เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 1468 ความต้านทานพิษของทีมบ้านต้นไม้

บทที่ 1468 ความต้านทานพิษของทีมบ้านต้นไม้

บทที่ 1468 ความต้านทานพิษของทีมบ้านต้นไม้


พูดก็พูดเถอะ ทั้งที่ไม่มีความแค้นเคืองต่อกัน ทำไมถึงเริ่มคิดจะเผาบ้านของพวกเราแล้วล่ะ?

ทางฝั่งรวันดาไม่ได้คาดหวังว่าผู้เข้าแข่งขันของตนจะคว้าแชมป์ได้อยู่แล้ว

แต่พวกเขาก็หวังให้ผู้เข้าแข่งขันของตนสามารถยืนหยัดอยู่ได้นานขึ้นอีกหน่อย

ถ้าถูกคู่จิ้นเฟิงกวางเผาบ้านจนต้องถอนตัวจากการแข่งขันล่ะจะทำยังไง?

ทันใดนั้น พวกเขาก็เริ่มเกิดความกังวลขึ้นมา

ในระดับสากลนั้น ผู้สนับสนุนทีมบ้านต้นไม้มีไม่มากนัก

นอกจากผู้ชมในประเทศของพวกเขาเองแล้ว แฟนคลับจากประเทศอื่นมีเพียงหยิบมือเดียว

ดังนั้นคนส่วนใหญ่จึงมองข้ามความรู้สึกของพวกเขาไป

ในตอนนี้ ห้องไลฟ์สดทางการได้ปรับภาพไปยังฝั่งของทีมบ้านต้นไม้แล้ว

“เอาละครับ ตอนนี้เรามาดูทางฝั่งทีมบ้านต้นไม้กันบ้าง”

“นี่คือผู้เข้าแข่งขันเพียงกลุ่มเดียวบนเกาะที่มีบ้านต้นไม้ครอบครอง ขณะนี้ทั้งสองคนกำลังรับประทานมื้อเช้าอยู่ครับ”

เป้ยเหย่พูดถึงตรงนี้ก็แสดงสีหน้าที่ค่อนข้างอธิบายยากออกมา

ผู้ชมจำนวนมากเองก็รู้สึก ‘ระคายตา’ เช่นกัน

เพราะในหน้าจอ มอร์แกนและเคอะกำลังเอร็ดอร่อยกับมื้อเช้าที่เป็น ‘บุฟเฟต์แมลง’

ผู้ชมบางคนถึงกับอาเจียนออกมาทันที ก่อนจะรีบหนีออกจากห้องไลฟ์นี้ราวกับหนีตาย

ทางห้องไลฟ์สดเองก็รีบเซ็นเซอร์ภาพทันที

สิ่งที่ทุกคนเห็นจึงกลายเป็นภาพที่ผู้เข้าแข่งขันทั้งสองคนหยิบก้อนโมเสกเข้าปาก พร้อมกับเผยรอยยิ้มอย่างมีความสุข

มันช่างเป็นภาพที่ชวนให้ปวดตับจริงๆ!

“ให้ตายเถอะ โชคดีนะที่ฉันไม่มีนิสัยกินมื้อเช้า ฮ่าๆๆ!”

“ฉันกินมาแล้ว แต่ตอนนี้เท่ากับไม่ได้กิน เพราะอ้วกออกมาหมดแล้ว”

“นี่คือคู่แข่งที่น่ากลัวกลุ่มหนึ่งเลยนะ! พวกเขากินได้ทุกอย่าง มีความเป็นไปได้สูงมากที่จะยืนหยัดได้จนครบหนึ่งปี!”

“เชี่ย พอพูดแบบนี้มันก็มีเหตุผลนะ!”

“ใช่ ขนาดคนกินไส้เดือนยังถือว่าใช้บั๊กในเกมเลย นับประสาอะไรกับคนที่กินได้ทุกอย่างแบบนี้!”

“ไม่ต้องห่วงๆ คู่จิ้นเฟิงกวางจะไปถึงสนามรบในอีกห้าวัน เตรียมส่งพวกเขากลับบ้านได้เลย!”

........

ข้อความจำนวนมหาศาลหลั่งไหลมาไม่ขาดสาย

ยังมีผู้ชมบางคนล้อเลียนว่า ครั้งนี้คือ ‘นักรบหมาป่าแห่งแคว้นสวรรค์’ ปะทะกับ ‘กองทัพผ้าโพกแดง’ (อ้างอิงจากภาพยนตร์)

มอร์แกนและเคอะไม่รู้ตัวเลยว่าวิกฤตกำลังคืบคลานเข้ามา หลังจากทานมื้อเช้าเสร็จ ทั้งคู่ก็เริ่มออกไปทำกิจกรรมรอบๆ ที่พักเพื่อหาอาหาร

ตามหลักการแล้ว เมื่อการแข่งขันดำเนินมาถึงจุดนี้ ผู้เข้าแข่งขันที่ยังไม่เคยย้ายที่พักเลยนั้นมีน้อยมาก

ส่วนใหญ่ต้องย้ายถิ่นฐานเพื่อให้ได้ทรัพยากรที่เพียงพอ

แต่ผู้เข้าแข่งขันกลุ่มนี้กลับไม่เคยย้ายไปไหนเลย

นั่นเป็นเพราะพวกเขาไม่เลือกกิน กินได้ทุกอย่าง

อาหารที่คนปกติมองว่ากลืนไม่ลง พวกเขากลับกล้าหยิบเข้าปาก แถมยังกินได้อย่างเอร็ดอร่อย

นี่เป็นหนึ่งในสาเหตุที่ผู้ชมในห้องไลฟ์นี้มีไม่มากนัก

เพราะมันดูฮาร์ดคอร์เกินไป

“ผมเห็นผู้ชมบางคนบอกว่า ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด ผู้เข้าแข่งขันกลุ่มนี้อาจจะยืนหยัดได้จนจบการแข่งขันเลยล่ะครับ”

“มีความเป็นไปได้แบบนั้นจริงๆ ครับ ความจริงในตอนนี้ ผู้เข้าแข่งขันทุกกลุ่มที่ยังเหลืออยู่บนเกาะ ต่างก็มีโอกาสคว้าแชมป์และมีความสามารถเพียงพอทั้งนั้นครับ”

เต๋อเหย่เอ่ยบรรยาย

แต่เงื่อนไขคือต้องไม่มีเรื่องผิดปกติหรืออุบัติเหตุเกิดขึ้น

ตอนนี้มีตัวอย่างให้เห็นแล้ว นั่นก็คือเย่ฮั่น

เนื่องจากซูเสี่ยวชีล้มป่วย กลุ่มของพวกเขาจึงเรียกได้ว่ายืนอยู่บนขอบเหว!

หากซูเสี่ยวชีต้องถอนตัวจากการแข่งขัน อีกร้อยวันที่เหลือ เย่ฮั่นจะยืนหยัดต่อไปได้หรือไม่นั้นยังเป็นคำถามใหญ่

ในภาพการไลฟ์สด มอร์แกนและเคอะเดินสำรวจรอบๆ ที่พักหนึ่งรอบ

จนสามารถรวบรวมอาหารกองโตเพื่อเก็บไว้เป็นมื้อเที่ยง

ส่วนของพวกนั้นจะกินได้จริงไหม ผู้ชมจำนวนมากต่างก็ยังตั้งข้อสงสัย

“สองคนนี้ในบ้านไม่มีเนื้อเหลือแล้วเหรอ ทำไมไม่กินเนื้อล่ะ?”

“แหม รู้จักใช้ชีวิตนี่นา มีเนื้อในบ้านไม่กิน แต่ออกมาหาแมลงกินข้างนอกแทน”

“พวกเขาไม่กลัวจะไปกินเจอแมลงมีพิษบ้างหรือไง?”

“นั่นเป็นประเด็นที่น่าสนใจนะ ฉันว่าพวกเขาต้องเคยกระเดือกแมลงมีพิษเข้าไปแน่ๆ แต่ร่างกายของพวกเขาอาจจะมีความต้านทานพิษ (Poison Resistance) ในระดับหนึ่ง”

“คำว่า ‘ความต้านทานพิษ’ นี่ใช้ได้เลยนะ ฮ่าๆๆ!”

“มีเหตุผลนะ ภูมิคุ้มกันร่างกายของพวกเขาไม่เหมือนกับพวกเรา ลองนึกถึงแม่น้ำคงคาของอินเดียสิ พวกเขาดื่มแล้วไม่เป็นไร แต่ถ้าพวกเราดื่มคงต้องหามส่งโรงพยาบาลไปล้างท้อง”

“อย่างในประเทศเราเนี่ย คนมณฑลเสฉวนกินพริกกันเก่งมาก แต่ฉันกินไม่ได้เลยสักนิด เผ็ดจนปวดปาก ปวดท้อง ลามไปถึงปวดรูทวารเลยล่ะ”

“ฮ่าๆๆๆ พี่ชาย นายเผ็ดตั้งแต่ต้นทางยันปลายทางเลยนะนั่น!”

ผู้ชมพากันส่งข้อความแชทคุยกันอย่างสนุกสนาน

ทางด้านเย่ฮั่น เขาป้อนพุดดิ้งนมขิงให้ซูเสี่ยวชีทาน และตัวเขาเองก็ทานไปบ้าง

ส่วนที่เหลือเขายกให้เป็นรางวัลแก่เจ้าต้าหวง

ทว่าครั้งนี้ ต้าหวงกลับไม่ได้ดูมีความสุขเท่าไหร่นัก

เพราะมันสัมผัสได้ถึงความผิดปกติบางอย่าง

มันรับรู้ได้ถึงอารมณ์ของเย่ฮั่นและซูเสี่ยวชี

เหมือนกับว่ากำลังมีปัญหาอะไรบางอย่างเกิดขึ้น!

นั่นทำให้ท่าทางของต้าหวงดูซึมเศร้าลงไปเช่นกัน

“ต้าหวงนี่แสนรู้จริงๆ เลยนะ!”

“เฮ้อ ต้าหวงก็พลอยเศร้าไปด้วยแล้ว จะทำยังไงดีล่ะเนี่ย เมื่อไหร่เสี่ยวชีจะหายนะ?”

“ในนาทีวิกฤต ต้าหวงออกไปข้างนอกแล้วกลับมาพร้อมกับยาลดไข้หนึ่งกล่อง!”

“อันนี้แทบจะเป็นไปไม่ได้เลย บนเกาะมีอาศัยยาลดไข้อยู่ไม่กี่กล่องเองมั้ง”

“ในใจฉันมันว้าวุ่นจริงๆ ไปดูผู้เข้าแข่งขันคนอื่นก่อนดีกว่า”

“ใช่ ไปดูสถานการณ์ของคนอื่นบ้าง เผื่อจะอารมณ์ดีขึ้น”

..........

ผู้ชมบางส่วนเริ่มออกจากห้องไลฟ์ของเย่ฮั่น

เพื่อย้ายไปรับชมสถานการณ์ในห้องไลฟ์อื่นๆ

ปัจจุบันแคว้นสวรรค์มีผู้เข้าแข่งขันสามกลุ่มที่ยังเคลื่อนไหวอยู่ด้านนอก

จางฮ่าวหรานกับเทียนหลาง, เหลิ่งเฟิงกับหลี่กวง, หยางชิงชิงกับถังหง

ส่วนผู้เข้าแข่งขันคนอื่นก็มีกลุ่มเย่ฮั่นที่อยู่บ้านวิวน้ำตก, กลุ่มพุทธพรตอยู่ที่พักแห่งใหม่ และหวังเหิงกับโจวเหยียนอยู่ที่บ้านของฌอน

จำนวนคนและองค์ประกอบทีมแบบนี้ ยังคงแข็งแกร่งที่สุด

ในตอนนี้มีผู้ชมจำนวนไม่น้อยกำลังอยู่ในห้องไลฟ์ของทีมเหรียญทอง

เมื่อคืนนี้ หยางชิงชิงและถังหงพักแรมอยู่ในป่าหนึ่งคืน และเริ่มออกเคลื่อนไหวในเช้าวันนี้

ทั้งคู่ทานมื้อเช้าเรียบร้อยแล้ว และเริ่มสำรวจพื้นที่โดยรอบ

มีเจ้าแมวถั่วดาว ‘เสี่ยวหมี่หมี่’ นำหน้าเพื่อตามร่องรอยของวัวป่าก้นขาว

บางทีอาจจะเป็นเพราะพวกมันรู้ว่าสองคนนี้ดุร้าย วัวป่าก้นขาวจึงอาจจะ ‘โบกแท็กซี่’ หนีไปแล้ว ทั้งคู่จึงยังไม่พบร่องรอยอะไรเลย

บนพื้นมีทั้งมูลวัว ขนวัว และรอยเท้า แต่พวกเธอกลับหาตัววัวป่าก้นขาวไม่เจอแม้แต่ตัวเดียว

ผู้ชมบางคนถึงกับเริ่มบอกว่านี่คือเรื่องลี้ลับ มันแปลกเกินไป

ไอ้พวกนี้มันหายตัวไปในอากาศได้หรือยังไง?

แน่นอนว่านั่นเป็นไปไม่ได้

น่าจะเป็นเพราะฝูงวัวป่าก้นขาวมีการเคลื่อนย้ายถิ่นฐานอยู่ตลอดเวลา และได้ออกจากพื้นที่แถบนี้ไปแล้ว

“เป็นไปได้ว่าพวกมันอพยพหนีไปแล้ว หรือไม่ก็อาจจะอยู่ในที่ที่ไม่ไกลจากแถวนี้”

“ใช่ ฉันก็คิดแบบนั้น”

“ฉันก็ด้วย!”

“หาไม่เจอก็ช่างมันเถอะ ยังไงพวกเธอก็ไม่ขาดแคลนอาหารอยู่แล้ว ที่ออกมานี่ก็แค่เพราะอุดอู้อยู่แต่ในบ้านมันน่าเบื่อ เลยอยากออกมาเที่ยวเล่นเฉยๆ”

“ทุกคนครับ สังเกตด่วน! รีบไปดูทางฝั่งกลุ่มพุทธพรตเร็ว!”

“เชี่ย! มีคนไวกว่าฉันก้าวหนึ่งเหรอ? ทางกลุ่มพุทธพรตเกิดเรื่องแล้ว รีบไปดูเร็ว!”

............

ในจังหวะนั้นเอง จู่ๆ ก็มีผู้ชมจำนวนมากเข้าไปคอมเมนต์ในห้องไลฟ์อื่นๆ เพื่อแจ้งข่าวสถานการณ์ล่าสุด

ทางฝั่งกลุ่มพุทธพรตเกิดเรื่องเข้าให้แล้ว!

จบบท

จบบทที่ บทที่ 1468 ความต้านทานพิษของทีมบ้านต้นไม้

คัดลอกลิงก์แล้ว