บทที่ 1487 เหมียวจวี้ปรากฏตัว

การพิมพ์ด้วยมือเดียวทำได้ช้ามาก คนที่เคยมีประสบการณ์ย่อมเข้าใจกันดี

เรื่องนี้หลายคนมีประสบการณ์ร่วมกันอย่างล้นหลาม

ทอมป์กินใช้ความเร็วของนิ้วมือที่ฝึกฝนมาทั้งชีวิต พยายามโพสต์ข้อความออกมาบทหนึ่ง เพื่อวิงวอนให้ชาวเน็ตหยุดรุมด่าคริสโตเฟอร์รอฟสกี้เสียที

สิ่งนี้ทำให้เขาได้รับคำชมจากชาวเน็ตจำนวนมากในทันที

“ดูระดับจิตใจของทอมป์กินสิ!”

“ตอบแทนความแค้นด้วยบุญคุณ ช่างเป็นสุภาพบุรุษโดยแท้!”

“เขาเล่นอินเทอร์เน็ตแล้วนี่นา แล้วเขาได้ ‘เผชิญวิบากกรรม’ หรือยังนะ?”

“ฉันเองก็อยากรู้เหมือนกัน เขาเห็นหรือยังว่าเย่ฮันใช้ชีวิตแบบไหน?”

“เย่ฮันช่วงนี้ก็ใช่ว่าจะสบายนะ อารมณ์ของเสี่ยวชีเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย เย่ฮันแทบจะไม่ได้ทำอะไรเลย”

“ไม่ทำก็ไม่ทำสิ เย่ฮันไม่ขาดแคลนอะไรอยู่แล้ว จะนอนอืดอยู่ที่บ้านเฉยๆ ก็ยังได้”

..........

ใต้โพสต์นั้นเต็มไปด้วยคอมเมนต์ที่พุ่งขึ้นอย่างรวดเร็ว

ส่วนใหญ่เป็นผู้ชมจากประเทศเสินโจว นิสัยชอบมุงชอบเผือกของคนในชาตินี้ถูกแสดงออกมาอย่างเต็มที่ในพื้นที่แห่งนี้

ขณะนี้ทอมป์กินเองก็กำลังนั่งอ่านคอมเมนต์อยู่

เขาก็เหมือนคนส่วนใหญ่ เมื่อโพสต์อะไรลงไปแล้ว ย่อมอยากรู้ว่าผลตอบรับเป็นอย่างไร

ทว่าคอมเมนต์เหล่านี้กลับทำให้ทอมป์กินถึงกับผงะ

“เพิ่งผ่านไปไม่กี่นาที ทำไมมีคนคอมเมนต์เป็นแสนแล้วล่ะ?”

ทอมป์กินรู้ว่ารายการนี้ดังมาก แต่ก็ไม่คิดว่าจะดังระเบิดระเบ้อขนาดนี้ มันเกินจริงไปแล้ว!

จู่ๆ เขาก็มีความรู้สึกเหมือน ‘หนึ่งวันในหุบเขา พันปีในโลกมนุษย์’

ดูเหมือนว่าในช่วงเวลากว่าสองร้อยวันที่ผ่านมา เขาจะตัดขาดจากสังคมโลกไปนานเกินไปจริงๆ

จากนั้นเขาก็สังเกตเห็นว่า มีคอมเมนต์จำนวนมากถามเขาว่าได้ ‘เผชิญวิบากกรรม’ (渡劫) หรือยัง

เผชิญวิบากกรรมหมายความว่ายังไง?

หลังจากไปหาข้อมูลมาพักหนึ่ง ทอมป์กินก็เข้าใจขึ้นมา

“ที่แท้ก็หมายถึงการที่ผู้เข้าแข่งขันประเทศเสินโจวกลุ่มหนึ่งใช้ชีวิตดีเกินไป จนผู้เข้าแข่งขันที่ถอนตัวไปคนอื่นๆ เมื่อได้เห็นแล้วก็ยากจะทำใจยอมรับ จนเกิดอาการจิตตกนั่นเอง”

“ไม่ขนาดนั้นมั้ง เงื่อนไขบนเกาะมันก็มีแค่นั้นแหละ จะอยู่ดีกินดีแค่ไหน มันจะดีได้สักเท่าไหร่กันเชียว?”

ทอมป์กินส่ายหน้า พลางเริ่มค้นหาข้อมูลสถานการณ์ของกลุ่มเย่ฮัน

ในตอนแรก ใบหน้าของเขายังคงประดับด้วยรอยยิ้มสบายๆ

“ก็แค่บ้านไม้ไผ่ไม่ใช่เหรอ ก็งั้นๆ แหละ”

“ถ้าฉันไปอยู่ป่าไผ่ ฉันก็สร้างได้เหมือนกัน”

ทว่ารอยยิ้มบนใบหน้าของเขาก็ค่อยๆ เลือนหายไปทีละน้อย

และถูกแทนที่ด้วยเสียงอุทานด้วยความตกใจคำแล้วคำเล่า

หากแปลออกมาก็คือคำว่า ‘เชี่ย’ (Wocao) ที่หลุดออกมาถล่มทลายนั่นเอง

เขาแทบจะทำโทรศัพท์ร่วงลงพื้น เรื่องนี้มันเกินจริงไปไกลโข เขาไม่เชื่อ!

เรื่องแบบนี้จะเป็นไปได้ยังไง?

เก็บปืนพกได้บนเกาะ?

ผลิตดินปืนดำเอง แล้วใช้ระเบิดงูอนาคอนด้าเขียวตาย?

แค่เฉพาะอุปกรณ์มาตรฐานที่ทางรายการจัดให้เย่ฮันมันมีมากขนาดนี้เลยเหรอ?

ไม่น่าเชื่อ!

“ของปลอมแน่ๆ!”

ความคิดเดียวในหัวของเขาคือเรื่องทั้งหมดนี้มันเรื่องลวงโลก

เสียงอัสนีบาตฟาดดังระรัวอยู่ข้างหู ในที่สุดเขาก็เข้าใจแล้วว่า ตัวเขาเองก็หนีไม่พ้นการ ‘เผชิญวิบากกรรม’ นี้จริงๆ!

...........

บนเกาะ ทางด้านคริสโตเฟอร์รอฟสกี้ตกอยู่ในอาการซึมเศร้าอย่างหนัก เขานั่งขดตัวอยู่ที่มุมหนึ่งของบ้านไม้ ซบหน้าลงกับเข่าแล้วร้องไห้ออกมา

โชคดีที่เขาเข้าอินเทอร์เน็ตไม่ได้ มิฉะนั้นหากเขาเห็นคำด่าทอสาปแช่งเหล่านั้นบนโลกออนไลน์ ไม่รู้ว่าเขาจะพังทลายไปถึงขั้นไหน

ปกติที่เขาชอบพร่ำเพ้อเรื่องมนุษย์ต่างดาวก็ว่าไปอย่าง ทุกคนมองเป็นเรื่องตลก

แต่ครั้งนี้เรื่องไร้สาระของเขาทำให้เพื่อนร่วมทีมต้องถอนตัว นี่คือสิ่งที่ทำให้ผู้คนโกรธแค้นจริงๆ

เวลาค่อยๆ ล่วงเลยไป เขายังคงนั่งนิ่งอยู่ที่เดิมไม่ขยับเขยื้อน

ท้องฟ้าค่อยๆ มืดสลัวลง อีกหนึ่งวันกำลังจะผ่านพ้นไป

ผู้เข้าแข่งขันคนอื่นๆ ต่างก็มีความคืบหน้าของตัวเอง

“อีกหนึ่งวันกำลังจะจบลง มีใครสรุปให้ฟังหน่อยได้ไหม?”

“ฉันเพิ่งเลิกงาน ใครก็ได้บอกทีว่าวันนี้เกิดอะไรขึ้นบ้าง”

“ให้ตายเถอะ วันนี้ตอนฉันประชุมอยู่ แอบหยิบมือถือขึ้นมาดู เห็นแจ้งเตือนเด้งมาว่ามนุษย์ต่างดาวโผล่มาแล้ว?”

“ฉันก็ได้รับแจ้งเตือนนั่นเหมือนกัน พวกล่อให้กดเข้าไปดูชัดๆ (Clickbait) น่าตายจริงๆ!”

“ทอมป์กินถอนตัว ชาวเน็ตรุมด่าคริสโตเฟอร์รอฟสกี้จนยับ!”

“ตอนนี้เย่ฮันพาทีมมาถึงห้องพักวิวน้ำตกที่เขาปี้เซิ่งแล้ว เสี่ยวชีอารมณ์คงที่แล้ว กำลังทำกับข้าว!”

“หลุมของปาตูยังขุดไม่เสร็จเลย ฉันล่ะลุ้นแทน อยากจะไปช่วยขุดให้จริงๆ!”

..........

สถานการณ์ของผู้เข้าแข่งขันแต่ละกลุ่มย่อมมีคนเฝ้าจับตาดูอยู่เสมอ

สำหรับคนที่ไม่มีเวลาดูไลฟ์สดในตอนกลางวัน ก็จะอาศัยช่วงกลางคืนมาพูดคุยกันบนโลกออนไลน์เพื่อรับรู้ข้อมูลข่าวสาร

และถ้ารออีกสักพัก ก็จะมีเหล่าบล็อกเกอร์วิดีโอสายตัดต่อ นำเนื้อหาการไลฟ์ของวันนี้ เหตุการณ์สำคัญต่างๆ รวมถึงสถานการณ์ของคู่แข่งขันที่คนให้ความสนใจ มาตัดสรุปให้ดู

เนื้อหาการไลฟ์สดทั้งวันจะถูกย่อให้เหลือไม่เกินสิบนาที พร้อมเสียงบรรยายของตัวเอง

อย่าได้ดูแคลนวิดีโอแบบนี้เชียว เพราะนี่คือสิ่งที่พนักงานออฟฟิศและนักเรียนนักศึกษาต้องดูทุกวัน ยอดการเข้าชมนั้นสูงมาก และสร้างรายได้มหาศาล

อย่างที่เคยบอกไปก่อนหน้านี้ ตั้งแต่มีการแข่งขันนี้เกิดขึ้นมา มีผู้คนจำนวนมากที่สามารถเลี้ยงปากท้องได้จากการทำคอนเทนต์ที่เกี่ยวข้องกับรายการนี้

และคนที่ประสบความสำเร็จที่สุดก็หนีไม่พ้นเด็กหนุ่มปลาคาร์พอย่างกูหลิง......

ราตรีเข้าปกคลุมอย่างลุ่มลึก ผู้เข้าแข่งขันส่วนใหญ่เริ่มเข้าสู่การพักผ่อน

แต่ผู้ชมจำนวนมากกลับตื่นเต้นจนนอนไม่หลับ เพราะพวกเขากำลังเฝ้ารอวันพรุ่งนี้ วันที่ลูกพี่ใหญ่ ‘เหมียวน้อยมาเยือนที่นี่’ จะแวะมาในห้องไลฟ์สด

ถึงขนาดมีคนจำนวนไม่น้อยเริ่มจุดธูปไหว้พระขอพร เพื่อหวังว่าตัวเองจะโชคดีถูกรางวัลใหญ่จนเปลี่ยนชีวิตได้บ้าง

เหมือนอย่างที่กูหลิงทำสำเร็จมาแล้ว

ขณะเดียวกันพวกเขาก็ยังเฝ้ารอดูว่า ในช่วงกลางดึกจะมีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้นหรือไม่

เวลาค่อยๆ ผ่านไปจนถึงช่วงค่อนคืน

แม้จะมีผู้เข้าแข่งขันหลายกลุ่มกำลังทำกิจกรรมข้างนอก แต่สถานการณ์โดยรวมค่อนข้างสงบ

อย่างทีมเหรียญทองที่กำลังมุ่งหน้าไปเก็บพิษ, คู่รักลมแรงที่กำลังจะได้เจอกับทีมบ้านต้นไม้, จางโฮ่วหรานกับเทียนหมางที่ยังคงอยู่ระหว่างการเดินทาง และอัศวินฮิปโปสองคนที่แยกทางกันไปแล้ว.......

ไม่มีเหตุการณ์พิเศษใดๆ และไม่ได้เผชิญกับอันตรายใดๆ

ค่ำคืนผ่านพ้นไป เพียงพริบตาเดียวท้องฟ้าก็สว่างจ้า

เวลาของการแข่งขันล่วงเลยมาถึงวันที่สองร้อยสามสิบเอ็ด

ผู้ชมที่ตั้งหน้าตั้งตารอคอยมาตลอดทั้งคืน ในที่สุดก็ได้เห็นลูกพี่ใหญ่ ‘เหมียวน้อยมาเยือนที่นี่’ ปรากฏตัวในห้องไลฟ์สดของเย่ฮัน

เรียกสั้นๆ ว่า เหมียวจวี้

“เหมียวจวี้มาแล้ว เป็นสาวสวยจริงๆ ด้วย!”

“ว้าว ชุดสีแดงเพลิง แต่เธอกลับใส่ได้ดูดีไร้ที่ติ เธอคือเทพธิดาในดวงใจของฉัน!”

“เป็นสเปกแบบที่ฉันชอบที่สุดเลย พี่สาวคนนี้ทำใจฉันละลายแล้ว!”

“มองมาทางนี้หน่อยครับพี่สาว ผมเป็นหมาหนุ่มน้อย (Little Wolf Dog) มีซิกซ์แพ็กแปดลูกเลยนะ!”

“ผมด้วย ผมเป็นนักศึกษาพละ!”

“.........”

ด้วยการปรากฏตัวอันโดดเด่นของเหมียวจวี้ คอมเมนต์ในห้องไลฟ์สดระเบิดขึ้นทันที ผู้ชมจำนวนมหาศาลพากันคลุ้มคลั่ง

เมื่อเห็นกระแสตอบรับที่รุนแรงเช่นนี้ เหมียวจวี้ก็ยิ้มออกมา เผยให้เห็นฟันขาวสะอาดพลางเอ่ยทักทายทุกคน

วันนี้คู่หูของเธอคืออาจารย์เพี่ยว (Piao)

ดั่งสุภาษิตที่ว่า ‘ชายหญิงร่วมงาน งานการไม่เหนื่อย’ เมื่อมีลูกพี่ใหญ่ที่เป็นผู้ชายมาเยือน ปกติจะเป็นนักพากย์หญิงร่วมดำเนินรายการ และเมื่อมีลูกพี่ใหญ่เป็นผู้หญิงมาเยือน ก็จะเป็นนักพากย์ชาย

ด้วยความสามารถของอาจารย์เพี่ยว ย่อมเพียงพอต่อการรับมือกับสถานการณ์ต่างๆ ได้ทุกรูปแบบ

“ยินดีต้อนรับครับ ยินดีต้อนรับเหมียวจวี้!”

“เห็นปฏิกิริยาของทุกคนรุนแรงขนาดนี้ ผมมีคำพูดตั้งเยอะแยะที่ไม่กล้าพูดออกไปเลยครับ”

ประโยคสั้นๆ ของอาจารย์เพี่ยวทำเอาทุกคนขำออกมาทันที

จากนั้น พวกเขาก็เริ่มพูดคุยกันสั้นๆ สองสามประโยค

จากตรงนี้เห็นได้ชัดว่าความจริงเหมียวจวี้ไม่ใช่คนพูดเยอะ รัศมี (Aura) ของเธอค่อนข้างแรง หากเป็นคนอื่นมาทำหน้าที่แทนอาจารย์เพี่ยว ก็ไม่แน่ว่าจะต่อบทกับเธอได้ติดหรือเปล่า

ต้องเป็นอาจารย์เพี่ยวจริงๆ!

และในขณะนั้นเอง ในห้องไลฟ์สดก็เริ่มมีผู้ชมส่งข่าวต่อๆ กัน

ที่แท้ก็เป็นทางฝั่งคู่รักลมแรงนั่นเอง ที่เริ่มสังเกตเห็นร่องรอยบางอย่างแล้ว!

จบบท