน้าไม้ เกิดเป็นกลุ่มควันรูปดอกเห็ดระเบิดขึ้นกลางคอร์ตทันที

จากนั้น...

ภายใต้สายตาตื่นตะลึงของผู้ชมทั้งสนาม ร่างหนึ่งกระเด็นออกมาจากกลุ่มควัน

อิชิดะ เท็ตสึลอยละลิ่วออกนอกคอร์ต เลือดไหลซึมที่มุมปาก และหมดสติไปในทันที!

“อาเท็ตสึ!”

เสียงกรีดร้องดังมาจากข้างสนาม

เด็กสาวสวมหมวกวิ่งถลาลงมาในสนาม มองดูอิชิดะ เท็ตสึด้วยใบหน้าตื่นตระหนก ในขณะเดียวกัน สมาชิกทีมฟุโดมิเนะคนอื่นๆ ก็วิ่งตามเข้ามา

เหตุการณ์นี้สร้างความตกใจให้กับทุกคน

“ดูเหมือนความสามัคคีของฟุโดมิเนะจะไม่เลวเลยนะ”

อินุอิ ซาดาฮารุพึมพำ

“พักการแข่งขัน!”

ผู้ตัดสินรีบประกาศพักการแข่งขันทันที

หลังจากตรวจสอบอาการ พบว่าอิชิดะ เท็ตสึไม่สามารถแข่งขันต่อได้ การแข่งขันจึงถูกประกาศให้ยุติลง!

“นายตั้งใจทำร้ายเขา!”

เด็กสาวขว้างหมวกทิ้ง ชี้หน้าด่าคาวามุระ ทาคาชิอย่างเกรี้ยวกราด

เธอคนนี้คือ ทาจิบานะ แอน

คาวามุระที่ตอนแรกกำลังรู้สึกผิดและอยากจะอธิบาย ถูกอินุอิ ซาดาฮารุเข้ามาขวางไว้ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

“ดูเหมือนเขาจะหาเรื่องใส่ตัวเองไม่ใช่เหรอ?”

“ทั้งคาวามุระและกัปตันของพวกเธอตะโกนเตือนล่วงหน้าแล้ว แถมเขาก็มีระยะห่างที่ปลอดภัยพอจะหลบได้ แต่เขากลับเลือกที่จะพุ่งเข้ามาเอง”

“ความเร่าร้อนก็เรื่องหนึ่ง แต่ความโง่เขลาก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง”

เซย์งาคุในตอนนี้ไม่มี ‘พ่อพระ’ อีกแล้ว

ถ้าคุยดีๆ ก็คุยกันได้ แต่ถ้าจะมาเล่นบทอันธพาล ก็ไม่มีใครยอมถอยให้เหมือนกัน

“นาย...”

ทาจิบานะ แอนพูดไม่ออก คำพูดจุกอยู่ที่คอ

ความจริงมันเป็นอย่างนั้นจริงๆ

เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับคาวามุระเลย เทคนิคเมื่อกี้สามารถหลบได้ ต่อให้ฝีมือไม่ถึงขั้น อย่างน้อยก็น่าจะมีไหวพริบพอ

แต่ดันวิ่งเข้าไปหาที่ตายเหมือนคนบ้า... จะไปโทษใครได้?

“แค่บาดเจ็บภายนอกครับ ไม่ต้องห่วง!”

ทีมแพทย์วินิจฉัยอาการ

ในขณะเดียวกัน ผู้ตัดสินก็เป่านกหวีดจบการแข่งขัน

“เนื่องจากผู้เล่น อิชิดะ เท็ตสึ ไม่สามารถแข่งขันต่อได้ ผู้ชนะในแมตช์นี้คือโรงเรียนเซชุน! คะแนนรวม 1–0 โรงเรียนเซชุนขึ้นนำ!”

การแข่งขันคู่มือสองจบลง

เรียวนันมองเหตุการณ์ทั้งหมดด้วยความสงบนิ่ง สำหรับคนที่ชินชากับความโหดร้ายในเวิลด์คัพและคอร์ตอาชีพ เรื่องแค่นี้ถือว่าเล็กน้อยมาก

ต่อไปคือการแข่งขันคู่มือหนึ่ง

เรียวนันหันไปมองไคโดและโมโมชิโระ

“แมตช์ต่อไป ห้ามเสียแม้แต่แต้มเดียว... ขยี้ให้เละ”

“รับทราบครับ ผู้จัดการ!”

“ไว้ใจได้เลย ชู่~”

ไคโดและโมโมชิโระเดินลงสนามด้วยฝีเท้าที่มั่นใจ

ในเมื่อเรียวนันสั่งให้เก็บคลีนชีต (ไม่เสียแต้ม) แสดงว่าคู่แข่งฝีมือไม่เท่าไหร่ พวกเขาแค่ต้องเล่นให้ดีตามมาตรฐานก็พอ

แม้ปกติจะเหม็นขี้หน้ากันในสนาม แต่ในใจลึกๆ พวกเขารู้ใจกันดีที่สุด... มีความเข้าขารู้ใจแบบแปลกๆ วนเวียนอยู่รอบตัวคนทั้งคู่เสมอ

“ไปเลย โมริ ทัตสึโนริ, อุจิมูระ เคียวสุเกะ! ทำให้พวกมันได้ลิ้มรสพลังของพวกเรา!”

ทาจิบานะ แอนตะโกนเชียร์เสียงแข็ง

ทาจิบานะ คิปเปได้แต่กุมขมับกับความเอาแต่ใจของน้องสาว

เซย์งาคุจัดการง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ?

ไอ้พวกทึ่มที่เหลือก็พลอยบ้าจี้ตามไปด้วย นี่เห็นแชมป์สามสมัยซ้อนเป็นทีมดาดๆ หรือไงกัน?

ทาจิบานะ คิปเปรู้สึกเป็นครั้งแรกว่าคนรอบตัวเขาช่างไร้เดียงสาเหลือเกิน

แม้ทั้งสองฝ่ายจะเป็นนักเรียนปีสองเหมือนกัน แต่โมริ ทัตสึโนริและอุจิมูระ เคียวสุเกะฝีมือห่างชั้นกับพวกไคโดมาก คนหนึ่งระดับ 4 ดาว อีกคน 5 ดาว

ไม่มีทางชนะได้เลย

“ผู้เล่นเตรียมพร้อม โมริ ทัตสึโนริ เป็นฝ่ายเสิร์ฟ!”

ผู้ตัดสินเป่านกหวีดเริ่มเกม

ปัง!

สิ้นเสียงนกหวีด โมริ ทัตสึโนริก็หวดลูกเสิร์ฟเต็มแรง ทว่าไคโดที่ยืนอยู่ท้ายคอร์ตไม่เปิดโอกาสให้แม้แต่นิดเดียว เขาหวดสวนกลับด้วย ‘บูมเมอแรนสเนค’  ทันที

เมื่อเห็นลูกเทนนิสเลี้ยวอ้อมใต้เก้าอี้กรรมการแล้ววกกลับลงมาที่เส้นคู่...

เสียงปรบมือก็ดังกึกก้องไปทั่วสนาม

ผู้เล่นฟุโดมิเนะทั้งสองคนยืนอึ้ง ไม่เคยจินตนาการมาก่อนว่าเทนนิสจะเล่นแบบนี้ได้ด้วย

“ล้อ... ล้อกันเล่นรึเปล่า? แบบนี้ก็นับเป็นลูกรีเทิร์นได้เหรอ!”

โมริ ทัตสึโนริประท้วงกรรมการ แต่ก็ถูกปฏิเสธ เพราะเทคนิคนี้มีมาหลายปีแล้ว

แม้วิถีลูกจะดูน่าเหลือเชื่อ แต่ทุกอย่างถูกต้องตามกติกา ไม่มีช่องให้โต้แย้ง

จากนั้นก็เป็นมหกรรมการโชว์โหดของไคโดและโมโมชิโระ

สปินพิฆาตของไคโด และลูกสมาชชวนสิ้นหวังของโมโมชิโระ

คู่หูฟุโดมิเนะไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่า คู่แข่งตรงหน้าจะแข็งแกร่งถึงเพียงนี้

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล