บทที่ 471 ลูกไม้ธรรมดาๆ

บทที่ 471 ลูกไม้ธรรมดาๆ

ลูกเสิร์ฟมุมใน!

ลูกเสิร์ฟที่สามารถพัฒนาได้ตามทักษะของผู้เล่น

มุมและความเร็วทำได้เพียงเข้าใกล้ความสมบูรณ์แบบอย่างไม่มีที่สิ้นสุด แต่ไม่มีวันไปถึงจุดสมบูรณ์แบบอย่างแท้จริง

"ลูกความเร็วสูงเหรอ? ไร้ประโยชน์สำหรับฉันน่า!"

บอร์กคิดในใจ

ยังไม่ทันสิ้นความคิด ร่างของเขาก็กลายเป็นภาพติดตา ไปปรากฏที่จุดตกของลูก แขนที่ถือแร็กเกตเหวี่ยงออกไปอย่างรวดเร็ว

"นี่มัน..."

เรียวนันหรี่ตาลงเล็กน้อย

แทนที่จะบอกว่าบอร์กตอบสนองทัน ต้องบอกว่าเขาคาดการณ์ล่วงหน้าไว้แล้ว และไปดักรอตีโต้ได้ทันท่วงทีต่างหาก

เขาเปิดแผงข้อมูลของบอร์กขึ้นมาดูอีกครั้ง

ในช่อง 'ทักษะ' เขาเจอสิ่งที่ทำให้แปลกใจ... สัมผัสที่หก!

ทักษะสุดโกงที่โผล่มาแวบเดียวในต้นฉบับ

มันช่วยให้สัมผัสและรับรู้ถึงอันตรายในอนาคต หรือจะเข้าใจว่าเป็นสัญชาตญาณก็ได้

ไม่นึกว่าบอร์กจะฝึกฝนทักษะนี้จนสำเร็จ

น่าเสียดายที่มันไม่ใช่ทักษะที่จับต้องได้ เขาเลยคัดลอก  ไม่ได้ ไม่งั้นคงได้ลองใช้ดูบ้าง

ตูม...!

ลูกเทนนิสกระดอนจากพื้น พุ่งไปข้างหน้าด้วยแรงมหาศาล

บอร์กเหวี่ยงแร็กเกต เข้าสกัดลูก

แรงปะทะมหาศาลสร้างวังวนอากาศขนาดใหญ่แผ่ขยายออกไป ฝุ่นรอบข้างฟุ้งกระจาย

"ไม่!"

รูม่านตาของบอร์กหดเกร็งเล็กน้อย

เขาประเมินคำเตือนอันตรายจากสัมผัสที่หกต่ำเกินไป

ตอนแรกเขาคิดว่าอันตรายหมายถึงความเร็วลูก แต่ไม่นึกว่ามันรวมถึงพละกำลังด้วย ลูกเสิร์ฟนี้เรียวนันใช้พื้นฐานห้ามิติระดับ 19 เพียวๆ ในการหวด

เจตนาเดิมของเรียวนันคือจะใช้ความเร็วระดับพื้นฐานห้ามิติ 19 กดดันบอร์กจากเส้นท้ายคอร์ต แต่ไม่นึกว่าบอร์กจะรับได้

แม้ลูกเสิร์ฟแฟลตจะเป็นลูกพื้นฐานที่สุด แต่ก็แฝงทั้งพลังและความเร็ว

เมื่อความเร็วสูง พลังย่อมไม่ด้อยแน่นอน

"ฮึบ!"

บอร์กไม่ลังเล รีบใช้มืออีกข้างช่วยประคองแร็กเกต ออกแรงแขนทั้งสองข้างพร้อมกัน

พลังบนลูกเทนนิสแตกกระจายในพริบตา แล้วพุ่งสวนกลับไป

"ไม่เลวนี่"

เรียวนันพยักหน้า

ลูกเสิร์ฟแฟลตระดับพื้นฐานห้ามิติ 19 ปกติผู้เล่น 18 ดาวทั่วไปไม่มีทางรับได้แน่

การมีอยู่ของสัมผัสที่หก

ช่วยให้บอร์กตอบสนองต่อความเร็วทัน และสมรรถภาพร่างกายที่ยอดเยี่ยมบวกกับเทคนิคย่อยๆ ทำให้เขามีความสามารถในการตีโต้ที่ผิดมนุษย์มนา

อย่างไรก็ตาม เรียวนันไม่ได้แปลกใจ

วินาทีที่ลูกข้ามตาข่ายมา พายุทอร์นาโดสีแดงเลือดก็ปรากฏขึ้นในสนาม

ท่ามกลางสายตาตื่นตะลึงของทุกคน

ลูกเทนนิสถูกผลักออกนอกสนามไปดื้อๆ กลิ้งไปหยุดใต้รั้วกั้น

อาณาเขตย้อนกลับ!

เรียวนันได้แต้ม สกอร์ 15–0!

"โอ้~"

เสียงอุทานดังเซ็งแซ่จากข้างสนาม

ผู้ชมต่างแสดงสีหน้าประหลาดใจ

ไม่นึกว่าในลูกตีโต้แฟลตที่รุนแรงขนาดนั้น จะซ่อนอาณาเขตย้อนกลับที่ทรงพลังไว้ จนพาลูกออกนอกสนามไปได้

"ไม่ได้ใช้นาน แต่ฝีมือยังไม่ตก เป็นไงบ้าง?"

เรียวนันยิ้ม

ราล์ฟที่ข้างสนามเอ่ยชม "ปกติเห็นแต่เรียวนันใช้เทคนิคระดับมิติหรือเหนือมิติ ไม่ได้เห็นอาณาเขตย้อนกลับแบบบ้านๆ นี้มานานแล้วแฮะ"

อาณาเขตย้อนกลับ?

แบบบ้านๆ?

เรียวมะที่อยู่ข้างๆ กลอกตามองบน จนถึงทุกวันนี้ การพัฒนาอาณาเขตย้อนกลับของเขายังย่ำอยู่กับที่

แต่อาณาเขตย้อนกลับในมือเรียวนัน กลับกลายเป็นเทคนิคบ้านๆ ไปซะงั้น

ถึงจะ... พูดไม่ผิดก็เถอะ

แต่มันฟังแล้วเจ็บจี๊ด

ผู้ชมข้างสนามก็วิจารณ์กันให้แซ่ด

"ลูกเมื่อกี้จู่ๆ ก็ปลิวออกนอกสนาม เรียวนันตีพลาดเหรอ?"

"ดูเหมือนเรียวนันจะใช้สปินบังคับทิศทางมากกว่านะ"

"เทคนิคนี้น่ากลัวชะมัด บังคับลูกตีโต้คู่แข่งให้ออกนอกสนามได้หน้าตาเฉย"

"ใช่ ถึงจะไม่เวอร์วังเหมือนสกิลอื่นของเรียวนัน แต่ทรงพลังและใช้งานได้จริงสุดๆ"

"จะว่าไป เมื่อกี้บอร์กก็สุดยอดนะ ลูกเสิร์ฟเร็วขนาดนั้นยังรับทัน ฉันยังมองไม่ทันเลยว่าลูกข้ามตาข่ายตอนไหน เก่งจริงๆ"

"สมกับเป็นความภาคภูมิใจของทีมเยอรมันทั้งคู่"

.....

อีกด้านหนึ่ง มิฟุเนะ นิวโด ก็มีสีหน้าเคร่งขรึม

ในแมตช์ระดับนี้ เรียวนันยังสามารถใช้อาณาเขตย้อนกลับเล่นงานบอร์กได้ การควบคุมลูกระดับนี้น่ากลัวจริงๆ "เจ้าเด็กนี่น่ากลัวชะมัด"

"อาณาเขตย้อนกลับสินะ? ไม่ได้เห็นนานเลย"

บอร์กที่เสียแต้มไปไม่ได้แสดงอารมณ์ใดๆ

ในสนามอาชีพ

ทุกองค์ประกอบที่ทำแต้มได้ล้วนคุ้มค่าที่จะใช้

ปัญหาคือ

เรียวนันมีลูกเล่นเยอะเกินไป จนเดาทางยาก บอร์กเลยไม่ได้ระวังสปินย้อนกลับ

"ประมาทเกินไป"

บอร์กตำหนิตัวเองในใจ แล้วกลับมาตั้งท่ารับอีกครั้ง

"เสิร์ฟต่อละนะ"

เรียวนันยิ้มบางๆ เดาะลูกเทนนิสลงพื้นต่อ

ตึบ~ ตึบ~ ตึบ~

ตอนนี้บอร์กเริ่มระวังตัวแล้ว อาณาเขตย้อนกลับคงใช้ไม่ได้ผลเป็นครั้งที่สอง เว้นแต่เขาจะใช้ สปินผสม  และเปิดใช้ อาณาเขตสูงสุด

เห็นสีหน้าจริงจังขึ้นเรื่อยๆ ของคู่แข่ง แมตช์แบบนี้ค่อยน่าสนุกหน่อย

คิดได้ดังนั้น ลูกเทนนิสก็ลอยขึ้นฟ้า

แขนฟาดลงมา แสงสว่างเจิดจ้าปกคลุมทั่วสนามในพริบตา อากาศรอบข้างปั่นป่วนรุนแรง

ผู้ชมได้กลิ่นอายแห่งการทำลายล้างจากลูกนี้

ลูกแห่งแสง · การทำลายล้าง! (Light Ball · Destruction)

ลูกยังมาไม่ถึง แต่กระแสลมมาก่อนแล้ว ทว่ากระแสลมระดับนี้ทำอะไรบอร์กไม่ได้

ปฏิเสธไม่ได้ว่า 'การทำลายล้าง' คือเทคนิคซูเปอร์สวีตสปอตที่เหนือกว่าลูกแห่งแสง

แต่สำหรับระดับของพวกเขา มันยังไม่เพียงพอ

ไม่สนผลกระทบจากกระแสลม

บอร์กไปถึงจุดตกในพริบตา เหวี่ยงแร็กเกตแนวขนานพื้นเข้าสกัดลูก

เขาใช้ท่าตีสองมือ

'การทำลายล้าง' ไม่ได้น่ากลัวในตัวมันเอง

ที่น่ากลัวคือคนตีคือเรียวนัน ซึ่งหมายความว่าพลังจะมหาศาลแบบเวอร์วัง

ความจริงพิสูจน์แล้วว่าเขาคิดถูก

หลังจากลูกปะทะหน้าไม้ ใบมีดสายลมรุนแรงระเบิดออกทันที ทำเอาแขนของเขาแดงเถือก

แต่บอร์กก็มีเทคนิคลดทอนแรงของตัวเอง

หลังจากสั่นสะเทือนเล็กน้อย ซูเปอร์ลูกแห่งแสงก็กลายเป็นลูกธรรมดา ลอยนิ่งอยู่บนหน้าไม้

ด้วยแรงส่งจากแขน

ลูกเทนนิสพุ่งกลับไปอย่างรุนแรง ดิ่งลงสู่มุมสนามอย่างรวดเร็ว

ทว่า ร่างหนึ่งไปโผล่ที่หน้าเน็ตในพริบตา

เขาเงยหน้าขึ้น เห็นเรียวนันยืนดักอยู่หน้าเน็ตแล้ว เหวี่ยงแร็กเกตสกัดลูก

วอลเลย์หน้าเน็ต!

ความเร็วสูงมาก และมีออร่าอันตรายสุดขีดแผ่ออกมาจากรอบทิศทาง ไม่ใช่แค่สายเดียว!

"วิถีปราณสินะ?"

บอร์กขมวดคิ้ว เร่งสัมผัสที่หกถึงขีดสุดเพื่อจับตำแหน่งวิถีปราณที่ซ่อนอยู่ในอากาศ

ออร่าคมกริบสิบสายพุ่งตรงมาที่เขา

ถ้าเป็นคิวพี เขาคงใช้ความเร็วหลบการโจมตีของวิถีปราณ

แต่บอร์กไม่ทำแบบนั้น

ชูแร็กเกตขึ้นสูง ในพริบตา กล้ามเนื้อทั่วร่างเกร็งแน่น ภาพติดตาของแร็กเกตสิบภาพปรากฏขึ้นในสนาม

"ความเร็วไม้โคตรเร็ว"

ผู้ชมทั้งสนามตกตะลึง

ทันใดนั้น เสียงปะทะรัวเร็วดังสนั่นต่อเนื่อง

ปัง...! ปัง...! ปัง...! ปัง...!

วิถีปราณทั้งหมดถูกทำลาย เหลือเพียงลูกเทนนิสลูกเดียวที่ถูกตรึงแน่นบนหน้าไม้

จากนั้น ด้วยการเหวี่ยงแขนอันทรงพลัง เขาหวดลูกเทนนิสกลับไป ดิ่งลงสู่มุมแคบอย่างรวดเร็ว

วินาทีนี้ เรียวนันโผล่มาที่หน้าเน็ตอีกครั้ง

ทันทีที่ลูกข้ามตาข่าย มันก็ถูกหวดสวนกลับอย่างรุนแรง ตัวลูกเปล่งแสงสีแดงดำน่าสยดสยอง

ขวานศึกทมิฬ!

ภาพเงาขวานยักษ์วูบผ่าน

แต่สิ่งที่ไม่มีใครคาดคิดคือ

ขณะที่ภาพเงาขวานผ่านลูกเทนนิสไป จู่ๆ เรียวนันก็เปลี่ยนท่าตีเป็นการปาด  แปรงหน้าไม้ผ่านลูกเทนนิสอย่างแผ่วเบา

โปรดติดตามตอนต่อไป ฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน