บทที่ 5 ทิ้งเวทมนตร์ หันหน้าเข้าหาวิถีกระบี่!

หลินจี้เฉินไม่ได้รีบร้อนเลือกสายอาชีพ แต่เขาเปิดดูสเตตัสของตัวเองก่อนเป็นอันดับแรก

【ผู้เล่น: หลินจี้เฉิน】

【พรสวรรค์แต่กำเนิด: ฝืนลิขิตฟ้าพลิกชะตา】

【สำนัก: ไม่มี】

【อาชีพ: ไม่มี】

【ชื่อเสียง: 0】

【ตบะ: 0】

【ระดับพลัง: มนุษย์ปุถุชน】

【รากกระดูกแต่กำเนิด: 100 (เต็ม)】

【ปราณวิญญาณแต่กำเนิด: 100 (เต็ม)】

【ความเข้าใจแต่กำเนิด: 100 (เต็ม)】

【เสน่ห์แต่กำเนิด: รูปลักษณ์เหนือเซียน (เต็ม)】

【วาสนาแต่กำเนิด: โชคลาภมหาศาล (เต็ม)】

รากกระดูก เป็นตัวกำหนดขีดจำกัดสูงสุดของสายอุปกรณ์และสายกายา ส่วนปราณวิญญาณ เป็นตัวกำหนดขีดจำกัดสูงสุดของสายเวทและสายแพทย์

ความเข้าใจ คือกุญแจสำคัญในการเรียนรู้ทักษะที่ทรงพลังและหายาก ทักษะเทพๆ หลายอย่างล้วนมีความต้องการค่าความเข้าใจขั้นต่ำ แถมถ้าค่าความเข้าใจสูง ก็จะสามารถเรียนรู้วิชาต่างๆ ได้ง่ายขึ้นด้วย

เสน่ห์และวาสนาก็มีความสำคัญมากเช่นกัน

เสน่ห์จะส่งผลต่อค่าความประทับใจที่ NPC มีต่อคุณ

ผู้เล่นที่มีเสน่ห์สูง จะรับเควสต์และหาคนเกาะขาได้ง่ายมากๆ

ดีไม่ดีอาจจะเจอเรื่องดีๆ อย่าง NPC เพศตรงข้ามมาขอจับคู่บำเพ็ญคู่ด้วยซ้ำ

ส่วนวาสนาก็คงไม่ต้องอธิบายให้มากความ

หลังจากดูค่าสเตตัสของตัวเองจบ ในใจของหลินจี้เฉินก็เต็มเปี่ยมไปด้วยความฮึกเหิม

เปิดเกมมาสเตตัสเทพขนาดนี้ ถามหน่อยว่าจะมีใครสู้ได้อีก!

เขาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ

เพื่อสงบจิตใจที่กำลังตื่นเต้น หลินจี้เฉินเริ่มใช้ความคิดอย่างจริงจังเกี่ยวกับเส้นทางสายอาชีพของตัวเอง

ค่าสเตตัสทั้งสองสายของหลินจี้เฉินล้วนเต็มเปี่ยม เขาจึงไม่ต้องกังวลอะไรเลย อยากจะเล่นอาชีพไหนก็เล่นได้ทั้งนั้น

ในชาติก่อน หลินจี้เฉินเป็นผู้เล่นสายเวท เขาเชี่ยวชาญเทคนิคและสกิลต่างๆ ของสายเวทเป็นอย่างดี เรียกได้ว่ารู้ลึกรู้จริงจนแทบจะหลับตาใช้ได้เลย

ตามหลักการแล้ว การกลับไปเลือกเล่นสายเวทเหมือนเดิมย่อมเป็นตัวเลือกที่เหมาะสมที่สุด และเล่นได้ลื่นไหลที่สุด

เพราะยังไงมันก็เป็นเส้นทางเดิมที่เคยเดินมาแล้ว ย่อมไม่มีความกดดันอะไร

หลินจี้เฉินสามารถพูดด้วยความมั่นใจได้เลยว่า หากเขาเลือกเล่นสายเวทต่อไป ในสายอาชีพนี้จะไม่มีใครเป็นคู่ต่อสู้ของเขาได้อย่างแน่นอน

เขาสามารถก้าวขึ้นเป็นผู้บำเพ็ญวิถีเวทอันดับหนึ่งของโลกได้อย่างง่ายดาย!

แต่เป็นเพราะว่าเขาเชี่ยวชาญสายเวทมากเกินไปนี่แหละ หลินจี้เฉินถึงได้รู้ซึ้งถึงจุดอ่อนของสายเวทเป็นอย่างดี

ถึงแม้ว่าสายเวทในช่วงท้ายเกมจะมีพลังโจมตีรุนแรงมหาศาล สกิลหมู่กวาดเรียบ ทำสงครามกิลด์วอร์ไร้เทียมทานก็ตาม

แค่โยนเวทมนตร์ต้องห้ามเข้าไปกลางวงศัตรู

พลังทำลายนั่นน่ะสะใจสุดๆ ไปเลย

ทว่าสายเวทนั้นฝึกฝนยากเกินไป และกินทรัพยากรมหาศาลมาก

แถมพลังโจมตีเดี่ยวก็ไม่ค่อยแรง พลังป้องกันก็น้อยนิด

ตัวบางเป็นกระดาษ โดนสอยร่วงได้ง่ายๆ แถมยังมีสายอาชีพที่แพ้ทางอยู่อีกเพียบ

เรื่องพวกนี้คือสิ่งที่มหาเวทระดับท็อปอย่างหลินจี้เฉินตกผลึกมาได้จากการใช้เวลาและประสบการณ์มาหลายปี

ที่สำคัญที่สุดก็คือ เวลา PK สายเวทจะเสียเปรียบมาก เมื่อไหร่ที่โดนประชิดตัวได้ก็จะหมดฤทธิ์ทันที พลาดท่าแค่นิดเดียวก็ตายอนาถได้ง่ายๆ

และยังมีเหตุผลที่สำคัญที่สุดอีกข้อหนึ่งก็คือ หลินจี้เฉิน ไม่ชอบสายเวท

ที่เขาเลือกเล่นสายเวทแต่แรก ก็เป็นเพราะกัวเจี๋ยบอกว่าเธอชอบสายเวท เขาถึงได้เลือกเล่นสายเวท

ความจริงแล้วเขาหลงใหลในสายอาชีพที่ใช้อาวุธมาโดยตลอด ความเท่และอิสระเสรีของผู้เล่นสายอาวุธคือสิ่งที่เขาใฝ่ฝันหามาเสมอ

ยกตัวอย่างเช่น สายกระบี่ สามารถใช้กระบี่ควบคุมปราณ ปราณกระบี่พุ่งทะยานเสียดฟ้า เป็นเจ้าแห่งศัตราวุธทั้งมวล ท่องยุทธภพได้อย่างอิสระเสรี

สายดาบ สามารถใช้ดาบเทพสะท้านโลกา กวัดแกว่งฟาดฟันด้วยพลังอำนาจ ดั้งเดิมไร้ความหวาดกลัว ย่อมไร้พ่าย

สายทวน สามารถแทงทะลวงประกายเย็นเยียบ ทวนพุ่งราวมังกรดุดันทรงพลัง สั่งการได้ดั่งใจนึก

และอื่นๆ อีกมากมาย

ไม่เหมือนกับสายเวท ที่ไม่ว่าจะเป็นสายเวทแบบไหน ก็ทำได้แค่วิ่งหลบอยู่รอบนอกแล้วคอยสาดสกิลใส่

สายอาวุธ ในเกม 'ปาฮวง' ได้รับการยอมรับว่าเป็นอาชีพที่ได้รับความนิยมสูงสุด มีผู้เล่นเยอะที่สุด และเป็นอาชีพที่ต้องใช้ทักษะการควบคุมและความท้าทายมากที่สุด

หลังจากชั่งน้ำหนักข้อดีข้อเสียอย่างถี่ถ้วนแล้ว ในที่สุดหลินจี้เฉินก็ตัดสินใจอย่างเด็ดเดี่ยว ละทิ้งเส้นทางสายเวทเดิมที่เขาเคยเดิน

คิดไปคิดมา ทิ้งสายเวทไปก็ดีเหมือนกัน

ในเมื่อได้เกิดใหม่แล้ว ก็เริ่มต้นใหม่ทั้งหมดไปเลยสิ!

อาชีพใหม่ก็คือความท้าทายใหม่

มิฉะนั้น ถ้าทุกอย่างดำเนินไปตามสเต็ปเดิมๆ มันก็คงน่าเบื่อแย่

แถมหลินจี้เฉินยังเชื่อมั่นในพรสวรรค์การเล่นเกมของตัวเอง ไม่ว่าจะเป็นอาชีพไหน พอตกอยู่ในมือเขา เขาก็สามารถทำให้มันเจิดจรัสได้ทั้งนั้น

ค่ารากกระดูกของหลินจี้เฉินก็เต็มหลอด ดังนั้นการเล่นสายอาวุธจึงเหมาะสมอย่างยิ่ง

หลินจี้เฉินไม่ลังเลอีกต่อไป เขาเอื้อมมือไปจิ้มที่แผนที่ ทวีปมู่เซียน!

เขาเลือก อาชีพที่ได้รับความนิยมที่สุดในบรรดาสายอาวุธ นั่นก็คือ สายกระบี่!

สายกระบี่ คืออาชีพที่มีพลังโจมตีเดี่ยวรุนแรงที่สุด

ไม่ว่าจะเป็นการดวลเดี่ยวระหว่างผู้เล่น หรือการฉายเดี่ยวตีบอส ก็ล้วนเป็นตัวเลือกที่เหมาะสมที่สุด

การที่เขาจะเป็นที่หนึ่งของโลก ย่อมหมายความว่าในอนาคตจะต้องมีการต่อสู้แย่งชิง การลอบกัด การลอบสังหาร หรือการลอบโจมตีเกิดขึ้นนับครั้งไม่ถ้วนแน่นอน

สายเวทน่ะกลัวลูกไม้สกปรกพวกนี้จะตายชัก

แต่สายกระบี่ ไม่เคยกลัวเรื่องพวกนี้เลย

และยังมีอีกเหตุผลหนึ่ง เมื่อก่อนหลินจี้เฉินก็เลือกเกิดที่ทวีปมู่เซียน

เพราะตอนนั้นเขาไม่รู้เรื่องวาสนาลับของทั้งสี่ทวีป หลินจี้เฉินที่เป็นสายเวทจึงมาตั้งรกรากอยู่ที่ทวีปมู่เซียน

สำหรับเรื่องราวทุกอย่างในทวีปมู่เซียน หลินจี้เฉินคุ้นเคยกับมันแบบทะลุปรุโปร่งเลยล่ะ

ดังนั้นนี่จึงเป็นสาเหตุที่ทำให้หลินจี้เฉินยอมละทิ้งวิถีเวท เพื่อหันหน้าเข้าสู่วิถีกระบี่

ทันทีที่มือสัมผัสโดนทวีปมู่เซียน ร่างของหลินจี้เฉินก็กลายเป็นลำแสงสายหนึ่ง หายวับไปจากตำหนักบนสรวงสวรรค์แห่งนี้

พริบตาต่อมา เขาก็มาปรากฏตัวที่หมู่บ้านเล็กๆ ที่มีทิวทัศน์สวยงามแห่งหนึ่ง

เขาสวมชุดผ้าหยาบๆ สองมือว่างเปล่า ไม่มีสมบัติของมีค่าอะไรติดตัวเลย

นี่คือสภาพของผู้เล่นใหม่ทุกคน

หลินจี้เฉินมองไปรอบๆ หมู่บ้านเล็กๆ ที่สวยงามแห่งนี้ ถูกล้อมรอบไปด้วยกองทัพผู้เล่นใหม่ที่แห่กันเข้ามาเรื่อยๆ

"เชดเข้! ลูกพี่ เกมนี้โคตรสมจริงเลยว่ะ รู้สึกเหมือนทะลุมิติมาเลย"

"เห็นทิวทัศน์งดงามดั่งภาพวาด นึกอยากแต่งกลอนมอบให้ฟ้าดิน เสียดายตัวข้ามันไร้การศึกษา เลยทำได้แค่อุทานว่า เชี่ยยย ภูเขาโคตรใหญ่!"

"ผู้เล่นใหม่ขอคนแบกหน่อยค้าบ เกมนี้มันเล่นยังไงอ่ะ ไม่รู้อะไรเลย"

"กิลด์ฉลามคลั่งเปิดรับสมัครสมาชิกแล้ว! ใครจะสมัครรีบเลย!"

"มีสาวๆ คนไหนอยากคบหาเป็นคู่รักในเกมมั้ย? ผมชื่อ ไอ้หนุ่มเย็นชาผู้ฝังรัก!"

...

บรรยากาศรอบด้านเต็มไปด้วยเสียงอึกทึกครึกโครม

ที่หน้าหมู่บ้านมีชายชราคนหนึ่งยืนอยู่

ใครที่เคยเล่นเกมออนไลน์มาบ้าง ก็ย่อมรู้ดีว่านี่คือ NPC ที่มีเควสต์ให้รับอย่างแน่นอน

ผู้เล่นกลุ่มใหญ่จึงกรูกันเข้าไปเบียดเสียดแย่งกันรับเควสต์จากหัวหน้าหมู่บ้าน

หลินจี้เฉินมองดูภาพเหตุการณ์ที่คนแน่นขนัดราวกับสถานีรถไฟช่วงเทศกาลตรุษจีน แล้วก็ไม่ได้คิดจะไหลตามน้ำไปแต่อย่างใด

เขาเดินอ้อมหัวหน้าหมู่บ้าน แล้วมุ่งหน้าเข้าไปในหมู่บ้านแทน

ในหมู่บ้านก็มีคนเยอะเหมือนกัน ดูท่าทางจะคิดเหมือนหลินจี้เฉิน ที่เห็นว่าหน้าหมู่บ้านคนเยอะเกินไป ก็เลยเข้ามาเสี่ยงโชคข้างในหมู่บ้านแทน

มีแต่คนวิ่งวุ่นหา NPC เพื่อคุยหาเควสต์กันทั้งนั้น

ไม่ว่าจะเป็นผู้หญิง ผู้ชาย คนแก่ หรือเด็กในหมู่บ้าน ล้วนถูกผู้เล่นพวกนี้ดักหน้าดักหลังตื๊อขอเควสต์กันถ้วนหน้า

การปรากฏตัวของหลินจี้เฉิน ทำให้ฝูงชนผู้เล่นเกิดอาการแตกตื่นเล็กน้อย

เมื่อกี้ที่หน้าหมู่บ้านคนเยอะเกินไปเลยไม่มีใครสังเกตเห็นเขา แต่พอเข้าหมู่บ้านมา หลินจี้เฉินก็กลายเป็นจุดสนใจในทันที

"ว้าว! ฉันเห็นพี่ชายสุดหล่อคนนึงด้วยแหละ!"

"พี่ชาย มาปาร์ตี้ด้วยกันไหมคะ?"

"สุดหล่อ มีแฟนหรือยังจ๊ะ? เจ๊เห็นหน้าน้องแล้วเจ๊ปิ๊งเลย"

"ฉันว่าเขาหล่อกว่าไอดอลของฉันอีกนะ ทุกคนว่าไหม?"

"นี่คงไม่ใช่ดาราที่เพิ่งเดบิวต์หรอกนะ? ไม่ได้การละ ฉันต้องไปเสิร์ชหาประวัติหน่อยแล้ว"

บรรดาผู้เล่นหญิงหลายคนพากันซุบซิบนินทาเจื้อยแจ้ว สายตาที่จ้องมองหลินจี้เฉินแทบจะถอนออกไม่ได้เลย

ส่วนผู้เล่นชายก็พากันอิจฉาตาร้อนผ่าว

"เชี่ย ไอ้หมอนี่มันหล่อกว่าทาเคชิ คาเนชิโร่แห่งเปิ้งปู้ อย่างข้าอีกเหรอเนี่ย?"

"เผิงอวี๋เยี่ยนแห่งเฉาเสี้ยน อย่างผมขอค้านเป็นคนแรก"

"อู๋เยี่ยนจู่แห่งหนานชาง มารายงานตัวแล้วครับ!"

"ถามเซียะถิงฟงแห่งอี้อู อย่างผมหรือยัง?"

....

การปรากฏตัวของหลินจี้เฉิน ทำให้หมู่บ้านที่แต่เดิมก็เสียงดังเอะอะอยู่แล้ว ยิ่งครึกครื้นหนักเข้าไปอีก

ที่น่าตกใจกว่านั้นก็คือ ไม่ใช่แค่ผู้เล่นเท่านั้นที่มีปฏิกิริยากับการปรากฏตัวของหลินจี้เฉินขนาดนี้

แม้แต่บรรดา NPC หญิงในหมู่บ้านก็เริ่มหันมามองหลินจี้เฉินกันเป็นตาเดียว

หญิงม่ายเจ้าของร้านตัดเสื้อที่รูปร่างอรชรอ้อนแอ้น ทั้งๆ ที่กำลังแจกเควสต์ให้ผู้เล่นคนอื่นอยู่แท้ๆ

แต่พอเห็นหลินจี้เฉิน เธอก็ทำท่าราวกับเห็นชายคนรัก

ไม่แจกมันแล้วเควสต์น่ะ แถมยังไล่ผู้เล่นที่ต่อคิวรอรับเควสต์ให้หลีกทางไปอีก

จากนั้นก็บิดเอวคอดกิ่ว เดินกรีดกรายด้วยท่วงท่าเย้ายวน ตรงเข้ามาหาหลินจี้เฉิน

หญิงม่ายเอ่ยปากทักทายก่อนว่า

"สวัสดีจ้ะน้องชาย พี่สาวชื่อชุ่ยเหนียง เป็นเถ้าแก่เนี้ยร้านตัดเสื้อประจำหมู่บ้านนี้จ้ะ น้องอยากรับเควสต์ไหมจ๊ะ? เดี๋ยวพี่สาวจัดให้เป็นพิเศษเลยนะจ๊ะ~"

พูดจบเธอก็เสริมต่ออีกว่า:

"ถ้าน้องรู้สึกว่าเควสต์มันยากไป พี่สาวไปช่วยน้องทำด้วยก็ได้นะจ๊ะ~ สามีของพี่สาวตายไปตั้งแต่ห้าปีก่อนแล้ว พี่สาวโสดมาตลอดเลยนะจ๊ะ~"

ผู้เล่นทุกคนเบิกตาโพลงอ้าปากค้างกับภาพที่เห็น แทบไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง

คนอื่นเขาแทบจะกราบกรานอ้อนวอนแทบตายกว่าจะได้เควสต์จาก NPC แต่หลินจี้เฉินกลับมี NPC เสนอหน้าเอาเควสต์มาประเคนให้ถึงที่ แถมยังเสนอตัวไปช่วยทำอีกต่างหาก

นี่มันอภิสิทธิ์ระดับเทพเจ้าอะไรกันวะเนี่ย?

ประเด็นคือ เถ้าแก่เนี้ยแม่ม่ายคนนี้ดูท่าทางจะปิ๊งหลินจี้เฉินเข้าให้แล้ว ถึงขั้นประกาศสถานะความโสดของตัวเองเสร็จสรรพ

แม่งเอ๊ย พวกเราไม่ยอมโว้ย!

• ···