บทที่ 1453 แม่วัวที่คลอดลูกยาก!
บทที่ 1453 แม่วัวที่คลอดลูกยาก!
ในช่วงมื้อเช้า เย่ฮั่นจงใจกำชับให้แบ่งอาหารให้ต้าหวงเพิ่มอีกนิด
นั่นจึงส่งผลให้ตอนนี้ต้าหวงขยันขันแข็งและกระตือรือร้นเป็นพิเศษ
ที่หน้าขบวน ต้าหวงกระโดดโลดเต้นนำทางไปพลาง มือก็คอยชี้ไปข้างหน้าเป็นระยะ
เส้นทางที่มันเดินเมื่อวาน มันยังคงจำได้อย่างแม่นยำ
ตลอดทาง เย่ฮั่นเองก็คอยสังเกตความเคลื่อนไหวและร่องรอยรอบตัวอยู่ตลอดเวลา
เพียงแต่ตอนนี้ยังไม่พบอะไรเป็นพิเศษ
ทว่าทิศทางนี้นับเป็นทิศทางที่เย่ฮั่นยังไม่เคยเดินผ่านมาก่อนจริง ๆ
การที่มีการค้นพบในทิศทางใหม่จึงไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจนัก
และเย่ฮั่นก็ได้เตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้ไว้เรียบร้อยแล้ว เขานำต้านิ้วเอ๋อร์เดินอยู่ที่หน้าขบวนตามหลังต้าหวงมาติด ๆ
ในกระเป๋าของเขามีปืนพกหนึ่งกระบอก บนตัวของต้านิ้วเอ๋อร์ยังมีหอกและอาวุธอื่น ๆ ครบครัน
ด้วยอาวุธเหล่านี้ ประกอบกับความสามารถในการรับมือสถานการณ์เฉพาะหน้าของเย่ฮั่น รวมถึงพละกำลังในการต่อสู้ของต้านิ้วเอ๋อร์ เสี่ยวฮั่นฮั่น และจิ่วเทียน เย่ฮั่นจึงมั่นใจว่าเพียงพอที่จะรับมือกับสิ่งมีชีวิตอันตรายทุกชนิดที่อาจปรากฏขึ้นบนเกาะ!
จากนั้น ภายใต้การนำทางของต้าหวง ทั้งกลุ่มก็ออกเดินทางกันต่อ
การถกเถียงเกี่ยวกับเรื่องนี้เริ่มซาลงไปบ้างแล้ว
ชาวเน็ตได้พูดเรื่องขำ ๆ ไปจนเกือบหมด ตอนนี้จึงไม่มีอะไรจะพูดมากนัก
ทุกคนต่างเฝ้ารอให้เรื่องราวคลี่คลาย เพื่อรอดูว่าสรุปแล้วต้าหวงไปเจออะไรเข้ากันแน่
แต่ในวันนี้ก็มีความคิดเห็นใหม่ผุดขึ้นมา นั่นคือความจริงแล้วต้าหวงไม่ได้เจออะไรเลย แต่มันกำลังหลอกปั่นหัวเย่ฮั่นเล่น
ถ้าเป็นแบบนั้นจริง ๆ ไม่แน่ว่าเย่ฮั่นอาจจะได้กิน ‘สมองลิง’ เป็นมื้อถัดไป
แน่นอนว่าโอกาสที่จะเป็นเช่นนั้นมีน้อยมาก ไม่ต้องพูดถึงว่าต้าหวงไม่ได้มีไอคิวสูงขนาดนั้น ต่อให้มีมันก็ไม่กล้าทำแน่
ตามคำพูดของเย่ฮั่นเอง สิ่งนี้เรียกว่า ‘ความน่าเกรงขามของเจ้าบ้าน’
“ตอนนี้ทีมของเย่ฮั่นกำลังเดินทางอยู่ครับ และเราจะเห็นได้ว่าจำนวนผู้ชมในห้องไลฟ์สดเริ่มหนาตาขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว”
“เห็นได้ชัดว่าทุกคนต่างคาดหวังอย่างมากว่าครั้งนี้เย่ฮั่นจะค้นพบอะไร”
“ว่าแต่ ถ้าเกิดว่าเจอแม่วัวที่ผลิตนมได้ขึ้นมาจริง ๆ ล่ะก็ มันจะถือเป็นการยืนยันกฎข้อใหม่ได้ไหมครับ?”
ภายในห้องไลฟ์สด อาจารย์หม่าที่รับหน้าที่บรรยายในวันนี้เอ่ยขึ้น
กฎข้อใหม่?
เมื่อได้ยินประโยคนี้ ผู้ชมจำนวนมากถึงเพิ่งจะนึกขึ้นได้
ไม่ต้องสงสัยเลยว่าหากมีกฎข้อใหม่เกิดขึ้น มันย่อมต้องเป็น ‘กฎข้อที่หกของเย่ฮั่น’ แน่นอน
กฎข้อที่ห้าเพิ่งจะได้รับการยืนยันไปเมื่อไม่นานมานี้ คิดไม่ถึงเลยว่ากฎข้อที่หกกำลังจะตามมาติด ๆ เสียแล้ว
“กฎข้อที่หกของเย่ฮั่น: หากเย่ฮั่นต้องการสิ่งใด เขามักจะได้สิ่งนั้นมาครอบครองในเวลาอันสั้น!”
“คราวก่อนคือไฟฉาย ถ้าครั้งนี้หาตัวที่ผลิตนมได้เจอจริง ๆ กฎข้อที่หกก็แทบจะสรุปได้ทันทีเลยล่ะ”
ไต่เสี่ยวเม่ยที่อยู่ข้าง ๆ เริ่มวิเคราะห์ออกมา
จะว่าไป คำพูดของเธอก็นับว่ามีความรอบคอบและเป็นเหตุเป็นผลอยู่ไม่น้อย
ซึ่งได้รับการยอมรับจากผู้ชมจำนวนมาก
“รอจนการแข่งขันจบลง คาดว่าอย่างน้อยคงมี ‘สิบกฎเหล็กของเย่ฮั่น’ แน่ ๆ”
“อีกพันปีข้างหน้า ในห้องเรียน คุณครูคงถามนักเรียนว่า ‘จงท่องเนื้อหาในสิบกฎเหล็กของเย่ฮั่นมาให้ฟังซิ’”
“เคาะกระดานดำเน้นจุดสำคัญ! นี่คือเนื้อหาที่ออกสอบแน่นอน ใครยังท่องสิบกฎเหล็กของเย่ฮั่นไม่ได้บ้าง?”
“ฮ่า ๆ ๆ ขำจนจะตายแล้ว มีคนบอกว่าในห้องเรียนยุคอนาคตยังต้องสอบร้องแร็ปด้วยนะ? ประโยคถัดจาก ‘ข้าดื่มสุรา’ คืออะไร? คำตอบคือ ‘จุดตะเกียงเดียวดาย’!”
“พวกคุณสังเกตไหมว่า ความจริงแล้วที่มาของกฎทุกข้อของเย่ฮั่น รากเหง้าของมันก็คือดวงของเย่ฮั่นนั่นเอง!”
“ใช่ เย่ฮั่นเป็นคนที่ดวงหลุดโลกที่สุดเท่าที่ฉันเคยเห็นมาในชีวิตเลย!”
“หลายครั้งฉันรู้สึกว่าเรื่องราวของเย่ฮั่นบนเกาะ เหมือนกับบทละครที่เขียนไว้ล่วงหน้าเลย มันให้ความรู้สึกที่ไม่ค่อยสมจริงเท่าไหร่”
“..........”
การวิพากษ์วิจารณ์ของทุกคนเริ่มกลับมาเผ็ดร้อนอีกครั้ง
ทั่วทั้งโลกออนไลน์ต่างพูดคุยกันว่า บางทีวันนี้พวกเขาอาจจะได้เป็นสักขีพยานการกำเนิดของกฎข้อที่หกของเย่ฮั่น
ทว่าในตอนนั้น เย่ฮั่นกลับไม่ได้คิดถึงเรื่องพวกนี้เลย
เขาเดินตามฝีเท้าของต้าหวงมุ่งหน้าต่อไป
ตลอดทางเขาเฝ้าระวังความเคลื่อนไหวรอบข้างอย่างยิ่งยวด
“เถ้าแก่คะ ทำไมยังไม่ถึงอีก?”
“ต้าหวงแกล้งพวกเราเล่นหรือเปล่าคะเนี่ย?”
ซูเสี่ยวฉีเอ่ยถาม
ที่เธอพูดแบบนี้ก็เพราะในตอนนี้ ต้าหวงที่เดินนำอยู่หน้าสุดได้หยุดฝีเท้าลงชั่วคราว
มันดูลังเลสับสน ราวกับไม่รู้ว่าจะเดินไปทางไหนต่อดี
เย่ฮั่นโบกมือให้ซูเสี่ยวฉีเป็นเชิงบอกว่าอย่าเพิ่งใจร้อน
จากนั้นเขาจึงก้าวเข้าไปหาต้าหวง ก่อนจะเริ่มสำรวจสภาพของต้าหวงและมองไปรอบ ๆ
เห็นได้ชัดว่าตอนนี้ต้าหวงกำลังลำบากใจ
เย่ฮั่นดูออกว่าสถานที่ที่ต้าหวงค้นพบเมื่อวานคือจุดนี้นี่เอง เพียงแต่สิ่งที่เคยอยู่ที่นี่เมื่อวานได้หายไปแล้ว
ทว่าบนพื้นดินยังคงทิ้งร่องรอยบางอย่างไว้
เย่ฮั่นได้กลิ่นคาวเลือดจาง ๆ โชยมา
บนพื้นดินด้านหน้า มีกองเลือดกองหนึ่งที่เปลี่ยนสีและแห้งกรังไปนานแล้ว
“เสี่ยวฉี ระวังหน่อยนะ หลบอยู่หลังต้านิ้วเอ๋อร์
เย่ฮั่นชักปืนพกออกมาพลางเอ่ยกำชับ
ภาพเหตุการณ์นี้ทำให้ผู้ชมในห้องไลฟ์สดต่างพากันตึงเครียดตามไปด้วย
“บัดซบ ตรงนี้มีสถานการณ์เกิดขึ้นจริง ๆ ด้วย!”
“บนพื้นมีกองเลือด ที่นี่เกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?”
“รู้สึกได้ถึงอันตรายเลย เย่ฮั่นต้องระวังให้มากนะ บนเกาะนี้ยังมีสัตว์ป่าดุร้ายอยู่อีกเพียบ หากพลาดพลั้งขึ้นมาอาจถึงขั้นจบเห่ได้เลย”
“ใช่ครับ ดูจากร่องรอยอื่น ๆ บนพื้นแล้ว ผมว่าเหมือนเป็นร่องรอยของพวกวัวหรือแกะนะ คงไม่ใช่แม่วัวที่ผลิตนมได้จริง ๆ หรอกใช่ไหม?”
“รอให้เย่ฮั่นเดินเข้าไปดูใกล้ ๆ ก็รู้เองแหละ ผมกะว่าน่าจะเป็นพวกสัตว์นักล่าขนาดใหญ่มาล่าพวกวัวหรือแกะแถวนี้มั้ง!”
“ไม่ถูกนะ ผมไม่เห็นร่องรอยของสัตว์นักล่าขนาดใหญ่เลย ถึงจะมีคราบเลือด แต่กลับไม่มีร่องรอยการต่อสู้เลยสักนิด จุดนี้แหละที่ประหลาดมาก!”
“ถ้าไม่มีการต่อสู้ แล้วมันจะเลือดออกเองได้ยังไงล่ะ?”
........
ท่ามกลางการวิพากษ์วิจารณ์และคาดเดาของเหล่าผู้ชม เย่ฮั่นถือปืนเดินมุ่งหน้าไปข้างหน้าอย่างระแวดระวัง
ต้าหวงเดินมาถึงจุดนี้แล้วไม่รู้จะไปทางไหนต่อ แต่สำหรับเย่ฮั่นแล้ว เรื่องนี้ไม่ใช่ปัญหาเลยสักนิด
แค่เดินตามร่องรอยที่ทิ้งไว้ไปก็พอ
ด้วยความรอบคอบ เย่ฮั่นไม่ยอมให้ซูเสี่ยวฉีเดินตามมา เขาเลือกที่จะเข้าไปดูเพียงลำพัง
ซูเสี่ยวฉีใช้มือเล็ก ๆ กำชายเสื้อไว้แน่นจนข้อนิ้วเริ่มซีดขาว
ในใจของเธอค่อนข้างตึงเครียดและเป็นกังวลว่าเย่ฮั่นจะเผชิญกับอันตราย
ทว่าไม่นานนัก ด้านหน้าก็มีเสียงเย่ฮั่นถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก ฟังออกว่าเขามองว่าวิกฤตได้คลี่คลายลงแล้ว
“เถ้าแก่คะ?”
ซูเสี่ยวฉีรีบตะโกนถามทันที
“ไม่เป็นไรแล้วเสี่ยวฉี”
“เป็นแม่วัวตัวหนึ่งน่ะ มันคลอดลูกยาก!”
เมื่อได้ยินเสียงของเย่ฮั่น ซูเสี่ยวฉีก็ลอบถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก
ที่แท้ก็เป็นแบบนี้เอง!
ผู้ชมในห้องไลฟ์สดต่างก็ถึงบางอ้อไปตาม ๆ กัน
คราบเลือดที่ทิ้งไว้บนพื้น ที่แท้ก็คือเลือดจากการที่แม่วัวพยายามจะคลอดลูกนั่นเอง!
วันเกิดของคนเราถูกเรียกว่า ‘วันวิปโยคของมารดา’ ก็เพราะการที่แม่ให้กำเนิดลูกออกมานั้นเป็นเรื่องที่เจ็บปวดและยากลำบากอย่างยิ่ง
ในยุคปัจจุบันที่การแพทย์ก้าวหน้าขึ้นก็ยังพอทำเนา แต่ในสมัยโบราณ เหตุการณ์ที่แม่เสียชีวิตจากการคลอดลูกยากนั้นมีให้เห็นอยู่บ่อยครั้งและมีความเสี่ยงสูงมาก
เรื่องนี้เป็นความจริงทั้งกับคนและกับสัตว์
ในบรรดากระต่ายที่เย่ฮั่นเลี้ยงไว้ ก็เคยมีตัวที่ต้องตายเพราะคลอดลูกยากมาแล้ว
ดังนั้นการมาเจอแม่วัวที่คลอดลูกยากในตอนนี้ จึงไม่ใช่เรื่องที่น่าแปลกประหลาดใจอะไรนัก
ทว่าลำดับต่อมา ความสนใจของทุกคนต่างก็พุ่งเป้าไปที่แม่วัวที่อยู่ตรงหน้าเย่ฮั่นทันที
มันตายหรือยัง?
จบบท