บทที่ 8 ไหสุ่มสุดเครซี่

บทที่ 8 ไหสุ่มสุดเครซี่

อยากลองดูไหมล่ะ??

คำพูดของสวีเทียนหลินราวกับเสียงกระซิบอันยั่วยวนของปีศาจซัคคิวบัสจากขุมนรก ดังก้องกังวานขึ้นในส่วนที่เปราะบางที่สุดในจิตใจของทุกคน

ทำไมจะไม่ลองล่ะ?

ทำไมฉันถึงจะเป็นคนโชคดีคนนั้นไม่ได้?

เผื่อฟลุคล่ะ?

แม้แต่ฉินซวี่เองก็ยังจ้องเขม็งไปที่ไหทั้ง 9 ใบที่เรียงรายอยู่บนแผงลอย ลมหายใจของทุกคนเริ่มหนักหน่วงขึ้น

ไม่สนหรอกว่าไหพวกนี้จะดูซอมซ่อแค่ไหน หรือเรื่องนี้จะฟังดูเพ้อเจ้อเพียงใด

แต่หลัวอวี่โหรวที่ยืนทำหน้างงๆ ถือน้ำทิพย์ชำระไขกระดูกอยู่ตรงหน้านี้ คือหลักฐานที่มีอยู่จริง!

"อาจารย์ฉิน ผมไม่เกรงใจแล้วนะครับ..."

อาจารย์วัยกลางคนคนหนึ่งที่ยืนเงียบอยู่ด้านหลังฉินซวี่มาตลอดเป็นฝ่ายเอ่ยปากขึ้นก่อน

เขาชื่อ หวงหยาง มีพลังระดับเหินเวหาขั้นสาม ถึงจะไม่ใช่ระดับท็อปฟอร์ม แต่ในมหาวิทยาลัยนักสู้อันดับหนึ่งแห่งเมืองชางอวิ๋น เขาก็ถือว่าอยู่ในระดับที่สามารถนำทีมบุกเบิกเขตรอบนอกของสมรภูมิทั่วทุกมิติได้ด้วยตัวคนเดียว

ในตอนนี้ สิ่งที่เขามองเห็นไม่ใช่ไหสีดำทะมึนอีกต่อไป แต่เป็นก้อนอิฐเบิกทางที่ทอดนำไปสู่เส้นทางแห่งยอดฝีมือ

"อึก"

เขากลืนน้ำลายลงคอโดยไม่รู้ตัว

คำพูดที่ฉินซวี่เพิ่งบอกไปเมื่อครู่ ยังคงดังก้องอยู่ในหูของเขา

น้ำทิพย์ชำระไขกระดูก

สมบัติล้ำค่าจากสวรรค์ระดับ S

การันตีการขึ้นเป็นยอดฝีมือระดับหลอมวิถี ระดับเจ้าเมือง

ย้อนกลับมาดูชีวิตกว่าครึ่งค่อนคนของตัวเอง

อายุ 30 บรรลุระดับเหินเวหา อายุ 35 เลื่อนเป็นเหินเวหาขั้นสอง อายุ 42 เลื่อนเป็นเหินเวหาขั้นสาม

ด้วยข้อจำกัดทางพรสวรรค์ การจะก้าวไปข้างหน้าแต่ละก้าวนั้นยากลำบากราวกับดิ้นรนอยู่ในบ่อโคลน ต้องทุ่มเทความพยายามอย่างสุดกำลัง

คอขวดของแต่ละขั้นย่อย เหมือนถูกเชื่อมปิดตายไว้แน่นหนา ไม่ว่าจะพยายามงัดแงะแค่ไหนก็ไม่ยอมเปิด

เขารู้ดีว่า ถ้าไม่มีวาสนาหรือปาฏิหาริย์เกิดขึ้น ชีวิตนี้ของเขาก็คงหยุดอยู่แค่ระดับเหินเวหานี้แล้ว

โอกาสทองอยู่ตรงหน้า จะปล่อยให้หลุดมือไปได้ยังไง??!

"ผู้อาวุโสเถ้าแก่ ผมขอสุ่มสองใบครับ!"

หวงหยางก้าวออกไปข้างหน้าอย่างมุ่งมั่น หลังจากตัดสินใจเด็ดขาด

"ไม่มีปัญหาครับ 20,000 เครดิต โอนเงินได้เลยครับ"

สวีเทียนหลินส่งยิ้มหวานให้หวงหยาง ในใจร้องตะโกนว่า "เสร็จโจร!"

กล่องแพนโดร่าถูกเปิดออกแล้ว ลำดับต่อไป ก็คือเวลาแห่งการเก็บเกี่ยวของเขา

[โอนเงินสำเร็จ!]

หวงหยางมองดูเงินเก็บทั้งชีวิตที่ปลิวหายไปในพริบตา ใบหน้าของเขาซีดเผือดลงอย่างเห็นได้ชัด แต่เมื่อคิดว่าตัวเองอาจจะสุ่มได้สมบัติล้ำค่าที่สามารถพลิกชะตาชีวิตอย่างน้ำทิพย์ชำระไขกระดูกได้ ใบหน้าของเขาก็กลับมาแดงก่ำด้วยความตื่นเต้นอีกครั้ง

ต้องได้สิ! หวงหยางกำหมัดแน่นในใจ

สวีเทียนหลินลอบสังเกตการเปลี่ยนแปลงทางอารมณ์ของหวงหยางอย่างเงียบๆ รอยยิ้มบนใบหน้าของเขากว้างขึ้นกว่าเดิม

เยี่ยมมาก

นี่แหละคือผลลัพธ์ที่เขาต้องการ

"เชิญเลือกไหได้เลยครับ"

น้ำเสียงของสวีเทียนหลินอ่อนโยน ฟังดูราวกับคุณปู่ใจดีที่ขายลูกอมปั้นน้ำตาลหน้าโรงเรียนประถมไม่มีผิด

หวงหยางสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ไปยืนอยู่หน้าแผงลอย จ้องมองไหทั้ง 9 ใบที่วางเรียงรายอยู่อย่างเป็นระเบียบ เขายื่นมือออกไปค้างอยู่เหนือโต๊ะหลายวินาที ก่อนจะตัดสินใจเลือกใบที่อยู่ริมสุด

"เอาใบนี้แหละ"

"วางไว้บนมือแล้วท่องคำว่า 'เปิด' เบาๆ ครับ"

"ได้..."

หวงหยางหลับตาลง พึมพำกับตัวเองเบาๆ "น้ำทิพย์ชำระไขกระดูก, น้ำทิพย์ชำระไขกระดูก, น้ำทิพย์ชำระไขกระดูก..."

"เปิด!"

วินาทีต่อมา

"เพล้ง——" เสียงไหแตกกระจาย

สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่มือของหวงหยางในพริบตาเดียว

ไม่มีแสงสีทองสาดส่องพุ่งทะยานขึ้นฟ้า

คราวนี้เป็นเพียงแสงสีฟ้าเข้มทึบที่ค่อยๆ ลอยเอื่อยๆ ออกมาจากปากไห

แสงสีฟ้ารวมตัวกันกลางอากาศ และควบแน่นอย่างรวดเร็ว

คัมภีร์เล่มหนาหน้าตาโบราณค่อยๆ ลอยเด่นอยู่ท่ามกลางแสงสีฟ้า

ตัวอักษรขนาดใหญ่บนหน้าปกถูกเขียนไว้อย่างทรงพลังราวกับมังกรผงาด

《เคล็ดวิชากายาวชิระไร้พ่าย》

"นี่มันคืออะไรกันเนี่ย??"

หวงหยางมองคัมภีร์โบราณตรงหน้าอย่างงุนงง ยังตั้งสติไม่ทัน

"แสงสีฟ้า ไอเทมระดับ B ถือว่าโชคดีไม่เบานะครับเนี่ย"

สวีเทียนหลินพูดด้วยรอยยิ้ม

ตามคำอธิบายของร้านไหสุ่มไอเทมจากทั่วทุกมิติ ไอเทมที่สุ่มได้จะแบ่งออกเป็น:

แสงเจ็ดสีระดับ SSS, แสงสีม่วงแดงระดับ SS, แสงสีทองระดับ S, แสงสีม่วงระดับ A, แสงสีฟ้าระดับ B, แสงสีเขียวระดับ C และแสงสีขาวระดับ D ลงไป

นี่มันคัมภีร์วิทยายุทธ์จากนิยายกำลังภายในเรื่อง 《ศึกเทพพยากรณ์ชี้ชะตาใต้หล้า》 นี่นา ดูเหมือนระบบจะปรับแต่งอะไรนิดหน่อยเพื่อให้เข้ากับโลกวิถียุทธ์ระดับสูงสินะ...

สวีเทียนหลินคิดในใจ

ในฐานะเถ้าแก่ร้าน เขาสามารถดูข้อมูลโดยละเอียดของไอเทมได้โดยตรง

"เถ้าแก่ ของสิ่งนี้มีประโยชน์ยังไงบ้างครับ??"

น้ำเสียงของหวงหยางสั่นเครือ เขามองสวีเทียนหลินอย่างคาดหวัง กลัวเหลือเกินว่าจะได้ยินคำว่า "ไม่มีราคา" หลุดออกมาจากปากของเขา

"นี่คือวิชายุทธ์ระดับ B ครับ สามารถใช้หล่อหลอมร่างกาย หากฝึกฝนจนสำเร็จขั้นสุดยอด สามารถใช้ร่างกายเนื้อต้านทานการโจมตีเต็มกำลังของยอดฝีมือระดับเก้าชั้นฟ้าขั้นสูงได้โดยไม่ได้รับบาดเจ็บเลย"

"ซี๊ดดด..."

สิ้นคำพูดของสวีเทียนหลิน เสียงสูดปากด้วยความตกตะลึงก็ดังระงมไปทั่วบริเวณ

"ร่างกายเนื้อระดับเหินเวหา สามารถต้านทานการโจมตีเต็มกำลังจากระดับเก้าชั้นฟ้าขั้นสูง โดยไม่ได้รับบาดเจ็บงั้นเหรอ??"

"ทำไมคำพวกนี้แยกกันฉันถึงเข้าใจ แต่พอมารวมกันฉันถึงฟังไม่รู้เรื่องล่ะเนี่ย??"

"ร่างกายมันต้องแข็งแกร่งขนาดไหน ถึงจะต้านทานระดับเก้าชั้นฟ้าได้?? นี่มันยังใช่คนอยู่หรือเปล่าเนี่ย??"

"ผมมีคำถามครับ คือมันแข็งแกร่งทุกส่วนเลยใช่ไหมครับ??"

"ซี๊ดดด..."

โจวจื้อเฉียงที่ยืนอยู่ข้างหลังฉินซวี่อุทานออกมา ในใจแอบรู้สึกเสียดายที่เมื่อกี้มัวแต่ลังเล เลยโดนหวงหยางตัดหน้าไปก่อน??

วิชายุทธ์นี้—— มันสารพัดประโยชน์ชัดๆ!!

ฉินซวี่เองก็ตกตะลึงไม่แพ้กัน

ในฐานะยอดฝีมือระดับเก้าชั้นฟ้า เขาย่อมรู้ซึ้งถึงความน่ากลัวของระดับเก้าชั้นฟ้าดีกว่าใคร

ตั้งแต่ระดับเหินเวหาเป็นต้นไป ช่องว่างระหว่างแต่ละขั้นย่อยนั้นเห็นได้ชัดเจนมาก การต่อสู้ข้ามระดับไม่ใช่ว่าจะไม่มี แต่...

นั่นมันต้องเป็นอัจฉริยะเหนืออัจฉริยะ บวกกับโชคชะตาและวาสนาอันยิ่งใหญ่ถึงจะทำได้!

ไม่ใช่ทุกคนที่จะเหมือนเซียวเหยียน ที่เปิดมาก็มีเคล็ดวิชาเฟินเจวี๋ย การสู้ข้ามระดับเลยเป็นเรื่องปกติเหมือนกินข้าว

แต่วิชายุทธ์นี้สามารถต่อสู้ข้ามระดับใหญ่ได้โดยไม่ได้รับบาดเจ็บเนี่ยนะ??

นี่มันไม่ใช่วิชายุทธ์ระดับ B ธรรมดาๆ แล้ว อย่างน้อยฉินซวี่ก็ไม่เคยได้ยินว่ามีวิชายุทธ์ระดับ B วิชาไหนที่ทรงพลังขนาดนี้มาก่อน!

นี่มันแทบจะเทียบชั้นวิชายุทธ์ระดับ A ได้เลย!

"เยี่ยมมาก เยี่ยมมาก!! ไม่ขาดทุนแล้ว!"

หวงหยางมองคัมภีร์โบราณตรงหน้าด้วยความตื่นเต้นสุดขีด ก่อนจะรีบคว้ามันมาไว้ในมือ

เงิน 10,000 เครดิตที่จ่ายไป ถือว่าคุ้มค่าสุดๆ!

แม้ว่าเมื่อเทียบกับน้ำทิพย์ชำระไขกระดูกแล้ว ของสิ่งนี้อาจจะด้อยกว่าบ้าง

แต่ถ้าเอาไปประมูลข้างนอก นี่ก็เป็นวิชายุทธ์ระดับสูงที่สามารถทำให้ขุมกำลังต่างๆ แย่งชิงกันจนหัวร้างข้างแตกได้เลย!

"คุ้มแล้ว"

"งานนี้ คุ้มสุดๆ"

เขากำวิชายุทธ์ในมือแน่น สีหน้าเต็มไปด้วยความปีติยินดี แทบจะอยากนั่งสมาธิฝึกวิชามันซะตรงนั้นเลย

ในขณะที่อารมณ์ของเขายังไม่ทันสงบลง สวีเทียนหลินก็พูดขึ้นมาลอยๆ:

"ยังเหลืออีกใบนะครับ"

หวงหยางชะงักไป

จริงด้วย

ยังเหลืออีกใบ!

ยังมีโอกาสอยู่!

แค่คัมภีร์กายาวชิระไม่เสื่อมสลายเล่มเดียวก็คืนทุนแล้ว หลังจากนี้ไม่ว่าจะเปิดได้อะไรก็ถือว่ากำไรล้วนๆ!

คราวนี้เขาไม่ลังเลอีกต่อไป คว้าไหใบที่อยู่ทางขวามือมาทันที

"เปิด!"

"เพล้ง!"

ไหใบที่สองแตกกระจาย

ครั้งนี้ ไม่มีแสงสว่างพุ่งทะยานขึ้นฟ้า

แต่กลับมีแสงสีขาววาบขึ้น ตามมาด้วยเสียง "ฟุ่บ" ถุงกระดาษที่ห่อหุ้มยาเม็ดกลมๆ เอาไว้ร่วงหล่นลงบนโต๊ะ

หีบห่อดูธรรมดาๆ มินิมอลสุดๆ บนถุงมีตัวหนังสือที่เขียนด้วยลายมือโย้เย้ๆ อยู่สองสามตัว

【ยาเสบียงศึก】

"???"

ทุกคนทำหน้างงเป็นไก่ตาแตกพร้อมกัน

"ยาเสบียงศึกจากโลกนารูโตะ"

สวีเทียนหลินหลุดขำ ของชิ้นนี้พี่แกคุ้นเคยดี!

แค่ไม่คิดว่าระบบจะยัดของจากโลกมังงะเข้าไปในไหด้วย

ไหสุ่มไอเทมจากทั่วทุกมิติ... มันรวมของจากทุกมิติจริงๆ ด้วยแฮะ!

"นี่คือยาเสบียงศึกครับ หรือจะเข้าใจว่าเป็นโอสถชนิดหนึ่งก็ได้"

"กินปุ๊บ พลังหยวนที่สูญเสียไปจะฟื้นฟูกลับมาเต็มเปี่ยมทันที แถมไม่มีผลข้างเคียงใดๆ ทั้งสิ้น"

"ในทางทฤษฎีแล้ว ขอแค่กินให้ทัน ระดับเหินเวหาก็กลายเป็นเครื่องจักรนิรันดร์ได้เลยครับ"

สวีเทียนหลินอธิบายอย่างเป็นธรรมชาติ

แต่ทุกคนรวมถึงฉินซวี่ต่างก็จับใจความสำคัญในคำพูดของสวีเทียนหลินได้อย่างรวดเร็ว

ฟื้นฟูพลังหยวนได้ในพริบตา!

แถมไม่มีผลข้างเคียง!

ทุกคนในที่นี้ นอกจากฉินซวี่ที่ยังมีตำแหน่งเป็นหัวหน้าฝ่ายปกครองของมหาวิทยาลัยแล้ว อีกสามคนที่เหลือแทบจะใช้ชีวิตอยู่ในสมรภูมิทั่วทุกมิติเป็นหลัก

ยาที่สามารถฟื้นฟูพลังหยวนได้ในพริบตา มันมีความหมายว่ายังไง พวกเขาย่อมรู้ดีกว่าใคร!

แม้ว่าเมื่อดูจากแสงของไห ยาเสบียงศึกนี้อาจจะดูด้อยกว่าวิชายุทธ์ระดับ B ก่อนหน้านี้ แต่พวกเขารู้ดีว่า ในช่วงเวลาคับขัน ยาเสบียงศึกนี่แหละคือของช่วยชีวิต!

แถมยังมีตั้ง 20 เม็ด!

ตอนนี้ แม้แต่คนที่มีจิตใจหนักแน่นที่สุดอย่างฉินซวี่ ยังรู้สึกอยากจะพุ่งเข้าไปเปิดไหให้มันรู้แล้วรู้รอดไปเลย

ไหสุ่มไอเทมจากทั่วทุกมิตินี่ มันคุ้มเกินคุ้มจริงๆ!

แต่เขาก็ต้องฝืนข่มความรู้สึกอยากรู้อยากลองนั้นไว้ เขาหันไปมองสวีเทียนหลินที่ยืนยิ้มแป้นอยู่ด้านข้าง ในใจก็เกิดความสงสัยขึ้นมาตงิดๆ

เขา... ไม่กลัวขาดทุนเลยเหรอ?

ที่ทำแบบนี้ จุดประสงค์คืออะไรกันแน่??