บทที่ 451 เบอร์เซิร์กเกอร์ ผู้เล่นเถื่อน

บทที่ 451 เบอร์เซิร์กเกอร์ ผู้เล่นเถื่อน

วันรุ่งขึ้น

การแข่งขันรอบแบ่งกลุ่มนัดที่สองเริ่มต้นขึ้น

ในเวลานี้ ด้วยแรงผลักดันจากทีมผู้จัดการ ชัยชนะแบบไร้ที่ติของเรียวนันในนัดแรกถูกโหมประโคมข่าวอย่างหนัก ผนวกกับความสำเร็จก่อนหน้านี้ในทัวร์นาเมนต์และเวิลด์คัพ

ทำให้ชื่อของเรียวนันกลับมาอยู่ในสายตาของผู้ชมทั่วโลกอีกครั้ง

เขาเคยถามผู้จัดการว่าแบบนี้มันเวอร์เกินไปไหม

ผู้จัดการตอบกลับมาว่า “การเล่นเพื่อชื่อเสียงและเงินทอง เรียวนันอาจจะไม่ใช่นักเทนนิสที่ดีในอุดมคติ แต่ถ้าเขาทำผลงานได้ดีแล้วไม่มีใครรู้ นั่นแหละคือความบกพร่องในหน้าที่ของผมในฐานะเอเยนต์”

หลังจากการโปรโมตครั้งนี้

วันนี้ คอร์ต 26 จึงแน่นขนัดไปด้วยผู้คน ทุกคนต่างจ้องมองไปที่สนามด้วยความอยากรู้อยากเห็น

“การแข่งขันรอบแบ่งกลุ่มนัดที่สอง ณ คอร์ต 26 ขอเชิญผู้เล่น ‘เรียวนัน’ และ ‘ไซรัส เลการ์ด’ เตรียมตัว การแข่งขันจะเริ่มในอีก 10 นาที!”

เสียงประกาศดังขึ้น เรียกเสียงปรบมือสนั่นหวั่นไหวทันที

ผู้ชมส่วนใหญ่ที่มาคอร์ต 26 ในวันนี้ ล้วนมาเพื่อดูเรียวนัน

ไซรัส เลการ์ด เป็นนักเทนนิสรุ่นเก๋าจากรัสเซีย และวีรกรรมในอดีตทำให้ชื่อเสียงของเขาไม่ค่อยดีนัก

ดังนั้นความสนใจของผู้ชมจึงพุ่งเป้าไปที่เรียวนันทั้งหมด

“นั่นเรียวนันเหรอ? หล่อเอาเรื่องนี่หว่า นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันคิดว่าคนเอเชียหล่อ”

“จริงด้วย ได้ข่าวว่าเขากำลังจะจบ ม.ต้น แสดงว่าตอนนี้ยังเป็นเด็ก ม.ต้น อยู่น่ะสิ”

“คุณพระช่วย เด็ก ม.ต้น เก่งขนาดนี้เชียว”

“ความเจ๋งของเขาไม่ได้มีแค่นั้นนะ ลือกันว่าตั้งแต่เริ่มทัวร์นาเมนต์ เขาไม่เคยเสียแม้แต่แต้มเดียว และคู่ต่อสู้ส่วนใหญ่ก็แพ้ไปโดยที่แข่งไม่จบแมตช์ด้วยซ้ำ”

“เพื่อนเขาที่ชื่อคิวพีก็เก่งมากเหมือนกัน สถิติยังไร้พ่ายอยู่เลย”

“คนรุ่นใหม่สมัยนี้น่ากลัวจริงๆ”

ท่ามกลางเสียงวิพากษ์วิจารณ์

เรียวนันเดินไปที่กลางคอร์ตพร้อมแร็กเกต โดยยังมีแจ็คเก็ตพาดบ่าอยู่ เขาไม่ได้วอร์มอัพร่างกายแต่อย่างใด

ไซรัส เลการ์ด มีพลังต่อสู้ 17 ดาว

เขาเป็นผู้เล่นสายพละกำลัง และมีพรสวรรค์ที่ค่อนข้างเป็นเอกลักษณ์ ซึ่งอธิบายได้ดีด้วยศัพท์เกมเมอร์ว่า: ‘เบอร์เซิร์กเกอร์’ (Berserker - นักรบคลั่ง)

ในสภาวะโกรธเกรี้ยว พลังต่อสู้ของเขาจะเพิ่มขึ้น และยิ่งโกรธมากเท่าไหร่ พลังก็จะยิ่งเพิ่มมากขึ้นเท่านั้น

อีกด้านหนึ่ง

มองดูท่าทีของเรียวนันในสนาม

ไซรัส เลการ์ด ขมวดคิ้วเล็กน้อย “นั่นน่ะเหรอเจ้าหนูอัจฉริยะ?”

“สงสัยแมตช์นี้ฉันคงแพ้สินะ น่ารำคาญชะมัด”

วินาทีนั้น เรียวนันที่มีประสาทสัมผัสไวกว่าคนทั่วไป ได้ยินเสียงพึมพำของอีกฝ่าย

เขาไม่นึกว่าอีกฝ่ายจะรู้ตัวดีขนาดนี้

ก่อนแข่ง

ผู้จัดการได้ให้ข้อมูลมาปึกหนึ่ง

ระบุว่าคู่ต่อสู้คนนี้มีพฤติกรรมค่อนข้างแย่

ไม่ใช่ว่าชอบด่าทอหรือทำร้ายคู่แข่งด้วยเทนนิส แต่เขามักจะระเบิดอารมณ์และสบถออกมาดื้อๆ

เวลาเสียแต้ม เขาจะเอาไม้เทนนิสฟาดตัวเอง แสดงอาการเหมือนพวกมาโซคิสต์ (ชอบความเจ็บปวด)

พูดง่ายๆ คือเป็นคนประเภทควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้

ซึ่งก็ดูสมกับนิสัยคนรัสเซียดี

พี่หมีรัสเซียเดินมาที่กลางคอร์ต ยื่นมือออกมาแล้วพูดด้วยภาษาอังกฤษกระท่อนกระแท่น “ฉันรู้จักนาย ไอ้หนูจอมพลัง”

“คุณพูดภาษารัสเซียได้นะ ผมพอฟังออกบ้าง”

ได้ยินแบบนั้น

ไซรัส เลการ์ด ทำหน้าประหลาดใจ รู้สึกถูกชะตาขึ้นมาทันที “นายรู้ภาษารัสเซียด้วยเหรอ หายากนะเนี่ย หวังว่าเราจะมีแมตช์ที่สนุกด้วยกันนะ”

ไม่มีการพูดจาหาเรื่องเหมือนที่คาดไว้

ทำให้เรียวนันรู้สึกแปลกใจ แต่ก็ดูออกไม่ยากจากข้อมูลว่า แม้อีกฝ่ายจะอารมณ์ร้อน แต่ก็ไม่ได้พาลใส่คนอื่น

“เริ่มการแข่งขัน! ไซรัส เลการ์ด เสิร์ฟก่อน!”

กรรมการเป่านกหวีดเริ่มเกม

ไซรัส เลการ์ด เหวี่ยงแร็กเกตอย่างดุดัน เกิดเสียงปะทะทึบหนักแน่น ลูกบอลแสงเจิดจ้าพุ่งวาบผ่านคอร์ต

ลูกแห่งแสง!

ไม่ใช่ลูกแห่งแสงธรรมดา แต่มันคือลูกแห่งแสงที่เกิดขึ้นหลังจากใช้ ‘ซูเปอร์สวีตสปอต’ และมาพร้อมกับการเปลี่ยนแปลงรูปร่าง

แวบแรกที่เห็น

มันดูเหมือนลูกกระสุนปืนใหญ่เรืองแสงที่พุ่งกระแทกพื้น ฝุ่นตลบฟุ้งกระจาย

ท่านได้ผสานทักษะ ‘ลูกแห่งแสง: ขีปนาวุธข้ามทวีป’ (เลเวล 17) ซึ่งกำลังวิวัฒนาการ... ท่านฝึกฝนสำเร็จ ‘ซูเปอร์ลูกแห่งแสง: สมรภูมิชั่วนิรันดร์’ (เลเวล 17)!

“เทคนิคเหนือมิติเหรอ? พลังใช้ได้เลย”

‘เนตรมารสองภพ’ จับจ้องลูกกระสุนปืนใหญ่ที่พุ่งตรงมา

เรียวนันมองเห็นจุดอ่อนของลูกบอลในพริบตา ขยับแขนที่ถือแร็กเกต เข้าสกัดลูกทันที

ปัง!

วินาทีที่หน้าไม้สัมผัสลูกเทนนิส แสงสว่างเจิดจ้าพลันแตกกระจาย ลูกกระสุนสลายกลายเป็นอนุภาคแสง

จากนั้น ด้วยแรงส่งจากเรียวนัน ลูกเทนนิสก็พุ่งกลับไปยังฝั่งตรงข้าม

เป็นเพียงการตีโต้ธรรมดา ไม่ได้ใช้เทคนิคใดๆ หรือเปิดใช้งานการสกัด

เขารู้สึกถูกชะตากับพี่หมีรัสเซีย และชอบคนตรงไปตรงมา เลยไม่ต้องทำตัวโหดร้ายเหมือนแมตช์ก่อนๆ

แต่ถึงอย่างนั้น

ไซรัส เลการ์ด ก็ยังตกตะลึง

‘ลูกแห่งแสง: ขีปนาวุธข้ามทวีป’ ของเขา นอกจากจะมีพลังมหาศาลแล้ว เมื่อถูกแร็กเกตสกัดกั้น มันจะปลดปล่อยแรงระเบิดออกมาอีกชั้นหนึ่ง

ทว่า

การตีโต้ของเรียวนันกลับไม่มีจังหวะสะดุด ไม่แม้แต่จะสั่นสะเทือน เขาแค่สะบัดข้อมือเบาๆ ก็ส่งลูกกลับมาได้แล้ว

“ไอ้หมอนี่มันแข็งแกร่งขนาดนั้นเลยเหรอ?”

หัวใจของไซรัส เลการ์ด ดิ่งวูบ

ในบรรดาคู่ต่อสู้ที่เขาเคยเจอมาทั้งหมด แม้แต่ เจโร เฟเดอเรอร์ ในตอนนั้น ก็ไม่มีใครตีโต้กลับได้ง่ายดายและหมดจดขนาดนี้

โดยไม่ใช้เทคนิคอะไรเลย เขาทำลาย ‘ลูกแห่งแสง: ขีปนาวุธข้ามทวีป’ ได้ด้วยพลังล้วนๆ

เผลอเหม่อลอยไปชั่ววูบ

ลูกเทนนิสกระดอนจากมุมคอร์ต พุ่งออกนอกกรอบไปทันที

“เหม่อเหรอ?”

เรียวนันขมวดคิ้วเล็กน้อย

ลูกตีโต้เมื่อกี้ น่าจะอยู่ในขอบเขตที่อีกฝ่ายรับได้นี่นา

แต่ในเกมต่อๆ มา

เรียวนันเริ่มรู้สึกหงุดหงิด

การปะทะกันของทั้งคู่เต็มไปด้วยพลังดุดัน ซึ่งทำให้ผู้ชมตื่นเต้นสุดขีด แต่ไซรัส เลการ์ด กลับไม่มีทีท่าว่าจะโกรธเลย

ดังนั้นพลังต่อสู้ของเขาจึงคงที่อยู่ที่ 17 ดาว ไม่มีการเปลี่ยนแปลง

ความจริงแล้ว จิตวิญญาณการต่อสู้ของไซรัส เลการ์ด แตกสลายไปแล้ว

เพราะเทคนิคทั้งหมดของเขาถูกตีกลับได้อย่างง่ายดาย และเมื่อรู้ว่าตัวเองสู้แรงเรียวนันไม่ได้ เขาจึงไม่มีอารมณ์ร่วมมากนัก

เขาถอดใจไปแล้ว

มือเก๋าอย่างเขาในสนามอาชีพ

รู้ดีว่าในแมตช์ที่ฝีมือห่างชั้นกันขนาดนี้ โดยเฉพาะเมื่อโดนบดขยี้ในสิ่งที่ตัวเองถนัด เป้าหมายหลักของเขาจึงเปลี่ยนเป็นแค่การเซฟตัวเองไม่ให้บาดเจ็บและแข่งให้จบแมตช์ไปตามปกติ

ปัง!

เรียวนันได้แต้ม สกอร์ 1–0!

...

ปัง!

เรียวนันได้แต้ม สกอร์ 2–0!

...

ปัง!

เรียวนันได้แต้ม 4–0!

...

ปัง!

เรียวนันได้แต้ม 6–0!

...

เซตแรก ทั้งคู่เล่นกันเต็มเวลา 10 นาที

พอเริ่มเซตที่สอง

เรียวนันไม่กั๊กอีกต่อไป รีบเปิดใช้งานพื้นฐานห้ามิติ

โดยไม่ต้องใช้เทคนิคใดๆ เขาแค่ใช้ความเร็วและพละกำลังบดขยี้ไซรัส เลการ์ด จนอีกฝ่ายไม่สามารถต้านทานได้ตลอดทั้งเซต

ลูกเทนนิสพุ่งผ่านหน้าเขาไปครั้งแล้วครั้งเล่า

ไซรัส เลการ์ด นอกจากตอนเสิร์ฟแล้ว เวลาที่เหลือเขาแทบไม่ได้สัมผัสลูกเลย

ในสองเกมสุดท้าย เพื่อเร่งจบแมตช์ เรียวนันใช้ ‘ซูเปอร์สปีดซีรีส์’ ของคิริกายะ เพื่อเพิ่มความเร็วลูกเข้าไปอีก

สกอร์จบลงที่ 6–0

ด้วยสกอร์รวม 2–0 เขาชนะแมตช์ไปอย่างง่ายดาย

ไซรัส เลการ์ด มองดูคอร์ตฝั่งตัวเองที่เต็มไปด้วยรอยไหม้จากลูกความเร็วสูง แล้วอดกลืนน้ำลายไม่ได้

“คนรุ่นใหม่สมัยนี้น่ากลัวจริงๆ...”

โปรดติดตามตอนต่อไป ฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน