บทที่ 1456 สาเหตุที่แท้จริงของการคลอดลูกยาก

“อดทนหน่อยนะ ผมทำแบบนี้ก็เพื่อช่วยชีวิตคุณ”

“เพราะฉะนั้นคุณต้องทนให้ได้”

เย่ฮั่นเอ่ยกับวัวพราหมณ์ตัวนี้

ต้านิ้วเอ๋อร์ที่อยู่ข้าง ๆ ส่งเสียงร้องมอออกมาหนึ่งที ราวกับกำลังทำหน้าที่เป็นล่ามแปลภาษาให้เย่ฮั่น

ให้ตายเถอะ ต้านิ้วเอ๋อร์กลายเป็นเจ้าหน้าที่แปลภาษาประจำทีมไปเสียแล้ว

ลำดับต่อมา เย่ฮั่นหลับตาลง เริ่มใช้มือขวาค่อย ๆ คลำสำรวจเพื่อสัมผัสสถานการณ์ภายในอย่างช้า ๆ

เนื่องจากมือถูกพันไว้ด้วยเสื้อผ้า ความรู้สึกในการสัมผัสจึงไม่ว่องไวเท่าที่ควร

หลังจากคลำสำรวจอยู่ครู่หนึ่ง เย่ฮั่นก็เริ่มเข้าใจสถานการณ์เกือบทั้งหมด

มันเป็นไปตามที่เขาคาดการณ์ไว้จริง ๆ

ในท้องของแม่วัวตัวนี้มีลูกวัวอยู่สองตัว

และตำแหน่งของลูกวัวทั้งสองตัวอยู่ใกล้กันมาก อีกทั้งสายสะดือยังพันกันยุ่งเหยิงจนกลายเป็นเงื่อนปมที่ซับซ้อน ซึ่งนี่คือสาเหตุที่ทำให้เกิดสภาวะคลอดลูกยาก

หากจะพูดถึงวิธีที่ดีและรวดเร็วที่สุดในตอนนี้ ย่อมต้องเป็นการผ่าตัดทำคลอดโดยตรง

แต่ไม่ต้องสงสัยเลยว่า ทางฝั่งเย่ฮั่นไม่มีเครื่องไม้เครื่องมือหรือเงื่อนไขที่จะทำเช่นนั้นได้

เขาทำได้เพียงลองใช้สองมือของเขา เพื่อแยกลูกวัวทั้งสองตัวในท้องแม่ออกจากกัน แล้วค่อย ๆ ดึงออกมาทีละตัว

การจะดึงออกมาพร้อมกันทั้งสองตัวนั้นเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้เลย

“แฮ่ก!”

“ผมพอจะรู้สถานการณ์คร่าว ๆ แล้ว ต่อไปผมจะสอดมือซ้ายเข้าไปด้วย”

“เสี่ยวฉี คอยสังเกตอาการของแม่วัวตัวนี้ไว้ ปลอบมันหน่อยนะ”

เย่ฮั่นบอกกับซูเสี่ยวฉี

ซูเสี่ยวฉีรอคำสั่งจากเย่ฮั่นอยู่แล้ว เธอเริ่มจากปาดเหงื่อให้เย่ฮั่นก่อน จากนั้นจึงเดินไปที่ข้างกายแม่วัวแล้วยื่นมือไปลูบหัวมันเบา ๆ

หากพูดถึงระหว่างเย่ฮั่นกับซูเสี่ยวฉีแล้ว ซูเสี่ยวฉีมักจะเป็นที่ชื่นชอบของบรรดาสัตว์มากกว่าเสมอ

ยกเว้นจิ่วเทียนไว้ตัวหนึ่ง

สัตว์ส่วนใหญ่ในทีมของเย่ฮั่นต่างก็สนิทสนมกับซูเสี่ยวฉี มีเพียงจิ่วเทียนที่ค่อนข้างเย่อหยิ่ง

แต่เมื่อเวลาผ่านไปบวกกับการดูแลเอาใจใส่ของซูเสี่ยวฉี ในตอนนี้จิ่วเทียนเองก็ยอมรับและยอมสนิทสนมกับซูเสี่ยวฉีแล้วเช่นกัน

ตอนนี้เมื่อได้รับแรงปลอบโยนจากซูเสี่ยวฉี แม่วัวผู้น่าสงสารก็ค่อย ๆ ลดความหวาดกลัวลง

เมื่อครู่เย่ฮั่นเพิ่งจะแทงมันไปหนึ่งแผล ถึงแม้จะมีต้านิ้วเอ๋อร์มาช่วยรับประกันในฐานะล่าม แต่ในใจมันจะไม่กลัวได้อย่างไร?

มันยังคงหวาดกลัวอยู่ดี

แต่หลังจากได้รับการปลอบประโลมจากซูเสี่ยวฉี แม่วัวตัวนี้ก็มีท่าทีที่สงบลงอย่างเห็นได้ชัด

เย่ฮั่นอาศัยจังหวะนี้รีบลงมือทันที

เขาสอดมือทั้งสองข้างเข้าไปข้างใน และเริ่มทำงานประสานกันเพื่อพยายามแยกลูกวัวสองตัวที่พันกันยุ่งเหยิงออก

การลองครั้งแรก... ล้มเหลว

แต่เย่ฮั่นไม่ย่อท้อ

เขาลงมือโดยอาศัยเพียงความรู้สึกเท่านั้น การลองสิบครั้งแล้วล้มเหลวทั้งสิบครั้งถือเป็นเรื่องปกติ

แต่ขอเพียงแค่สำเร็จเพียงครั้งเดียว แม่วัวตัวนี้ก็จะมีโอกาสรอด

และบางทีอาจจะช่วยลูกวัวที่ยังมีชีวิตอยู่ได้ตัวหนึ่งด้วย!

เพราะเย่ฮั่นสัมผัสได้ว่า ลูกวัวอีกตัวที่อยู่ในท้องดูเหมือนจะยังมีการเต้นของหัวใจแผ่วเบาอยู่ น่าจะยังไม่ตาย

แต่ถ้าหากปล่อยให้เวลาล่วงเลยไปมากกว่านี้ มันต้องตายแน่นอน

“ข้างในมันซับซ้อนเกินไป ผมแกะสายสะดือที่พันกันหลายตลบไม่ออก”

“ต้องใช้มีดตัดเลย!”

เย่ฮั่นสะบัดหัวเพื่อไล่หยาดเหงื่อบนใบหน้าให้กระเด็นออกไป

จากนั้นเขาก็ชักมือข้างหนึ่งออกมา แล้วหยิบมีดพกสวิสออกจากกระเป๋ากางเกง

ผู้ชมจำนวนมากต่างรู้สึกบีบคั้นหัวใจแทน

กระบวนการนี้มันช่างยากลำบากเหลือเกิน!

เมื่อได้เห็นท่าทางอันเจ็บปวดของแม่วัว หลายคนก็เริ่มรู้สึกทนดูไม่ได้

บางคนถึงกับคิดว่า เย่ฮั่นไม่ควรทำแบบนี้เลย สู้ปล่อยให้วัวพราหมณ์ตัวนี้นอนรอความตายไปเงียบ ๆ ยังจะดีเสียกว่า

อย่างน้อยมันก็ไม่ต้องมาทนรับการทรมานเช่นนี้

เพราะในตอนนี้ แม้จะอ่อนแอถึงขีดสุด แต่วัวพราหมณ์ตัวนี้ก็ยังสั่นเทาด้วยความเจ็บปวด หยาดน้ำตาเริ่มรินไหลออกมาจากดวงตาของมัน!

การที่เย่ฮั่นสอดมือทั้งสองข้างเข้าไป สร้างภาระและความเจ็บปวดให้มันอย่างมหาศาล

ในตอนนี้เย่ฮั่นเองก็รู้ดีว่า ต้องรีบลงมือให้เร็วที่สุด!

เขาเริ่มคลำหาสายสะดือเพื่อใช้มีดพกสวิสตัด ในระหว่างนั้นเขาต้องระมัดระวังอย่างยิ่งยวดว่าจะต้องไม่ทำอันตรายต่อลูกวัวที่ยังมีชีวิตอยู่

ดังนั้นความยากจึงพุ่งสูงขึ้นอย่างมาก

เพราะเย่ฮั่นมองไม่เห็นอะไรเลย เขาทำได้เพียงหลับตาลง และอาศัยสัมผัสที่ส่งผ่านมาทางมือเพื่อจำลองภาพเหตุการณ์ในช่องท้องของแม่วัวขึ้นมาในสมอง

แล้วลงมือไปตามความรู้สึกนั้น

พูดกันตามตรง นี่เป็นการกระทำที่เสี่ยงมาก

หากพลาดพลั้งเพียงนิดเดียว ก็อาจจะไปทำร้ายลูกวัวที่ยังไม่ตาย หรือไม่ก็ทำให้แม่วัวบาดเจ็บหนักกว่าเดิม

หากแม่วัวเกิดเจ็บจนทนไม่ไหวแล้วถีบออกมาสักที เย่ฮั่นคงได้รับบาดเจ็บหนักแน่ ๆ

ผู้ชมในตอนนี้ต่างพากันเป็นห่วงเย่ฮั่น

เกรงว่าเขาจะเกิดอันตรายขึ้นมา

และแน่นอนว่า ทุกครั้งที่มีเหตุการณ์เช่นนี้ ย่อมมีพวกที่จงเกลียดจงชังเย่ฮั่นและแคว้นสวรรค์ออกมาเต้นเร้งเต้นกา

คนส่วนใหญ่เลือกที่จะเมินเฉยพวกนั้นไปก่อน แล้วรอให้เรื่องจบลงค่อยตามไป ‘ถล่ม’ คืนเพื่อให้บทเรียนในภายหลัง

ประวัติศาสตร์มักจะซ้ำรอยเสมอ มีคำกล่าวหนึ่งที่พูดได้ดีมากว่า ‘บทเรียนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่มนุษย์ได้รับจากประวัติศาสตร์ คือมนุษย์ไม่เคยได้รับบทเรียนจากประวัติศาสตร์เลย’

ดังนั้น แม้จะมีคนต้องซวยไปทุกครั้ง แต่ตราบใดที่ยังไม่ถึงคราวตัวเอง พวกคนปัญญาอ่อนเหล่านั้นก็ย่อมไม่รู้จักเจ็บรู้จักจำ

เวลาค่อย ๆ ล่วงเลยไปทีละนิด เย่ฮั่นได้ยินแม้กระทั่งเสียงลมหายใจและเสียงหัวใจเต้นของตัวเอง

เขาสัมผัสได้ว่าเหงื่อเริ่มซึมออกมาตามร่างกาย

ซูเสี่ยวฉีไม่กล้าส่งเสียงออกมาแม้แต่คำเดียว เพราะกลัวจะไปรบกวนสมาธิของเย่ฮั่น

เธอเพียงแต่นั่งยอง ๆ อยู่ตรงนั้น คอยลูบหัวแม่วัวเบา ๆ เท่านั้น

“ซี้ด......”

เย่ฮั่นสูดปากออกมาทีหนึ่ง เพราะมีหยดเหงื่อไหลเข้าตาพอดี

แม้เขาจะหลับตาอยู่ แต่ก็ยังรู้สึกแสบและไม่สบายตาอยู่ดี

เขากัดฟัน สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ โดยที่มือยังคงไม่หยุดทำงาน

“น่าจะใกล้แล้วล่ะ!”

เย่ฮั่นคิดในใจ

เขาใช้มีดพกสวิสตัดสายสะดือที่พันกันยุ่งเหยิงออกจนหมดแล้ว

ลำดับต่อไป เขาทำการตรวจสอบอีกรอบให้แน่ใจ แล้วเริ่มออกแรงดึง

เขาเก็บมีดพกสวิสกลับมาก่อน โดยวางทิ้งไว้บนพื้นข้างตัวชั่วคราว เดี๋ยวค่อยเอาไปล้างให้สะอาด

ไม่อย่างนั้นวันหลังคงเอามาใช้งานต่อไม่ได้แน่

“ฮึ่ม!”

เย่ฮั่นนั่งยอง ๆ และเริ่มออกแรงดึงลูกวัวป่าที่โผล่ออกมาเกือบครึ่งตัวนั่น

ครั้งนี้มันราบรื่นกว่าเดิมมาก เย่ฮั่นใช้แขนทั้งสองข้างออกแรงดึง จนลูกวัวหลุดออกมาได้ครึ่งตัวแล้ว

ดึงต่อ!

เมื่อเห็นความคืบหน้าของเย่ฮั่น บนใบหน้าของผู้ชมจำนวนมากต่างก็ปรากฏรอยยิ้มที่เหมือนยกภูเขาออกจากอก

สมกับที่เป็นเย่ฮั่นจริง ๆ!

สถานการณ์ที่ยากลำบากขนาดนี้ก็ยังทำอะไรเย่ฮั่นไม่ได้ เขาสามารถหาวิธีแก้ปัญหาได้สำเร็จ ช่างไร้เทียมทานเหลือเกิน!

ถึงแม้ว่าตอนนี้จะยังไม่สำเร็จแบบร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่ผู้ชมในห้องไลฟ์สดต่างก็เริ่มพากันชื่นชมเย่ฮั่นกันแล้ว

ข้อความชื่นชมหลั่งไหลมาไม่ขาดสาย พร้อมกับยอดโดเนทจำนวนมหาศาล

และท่ามกลางบรรยากาศเช่นนี้ ในที่สุดเย่ฮั่นก็ประสบความสำเร็จในการดึงซากลูกวัวที่ตายเพราะคลอดยากออกมาได้สำเร็จ

ทว่ายังไม่ทันที่เขาจะได้ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก เขาก็พบความผิดปกติอีกครั้ง!

สายตาของเย่ฮั่นและสายตาของผู้ชมทุกคนต่างจับจ้องไปที่ลูกวัวตัวนี้ แต่ในวินาทีต่อมา ทุกคนต่างก็ต้องตกตะลึง

จนถึงวินาทีนี้เอง เย่ฮั่นถึงเพิ่งจะเข้าใจอย่างถ่องแท้ถึงสาเหตุที่แท้จริงของการคลอดลูกยากของวัวพราหมณ์ตัวเมียตัวนี้!

จบบท